Τι μπορούμε να κάνουμε σε έναν κόσμο που συνεχώς χειροτερεύει και μας φοβίζει;


(από το βιβλίο : Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα,καθοδηγώντας τον λαό του Θεού Εκδόσεις Ι. Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος)

-Γέροντα, είναι διαπίστωσις πολλών πνευματικών ανθρώπων, ότι ο κόσμος συνεχώς χειροτερεύει. Αυτό τό απότομο κατρακύλισμα κάπου μας φοβίζει. Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;

-Νά παραμένουμε κοντά στον Θεό. Όσο είμεθα κοντά Του, ισχύει το: «Παρεμβαλεί άγγελος Κυρίου κύκλω των φοβούμενων αυτόν και ρύσεται αυτούς»(ψαλμ 33,8).

Όταν ο βασι­λιάς της Συρίας είχε στείλει στρατό νά συλλάβουν τον προ­φήτη Ελισσαίο, ο προφήτης βρισκόταν με τον υποτακτικό του. Μόλις  ο υποτακτικός του είδε να ανεβαίνουν οι στρατιώτες για να τους συλλάβουν,τρομοκρατήθηκε , τον έπιασε πανικός . Και στράφηκε στον Ελισσαίο   και του λέγει : « Για κοίτα κύριε, τι γίνεται. Πόσοι έρχονται να μας συλλάβουν, πώς θα γλιτώσουμε ;» Ο προφήτης του απάντησε να μην φοβάται , διότι « πλείους οι μεθ` ημών υπέρ τους μετ` αυτών» (Δ΄Βασ. 6,16) . Είναι πολύ περισσότεροι εκείνοι που είναι μαζί μας , παρά οι εχθροί μας που έρχονται να μας συλλάβουν . Και προσευχήθηκε ο προφήτης Ελισσαίος στο Θεό και είπε : «Κύριε , άνοιξε τους οφθαλμούς του παιδιού για να δει πως  Εσύ με υπερασπίζεις» . Και πράγματι ο Θεός άνοιξε τους οφθαλμούς του υποτακτικού και είδε γύρω από τον προφήτη να είναι μια στρατιά ολόκληρη αγγέλων , που κρατούσαν πύρινα σπαθιά στα χέρια τους . Αμέσως η ψυχή του γέμισε από ικανοποίηση , από αγαλλίαση , και του έφυγε ο φόβος . Και φυσικά δεν κατώρθωσαν να συλλάβουν και να θανατώσουν τον προφήτη Ελισσαίο. Πύρινα τάγματα αγγέλων, στρατιές αγγέλων  είχαν σταλή από τον Θεό για να υπερασπιστούν τον προφήτη Του. Αυτά δεν εγίνοντο μόνο τότε. Γίνονται στη ζωή κάθε ανθρώπου, όταν είμεθα άνθρωποι του Θεού. Η πίστις μας είναι στους αιώνες των αιώνων. Δεν ήταν μόνο για εκείνη την εποχή. Ούτε για την εποχή των Αποστόλων και των Πατέρων. Αρκεί εμείς να είμεθα σαν αυτούς. Ό Θεός είναι ο ίδιος «Χθες και σήμερον ό αυτός και εις τούς αιώνας». Ή ζωή μας, ή ύπαρξίς μας στα χέρια Του. Με απόλυτη εμπιστοσύνη όχι μόνον να αναφωνούμε, αλλά και να ζούμε το,«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

Σχόλιο Ορθοδόξου Βήματος  

Στις μέρες ενώ βλέπουμε το πνευματικό κατρακύλισμα και τον αποχριστιανισμό της Πατρίδας, μένουμε σκεπτικοί και φοβισμένοι. Αφήνουμε να μας πείσουν ότι η Ελλάδα μας είναι μικρή χώρα και σιωπούμε φοβούμενοι πως μόνοι μας θα πτωχεύσουμε. 

Οι Έλληνες  όσο είμαστε κοντά στο Θεό δεν έχουμε να φοβηθούμε ΤΙΠΟΤΕ !! 

Η Ελλάδα μας είναι Μεγάλη  γιατί έχει την δύναμη και την ευλογία του Τριαδικού Θεού μας!!

Εμείς όμως, έχουμε απομακρυνθεί  από το Θεό και την προστασία Του και είμαστε ευάλωτοι και φοβισμένοι. Δεν αισθανόμαστε την Πατρική σιγουριά και ασφάλεια. Η πίστη μας δεν είναι βιωματική αλλά μόνο θεωρητική.

