Ανακοίνωση του Ιερού Ησυχαστηρίου «Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Του Ιερού Ησυχαστηρίου «Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης»

Εν τη Ιερά Μονή, Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 201

Τις τελευταίες ημέρες αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο δημοσιεύματα, σχετικά με την υπό ίδρυσιν Ιερά Μονή της Αγίας Σκέπης και του Αγίου Παϊσίου  του Αγιορείτου στην Αυστρία. Τα δημοσιεύματα αυτά άπτοντο δυστυχώς  και της Ιεράς Μονής μας, του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου.

Ανεξαρτήτως των προθέσεων των συντακτών τους, εδημιούργησαν σύγχυση και σκανδαλισμό στους πιστούς, ενώ στην Ιερά Μονή μας του Οσίου Αρσενίου προσήψαν την ψευδή και συκοφαντική κατηγορία, ότι δήθεν είμαστε «κρυπτο-οικουμενιστές» και «υποκριτές»!

Χάριν της αληθείας, σπεύδουμε να διαψεύσουμε τις αναλήθειες των δημοσιευμάτων, παραθέτοντας την ακριβή αποτύπωση της πραγματικότητας. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος, προ έτους περίπου, μας παρακάλεσε να υπάγει ο γερμανικής καταγωγής ιερομόναχός μας π. Παΐσιος Jung στην  Αυστρία και να αναλάβει εκεί τη δημιουργία της πρώτης Ορθοδόξου Ιεράς Μονής. Εμείς, με καλό λογισμό, απαντήσαμε θετικά. Ακολούθως, υποβαλλομένου και του σχετικού αιτήματος εκ μέρους του, ο ιερομόναχος π. Παΐσιος Jung, τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, έλαβε κανονικό απολυτήριο από την Ιερά Μονή μας και ήδη ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη της Αυστρίας, όπου και υπηρετεί. Τον π. Παΐσιο ακολούθησαν στην Αυστρία και τρεις νέοι μοναχοί, πνευματικά του τέκνα.

Ευθαρσώς δηλώνουμε ότι μοναδικός σκοπός της Ιεράς Μονής μας και του π. Παϊσίου με τους τρεις αδελφούς, που πήγαν στην Αυστρία, ήταν και είναι η βίωση και προβολή της Πατερικής Ορθοδοξίας και του Μοναχισμού, έτσι όπως τα διδαχθήκαμε από τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, πνευματικά τέκνα του οποίου τυγχάνουμε, παρά την αναξιότητά μας.

Η Ιερά Μονή μας μπορεί να καυχηθεί εν Κυρίω ότι από της ιδρύσεώς της, κατά το έτος 1986 μέχρι και σήμερα, παραμένει πιστή στις πνευματικές υποθήκες του Αγίου Παϊσίου και με την χάριν του Θεού, αυτό θα συνεχίσει να πράττει και στο μέλλον. Η Ιερά Μονή μας, πιστή στην Ορθόδοξη Παράδοση, δεν μετέχει σε συμπροσευχές με παπικούς ή άλλους αιρετικούς.

Ευχόμεθα ο Χριστός, ο αληθινός Θεός μας, να δίνει τη φώτιση και τη διάκρισή Του, καθώς και ζήλο κατ’ επίγνωση σε όλους μας.

Ο Καθηγούμενος

Του Ιερού Ησυχαστηρίου «Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης»

Αρχιμανδρίτης Θεόκλητος Μπόλκας

και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί

Ἔλα στήν Ἐκκλησία καί δέν θά ἔχεις κανένα πρόβλημα! –

SONY DSC

«Έλα στην Εκκλησία και δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα», μία από τις μεγαλύτερες πλάνες.
Η ζωή των Αγίων μας λέει: «Έλα στην Εκκλησία και θα έχεις μεγαλύτερα προβλήματα».
Το θέμα δεν είναι να μην έχουμε προβλήματα. Δεν είναι η Εκκλησία ο «χώρος» ο οποίος εξαφανίζει τα προβλήματά μας.
Η Εκκλησία είναι ο «χώρος» στον οποίο ο άνθρωπος καλείται να ζήσει σηκώνοντας τον σταυρό του, όχι αφήνοντάς τον στην άκρη.
Ο Χριστός δεν εξαλείφει μαγικά τα προβλήματά μας.
Ο Χριστός μας λέγει: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε· αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον». Μας μιλά για νίκη. Όχι όμως μία νίκη με επίγεια κριτήρια και κοσμικά τρόπαια.
Ο Χριστός νίκησε τον κόσμο πάνω στον σταυρό Του.
Δεν αποποιήθηκε τον πόνο, αλλά τον αγκάλιασε.
Δεν απέφυγε τον θάνατο αλλά τον γεύτηκε.
Η αλήθεια είναι ότι εάν θέλεις να είσαι του Χριστού, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να ζήσεις όπως Εκείνος, να πάθεις όπως Εκείνος.
Η Εκκλησία δεν προσφέρει λοιπόν «απουσία προβλημάτων».
Ο Χριστός δεν προσφέρει χαζοχαρά.
Εάν πιστεύεις ότι στην Εκκλησία θα σου πάνε όλα καλά…κάνεις λάθος.
Εάν θέλεις να είσαι του Χριστού…ετοιμάσου για πειρασμό.

