ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η ευλογία των Αγίων του Άθω εις την γην της Μακεδονίας

του Αρχιμ. Αιμιλιανού
Προηγουμένου
Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου ΄Ορους
Είναι γνωστόν, ότι η μακεδονική γη ηύλογήθη να συμπεριέχη και την αγιορειτικήν χερσόνησον του Άθω.
Ο δεσμός αυτός ανάγεται εις χρόνους προχριστιανικούς.
Ο θεμελιωτής της μακεδονικής δόξης Μ. ’Αλέξανδρος, μετά την προκλητικήν του αρχιμηχανικού του Δεινοκράτους πρότασιν, όπως άπαθανατίση τήν έαυτού μορφήν διά γλυπτού γιγαντιαίου ομοιώματος έπί τής νοτιάς μαρμαρώδους κλιτύος του όρους, έθεώρησε τήν πρόθεσιν αύτήν ώς ύβριν καί άξιοπρεπής ό ήγεμών, ό τον άρχιερέα των Ιουδαίων εύσεβώς προσκυνήσας, προφητικώς θά έλέγομεν, άπήντησεν: Αφήσατε τόν Άθωνα εν τή ησυχία αύτοϋ.
Ο Άθως τότε έτρεφε τάς άφιερωμένας εις τήν Άρτεμιν παρθένους πανταχόθεν των Ελληνικών πόλεων πρός διακονίαν τών θεών.
Η παρθενία έτιματο καί έφύλασσε τό άκοίμητον πυρ.
Η βασιλόπαις Δάφνη, προκειμένου νά χάση τήν παρθενίαν, προετίμησε νά γίνη φυτόν, ως σύμβολον νίκης κατά της σαρκός.
Ταύτα πάντα τά τότε, σύμβολα τής νυν πραγματικότητος. Καί ιδού, άμέσως μετά τήν στερέωσιν τής χριστιανικής πίστεως, ό Άθως έγένετο τόπος άσκήσεως καί ήσυχαστικής βιοτής.
Παλαιόταται δέ μαρτυρίαι εκ του άρχείου του Πρωτάτου μας διέσωσαν ονομασίας παλαιοχριστιανικών οικισμών έν τη Χαλκιδική μεθ’ ών συνέζων οι παλαιοί Μακεδόνες καί, άσφαλώς, έσχετίζοντο μετά τών προγόνων μας Αθωνιτών.
Ούτω πως, οι μοναχοί, τό φώς παρά τών άγγέλων παραλαμβάνοντες τούτο, δηλαδή τήν μοναχικήν πολιτείαν, παρέδιδον τοίς κοσμικοίς, όπως λέγει ό Άγ. ’Ιωάννης Κλίμακος.
Παρέδιδον τι; Την μοναχικήν πολιτείαν.
Καί πράγματι, η Θεοτόκος όρθώς ειπεν εις τον Άγιον Πέτρον Αθωνίτην περί του Άθωνος:
Έστιν όρος επ’ Ευρώπης, κάλλιστον ομού και μέγιστον… τώ μοναχω πρέπον καταγώγιον… και ιδιαίτατον ενδιαίτημα… και άγιον τούντενθεν κεκλήσεται.
Θά άποκληθή Άγιον.
Όντως τό ‘Άγιον ’Όρος είναι τό επι πολύ τε τής θαλάσσης εισω προϊόν, δηλαδή τό άκρωτήριον τής Εύρώπης, ο υπερχιλιόχρονος φάρος τής Ορθοδοξίας, έλκυστήρ των χριστιανών, μάννα του κόσμου, τό κύριον ’Όρος τής Μακεδονίας, όπου πανταχόθεν έρχονται προσκυνηταί καί, άλλοι μέν φεύγουν ήλλοιωμένοι, άλλοι έκστατικοί καί άλλοι γίνονται φύλακες του Παλατιού τής Παναγίας, άπό του όποιου έξέρχεται ζωή καί εύλογία, ως έκ ποταμού άειρρόου τής μακεδονικής όροπεδιάδος.
Οι Μακεδόνες, κατά τον Πολύβιον, είναι παλαισταί τής έλληνικής άσφαλείας καί άποτελουν εν «πρόφραγμα» πίστεως, επιστήμης, πολιτισμού, άνθρωπισμού.
Άλλά καί τό ‘Άγιον ’Όρος ύπερχίλια έτη διά των αιμάτων καί ιδρώτων των μαρτύρων καί των όσιων του, έπότισε την Μακεδονίαν, λόγω καί τής γειτνιάσεως, διά πάσης δόσεως καί δη πνευματικής.
Δέν υπάρχει πόλις, βουνό, χωριό ή χωράφι τής Μακεδονίας πού δέν περιεπάτησε έκεί κάποιος άθωνίτης άγιος, διαμοιράζων τάς εύλογίας του μαφορίου τής Παναγίας.
Τούτο είναι μία οργανική κοινωνία, «περιχώρισις» των δύο πραγματικοτήτων κατά μετοχήν τής μιας πρός την έτέραν.
Η ήσυχία δέ του ’Άθωνος ήτο μία στεντόρεια εις τά μακεδονικά περίχωρα φωνή, καί πολύ πέραν αυτών.
Είδικώς ή πρωτεύουσα τής Μακεδονίας ήντλει, καί έως του νυν άρύεται τήν πνευματικήν καί θεολογικήν της ζωήν άπό τό ’Όρος.
Καί, μάλιστα, ή χρυσή εποχή του ΙΔ’ αίώνος έσφράγισε τήν πόλιν καί τούς πολίτας, οίτινες είχον ώς μείζονα προσπάθειαν τήν έμπειρίαν τής νοεράς προσευχής τή καθοδηγήσει άγιορειτών Γερόντων, εξ ών πολλοί έγένοντο Επίσκοποι, ώς ό Αγιος Γρηγόριος ό Παλαμας, ό άγιος Θεόληπτος Φιλαδελφίας, ό άγιος Ισίδωρος καί ό άγιος Φιλόθεος Κόκκινος κτλ.
1.Άς άρχίσωμεν, πολύ προ του άγιου Αθανασίου Αθωνίτου, άπό τον άγιον Εύθύμιον τον Νέον (15 Οκτωβρίου 896) καί τούς άδελφούς Συμεών καί Θεόδωρον (18 Οκτωβρίου θ’ αί.).
Ο άγιος Εύθύμιος έφερεν εις την Μακεδονίαν την μοναχικήν παράδοσιν τής Μ. ’Ασίας, ώστε νά γίνει ό ’Άθωνας κοιτίς ορθοδόξου μοναχισμού μετά άπό την παρακμή των μοναχικών κέντρων τής ’Ανατολής.
Ο βιογράφος του ήτο μαθητής του, ό Βασίλειος, έραστής καί αύτός τής ήσυχίας εν τή Σερμύλη Χαλκιδικής, μετέπειτα άρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.
Κατά καιρούς, λοιπόν, έζη ό άγιος Εύθύμιος εις Θεσσαλονίκην έπάνω εις ένα στύλον.
Την άναχωρητικήν καί θεωρητικήν του ζωήν όμως διεβίβρωσκε ή δράμουσα φήμη του.