Είναι καιρός να ξαναγίνουμε δυνατοί και με απόλυτη εμπιστοσύνη όχι μόνον να αναφωνούμε, αλλά και να ζούμε το,«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

http://orthodoxovima.blogspot.gr/

Ο παράδεισος, αν δεν είναι ζωντανή αίσθηση της Αναστάσεως του Χριστού, είναι ένας ψευδής παράδεισος

Πολλές φορές ο πόθος μας για το Χριστό είναι εγκλωβισμένος σε ‘υπακοές’ ψυχολογικού τύπου, για να νιώθουμε θρησκευτική εξάρτηση για το μελλοντικό παράδεισο. Αλλά ο παράδεισος, αν δεν είναι ζωντανή αίσθηση της Αναστάσεως του Χριστού, είναι ένας ψευδής παράδεισος.

π.Βαρνάβας Γιάγκου (απ’το βιβλίο του «Αμαρτωλών Εκκλησία»)

Ἐπιθυμῶ νά μή κλαύσητε πολύ…… Μία συγκλονιστική επιστολή μελλοθανάτου αληθινού χριστιανού!

Φυλακές Ἀμάσειας, «Μία ἐπιστολή μελλοθανάτου»

Ἐπιστολή Ἀντωνίου Τζινόγλου,
Διευθυντοῦ τοῦ Γραφείου Προσφύγων 

ἐν Ἀμισῷ.

Δευτέρα 6 Ὀκτωβρίου 1921

Σεβαστοί μου γονεῖς, προσφιλής μου σύζυγος , τέκνα μου ἀγαπητά, λοιποί συγγενεῖς καί φίλοι.

Κατεδικάσθην ἀθῶος ὧν εἰς θάνατον, ἦτο θέλημα Θεοῦ, διά τοῦτο καί ἐγώ δέν λυποῦμαι,

 καί σεῖς μή λυπηθῆτε·  ἔχω πίστιν, ὅτι θά συναντηθοῦμε εἰς τήν ἄλλην ζωήν.

Σᾶς στέλνω τόν χαιρετισμό καί τήν ἀγάπη μου· ἐν ὅσῳ ζεῖτε νά μέ μνημονεύετε.

Ἀντιόπη, ὁ Θεός δέ μέ ἠξίωσε νά γηροκομήσω τούς γονεῖς μας, τό ἔργον τοῦτο τό ἀφήνω 

μόνο εἰς σέ.

Διά σέ καί διά τά τέκνα μας εἶμαι βέβαιος,  ὅτι θά φροντίσει ὁ καλός Θεός.

Νά μή λυπηθῆς καί ἀγανακτήσεις ἐναντίον  τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Ἐάν ἐπιζήσετε τῆς καταιγίδος αὐτῆς, νά πᾶτε στούς γονεῖς μας κοντά καί νά γράψεις δέ καί

 στόν Φώτιον καί τόν Χρύσανθον τήν παράκλησίν μου, ὅπως λάβουσι ὑπό τήν μέριμνάν των τήν Ἰουλίαν καί τήν Χρυσάνθην.

Τή βεργέτα καί τό ὠρολόγι μου παρέδωσα εἰς τόν κ. Π. Βαλιούλην νά σέ φέρει.

Τά ροῦχα μου θά διαμοιρασθοῦν ἐδῶ.

Πῆρα τήν τελευταίαν σου ἐπιστολήν  καί εἶμαι ἥσυχος ἐν τῇ φυλακῇ.

Ἐξομολογήθην, ἐγένετο λειτουργία  καί ἐκοινώνησα,  θά ἀποθάνω ἥσυχος καί ἀτάραχος.

Ἐπιθυμῶ νά μή κλαύσητε πολύ.

Ὁ Θεός μαζί σας

Σᾶς φιλῶ ὅλους ἐκ ψυχῆς

Ὁ ἰδικός σας

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΤΖΙΝΟΓΛΟΥ.

ΚΙΒΩΤΟΣ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ 

ΣΧΟΛΕΙΩΝ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Τεύχος 29 – Σεπτέμβριος 2010

http://amfoterodexios.blogspot.gr/

«Εγώ είμαι Ορθόδοξος παπάς. Ονομάζομαι παπα-Κοσμάς, που πέθανα πριν λίγα χρόνια. Πήγαινε στην εκκλησία των Ορθοδόξων…

*Συγκλονιστικό περιστατικό με τον μακαριστό Ιεραπόστολο του Κονγκό, Κοσμά τον Γρηγοριάτη (1942-1989)!