Υ.Γ. ο χριστιανός δεν είναι μαζοχιστής (για να μην παρεξηγηθούμε).
ο χριστιανός δεν ποθεί τον πόνο, αλλά ούτε τον φοβάται…

Πηγή: π. Παῦλος Παπαδόπουλος

– See more at: http://istologio.org/?p=6631#sthash.sSW6U804.dpuf

Τό αλφαβητάρι τής μητρός του κυρ’Αντώνη, απ’ τήν Κρήτη, αιωνία της η μνήμη.

Αγάπα πρώτα τό Θεό, κι ύστερα τούς γονείς σου.

Βασίλευε στά πάθη σου, σέ όλη τήν ζωή σου.

Γής καί πηλός καί σκούληκας είσαι καί μή καυχάσαι.

Δίδου παντού και πάντοτε, τό χρήμα μή λυπάσαι.

Εικόνα είσαι τού Θεού, μιμήσου τόν Θεό σου.

Ζηλεύου και μή ζήλευε κανένα στόν καιρό σου.

Ήμαρτες ; μετανόησε ! κλάψε πικρά και θρήνει!

Θρέψε φτωχό, ντύσε γυμνό, συγχώρηση να γίνει.

Ίδες το σφάλμα τ’αδελφού; κρύψετο σκέπασέ το.

Καλόν είδες ; φανέρωστο καί δόξα Θεού πέστο.

Λιμάνι να’σαι τών φτωχών, χαρά τών θλιβομένων!

Μήτηρ, πατήρ τών ορφανών, ξενοδοχείο τών ξένων.

Νά κοινωνάς πολλές φορές τόν χρόνο, αναγκαίως!

Ξ(ε)ημολογού δέκα φορές, όμως και έτι πλέον.

Όσο μπορείς καί περπατάς, τρέχα στήν Εκκλησία!

Πουλήσου και αγόρασε τήν Άνω Βασιλεία!

Ράντιζε καί με δάκρυα κάποτε τήν στρωμνή σου.

Σπούδαζε η στην (Αγία) Γραφή, νά σώσεις τήν ψυχή σου.

Τό Πάτερ Ημών τέκνον μου, λέγετο καί συχνάκις.

Υβρίστηκες; Υπόμενε, ώς ο Χριστός πολλάκις.

Φεύγετε τήν κακολογιά καί τάς αισχρολογίας.

Χαίρε και τούς χαιρετισμούς λέγε τής Παναγίας.

Ψαλμούς και δόξα σοι, ευχάς, διάβαζε κατά μόνας.

Ως αρεστά πρός Τόν Θεό εις πάντας τούς αιώνας!!!

http://trelogiannis.blogspot.gr/2015/10/blog-post_721.html

Ο ΑΔΙΚΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΝΟΧΟ

…Γιώργο,σε συγχωρώ με όλη μου την καρδιά…Και σ’ ευχαριστώ,γιατί ήσουν η αιτία να γνωρίσω τον Χριστό με την Εκκλησία Του και τα άγια Μυστήριά της.Εύχομαι να Τον γνωρίσεις κι εσύ,με μετάνοια και προσευχή!Τον αγκάλιασε τον φίλησε και έφυγε,ενώ κάποια δάκρυα κρυφά έτρεχαν από τα μάτια του.Ο θρίαμβος της δικαιοσύνης του Θεού ήλθε,ύστερα από 35 χρόνια!…

Πριν πολλά χρόνια και μετά την λήξη του εμφυλίου σπαραγμού και του αδελφοκτόνου πολέμου,σε κάποιο χωριό,έγινε ένας φόνος,για πολιτικούς μάλλον λόγους και εξαιτίας του μεγάλου φανατισμού,που επικρατούσε εκείνη την εποχή.Κατηγορήθηκε,λοιπόν κάποιος χωριανός,ο Πέτρος και με τις μαρτυρίες πέντε συγχωριανών του δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκιση.Ο κατηγορούμενος,όμως ισχυρίζετο συνεχώς ότι ήτο αθώος…Κλείσθηκε σε αγροτικές φυλακές,αλλά μέρα-νύχτα διαλαλούσε και μονολογούσε ότι ήτο αθώος.Σ’ αυτές τις φυλακές πήγαινε μια φορά το μήνα ένας ευλαβέστατος ιερεύς και λειτουργούσε στο εκκλησάκι που υπήρχε και κατόπιν εδέχετο για εξομολόγηση όσους εκ των φυλακισμένων το επιθυμούσαν.

