Κυθήρων Σεραφείμ για Σαρακοστή Χριστουγέννων: Εγκράτεια από τροφές και πάθη

Κυθήρων Σεραφείμ για Σαρακοστή Χριστουγέννων: Εγκράτεια από τροφές και πάθη

«Η εγκράτεια από τις τροφές και τα πάθη ανοίγει τον πνευματικό δρόμο της εναρέτου χριστιανικής ζωής, της καθάρσεως και του φωτισμού» αναφέρει σε εγκύκλιό του με αφορμή την έναρξη της Σαρακοστής των Χριστουγέννων και της νηστείας ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ.

Ακολουθεί ολόκληρη η εγκύκλιος:

Προς
Τον Ιερόν Κλήρον και τον Χριστώνυμον Λαόν
της καθ΄ημάς Ιεράς Μητροπόλεως
Κυθήρων και Αντικυθήρων

«Νηστεία εστί γαλήνη των ημετέρων ψυχών,
η των γερόντων ευκοσμία, η των νέων παιδαγωγός,
η των σωφρονούντων διδάσκαλος…»

(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Ε.Π.Ε 2,30)

Αγαπητοί μου Αδελφοί και Συλλειτουργοί,
Αδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά!

Ευλογημένη, ειρηνική και καρποφόρος ας είναι η Αγία Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων, εις την οποίαν από σήμερα εισερχόμεθα. Περίοδος ιερά και κατανυκτική, καιρός νηστείας σωματικής και πνευματικής, στάδιον πνευματικών αγώνων και αρετών, ευκαιρία μετανοίας, παλινορθώσεως και ανυψώσεως της ζωής μας.

Ο Δομήτωρ της Αγίας μας Εκκλησίας Κύριος ημών Ιησούς Χριστός πριν αρχίση την τριετή δημόσια δράσι και διακονία Του διά τον ευαγγελισμό και την σωτηρία του Λαού του Θεού επί ένα 40ήμερο επάνω εις το Σαραντάριον όρος ενήστευσε και αντέκρουσε τα μηχανήματα και τας επιθέσεις του αρχεκάκου εχθρού διαβόλου.
Ο Θεόπτης Μωϋσής 40 ημέρες και 40 νύκτες παρέμεινε νηστεύων επάνω εις το Θεοβάδιστον όρος Σινά, προκειμένου να λάβη τις πλάκες του Θεογράφου νόμου του Θεού. Καί ο πύρινος Προφήτης Ηλίας νήστις διήνυσε δρόμον 40 ημερών διά να αποφύγη την οργήν της ειδωλομανούς βασιλίσσης Ιεζάβελ. Καί ημείς οι Ορθόδοξοι πιστοί καλούμεθα να διανύσουμε τον ιερό δίαυλο της νηστείας με χαρά πνευματική, ειρήνη ψυχής και αγωνιστική διάθεσι.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, του οποίου ετιμήσαμε προχθές την ιερά μνήμη, μας είπε μόλις προ ολίγου ότι: «Η νηστεία είναι η γαλήνη των ψυχών μας, η ευπρέπεια των γερόντων, η παιδαγωγός των νέων, η διδάσκαλος των σωφρόνων και συνετών, εκείνη που στολίζει σαν άλλο διάδημα κάθε ηλικία και γένος». Καί εις την συνέχεια προσθέτει ο ιερός Πατήρ: «Σήμερα, στην χριστιανική εποχή, δεν υπάρχει (και δεν πρέπει να υπάρχη) διαφορά στο τραπέζι του πλουσίου και του πτωχού. Παντού η τράπεζα είναι (και πρέπει να είναι) απλή, χωρίς πολυτέλεια και επιδεικτικότητα.   Προσέρχονται όλοι στο λιτό τραπέζι με ευχαρίστησι περισσότερη από όση όταν προσφέρωνται πολλά καρυκεύματα και πολύ καλό κρασί».