Δι’ ο άναχωρεί καί ήσυχάζει μέ τούς δύο μαθητάς του, μετά τήν εις τήν νήσον του  Αγίου Εύστρατίου (Νεών) φυγήν, εις τά Βραστά Χαλκιδικής.
Αργότερα, λαβών εντολήν, μετά θείαν άποκάλυψιν, ιδρύει τήν Μονήν των Περιστερών: Άπελθε Ευθύμιε, εν τή Θεσσαλονίκη μητροπόλει… κορυφήν επιζητήσω… ου yap καλόν εστι μόνον εν ίαις έρήμοις αύλίζεσθαι…
Ιδρυσε δέ καί άλλα μοναστήρια-ναίδρια έν Χαλκιδική.
Ο βίος του ‘Αγίου παρέχει πληθύν μαρτυριών τών σχέσεων ‘Αγίου ’Όρους καί Μακεδονίας καί δή τής Θεσσαλονίκης.
Περί αύτού άναφέρεται «Ερχεται πάλιν (ό άγιος Ευθύμιος) εκ του Άθωνος εις τήν Θεσσαλονίκην. ‘Υπεδέχθησαν δέ αυτόν… ώσπερ εξ ουρανίων παρά τών αδύτων επιδημήσαντα άγγελον… ό ευσεβής λαός… συνωστίζετο περί αυτόν και συνέθλιβεν, τις πρώτος άπολαύση και ιδη αυτόν και λάβη παρ 3 αύτού τήν πατρικήν εύλογίαν (Συναξ. ιε’ Οκτωβρίου).
Τούτο ήτο συνηθέστατος στάσις έναντι τών άγιορειτών καί δή τών έπί βίου άγιότητι καί άσκήσει λαμπόντων πατέρων.
2. Ό συνασκητής του Αγίου Εύθυμίου, ό έκ Θεσσαλονίκης άγιος Συμεών μέ τον άδελφόν του Θεόδωρον, έπιθυμόντας σχεδόν μέ μανίαν θείκού έρωτος τήν ησυχίαν και τήν έρημον, μετέβη εις Άγιον Όρος. Μετ ’ ολίγον όμως έψηφίσθησαν διδάσκαλοι τών άλλων άσκητών του ’Όρους καί έλαβον τήν φροντίδα καί πνευματικήν έπιμέλειαν αυτού.
Αλλά, περί τό 867 έτος, μάλλον προτροπή του Πατριάρχου άγιου Φωτίου, πού είχε στείλει τότε πρός Βορράν τούς δύο Θεσσαλονικείς άδελφούς άγιους Κύριλλον καί Μεθόδιον, έστάλησαν καί οι δύο άγιορείται μας Συμεών καί Θεόδωρος πρός ιεραποστολήν, πρώτον νά ομιλήσουν εις δλους… τά σωτήρια δόγματα… δημοσιεύοντάς τα φανερώς καί κατά μάνας εις πολλών τάς κατοικίας. ’Εντεύθεν μετέβησαν εις Θεσσαλίαν καί εις όλη τήν Ελλάδα, ιδιαιτέρως εις Πελοπόννησον, όπου ίδρυσαν τήν Μονήν του Μεγάλου Σπηλαίου.
Προκειμένου νά φύγουν άπό τό Όρος, οι μοναχοί παρεφύλαττον διά νά τούς παρεμποδίσουν. Οπότε, έξέσπασαν μέ δάκρυα, στεναγμοί, λόγια συνεκβαλτικά καί εφόδια (κομπανίες), Αγκαλιάσματα, παραπονέματα καί άλλα δμοια… (διά νά μή) διασπασθοϋν οι φωστήρες ετούτοι άπό τό «Ορος του ’Άθωνος….
Αλλά τό θέλημα του Θεου, δταν εύρη εις άγιους ήσυχαστάς σκεύος έκλογής, τό έξωθεί πρός οικοδομήν του λαού. Ως έπί τό πλείστον δέ, οι άγιορείται έξήρχοντο περιστατικώς δι ’ άνάγκην ή άνεζήτουν πλείονα ησυχίαν ή Θεία Πρόνοια προνοεί καί περιίσταται τών μοναχών-άθλητών, ώστε ή άποδημία αύτών νά μεταβάλλεται εις εύλογίαν καί πνευματικήν σποράν. Ούτοι παρηγορίαν ειχον τήν Παναγίαν ώς σύμμαχον, κηδεμόνα, ιατρόν, τροφέα καί μεσίτρειαν.
3. Ο Αγιος Διονύσιος Όλύμπου (25 Ίανουαρίου 1541) εζησεν έν τη ήσυχία, εγινε Ηγούμενος  I. Μονής Φιλοθέου, όπόθεν εφυγε, μεταβάς εις τήν Σκήτην Βερροίας, ούσαν έν παρακμή, καί τήν μετατρέπει εις Κοινόβιον άγιορειτικής τάξεως. Σκορπίζει μέσα εις τήν τουρκικήν σκοτρδύνην έλεημοσύνην καί πνευματικήν διδασκαλίαν. ‘Ως άναμορφωτής έπιτελεί σωτήριον εργον, παρά τήν ήσυχαστικήν του βιοτήν.
Έκείθεν φεύγει πρός τον Όλυμπον, δν μετατρέπει άπό κατοικίαν τών θεών εις πνευματικήν αύλήν του τριαδικού Θεου, δημιουργήσας τήν Μονήν Άγιας Τριάδος, άγιορειτικής πάλιν υφής. Ούτος, παρ ’ δ,τι εμενεν εις σπήλαια, ήτο ό φάρος τής Μακεδονίας.
4. ‘Ο Άγιος Θεοφάνης Ναούσης (19 Αύγούστου ιστ’ αί.) εκ τίνος περιστάσεως άπομακρύνεται τής ήγουμενείας τής  I. Μονής Δοχειαρίου καί φεύγει εις τήν Σκήτην τής Βερροίας συνάγων πολλούς μαθητάς, οπότε μεταβαίνει εις Νάουσαν καί εις τό ορος κτίζει τύπου άγιορειτικού Μονήν τών Ταξιαρχών, όπου παρά τά δεινά βάσανα τών άλλοθρήσκων, εις περιωπήν άνάγεται ή ίσάγγελος ζωή καί τό μοναστήρι καθίσταται πνευματικόν κέντρον στερεώσεως τής πίστεως.
5. Δέν δυνάμεθα νά ξεφύγωμεν καί τούς δρόμους καί τούς πόνους πού έπέρασεν ό Αγιος Κοσμάς ό Αίτωλός (24 Αύγούστου 1779).
‘Η ζωή του έγινε πλέον θούριον καί υπερέβαλε τον θρύλον.
Μετά τήν Αθωνιάδα καί τήν μοναχοποίησίν του, μετά πολλής δοκιμής, καλείται διά του Θεού έκ τής  I. Μονής Φιλοθέου εις τό εργον τής άναζωογονήσεως του ήθους, τής πίστεως, τής μορφώσεως καί τής άφυπνίσεως τής έθνικής καί ορθοδόξου συνειδήσεως.