Ύστερα από 5-6 μήνες,πήγε και ο εν λόγω χωριανός στον ευλαβή εκείνον ιερέα και εξομολόγο,και ενώπιον του Αγίου Θεού και μπροστά στο πετραχήλι του Πνευματικού,βεβαίωνε με όρκους ότι ήταν αθώος.Από τότε που εξομολογήθηκε μέσα στις φυλακές ο Πέτρος Γ.,άλλαξε τελείως διαγωγή και έγινε ο άνθρωπος της προσευχής και της μελέτης του Ευαγγελίου,που του δώρισε εκείνος ο καλός ιερεύς.Μέσα σ’ έναν χρόνο αλλοιώθηκε τόσο πολύ,που όλοι οι συγκρατούμενοί του και βαρυποινίτες άρχισαν να τον σέβονται και να του φέρονται φιλικά.Και με την Χάρι και τον φωτισμό του Θεού γρήγορα-πείσθηκε ο ευλαβής ιερεύς για την αθωότητα του,ώστε του επέτρεπε να κοινωνά κάθε φορά που λειτουργούσε στις φυλακές.Ο ιερεύς προσπάθησε κάτι να κάμει μέσω κάποιων δικηγόρων,αλλά οι μάρτυρες ήσαν απολύτως κατηγορηματικοί,γιατί ήσαν δήθεν παρόντες στον φόνο.Παρά ταύτα ο εξομολόγος πίστευε ότι όντως ήτο αθώος και θύμα σκευωρίας.Ο Πέτρος Γ.,όχι μόνο προσηύχετο με το Όνομα του Ιησού Χριστού,που το έμαθε από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού»,αλλά μελετούσε το Ευαγγέλιο και κοινωνούσε των αχράντων Μυστηρίων,σκορπώντας σε όλους τους συγκρατουμένους του πολλή καλοσύνη.Συγχωρούσε δε με όλη του την καρδιά και τους κατηγόρους του και αυτόν ακόμα τον άγνωστο φονιά.-Δεν φταίνε,οι καημένοι,έλεγε.Φταίει το πολιτικό και ιδεολογικό πάθος,φταίει και ο διάβολος που τους σκοτείνιασε το μυαλό κι έτσι κρύψανε την αλήθεια.Θεέ μου,συγχώρεσε τους…και από μένα να’ ναι συγχωρεμένοι…και χάρισε τους πλούτη και αγαθά πολλά,αλλά χάρισε τους προπαντός και ιδιαιτέρως φωτισμό και υγεία.Έτσι πέρασαν 19 χρόνια.Κατόπιν,λόγω της καλής και αρίστης διαγωγής και επειδή έκανε και στις τότε αγροτικές φυλακές,όπου εμειώνετο η ποινή,αποφυλακίσθηκε.Ήτο πλέον 50 ετών.Στο χωριό όμως δεν έγινε δεκτός,επειδή τον πίστευαν όλοι για φονιά και κυρίως οι συγγενείς του φονευμένου.Έτσι,μετακόμισε σε μια γειτονική πόλη και έκαμε τον εργάτη,τον οικοδόμο και κυρίως τον μαραγκό,δουλειά που την έμαθε στην φυλακή.Η ζωή του όμως εξακολουθούσε να είναι ζωή ενός αληθινού χριστιανού,με την ακριβή συμμετοχή στα Μυστήρια,με την σωστή τήρηση των ευαγγελικών εντολών και ιδιαιτέρως με την προσευχή.Η προσευχή ήταν το οξυγόνο της ζωής του.Η Ευχή και το Ευαγγέλιο ήσαν γι’ αυτόν «άρτος ζωής» και «ύδωρ ζων».Μία κοπέλα 42 ετών,θεολόγος σε κάποιο Γυμνάσιο της περιοχής,πληροφορήθηκε από τον Πνευματικό των φυλακών,που ήτο και δικός της Πνευματικός,τα πάντα για τον Πέτρο Γ. και ιδιαιτέρως για το πόσο ήτο αφοσιωμένος στον Χριστό και στην Εκκλησία Του.Πήγε,τον βρήκε και κατόπιν τον ζήτησε η ίδια σε γάμο!