Σε άλλο σημείο ο ιερός Χρυσόστομος επισημαίνει τον τρόπο και την διάθεσι, με τα οποία πρέπει να γίνεται η νηστεία και όχι από κάποια συνήθεια ή ένα τυπικό χρέος, λέγοντας τα εξής:

«Δεν παραθεωρώ και δεν αχρηστεύω την δύναμι της νηστείας, μη γένοιτο, αφού πολύ την επαινώ και θαυμάζω τους νηστεύοντας. Τα λέγω αυτά διά να διδάξω ότι πρέπει να καταγίνεσθε εις τα πνευματικά με διαυγή σκέψι και να μη τηρήτε εντολές από συνήθεια. Καί αν, αγαπητέ, συνεχίζει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, λόγω ασθενείας σωματικής δεν ημπορέσης να νηστεύσης όλη την ημέρα, δεν θα σε κατηγορήση γι΄αυτό κανένας που σκέπτεται ορθά. Άλλωστε έχουμε Κύριο πράο και φιλάνθρωπο, που δεν μας ζητάει τίποτα επάνω από τις δυνάμεις μας. Διότι δεν απαιτεί ο Κύριος να κάνουμε απλώς αποχή από φαγητά, νηστεία μόνο. Αλλά ζητάει να διαθέτουμε όλη την αφοσίωσί μας στα πνευματικά, αφού απομακρύνουμε τους εαυτούς μας από τα κοσμικά και αμαρτωλά πράγματα». (Ιωαν.Χρυς. Ε.Π.Ε 2,240).

Αγαπητοί μου Αδελφοί,

Αυτόν τον διπλό αγώνα της πνευματικής και της σωματικής νηστείας καλούμεθα να αναλάβωμε κατά την αρχόμενη σαρανταήμερη Αγία Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Νηστεύοντας, όμως, σωματικά και πνευματικά πρέπει να ζούμε μέσα στο ιερό και κατανυκτικό κλίμα της μετάνοιας και ανανήψεως. Η εγκράτεια από τις τροφές και τα πάθη ανοίγει τον πνευματικό δρόμο της εναρέτου χριστιανικής ζωής, της καθάρσεως και του φωτισμού. Τα φερέσβια ιερά Μυστήρια της Μετανοίας και Εξομολογήσεως και της Θείας Ευχαριστίας – Κοινωνίας ενδυναμώνουν και ζωογονούν τους πιστούς. Αγνίζουν την συνείδηση και λευκαίνουν την ψυχή, γαληνεύουν την καρδιά και καθαρίζουν τις πνευματικές μας αισθήσεις.

Ας σπεύσουμε με προθυμία και εμπιστοσύνη στο πετραχήλι του Πνευματικού μας πατέρα, στον νοητό Ιορδάνη για να εξαγνισθή η ψυχοσωματική μας ύπαρξι και να αναγεννηθούμε πνευματικά. Τότε μόνο ο αγώνας της νηστείας θα καταξιωθή και θα έχη τα ποθητά αποτελέσματα, θα γίνη πρόξενος χαριτώσεως και ευλογήσεως της ζωής μας.

Ευχόμενος από καρδίας κάθε ενίσχυσι και ευλογία από τον Τρισάγιο Κύριο και Θεό μας και πλούσια καρποφορία στα πνευματικά μας παλαίσματα και αγωνίσματα, ευλογημένη δε και ειρηνική κατά Θεόν Αγία Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων, διατελώ,

Μετ’ εγκαρδίων ευχών και αγάπης
Ο Μητροπολίτης

†Ο Κυθήρων Σεραφείμ

Πρέπει στη διάρκεια της νηστείας να καταναλώνουμε προϊόντα σόγιας, τυπικά νηστήσιμα;

anekshghta

*Τέτοια προϊόντα είναι π.χ. το τυρί σόγιας, το γάλα σόγιας, μπιφτέκια σόγιας κλπ.

Όταν οι Πατέρες και οι Σύνοδοι νομοθετούσαν τα προϊόντα αυτά δεν υπήρχαν. Τυπικά λοιπόν επιτρέπονται.

Ουσιαστικά και σε βάθος σκεπτόμενοι όχι. Για δύο κυρίως λογούς:

α) Τα προϊόντα αυτά είναι απομίμηση αντίστοιχων γαλακτικών και κρεατικών προϊόντων οπότε προσπαθούμε να ξεγελάσουμε το Θείο! Αν για λόγους υγείας παρίσταται ανάγκη να φάμε τυρί είναι προτιμότερο να καταλύσουμε πραγματικά τυρί και όχι απομίμηση, πάντα με τη συμφωνία πνευματικού και ιατρού εφ’ όσον υπάρχουν.

β) Τα προϊόντα αυτά, δηλαδή τα παράγωγα συνήθως σόγιας, δεν ήταν γνωστά στο ελληνικό στομάχι πριν 50 χρόνια και είναι γενετικά τροποποιημένα είναι προϊόντα «μυστηριωδών» εργαστηρίων και ο Θεός ξέρει τι προβλήματα τραγικά θα δημιουργήσουν στο μέλλον και στον άνθρωπο και στον πλανήτη μας.