Είκοσιτέσσαρα έτη περιοδεύει τήν Ελλάδα, είδικώς εις τήν Δυτικήν Μακεδονίαν καί ’Ήπειρον, εις τήν Άνατολικήν Μακεδονίαν, Χαλκιδικήν, Θεσσαλονίκη, Βέρροιαν, Σιάτισταν, Καστορίαν, Πίνδον, πάλιν ’Ήπειρον, πάλιν Μακεδονίαν. Σπιθαμή σπιθαμή περιεπάτει καί ώργωνε πόλεις, χωρία, καρδίας καί συνειδήσεις, άκολουθούμενος πανταχού άπό χιλιάδας λαού. Αί άναμνήσεις των χωρίων τής Μακεδονίας άκόμη ζουν άπό τον ταπεινόν, όλοζώντανον καί φλογερόν άγιορείτην καλόγερον καί διδάσκαλον. Τά 200 σχολεία πού ίδρυσε δέν είναι τίποτε έμπρός εις τον ξεσηκωμόν των ‘Ελλήνων, οι όποιοι έπέστρεψαν εις τον Θεόν.
6. Οί λίθοι καί τά άκρογιάλια, οι άγροί καί τά υψώματα τής Μακεδονίας κεκραγότα ύμνούν τούς άθωνίτας άγιους.
Άς συνεχίσωμεν άναφέροντες καί επί τροχάδην τον μέγαν έραστήν του Θεού, τον ιδρυτήν τής Σκήτης του Προδρόμου Ίβήρων άγιον ‘Ιάκωβον, δι’ον σεμνύνεται ή πατρίς του Καστόρια καί τά μέρη πού ήκουσαν τό εύαγγέλιόν του.
Καί τον άγιον Διονύσιον ( 25 Ιουνίου 1380), καί αύτόν έκ Καστορίας, κτίτορα τής I. Μονής Διονυσίου, ώς καί τον άδελφόν του Θεοδόσιον, έπειτα Μητροπολίτην Τραπεζουντος.
Τό αίμα του άγιου Νικήτα (19 Φεβρουάριου 1809) ήγίασε
τάς περιοχάς Σερρών καί Δράμας.
Η Χαλκιδική διαλαλεί μέχρι σήμερον τό κήρυγμα του άγιου Μητροφάνους τής Μικράς άγιας Άννης ( 9 Ιουλίου, τέλος 16ου αί.) εις τήν περιοχήν τής Στρατονίκης.
Η περιοχή του Μοναστηριού καυχάται διά τό βλάστημά του, τον άγιον Νεκτάριον Καρυώτην (5 Δεκεμβρίου 1500).
Ή Ζίχνη διά τον όσιον Θεόφιλον τον Μυροβλύτην (8 Ιουνίου 1558)
καί ή Καβάλα διά τον Φιλόθεον τόν Διονύσιά την ( 21 ’Οκτωβρίου, 16ος αί.).
Καί οι άγιοι μεν, λοιπόν, πού έζησαν, έθαυματούργησαν καί ήγίασαν τήν Μακεδονίαν, ούτε καί μετά τόν θάνατον δέν τήν έγκαταλείπουν, συνεχίζοντες νά στέλλουν τάς εύλογίας αύτών έξ ούρανίου θυσιαστηρίου, ού μήν καί διά τών θείων λειψάνων αύτών, άτινα άποτελουν μίαν είδικωτάτην ενεργό προστασίαν.
Επειδή δέ είναι άδιάλειπτος ή έμπειρία του λαού έκ τών λειψάνων, όστις, δυνάμεθα νά είπωμεν, μετά μανικού ζήλου καί πνευματικής έκστάσεως τά υποδέχεται, δι ’ αύτό καί δέν έχουν αίσθησιν λειψάνου, άλλά τό βίωμά τους είναι: ερχεται ό Αγιος, ό ίδιος ό «Αγιος!
Ο σεβασμός δέ τών Μακεδόνων πρός τον Άθωνα έδημιούργησε διάφορα ζωαρκή καί ζωήρρυτα άποτελέσματα, π.χ. νά έχουν καί νά έξυπηρετώνται ώς καί έξ άμέσου καί έγγυτάτης πηγής υπό άγιων Γερόντων, άπό τών όποιων άρύονται ζωήν καί περισσόν, άλλοιούμενοι καί έξαστράπτοντες.
Ή νά προτιμώνται διά τήν άρχιερωσύνην τών μακεδονικών πόλεων άνδρες ώς οι άγιοι Θεσσαλονικείς Γρηγόριος Παλαμάς, ’Ισίδωρος ό Πατριάρχης, Φιλόθεος Κόκκινος, πρ. ‘Ηγούμενος Λαύρας, Νήφων ό μετέπειτα Πατριάρχης, Θεωνας, ό κτίτωρ τής Άγιας Αναστασίας, ό Βατοπαιδινός ήγούμενος Μαννασής Σερρών καί είτα Πατριάρχης Μάξιμος Δ’, ό Περιθεωρίου (Ξάνθης) Θεοφάνης κ.ά.π.
Καί εις τήν τουρκοκρατίαν, μόλις είναι άνάγκη νά είπωμεν τον ήγετικόν ρόλον του Άγιου ’Όρους καί δή εις τήν έπανάστασιν του Είκοσιένα εις Μακεδονίαν διά του ήρωος Εμμανουήλ Παππα. Τότε άνω τών τριών έκατοντάδων μοναχών άγιορειτών έμαρτύρησαν εις Θεσσαλονίκην
Η προσφορά του Άγιου Όρους εις τήν διάπλασιν του μαρτυρικού φρονήματος τών υποδούλων άποκαλύπτεται εις τά συναξάρια τών Μακεδόνων νεομαρτύρων. Όπισθεν παντός νεομάρτυρος σχεδόν ύποκρύπτεται κάποιος ύπαλείπτης, θύτης-προπονητής, π.χ. εις τήν νεομάρτυρα Χρυσήν, ό πνευματικός πατήρ σταυρονικητιανός Τιμόθεος.
Οπως είναι γνωστόν, κατά τήν τουρκοκρατίαν πλείσται μοναί έσβυσαν ή, μόλις έδημιουργήθησαν, ήρημώθησαν μείζονα πλούτον ήγησάμεναι.
Ουτω καί διά τήν προσφοράν εις τον Μακεδονικόν άγώνα τών άρχών του αίώνος μας, τά άγιορειτικά σπήλαια κράζουν, δτι, παρά τούς μεγίστους κινδύνους, τά μοναστήρια μεγάλως συνετέλεσαν εις τήν έπιτυχεστέραν διεξαγωγήν του άγώνος.
Εις τήν ήμετέραν  I. Μονήν διέθεσεν ή έλληνική κυβέρνησις παράσημον διά τον μακαριστόν προηγούμενον Ίωαννίκιον (1906-20), τον έπικληθέντα «έλεήμονα», μεγάλως συνδραμόντα καί διά γενναίων προσφορών οικονομικών καί διά προτροπών πρός τούς Οικονόμους τών Μετοχίων μας καί διά διαφυλάξεις καί άποκρύψεις καταζητουμένων μακεδονομάχων.
Η έπικοινωνία Μονής καί Μετοχίων έγίνετο συνθηματικώς.
Άς μή λησμονήσωμεν νά είπωμεν, ότιοι Μακεδόνες, ώς έγγύς του Αγίου Όρους, είχον πάντοτε τήν δυνατότητα έως του νυν νά έρχωνται εύχερώς, ιδίως ώς προσκυνηταί ή ώς εξομολογούμενοι, λαμβάνοντες άγιασμόν, παρηγορίαν, ειρήνην, σωτηρίαν, άλλά καί πολλάς οίκονομικάς άπολαυάς ώς έλεημοσύνας ή δι’έργασίας άμοιβάς σοβαρωτάτας.