…Από τον ευλογημένο αυτό γάμο προήλθαν δυο παιδιά,υγιέστατα.Ύστερα από μερικά χρόνια,στο χωριό που έγινε ο φόνος,κάποιος αρρώστησε βαρεία με ανεξήγητους φοβερούς πόνους σε όλο του το σώμα.Η επιστήμη με τους γιατρούς και τις κλινικές εξετάσεις,που ήσαν προηγμένες,στάθηκαν αδύνατον να τον βοηθήσουν.Ούτε καν την αιτία δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν.Έτσι, μια βραδιά στο σπίτι του,αφού επέστρεφε από το νοσοκομείο,σ’ αυτήν την φοβερή κατάσταση,άρχισε να κραυγάζει μέσα στους φοβερούς του πόνους ότι αυτός ήτο ο φονιάς και με τους τέσσερεις ψευδομάρτυρες,τους οποίους εξηγόρασε με μεγάλα χρηματικά ποσά,κατηγόρησαν τον Πέτρο Γ.,που συμπτωματικά περνούσε από εκείνο το σταυροδρόμι,την ώρα που έγινε ο φόνος.Φώναξαν τον αστυνόμο του τμήματος του χωριού,υπέγραψε την ομολογία του κατονομάζοντας και τους τέσσερεις ψευδομάρτυρες και συνεργούς του.Ποιά νομική διαδικασία ακολουθήθηκε μετά,δεν γνωρίζω.Η ομολογία του όμως έκανε κρότο στο χωριό,προκαλώντας σύγχυση,ταραχές και πολλές κατάρες,οι οποίες βάραιναν τον φονιά.Παρά ταύτα,η ψυχή του φονιά δεν έφευγε.Κι αυτός εξακολουθούσε να τσιρίζει και να κραυγάζει.Ο Πέτρος Γ.,όπως ήτο επόμενον,το έμαθε.Δεν κίνησε όμως καμιά διαδικασία για την αποκατάσταση της τιμής του με αναθεώρηση της δίκης,με μηνύσεις κατά των ενόχων και άλλων ενδίκων νομίμων μέσων.Αλλά τί έκανε;Πήγε στο σπίτι του φονιά!…Οι πάντες πάγωσαν.Οι περισσότεροι χωρικοί,όταν τον είδαν να περνά μέσα από το χωριό,από την ντροπή τους κρύφθηκαν.Πάγωσε και ο φονιάς όταν τον αντίκρισε,και με γουρλωμένα τα μάτια από την έκπληξη και την φρίκη,τον άκουσε να του λέει:- Γιώργο,σε συγχωρώ με όλη μου την καρδιά…Και σ’ ευχαριστώ,γιατί ήσουν η αιτία να γνωρίσω τον Χριστό με την Εκκλησία Του και τα άγια Μυστήριά της.Εύχομαι να Τον γνωρίσεις κι εσύ,με μετάνοια και προσευχή!Τον αγκάλιασε τον φίλησε και έφυγε,ενώ κάποια δάκρυα κρυφά έτρεχαν από τα μάτια του.Ο θρίαμβος της δικαιοσύνης του Θεού ήλθε,ύστερα από 35 χρόνια!Αλλά υπήρξε και θρίαμβος εμπιστοσύνης,της πίστεως και της αδιαλείπτου προσευχής του αδικημένου Πέτρου Γ. στην Πρόνοια του Θεού.Και ταυτόχρονα στέφανος δόξης στην υπομονή και μακροθυμία, που έδειξε τόσα χρόνια.Ευλογήθηκε η μετέπειτα ζωή του,όπως προείπαμε,μ’ έναν χριστιανικό γάμο και με οικογένεια που ήτο «κατ’ οίκον εκκλησία» και με δύο τρισευλογημένα παιδιά.Και μάλιστα,μετά την ολοκάρδια συγχώρηση που έδωσε και την αγάπη που έδειξε προς όλους,πολλαπλασιάσθηκε η ευλογία του θεού στο σπιτικό του.Είχε την Χάρι του Θεού πάνω του,την ευλογία της Παναγίας,την προστασία των Αγίων και την συμπαράσταση των Αγγέλων.