Στην Αγγλία, πρόσφατα, άνοιξαν καταστήματα – εστιατόρια με τίτλο «90», που σημαίνει ότι πωλούν προϊόντα που έχουν συλλέξει σε απόσταση το πολύ 90 χιλιόμετρα από τα σημεία πώλησης. Οι λόγοι είναι ευνόητοι και για λόγους υγείας και παγκόσμιας οικονομίας.

από το βιβλίο: «Η δίαιτα του Θεού – Η νηστεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας» – Γ.Μ. Σπηλιώτη

https://simeiakairwn.wordpress.com/

Αληθινή ιστορία: Το σημάδι του Θεού

Ηταν περασμένη η ώρα την Κυριακή το βράδυ όταν ο ιερέας του ναού αποφάσισε να τηλεφωνήσει στην πρεσβυτέρα του στο σπίτι για να της πει οτι σε λίγο θα κινήσει για το σπίτι. Αφησε το τηλέφωνο να χτυπήσει πολλές φορές αλλά εκείνη δεν απάντησε.
 Ο ιερέας παραξενεύτηκε αλλά αποφάσισε να τακτοποιήσει κάποιες τελευταίες εκρεμμότητες προτού ξανατηλεφωνήσει. Οταν το έκανε ύστερα από λίγα λεπτά, εκείνη απάντησε αμέσως.
«Γιατί δεν απάντησες τη πρώτη φορά;» τη ρώτησε
«Μα δεν χτύπησε άλλη φορά!» του είπε εκείνη.
Δεν έδωσαν παραπάνω σημασία στο γεγονός και ασχολήθηκαν με τα τρέχοντα θέματα της οικογένειας τους.
Την επόμενη μέρα ο ιερέας δέχτηκε ένα τηλεφώνημα στο ναό.
«Μου τηλεφωνήσατε χθες» ακούστηκε μια ανδρική φωνή από την άλλη άκρη του τηλεφώνου
«Εγώ;» ρώτησε ο ιερέας
«Ναι, χτύπησε πολλές φορές αλλά δεν το σήκωσα» απάντησε ο άνδρας
Αμέσως ήρθε στο νου του ιερέα το περιστατικό με τη τηλεφώνημα που έκανε στη πρεσβυτέρα του.
«Α! Ναι!» έκανε ο ιερέας. «Ηθελα να τηλεφωνήσω στη σύζυγό μου και κατα λάθος τηλεφώνησα σε σας!»
«Δεν πειράζει» τον καθησύχασε ο άγνωστος. «Μόνο θα ήθελα να σας πω με δυο λόγια την ιστορία μου. Χθες λοιπόν είχα αποφασίσει να δώσω τέλος στη ζωή μου. Δεν άντεχα να υποφέρω άλλο. Είχα κουραστεί. Δεν έχει σημασία το πως και το γιατί.
Προτού όμως το κάνω αυτό είχα πει στο Θεό οτι αν δεν θέλει να αυτοκτονήσω, να μου στείλει ένα σημάδι. Τότε χτύπησε το τηλέφωνο. Κοίταξα την αναγνώριση κλήσης και έγραφε Αγία Τριάδα.
Μόλις το είδα, μέσα στο πανικό μου και την ένταση της κατάστασης που βίωνα φοβήθηκα να απαντήσω.
Κι έτσι το σημάδι που ζήτησα μου ήρθε μέσα από το τηλεφώνημα σας»!
Ο ιερέας χαμογέλασε και από μέσα του ευχαρίστησε το Θεό για τούτο το δώρο ζωής. Χάρηκε τόσο πολύ που ήταν εφημέριος του ιερού ναού της Αγίας Τριάδας και το τηλέφωνο της εκκλησίας ήταν καταχωρημένο στο τηλεφωνικό κατάλογο.

ΠΗΓΗ

Σαρακοστιανά φαγητά από τον Γέροντα Επιφάνιο Μυλοποταμινό

Κολοκυθάκια με πατάτες στον φούρνο (μπριάμ)

*

Σαλιγκάρια γιαχνί

*

Φασουλαταβάς ή βουρδουνάρικα

*

Βλίτα με κολοκυθάκια γιαχνί 
*

Ρεβιθοκεφτέδες
*

Μελιτζάνες στον φούρνο
*
Λαχανόρυζο
*

Πατάτες στον φούρνο
*

Πατάτες γιαχνί
*

Χταποδόσουπα
*

Χταπόδι κρασάτο
*

Σουπιές στιφάδο

Ο Γέροντας Παΐσιος και ο δόκιμος με…την γραβάτα

…Τον Νοέμβριο του 1965 ήρθε στην Σκήτη, για να γίνει μοναχός, ένας νέος θεολόγος. Ο Πατήρ Παΐσιος, βλέποντάς τον να φοράει γραβάτα, του την έβγαλε και την έδεσε σε ένα γαϊδουράκι. Και στην συνέχεια προσπάθησε με διάφορους τρόπους να τον βοηθήσει να αποβάλει το κοσμικό πνεύμα και την τάση για εξωτερική προβολή, ώστε να μπορέσει να γίνει μοναχός.