Δι’ αύτό καί οί Σύλλογοι έν Έλλάδι «Φίλοι του Αγίου Όρους», είδικώς δέ οί μακεδονικοί, άλλά καί άλλαι ομάδες χωρίων ή πόλεων, έκ βαθείας εύγνωμοσύνης καί έσωτερικής άνάγκης, άναπτύσσουν πνευματικάς καί μορφωτικάς δραστηριότητας.
Ητο συγκλονιστικόν τό γεγονός, δτι, πριν άκόμη ή έσχάτως μεγάλη πυρκαίά του πυρίνου ποταμού καταπαύση, μέ εμπιστοσύνην ήνοιγαν τά θυλάκια αύτών χάριν τών Ι. Μονών, καί παντί τρόπω έξεδήλουν τήν στοργήν καί τήν κοινωνίαν μέ τά μοναστήρια.
Πόσοι καί πόσοι Μακεδόνες γίνονται φορείς τής άγιορειτικής πνευματικότητος διά τής όποίας αύτοί ζούν καί άλλους φωταγωγούν!
Τώρα ας μεταβώμεν καί εις τά άγιορειτικά κέντρα έν Μακεδονία, φυτευθέντα υπό άγιορειτών.
Τοιαυτα, δηλονότι, έξαρτήματα καί Μετόχια, πνευματικής ή θεσμικής σχέσεως μέ τήν κυρίαρχον άγιορειτικήν μονήν, έκ κτιτόρων κοινών ή πάλαι ποτέ υπό άοιδίμων δομητόρων κτισθέντα, έπανδρουνται διά μοναχών του Άγιου ’Όρους ή έκ τών άνδρωων ή γυναικείων Μετοχίων, συνήθως παρακλήσει πολλή καί θερμή τών Επισκόπων ή εύλογία όμοθύμω αύτών.
Ταυτα λειτουργουν μέ δρους καί συνήθειας άπ’ αιώνων εύδοκίμους έως σήμερα.
Τά άγιορειτικά μετόχια ίδρύοντο κατά περιστάσεις ή έξ οικονομικών ή προμηθευτικών πόρων καί μέσων ή έξ έπιτοπίων άναγκών πνευματικών, λειτουργικών κτλ., άναβιώσεως ή στηρίξεως του φρονήματος τών υποδούλων ή τών έλευθέρων ή έξ αύτομάτου γενέσεως μοναχικού ή ιεραποστολικού πυρήνος, ή καλλιέργειας πνευματικου ήθους μέ έπιδράσεις εις τούς έν τω κόσμω οίκούντας καί έλκομένους έκ τής εύχής του Ίησού, έκ τών άγρυπνιών καί έν γένει τής ήσυχαστικής παραδόσεως του Άγιου ’Όρους.
Ούτως ή ειρήνη, ήτις βιούται τοπικώς εις τό Περιβόλι τής Παναγίας,  έξικνείται καί εις τόν κόσμον.
Τοιαύται κινήσεις παρουσιάζονται φυσικώς έν τή χώρα ήμών, άλλά καί πνευματικώς εις τήν άλλοδαπήν καί έξανοίγουν «πηγάς ύδάτων» καί «θεμέλια άπό έμπνεύσεως Θεού».
Η λατρεία, τά τυπικά, άκόμη καί ή γλώσσα ή έλληνική διεσώθησαν μέσα εις τοιαυτα κέντρα. Τά πνευματικά, παραδοσιακά, θεσμικά ιερά εξαρτήματα καί μετόχια γίνονται λίαν στηρικτικά του λαού, όστις  άντλεί έξ αύτών κοινωνίαν, εύγένειαν, δύναμιν, πίστιν, άναγεννητικήν πνοήν καί ορμήν. Έξ αύτών έπηρεάζεται ό λαός δυναμικώς καί θετικώς ώς πρός τήν έκκλησιαστικήν καί λειτουργικήν καί πνευματικήν ζωήν αύτού, ήτις βοηθεί ουτω τούς λειτουργούς τής έπιτοπίου έκκλησίας καί ζωοποιεί έτι καί συνεργεί κόπους ιερατικούς καί πόνους αύτών. ‘Η συχνή π.χ. πρόσκλησις αγιορειτών μοναχών παρά τών Μητροπόλεων, ιδίως της Μακεδονίας, καί δή συχνώς, είναι έκδήλωσις δίψης καί χρείας τών ψυχών έν τω κόσμω.
Ουτω, καί σήμερον, ή Μακεδονία άρδεύεται άπό τον χειμαρρώδη Άθω.
Άς ύπογραμμίσωμεν, τέλος, καί τήν θεολογικήν άνανέωσιν τής Άριστοτελείου Πανεπιστημιακής Σχολής μας έκ τής σχέσεως μέ τό ‘Άγιον ’Όρος, ώσαύτως δέ καί τήν έπίδρασιν εις τό ‘Άγιον ’Όρος διά του πνευματικού αύτού καί θεολογικού καί πολιτιστικού έδράνου.
Ούτως οι έλλογιμώτατοι κύριοι καθηγηταί τής Θεολογικής Σχολής είναι τακτικώτατοι έντρυφηταί του άθωνικου τούτου έξωκοσμίου καί ύπερκοσμίου φροντιστηρίου. Καί ή άνθησις τών παλαμικών σπουδών καί ή εύγενής θεολογική μαρτυρία είναι πολυκαρπία ταύτης τής ίεράς συναλλαγής. Τό πνευματικόν συνάλλαγμα είναι: καθηγηταί ταπεινοί καί εύσεβείς, μοναχοί δσιοι καί καλλιεργημένοι.
Τελειώνοντας δέν μπορώ νά πώ τίποτε, παρά μόνον νά μνησθώ τής ‘Υπεραγίας Θεοτόκου.
Αύτη ή Θεοτόκος, άφ ότου, κατά τήν παράδοσιν, περιεπάτησεν εις τον ’Άθωνα, τον έδιάλεξε καί εκτοτε δέν τον έγκατέλειψε.
Αύτή ή Θεοτόκος εύλογεί τούς μόχθους καί τά μαρτύρια τών οσίων Πατέρων, ‘να έκατονταπλασίως καρποφορήσουν.
Η Θεοτόκος πάλιν έπλήρωσε τήν μακεδονικήν γήν μέ όσιους, μάρτυρας καί νεομάρτυρας.
Έγέμισε πάλιν ή Θεοτόκος τήν Μακεδονίαν μέ ιερά έξαρτήματα, όπως είπομεν, καί μετόχια πού μεταδίδουν τήν οσμήν του Άθωνος.
Ωσαύτως έγιναν καί γίνονται ώς άπαύγασμα κατερχόμεναι σημαντικαί μορφαί ιεραποστολής, πού είναι πάντοτε άναγκαία εις πασαν έποχήν.
Το Όρος λοιπόν της Παναγίας, όπως ένδεικτικώς άνεφέραμεν προηγουμένως, δέν ύστέρησεν ούτε εις τούς ιερούς άγώνας τού έθνους,  ούτε εις κάποιαν χρείαν πού θά υπήρχε.
Ολα αύτά σημαίνουν μίαν σχέσιν άνάμεσα εις τό Όρος και τήν Μακεδονίαν, μίαν σχέσιν δώδεκα αιώνων, πού έγγυώνται τήν άδιάσπαστον κοινήν πορείαν.