Εκοιμήθη οσιακώς σε ηλικία 80 ετών,το 1999.Παρών στην κοίμηση του ήτο και ο εννενηντάχρονος ιερεύς των φυλακών,που μου διηγήθηκε αυτό το γεγονός,για να με διαβεβαιώσει ότι λίγο πριν το τέλος του Πέτρου Γ.,Άγγελοι και Αρχάγγελοι πλημμύρισαν το δωμάτιό του,τους οποίους έβλεπε όχι μόνο ο ψυχορραγών με τα μάτια του,αλλά και ο εν λόγω ιερεύς.Αυτοί και παρέλαβαν την ψυχή του,μετά το τελευταίο σημείο του σταυρού που έκανε ο Πέτρος Γ.,λέγοντας:- Άγγελε μου!Άγγελε μου…,δεν την αξίζω αυτή την τιμή…Και τούτο ειπών,εκοιμήθη!

Από το βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου «Η Ευχή Μέσα στον Κόσμο»

» Μου λείπεις μπαμπά. Το μετάλλιο αυτό είναι δικό σου και της Παναγίας…»

του Αριστομένη Νικολόπουλου

Ένας τελικός που συνέπεσε με τα έξι χρόνια από την ημέρα που ο Έλληνας πρωταθλητής, «έχασε» τον πατέρα του. Ήταν 29 Οκτωβρίου 2009 όταν ο Βαγγέλης Καναβός θρηνούσε την απώλεια. Σήμερα, έξι χρόνια και μια μέρα μετά, ο πρωταθλητής της Δόξας, έφτασε στην κατάκτηση του αργυργού μεταλλίου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου ΑμεΑ που φιλοξενείται στη Ντόχα του Κατάρ. 


«Ο θάνατος, πίστεψε ότι σε πήρε μακρυά από εμένα. Όμως, δεν γνωρίζει ότι στην πραγματικότητα, σε έφερε κοντά μου, περισσότερο από ποτέ. Μου λείπεις μπαμπά. Το μετάλλιο αυτό είναι δικό σου και της Παναγίας»

ανέφερε το μήνυμα στην πίσω πλευρά του bip number που φορούσε στη φανέλα του ο Έλληνας πρωταθλητής. Πλέον, μία ημέρα πριν το φινάλε της διοργάνωσης, η Ελλάδα έφτασε στην κατάκτηση του όγδοου μεταλλίου στη διοργάνωση, ενώ εξασφάλισε και το πέμπτο της εισιτήριο για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο.


O Βαγγέλης Καναβός, φοιτητής στο Παιδαγωγικό, μπήκε στον αγώνα πιο αποφασισμένος από ποτέ… Με νωπές της μνήμες από το μήκος της ίδιας κατηγορίας όπου αποκλείστηκε μετά από τρεις άκυρες προσπάθειες, ο Έλληνας πρωταθλητής μπήκε έτοιμος για να σαρώσει τα πάντα. Και τα κατάφερε. πανελλήνιο ρεκόρ στην πρώτη προσπάθεια (12.84μ.), πανελλήνιο ρεκόρ -σχεδόν ένα μέτρο πιο πάνω- στην δεύτερη (13.70μ.) και η πλάστιγγα του μεταλλίου ήταν θέμα ώρας για να γείρει στην πλευρά του. Η τρίτη προσπάθεια μετρήθηκε 13.42μ. ενώ οι τρεις τελευταίες ήταν άκυρες, ωστόσο τίποτα δεν άλλαξε μέχρι την ολοκλήρωση του αγωνίσματος, το οποίο χάρισε στον Καναβό την δεύτερη θέση. Να σημειωθεί ότι το προηγούμενο πανελλήνιο ρεκόρ ήταν 12.71 από τις 10 Σεπτεμβρίου 2015.

«Σαν σήμερα, πριν από έξι χρόνια, έχασα τον πατέρα μου. Του το αφιερώνω. Ξέρω ότι με βλέπει από κει πάνω και μου έδινε δύναμη. Το αφιερώνω στην Παναγία, την μητέρα μου, τον προπονητή μου, στην ανηψιά μου που ήρθε στη ζωή πριν από τρεις ημέρες και σε όσους με έχουν βοηθήσει για να φτάσω εδώ που βρίσκομαι», είπε συγκινημένος ο Καναβός.
 Και συνέχισε: «Από την ημέρα που έμαθα ότι ο τελικός του τριπλούν συνέπεφτε με τα έξι χρόνια από το θάνατο του πατέρα μου, ήξερα ότι θα πάρω ένα μετάλλιο. Δεν ήξερα τι χρώμα, ήξερα όμως ότι είναι μετάλλιο. Από εδώ και πέρα και μέχρι το Ρίο, έχει πολύ δουλειά και λίγα λόγια. Με πείσμασαν τα τρία άκυρα στο μήκος και θα προσπαθήσω να διορθώσω τα λαθάκια που έγιναν πάνω στον αγώνα. Δουλειά λοιπόν για να μπορέσω να δώσω απαντήσεις εκεί που πρέπει, όπως έκανα και σήμερα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ΟΠΑΠ που έδωσε τη δυνατότητα να έρθει μια τόσο μεγάλη αποστολή εδώ στην Ντόχα, όπως και την πολιτεία που βοηθάει όσο μπορεί βάσει και της κατάστασης που υπάρχει στην Ελλάδα».
Στον ίδιο τελικό, αγωνίστηκε και ο Γιάννης Καλαϊτζής, ο οποίος με 12.33μ. κατετάγη 5ος. Τα άλματα του Έλληνα πρωταθλητή μετρήθηκαν 11.89μ., 12.08μ., 12.33μ., 11.66μ. και 12.00μ.