  Μια φορά, για παράδειγμα, έκανε το εξής: Επειδή τον έβλεπε να χαίρεται, όταν άκουγε ότι υπήρχε η σκέψη να ανατεθεί η επάνδρωση κάποιων Μονών σε νέους θεολόγους, μεταξύ των οποίων έβαζε και τον εαυτό του, ο Πατήρ Παΐσιος πήρε και έγραψε μαζί και με άλλους μοναχούς -για να μη διακρίνεται ο γραφικός χαρακτήρας- ένα σημείωμα σε καθαρεύουσα γλώσσα σαν «επίσημη πρόσκληση». Το περιεχόμενό της ήταν περίπου το εξής:
  «Επειδή είσαι μορφωμένος, θέλουμε να σου αναθέσουμε κάποιο Μοναστήρι. Να έλθεις να συνεννοηθούμε». 
Έβαλαν την επιστολή σε έναν φάκελλο, έγραψαν απ’ έξω: «Κύριον Τάδε, Θεολόγον, Σκήτην Ιβήρων», και έδωσαν τον φάκελλο σε κάποιον άλλο μοναχό, για να του τον δώσει. Όταν ο νέος έλαβε την επιστολή, έτρεξε αμέσως στον Πατέρα Παΐσιο και με φανερή ικανοποίηση του είπε: 
«Με κάλεσαν να μου αναθέσουν κάποιο Μοναστήρι». Ο Όσιος τον άφησε να πει αρκετά, και στο τέλος γελώντας του αποκάλυψε το παιδαγωγικό του τέχνασμα και του είπε με αγάπη: 
«Βλέπεις πόση δουλειά έχουμε να κάνουμε; Βλέπεις πώς μας ξεγελάει ο διάβολος; Αυτά είναι κούφια πράγματα».
Τελικά, ύστερα από λίγους μήνες ο νέος αυτός έφυγε από την Σκήτη. Πριν φύγει, πήγε να πάρει την ευχή του Πατρός Παϊσίου, κι εκείνος με καλωσύνη του είπε: «Να πας στην ευχή του Θεού». Μόλις όμως απομακρύνθηκε τρία-τέσσερα μέτρα, τον φώναξε: 
«Γύρνα πίσω, να σου πω κάτι». Και του είπε: «Κοίταξε, είτε είσαι στον κόσμο, είτε πας σε Μοναστήρι, να γίνεις άνθρωπος του Θεού. Πήγαινε τώρα». 
Αλλά, πριν προχωρήσει καμμιά δεκαριά μέτρα, τον ξαναφώναξε: 
«Ε, στάσου, κάτι ξέχασα να σου πω». Και του είπε ξανά: «Θα σου πω κάτι να το θυμάσαι· όπου και να είσαι, αρκεί να είσαι άνθρωπος του Θεού». Και όταν απομακρύνθηκε καμμιά πενηνταριά μέτρα, τον φώναξε πάλι και του επανέλαβε τα ίδια λόγια….

Εκ του νέου βιβλίου

proskynitis

Όλος ο αγώνας μας γίνεται για ένα…γράμμα, το ρο!

Κάπου στο Άγιον Όρος, ένας ασκητής φορούσε ένα χιλιομπαλωμένο, σχεδόν κουρελιασμένο ζωστικό και στην διάρκεια της ολιγόλεπτης συζήτησης με την συντροφιά κάποιων νέων ανθρώπων πήρε ένα θραύσμα από κεραμίδι που βρισκόταν πεταμένο στο χώμα κι έγραψε πάνω σε μια πέτρα την λέξη “άγριος”. Κατόπιν έσβησε το “ρ” κι απόμεινε το “άγιος”. «Όλος ο αγώνας μας», είπε, «όσων ερχόμαστε στο Άγιον Όρος είναι να διώξουμε αυτό το ρο μεταμορφώνοντας βαθμιαία τον άγριο κοσμικό εαυτό μας σε Άγιο»!