«Καθαρή» ενέργεια από σταγονίδια νερού

                                                                                                                                                                              Στο μέλλον, αν χρειαστεί να φορτίσετε το κινητό σας τηλέφωνο, ίσως απλά να μπορείτε να «αρπάξετε» λίγη ενέργεια από τον αέρα.

Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, από την «καθαρή» ενέργεια που παράγεται όταν τα φορτισμένα σταγονίδια του νερού απωθούνται, αναφέρουν ερευνητές από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT).

Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον μεταδιδακτορικό συνεργάτη του τμήματος NanoEngineering της σχολής, Nenad Miljkovic, μελετούσε τον τρόπο με τον οποίο τα σταγονίδια του νερού αλληλεπιδρούν με υδροφοβικές επιφάνειες (γυαλί, μέταλλο ή άλλο υλικό, στο οποίο έχει τοποθετηθεί ειδική επίστρωση που απωθεί το νερό), σε μια προσπάθεια να κατασκευάσουν νέα προϊόντα (όπως για παράδειγμα παράθυρα που θα καθαρίζονται από μόνα τους).

Κοιτώντας ξανά ένα βίντεο υψηλής ανάλυσης, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, οι σταγόνες νερού δεν κυλούν απλά επάνω σε αυτές τις επιφάνειες. Κάποιες φορές αναπηδούν στον αέρα και απωθούνται. Όταν συμβαίνει αυτό, οι σταγόνες δημιουργούν ένα μικρό ηλεκτρικό φορτίο.

Ποιο ήταν το συμπέρασμά τους;

Σύμφωνα με τον Miljkovic, μπορεί να είναι εφικτό να παραχθεί ηλεκτρισμός από το συμπυκνωμένο αέρα του περιβάλλοντος.