Πως γίνεται η Θεία Κοινωνία των ασθενών κατ’οίκον;

Εν πρώτοις πρέπει να σημειώσουμε ότι σε κάθε Ορθόδοξο χριστιανικό ναό διατηρείται μέσα στο αρτοφόριο ή στο σκευοφυλάκιο για μεγαλύτερη ασφάλεια ο Προηγιασμένος Τίμιος αμνός ο οποίος είναι καθ’ολοκληρίαν εμποτισμένος με το αίμα του Χριστού μας. Η όλη αυτή προετοιμασία γίνεται κατά Παράδοσιν την Μεγάλη Πέμπτη. Ημέρα παραδόσεως από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό προς του μαθητές Του κι επέκεινα σε ολόκληρη την αγία μας Εκκλησία των φρικωδεστάτων Μυστηρίων δηλαδή του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Κατά την ημέρα αυτή, δηλαδή Μεγάλη Πέμπτη πρωί κατά τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου που τελείται συναπτά με τον εσπερινό, ο ιερεύς προευτρεπίζει στην αγία πρόθεση δύο αμνούς. Έναν αμνό(=Σώμα Χριστού) για τη Θεία Κοινωνία των πιστών που προσέρχονται κατ’ αυτήν την μεγάλη ημέρα της Εκκλησίας μας κι έναν δεύτερο αμνό για τη διατήρηση του καθ’ όλον το έτος για τις έκτακτες ανάγκες των ασθενούντων πιστών.
Κι αυτό γίνεται γιατί στη Ορθόδοξη Παράδοσή μας ο ιερεύς δεν τελεί σε καθημερινή βάση το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας αλλά πάντοντε τις Κυριακές, τα Σάββατα και τις μεγάλες εορτές ή και σε έκτακτες μνήμες ή σε μνημόσυνα κ.α. Η προετοιμασία του δεύτερου αμνού για την Θεία μετάληψη των ασθενούντων κατ’ οίκον ή σε νοσοκομεία έχει μια ιδιαίτερη ιεροτελεστία, η οποία όπως σε άλλη ερωτοαπάντηση μας απαντούμε διεξοδικά κι ιδιαίτερη προσοχή και ευλάβεια εκ μέρους του ιερέως.
Η συντήρηση του προηγιασμένου αμνού οφείλουμε να σημειώσουμε ότι έχει τη μορφή μαργαριτών κι όχι αμνού στην μορφή που τον έχουμε στο Δισκάριο. Ο λόγος είναι πρακτικός. Αν ξεραθεί ολόκληρος ο προηγιασμένος αμνός ως έχει ελλοχεύουν δύο κίνδυνοι. Πρώτον μπορεί να μουχλιάσει και δεύτερον όταν ο ιερέας θα προσπαθεί να κόψει κάποια μερίδα από τον αμνό υπάρχει κίνδυνος να εκτοξεύονται μερίδες μικρότερης εκείνης που θα προσπαθεί να κόψει ο Ιερέας. Οπότε προνοεί ο ιερέας μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας της Μεγάλης Πέμπτης να αφιερώνει κάμποσες ώρες για τον τεμαχισμό ολόκληρου του αμνού σε μικρές καταρχήν μερίδες και ακολούθως σε μαργαρίτες δηλαδή ψίχουλα.
Στο αρτοφόριο του Ναού που σήμερα συνήθως ευρίσκεται ως σκεύος έχων την μορφήν μικρού ναΐσκου επί της αγίας Τραπέζης διαφυλάσσεται ο προηγιασμένος αμνός με ειδική θήκη η οποία απαραιτήτως πρέπει να αναπνέει.
Όμως ο Ιερέας προκειμένου να μεταβεί για Θεία Μετάληψη στο σπίτι του ασθενούντος οφείλει ν α έχει κατασκευάσει ένα ειδικό σκεύος μεταφοράς του Σώματος και του Αίματος του Χριστού μας.
Σε παλαιότερες εποχές ή σήμερα σε χωριά ολίγων κατοίκων ο ιερέας προετοιμάζει τη Θεία Κοινωνία του ασθενούντος μέσα στο άγιο Ποτήριο, εξάγωντας μια μερίδα προηγιασμένου αμνού ρίπτοντας επ’αυτής μικρά ποσότητα οίνου. Αυτό γίνεται γιατί ο Προηγιασμένος αμνός είναι βουτηγμένος όπως προαναφέραμε καθ’ολοκληρίαν μέσα στο Τίμιο και Ζωήρρητο αίμα του Κυρίου μας κατά τη Θεία Λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης. Άρα σε κάθε μερίδα προηγιασμένου αμνού βρίσκεται και αίμα Χριστού.