~ Ο ὑποδιάκονος Ἀπόστολος τῆς ἐνορίας τοῦ ἁγίου Μηνᾶ τοῦ χωριοῦ Κισάμπα μοῦ εἶπε καί τό ἑξῆς ὄνειρο κάποιου συγχωριανοῦ του, πού μένει τώρα στήν Μπουτούμπα:

«Στό χωριό μου κάποια ἡμέρα μέ πλησίασε ἕνας ἄνθρωπος, τό ὄνομά του Kipazula ὁ ὁποῖος δέν εἶναι ὀρθόδοξος. Ἦλθε νά μοῦ διηγηθῆ πῶς εἶδε στόν ὕπνο του τόν μακαριστό π. Κοσμᾶ». Μοῦ εἶπε τά ἑξῆς:

«Κάποια ἡμέρα ἐπῆγα νά ψαρέψω. Ἐπιστρέφοντας στό σπίτι μου ἔπεσα στό κρεββάτι ἄρρωστος. Δέν μποροῦσα οὔτε νά κινηθῶ. Τότε μιά νύκτα εἶδα τό ἑξῆς ὄνειρο: Εἶδα ὅτι ἦλθε καί σταμάτησε κοντά στό σπίτι μου ἕνα αὐτοκίνητο πού ἔτρεχε μέ πολλή ταχύτητα. Ἄνοιξε τήν πόρτα καί βγῆκε ἔξω ἕνας εὐρωπαῖος μέ ἄσπρα ροῦχα καί μεγάλη γενειάδα. Κρατοῦσε στά χέρια του κι ἕνα βαλιτσάκι. Ἐγώ φοβήθηκα πολύ. Αὐτός ἄνοιξε τό βαλιτσάκι του, ἔβγαλε ἕνα μαντήλι καί μέ ρώτησε:

-Μέ γνωρίζεις ποιός εἶμαι;

-Ὄχι τοῦ εἶπα.

-Ἐγώ εἶμαι ὀρθόδοξος παπᾶς. Ὀνομάζομαι παπᾶ-Κοσμᾶς, πού πέθανα πρίν λίγα χρόνια. Πήγαινε στήν ἐκκλησία τῶν Ὀρθοδόξων καί πές ἐκεῖ στόν Κατηχητή καί στούς Χριστιανούς νά κάνουν προσευχή γιά σένα καί θά γίνης καλά. Καί, ἄν πάλι ἀρρωστήσεις, νά ἔλθης καί νά παρακαλέσης ἐμένα καί θά σέ βοηθήσω.

Ἐγώ, ἔλεγε κατόπιν ὁ ὑποδιάκονος Ἀπόστολος, ἀπόρησα πώς ἕνας μή ὀρθόδοξος ἀξιώθηκε καί εἶδε στόν ὕπνο του τόν π. Κοσμᾶ. Μετά ἐγώ ἄρχισα νά τοῦ ἐξιστορῶ γιά τήν ἱστορία καί τήν προσφορά τοῦ π.Κοσμᾶ στό Κογκό.

Στήν συνέχεια μοῦ εἶπε τά ἑξῆς: Κάποια περίοδο ἡ γυναῖκα μου ἦτο ἔγκυος. Ἀλλά ἦτο ἀδύνατον νά γεννήσει φυσιολογικά. Πλησίαζε ὁ θάνατός της. Τότε ἐγώ φώναξα τόν π. Κοσμᾶ, ὡς ἑξῆς: «Κοσμᾶ, Κοσμᾶ, Κοσμᾶ, ἔλα νά μέ βοηθήσεις…». Τήν νύκτα ἦλθε στόν ὕπνο μου μέ τόν ἴδια τρόπο, ὅπως καί προηγουμένως. Μοῦ εἶπε: «Πήγαινε καί πές στούς Ὀρθοδόξους νά κάνουν προσευχή…» Ἡ γυναῖκα μου γέννησε, χωρίς κίνδυνο ἀγοράκι. Τό βάπτισα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τοῦ ἔδωσα τό ὄνομα Κοσμᾶς. Ἀλλά κι ἐγώ, παρακολούθησα μαθήματα κατηχήσεως καί, ὅταν ἦλθε στήν Μπουτούμπα ὁ π. Μελέτιος μέ βάπτισε δίνοντάς μου τό ὄνομα Θωμᾶς.