Αυτό θα λειτουργούσε κάπως έτσι: Δύο εξαιρετικά αδιάβροχες μεταλλικές πλάκες θα τοποθετούνταν σε εξωτερικό χώρο. Τα σταγονίδια του νερού θα πηδούσαν από τη μία πλάκα στην άλλη, δημιουργώντας ηλεκτρικό φορτίο στη διαδρομή τους. «Το μόνο που χρειάζεται είναι μια κρύα επιφάνεια σε ένα υγρό περιβάλλον» είπε ο ίδιος σε μια δήλωσή του αναφέρει η ιστοσελίδα qz.com.

«Η παραγόμενη ενέργεια θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί παντού» δήλωσε ο ίδιος στο Quartz και συνέχισε: «Θα μπορούσατε να φορτίσετε το κινητό σας μέσα στη ζούγκλα».

Μην περιμένετε ωστόσο να δείτε σύντομα υπερ-υδροφοβικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας σύντομα. Τα σταγονίδια που αναπηδούν δε θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν με ηλεκτρισμό μια ολόκληρη πόλη. «Προς το παρόν δε μπορώ να σάς δώσω ένα μετρήσιμο αριθμό, ωστόσο αυτό που μπορώ να σάς πω είναι ότι θα είναι μια σχετικά χαμηλής πυκνότητας ισχύς» είπε ακόμη.

Ο ίδιος και η ομάδα του εργάζεται αυτό το διάστημα πάνω σε ένα πρωτότυπο μοντέλο, για να αποδείξουν ότι μπορεί να παραχθεί ηλεκτρική ενέργεια από τέτοια φορτισμένα σωματίδια. Οι ερευνητές ελπίζουν να το έχουν καταφέρει στο εργαστήριο μέσα στον επόμενο χρόνο.

Παγκόσμια ημέρα πλυσίματος χεριών

                                                                                                                             Η παγκόσμια ημέρα πλυσίματος χεριών γιορτάζεται από το 2008, στις 15 Οκτωβρίου κάθε χρόνου.
Η πρωτοβουλία ανήκει στη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για το πλύσιμο των χεριών (PPPHW), που συσπειρώνει δημόσιους φορείς και γνωστές πολυεθνικές εταιρείες του ιδιωτικού τομέα, που κατασκευάζουν προϊόντα ατομικής υγιεινής.

Στόχος των εμπνευστών της, που έχουν την υποστήριξη του ΟΗΕ, είναι η διαφώτιση και η κινητοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, για να πλένουν τα χέρια τους με σαπούνι, μία καθημερινή και απλή δραστηριότητα, που σώζει ζωές, κυρίως στον τρίτο κόσμο.

Σύμφωνα με έρευνες, το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι μειώνει κατά 50% τις πιθανότητες να προσβληθεί κάποιος από μολυσματικές ασθένειες, που στις φτωχές χώρες του πλανήτη είναι συχνά θανατηφόρες.

Στο εστιατόριο του Τζέιμι Ολιβερ στο Νότινγκ Χιλ θα πλάσουν… κουλουράκια Αμμουλιανής!

                                                                                                                                  Τι ακριβώς θα συμβεί τον Νοέμβριο στο Νότινγκ Χιλ του Λονδίνου και συγκεκριμένα στον πολυχώρο γαστρονομίας…
“Recipeace” του γνωστού τηλεοπτικού σεφ Τζέιμι Ολιβερ;
Οι παρευρισκόμενοι θα… πλάσουν κουλουράκια. Και μάλιστα κουλουράκια εμπνευσμένα όχι από την κουζίνα της λονδρέζικης «ώρας του τσαγιού», αλλά από τους πάγκους των νοικοκυρών στην Αμμουλιανή και την Ολυμπιάδα της Χαλκιδικής.

Συγκεκριμένα, το πρόγραμμα «Mount Athos Area Kouzina» του Οργανισμού Τουριστικής Ανάπτυξης προ του Αθω, θα διοργανώσει σεμινάρια παραδοσιακής ζαχαροπλαστικής, με θέμα τα προσφυγικά γλυκά των δύο περιοχών.

Ο Τζέιμι Ολιβερ δεν θα θέσει, πάντως, μόνο το εστιατόριό του στη διάθεση τής κουζίνας της Χαλκιδικής. Δεκαοκτώ τοπικά πιάτα, βασισμένα στη χρήση τοπικών βιολογικών προϊόντων, φωτογραφήθηκαν τον Οκτώβριο στο τρίτο “πόδι” της Χαλκιδικής από το διάσημο Βρετανό φωτογράφο Ντέιβιντ Λόφτους, για λογαριασμό της έντυπης έκδοσης «Jamie Magazine».

Ο φωτογράφος, συνοδευόμενος από τον ‘Αντι Χάρις, αρχισυντάκτη όλων των παραγωγών του Βρετανού σεφ, αιχμαλώτισε την εικόνα των πιάτων, αποτυπώνοντας ταυτόχρονα τον τόπο, τον άνθρωπο και τον τρόπο παραγωγής των εδεσμάτων. 
Από το υλικό αυτό, θα δημιουργηθεί ένα πολυσέλιδο τουριστικό / γαστρονομικό αφιέρωμα για την περιοχή του Άθω και του Αριστοτέλη, το οποίο θα συμπεριληφθεί σε έκδοση του φετινού χειμώνα.

Τρώτε μουστάρδα; Κι όμως δεν φαντάζεστε…

Οι διαιτολόγοι επιμένουν ότι είναι το ιδανικό υποκατάστατο για κέτσαπ και μαγιονέζα, όταν

θέλετε να χάσετε βάρος, ενώ η χρήση της ως μπαχαρικό, τουλάχιστον με τη μορφή σκόνης, αναφέρεται σε ινδικά και σουμεριακά κείμενα ήδη από το 3.000 π.Χ.