Επειδή ως είναι κατανοητό η Θεία Μετάληψη συνίσταται στη δόση Σώματος και Αίματος σε υγρή μορφή, αλλά και για τον πρακτικό λόγο ότι σε υγρή μορφή γίνεται πιο εύκολη η κατάποση του Προηγιασμένου Αμνού, ο Ιερέας χρησιμοποιεί κατά τη Μετάληψη του ασθενούντος το νάμα για να μαλακώσει την αποξηραμένη μερίδα του Σώματος και Αίματος Χριστού. Έτσι με το Άγιο Ποτήριο ο ιερεύς φορώντας και το επιτραχήλιον του και προηγουμένης αναμμένης λαμπάδας την οποία βαστάζει ένας βοηθός που μεταβαίνει εν σιωπή και μεταλαμβάνει του ασθενεί κατ’οίκον. Κατά παρόμοιο τρόπο γίνεται εν σιωπή και η επιστροφή του μέχρι να τακτοποιήσει το άγιον σκεύος στο σκευοφυλάκιο.
Στις μεγάλες πόλεις όμως η προηγούμενη τάξις μεταδόσεως των Αχράντων Μυστηρίων δεν μπορεί να είναι η ίδια λόγω της πολυπολιτισμικότητας των ανθρώπων και για τον πρόσθετο λόγο ότι κάποιος εκ των περαστικών μπορεί να ασχημονήσει έμπροσθεν των Αχράντων Μυστηρίων. Για το λόγο αυτό ο ιερεύς έχει προνοήσει για τέτοιες έκτακτες περιπτώσεις όχι όμως σπάνιες, θα λέγαμε πολύ τακτικές, να έχει κατασκευάσει σε ειδικό αργυροχόο ένα μικρό κυτίο ασφαλές, εντός του οποίου να υπάρχουν τα κάτωθι:
α) ένα μικρό ενσφράγιστο κυτίο εντός του οποίου ο ιερέας τοποθετεί πολλές μερίδες προηγιασμένου αμνού,
β)ένα ενσφράγιστο φιαλίδιο εντός του οποίου ευρίσκεται ερυθρός γλυκός οίνος,
γ) ένα μικρό σε σχήμα αγιοπότηρο,
δ) μια μικρά λαβίδα κατάλληλη για να χωρά στο μικρό αγιοπότηρο,
ε) ένα μάκτρο(=κόκκινο ύφασμα) για τη Θεία Μετάληψη,
στ) μια μικρή λαβίδα για να τη χρησιμοποιήσει ο ερέας όταν θα βγάλει την προηγιασμένη μερίδα εκ του ειδικού κυτίου και τέλος,
ζ) ένα μικρό φιαλίδιο ενσφράγιστο με νερό για να ξεπλύνει την λαβίδα και το μικρό Άγιο Ποτήριο.
Εξυπακούεται ότι ο ιερέας πρέπει να είναι νήστης για να καταλύσει το ξέπλυμα του ποτηρίου.
Ακόμη ο ιερεύς πριν μεταβεί στον ασθενούντα για να τον μεταλάβει των Αχράντων Μυστηρίων οφείλει να έχει επισκεφθεί την προηγουμένη τον ασθενούντα για να τον προετοιμάσει απαραιτήτως με το ιερό μυστήριο της εξομολογήσεως. Επίσης ο ιερεύς οφείλει να προετοιμάσει και το κατάλληλο τραπέζι της οικίας πάνω στο οποίο θα τοποθετήσει τα Άχραντα Μυστήρια. Οφείλει ο ιερέας να ενημερώνει το σπίτι ότι πάνω στο τραπέζι πρέπει να είναι στρωμένη μια καθαρή λευκή πετσέτα ή τραπεζομάνδηλο να υπάρχει μια εικόνα, το αναμμένο κανδηλάκι, ένα θυμιατό με καρβουνάκι ή καρβουνόσκονη , αναμμένο θυμίαμα, καθώς και όλη η οικογένεια του ασθενούντος σε στάση προσευχής και ευλαβείας διότι εκείνη την ώρα την οικία τους επισκέπτεται εν σώματι και αίματι ο ίδιος ο Χριστός μας. Ο ιερέας κατά την ώρα της Θείας Μεταλήψεως είναι ασκεπής και αφού βάλει ευλογητός, Τρισάγιον, Απολυτίκιον ή απολυτίκια, Μικρά Συναπτή υπέρ υγείας και αναρρώσεως του ασθενούντος και ευχή συγχωρήσεως προετοιμάζει κατόπιν την μετάδοση λέγοντας τον 50ο Ψαλμό, «Ελέησον με ο Θεός…», και ψάλλοντας ένα σύντομο Κοινωνικό π.