Ἀδελφοί ἐν Χριστῶ,  τά χρόνια πού περνοῦμε διακρίνονται ἀπό μία εἰλικρινῆ ἐσωτερική ἀναζήτησι τοῦ ἀνθρώπου γιά τό μεγάλο νόημα τῆς ζωῆς.  Εἶναι ὁ αἰῶνας τῆς Ὀρθοδοξίας,  ὁ αἰῶνας τῆς ἀναζητήσεως τοῦ Θησαυροῦ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί τῆς ἐξαπλώσεώς του καί στούς ἄλλους λαούς πού ἀκόμη δέν Τόν βρῆκαν.  Κανείς δέν ἔτρεξε νά τούς ἀποκαλύψει τόν Θησαυρό, ἐκτός ὀλίγων. Παπικοί καί Προτεστάντες ἐξέρχονται πάνοπλοι ἀπό τήν Εὐρώπη μέ πλούσια ὑλικά μέσα καί μόρφωσι γιά νά ὁδηγήσουν τόν κόσμο ὁ καθένας στήν δική του πλάνη. Ἄραγε δέν θά ἀναστηθοῦν καί ἄλλοι Κοσμάδες καί Χαρίτωνες καί Χρυσόστομοι γιά νά ἐπωμισθοῦν τό βάρος αὐτῆς τῆς θυσίας;  Πιστεύουμε καί περιμένουμε νά ἐμφανισθοῦν νέοι, φλογεροί στήν πίστι καί στήν ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο, πού θά δικαιώσουν τίς ἐλπίδες μας.

από το βιβλίο: «Γρηγοριάτικο Γεροντικό» του Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτη (Ι.Μ.Οσίου Γρηγορίου, Άγιον Όρος 2005).

https://simeiakairwn.wordpress.com/

Η Πανορθόδοξος Σύνοδος του 2016 πορεύεται χωρίς τις ορθόδοξες προδιαγραφές!

Η Πανορθόδοξος Σύνοδος του 2016

  1. Έχει αποκλείσει τον λαό του Θεού από όλες τις διαδικασίες!
  2. Απουσιάζουν εντελώς απ’ αυτήν θέματα οριοθετήσεως της Ορθοδόξου πίστεως έναντι των ποικίλων αιρέσεων!
  3. Υπάρχει πρόταση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο (κατά μίμηση Παπικών πρακτικών) για την παρουσία στην Πανορθόδοξη Σύνοδο “παρατηρητών” παπικών, προτεσταντών, αντιχαλκηδονίων μονοφυσιτών, δηλ. καταδικασμένων αιρετικών!!  Τούτο όμως είναι πρωτάκουστο και έχει αποκλειστεί από την διαχρονική εκκλησιαστική συνείδηση! Οι καταδικασμένοι αιρετικοί αμέσως εκδιώκονταν της Συνόδου από τους Αγίους Πατέρες και δεν συμμετείχαν στη συνέχεια των εργασιών της!

Η τυχόν παρουσία τους θα προκαλέσει σύγχυση στους πιστούς μας εισάγοντας στη συνείδησή τους τη θεοσοφική προσέγγιση «μαζί και διαφορετικά» και αντί να ενώσει, θα διαιρέσει την Εκκλησία!

Απλές σκέψεις πόνου και αγωνίας … Ιέρεια (754) – Νίκαια (787) – Κων/πολη (2016)

π. Αναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

περισσότερα: http://aktines.blogspot.gr/2015/10/754-787-2016.html

Τα πρόσφορα της Μαρίας!

Η κ. Μαρία Γεροντίδου παρασκευάζει καταπληκτικά πρόσφορα. Η ταινία προσπαθεί να αποτυπώσει την τεχνική της, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να έχουν μιά οπτική εμπειρία της διαδικασίας. Γραπτές οδηγίες που περιγράφουν την διαδικασία αλλά και τα πνευματικά προαπαιτούμενα, υπάρχουν σε πολλά εγχειρίδια εκκλησιαστικών προσώπων. Στην ταινία αυτή, εκτός από τον πολύωρο κόπο της κυρίας Μαρίας, αναδεικνύεται και η ευσέβεια και η λεπτομερής προσοχή και η προσευχή που «μπαίνουν» μέσα σε ένα πρόσφορο. Είναι όλα τα πρόσθετα «υλικά» που το κάνουν θεάρεστη προσφορά, και που τιμούν τον άρτο που προορίζεται να γίνει Σώμα Κυρίου.Η μουσική επένδυση έχει σκοπό να βοηθήσει έτσι ώστε, η ταινία να μην γίνει βαρετή, αφού η διάρκειά της ξεπερνάει τα 40΄.

https://iliaxtida.wordpress.com/2015/03/28/%CF%8C-%CE%AF-%CE%AC-ga/