Αργότερα αναφορές της γευστικής μουστάρδας υπάρχουν σε ελληνικά, ρωμαϊκά κείμενα αλλά και στη Βίβλο, όπου ο σπόρος της μουστάρδας αναδεικνύεται ως σύμβολο πίστης. Ο Ιπποκράτης από την άλλη, χρησιμοποιούσε τους σπόρους της ως φάρμακο και έφτιαχνε έμπλαστρα από μουστάρδα για να θεραπεύσει το κρύωμα. Τελικά, η μουστάρδα πόσες άλλες ανεξερεύνητες χρήσεις έχει; Διαβάστε σύμφωνα με το clickatlife:
Μειώνει τον πονόλαιμο
Αν θέλετε να απαλλαγείτε από τον πονόλαιμο, αναμίξτε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους μουστάρδας, χυμό από 1/2 λεμόνι, 1 κουταλιά της σούπας αλάτι, 1 κουταλιά της σούπας μέλι και 1 1/4 φλιτζάνι βραστό νερό και αφού το αφήσετε να «καθίσει» για 15 λεπτά κάντε γαργάρες.
Μυοχαλαρωτική…δράση
Για να χαλαρώσετε τους μυς σας, ετοιμάστε ένα ζεστό μπάνιο και προσθέστε 2 κουταλιές της σούπας σκόνη μουστάρδας, λίγες σταγόνες από το αγαπημένο σας αιθέριο έλαιο (καλό θα ήταν να προτιμήσετε δεντρολίβανο) και μερικές πρέζες αλάτι.
Ανακουφίζει από τα καψίματα
Εάν πάθετε ένα ήπιο έγκαυμα ενώ μαγειρεύετε, αφήστε να τρέξει κρύο νερό στην πληγείσα περιοχή και έπειτα τοποθετήστε λίγη μουστάρδα πάνω της. Η μουστάρδα εξασθενεί τον πόνο και συνήθως εμποδίζει το σχηματισμό των φυσαλίδων.
Για το δέρμα μωρού
Η μουστάρδα μπορεί να είναι η απάντησή σε ένα ταλαιπωρημένο δέρμα, καθώς πολλοί ισχυρίζονται, ότι μπορείτε να φτιάξετε μία υπέροχη μάσκα προσώπου. Απλά, τρίψτε λίγη ποσότητα στο δέρμα σας και αφήστε τη να καθίσει για λίγα λεπτά. Ξεπλύνετε και θα δείτε ότι έχετε αποκτήσει την πολυπόθητη απαλότητα. Ωστόσο, επικοινωνήστε με το δερματολόγο σας, πριν επιχειρήσετε οτιδήποτε, καθώς ενδέχεται να σας προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
Αντί για… conditioner
Το λάδι της μουστάρδας μπορεί κάλλιστα να γίνει το νέο σας conditioner. Για καλύτερα μάλιστα αποτελέσματα, κάντε μασάζ στα μαλλιά σας και αφήστε τη μουστάρδα όλη την ημέρα, πριν λουστείτε.
Spa ποδιών
Μετά από μία κουραστική μέρα, ένα ποδόλουτρο είναι μαγική λύση για να χαλαρώσετε. Γεμίστε μια λεκάνη με ζεστό νερό και προσθέστε μερικές κουταλιές της σούπας σκόνη μουστάρδας. Μουλιάστε για περίπου μισή ώρα και απλά απολαύστε.
Καθαρίστε τα κατσαρολικά από τα λίπη
Η σκόνη μουστάρδας είναι ένας πολύ καλός και φτηνός τρόπος για να καθαρίσετε τα γεμάτα λίπη κουζινικά σας σκεύη, καθώς έχει την ιδιότητα να απορροφά το λίπος. «Ψεκάστε» ένα ή δύο κουταλάκια του γλυκού σκόνη μουστάρδας σε ένα λιπαρό τηγάνι και χρησιμοποιήστε ένα πινέλο για να την απλώσετε σε όλη την επιφάνεια. Τρίψτε ελαφρά και ξεπλύνετε.
Aφαιρέστε τις μυρωδιές από τα μπουκάλια
Αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ξανά ένα μπουκάλι, αλλά δε θέλετε να μυρίζει σαν το υγρό που περιείχε πριν, η σκόνη μουστάρδας είναι ένα μεγάλο κόλπο. Ρίχτε λίγη ποσότητα μέσα στο μπουκάλι, προσθέστε ζεστό νερό και ανακινείστε. Ξεπλύνετε τη μουστάρδα πολύ καλά και η η μυρωδιά θα αποτελεί παρελθόν.
Αποσμητικό… πιάτων
Φτιάξτε μια πάστα με σκόνη μουστάρδας και νερό, τρίψτε τη στα πιάτα σας και ξεπλύνετε. Η μουστάρδα απορροφά όλες τις δυσάρεστες μυρωδιές με απλές, καθημερινές κινήσεις.
Extra tip: Επειδή κανείς δε θέλει να γεμίσει ο κήπος του, ζιζάνια, φυτέψτε σπόρους μουστάρδας. Οι σπόροι έχουν την ιδιότητα να εμποδίζουν την ανάπτυξή τους. Ωστόσο, συμβουλευτείτε έναν γεωπόνο πριν το επιχειρήσετε.

Πηγή: Τρώτε μουστάρδα; Κι όμως δεν φαντάζεστε… ~ Τσεκουρατοι | Tsekouratoi

Πράξη και Προσευχή

p_-George2

Είπε ο αββάς Μωυσής:

“Εάν δεν συμφωνήσει η πράξη με την προσευχή, είναι χαμένος ο κόπος σου”.
Και τον ρώτησε άλλος αδελφός:
“Και τι σημαίνει να συμφωνεί πράξη και προσευχή;”
“Σημαίνει -είπε ο Γέροντας- αυτά για τα οποία προσευχόμαστε να μας απαλλάξει ο Θεός, να μην τα κάνουμε πια.
Γιατί όταν ο άνθρωπος παραιτείται από τα θελήματά του, τότε ο Θεός γίνεται φίλος του και δέχεται την προσευχή του”.
Είπε πάλι:
“Για κάθε τι πού θα το υπομείνεις με φιλόσοφη διάθεση, θα βρεις τον καρπό του στην ώρα της προσευχής”.
Είπε επίσης:
“Εάν επιθυμείς να προσευχηθείς, όπως πρέπει, μη λυπήσεις καμιά ψυχή, αλλιώς, χαμένος ο κόπος σου”.
“Να μη θέλεις οι υποθέσεις σου να προχωρούν, όπως εσύ νομίζεις, αλλά όπως αρέσει στον Θεό. Έτσι θα είσαι ατάραχος και θα ευχαριστείς στην προσευχή σου τον Θεό”.
Είπε Γέροντας:
“Όταν ο άνθρωπος προσέχει να μην βλάψει τον πλησίον, τότε ενθαρρύνεται ο λογισμός του ότι η προσευχή του έγινε δεκτή από τον Θεό.
Αν όμως βλάψει τον πλησίον, η προσευχή του γίνεται σιχαμερή και είναι απαράδεκτη.
Γιατί ο στεναγμός του αδικημένου δεν πρόκειται να αφήσει την προσευχή του άδικου ανθρώπου να φθάσει ενώπιον του Θεού”.

Ξεβουλώστε το νιπτήρα σας με τον πιο απλό τρόπο!

Aν με το που δείτε να βουλώνει ο νιπτήρας πανικοβάλεστε και φωνάζετε αμέσως έναν υδραυλικό σας έχουμε καλά νέα!!

Μπορείτε να ξεβουλώσετε το νιπτήρα σας εύκολα και εντελώς μόνες σας.
Το μόνο συστατικό που χρειάζεστε το βρίσκετε εύκολα στο ντουλάπι σας!!
Πάρτε 4 ταμπλέτες αναβράζοντα παυσίπονα και βάλτε τα στο σωλήνα. Στη συνέχεια, ρίξτε από πάνω τους μια κούπα ξίδι και αφήστε το για 10 λεπτάκια.
Αφού περάσουν, ρίχνετε μεγάλη ποσότητα βραστού νερού.
Τελειώσατε!!!!

Το αδέσποτο μουλάρι.Από το βιβλίο “Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας”

arthro37

Ο Ν. Ντραμουντιανός διηγείται μία θαυμαστή εμπειρία του από τον πόλεμο του 1940: «Ο λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προχωρημένο ύψωμα νια προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δυό μερόνυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δυό μέτρα. Αποκλειστήκαμε από την επιμελητεία. Καθένας είχε τροφές στο σακίδιό του για μία ημέρα. Από την πείνα και το κρύο δεν λάβαμε πρόνοια «δια την αύριον» και τις καταβροχθίσαμε.

Από κει και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Τη δίψα μας τη σβήναμε με το χιόνι, αλλά η πείνα μας θέριζε. Περάσαμε έτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Το ηθικό μας το διατηρούσαμε ακμαίο, αλλά η φύση έχει και τα όριά της. Μερικοί υπέκυψαν. Το ίδιο τέλος περιμέναμε όλοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος». Τότε μία έμπνευση του λοχαγού μας έκανε το θαύμα! Έβγαλε απ ̓ τον κόρφο του μία χάρτινη εικόνα της Παναγίας, την έστησε στο ψήλωμα και μας κάλεσε γύρω του:

‐ Παλικάρια μου! είπε. Στην κρίσιμη αυτή περίσταση ένα θαύμα μόνο μπορεί να μας σώσει. Γονατίστε, παρακαλέστε την Παναγία, τη μητέρα του Θεανθρώπου, να μας βοηθήσει!

Πέσαμε στα γόνατα, υψώσαμε τα χέρια, παρακαλέσαμε θερμά. Δεν προλάβαμε να σηκωθούμε κι ακούσαμε κουδούνια. Παραξενευτήκαμε και πιάσαμε τα όπλα. Πήραμε θέση «επί σκοπόν». Δεν πέρασε ένα λεπτό και βλέπουμε ένα πελώριο μουλάρι να πλησιάζει κατάφορτο. Ανασκιρτήσαμε! Ζώο χωρίς οδηγό να περνά το βουνό, μ ̓ ένα μέτρο χιόνι ‐ το λιγότερο ‐ ήταν εντελώς αφύσικο. Καταλάβαμε: Το οδηγούσε η Κυρία Θεοτόκος. Την ευχαριστήσαμε όλοι μαζί ψάλλοντας σιγανά, μα ολόκαρδα, το «Τη υπερμάχω» και άλλους ύμνους της. Το ζώο είχε πάνω του μία ολόκληρη επιμελητεία από τρόφιμα: κουραμάνες, τυριά, κονσέρβες, κονιάκ και άλλα.

Πολλές κι απίστευτες κακουχίες πέρασα στον πόλεμο. Αλλ ̓ αυτή μου μένει αξέχαστη, γιατί δεν είχε διέξοδο. Την έδωσε όμως η Παναγία

 

Απο το βιβλίο: Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας, Έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου

ΚΟΙΜΗΣΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ Ι.Μ.ΕΣΦΙΦΜΕΝΟΥ

Κοιμήθηκε χθες, Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013, ο καθηγούμενος της Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους Αρχμανδρίτης π. Χρυσόστομος (Κατσουλιέρης). Ο π. Χρυσόστομος είχε καταγωγή από το Χαλάνδρι της Αττικής, όπου γεννήθηκε το 1936. Διετέλεσε εφημέριος του Ι.Ν. Προφήτη Ηλία στην Αγία Παρασκευή Αττικής. Επί δεκαετία υπηρέτησε ως ιερεύς στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.

esfigmenoy

Στο Άγιον Όρος εγκαταστάθηκε στο ιερό κελί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις Καρυές το οποίο αποτελεί εξάρτημα της Ι. Μ. Σίμωνος Πέτρας. Το 2005 με την υπ’αριθμ. 1440/2005 της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους ορίζεται ως νόμιμος ηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου και η αδελφότητα της οποίας προΐσταται ως νόμιμη αδελφότητα της εν λόγω Μονής. Εγκαθίσταται στο αντιπροσωπείο της Ι. Μονής στις Καρυές, το οποίο θεμελιώνεται το 2006 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Το πρόσωπό του συνδέθηκε στενά με τις προσπάθειες της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους και του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την ομαλή μετάβαση της Ι.Μ. Εσφιγμένου στην κανονικότητα και στην κοινωνία με τις άλλες Μονές της Αθωνικής Εκκλησίας.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεσθεί το Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013 περί τις 2 μ.μ. στις Καρυές.

Αιωνία του η μνήμη!