χ. «Σώμα Χριστού ,μεταλάβετε..». Εν συνεχεία ο ιερεύς λέγει το «Μετά φόβου Θεού…» και μεταλαμβάνει το ασθενούντα. Αφού σκουπίσει καλά το στόμα του ασθενούντος με το μάκτρο, συστέλλει το Άγιο Ποτήριο με το ξέπλυμα της λαβίδος και του αγίου ποτηρίου ψάλλοντας το «Είη το όνομα Κυρίου» και ακολουθεί η απόλυσις. Αφού τελειώσει ο ιερέας τοποθετεί κάτω από το πετραχήλι του το ιερό σκεύος βαστώντας το στα δύο του χέρια και αφού ευχηθεί με την ευλογία του Θεού αναχωρεί για το ναό έχοντας πάνω από το πετραχήλιο φορεμένο το ράσο του ώστε να μην φαίνεται το τι βαστά και φεύγει χωρίς να λάβει χρήματα από την οικία του ασθενούντος. Επιστρέφοντας στο ναό αποθέτει στο άγιο αρτοφόριο ή στο σκευοφυλάκιο το ιερόν κυτίον και βγάζει το επιτραχήλιόν του δοξάζοντας το Θεό. Επίσης καθ’όλον τον καιρό της μεταβάσεως του ιερεύς στην οικία του ασθενούντος και κατά την επιστροφήν του λέγει χαμηλοφώνως το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με». Όπως σημειώσαμε και ανωτέρω ο ιερεύς δεν ομιλεί καθ’οδόν στους ενορίτες του, αλλά με νεύματα. Εφόσον δεν καταλαβαίνουν προς τι η σιωπή, σπεύδει και κατόπιν εξηγεί την ιερά αποστολή του. Καλόν είναι ο ιερέας να κατηχήσει τους ενορίτες του ότι όταν τον συναντούν στο δρόμο και δεν τους ομιλεί είναι γιατί βρίσκεται σε έκτακτη ιερά αποστολή με τα Άχραντα Μυστήρια, οπότε αποφεύγονται τυχόν παρεξηγήσεις.
Σχετικά ο άγιος Συμεών αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης στην ΟΗ ερωτοαπάντηση του προς τον Γαβριήλ, Μητροπολίτη Πενταπόλεως δίδει μεγάλη σημασία στην προετοιμασία των Τιμίων Δώρων εκ μέρους των κληρικών για τη μετάληψη των ασθενούντων. Αυτή η όλη διαδικασία απαιτεί σεβασμό και ιερατικό ήθος αναλόγως της περιστάσεως. Διότι εδώ έχουμε το ίδιο το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας, «το Δεσποτικόν» ως λέγει. Και στηλιτεύει τους ιερείς εκείνους που την όλη διαδικασία την κάνουν με αμέλεια. Δυστυχώς και το 15ο αιώνα κατά τους χρόνους του αγίου Συμεών αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης γινόταν και κάποια έκτροπα εκ μέρους τινών κληρικών. «Όταν δε μέλλει να κοινωνήσει τινά δεν πρέπει να τον λαμβάνει εις τον κόλπον και να υπάγη καθώς την σήμερον μερικοί καταφρονητικώς ή αμελώς ή ασυλλογίστως κάμνουσι, αλλά πρέπει να ετοιμάζουσιν εν τω ιερώ ποτηρίω την Θεία μερίδα εν τη λαβίδι κατά την πρόθεσιν, καθώς ήτο τάξις εξ αρχής και καθώς και ημείς εφθάσαμεν να το ιδώμεν. Πρέπει να προπορεύεται η λαμπάς και ο ιερεύς ενδεδυμένος το επιτραχήλιον κρατών τα άγια να προπορεύηται και πάλιν με αυτόν τον τρόπον αφού κοινωνήση τον άρρωστον, πρέπει να επιστρέφη. Τούτο ουχί μόνο οι κοσμικοί ιερείς, αλλά και οι μοναχοί πρέπει να κάμνωσει εν τοις μοναστηρίοις εις τιμήν και δόξαν Χριστού και εις ευλάβειαν ημετέραν προς τα Θεία και δια να μη συμβή τι απευκταίον, καθώς συνέβη πολλάκις , ως εμάθαμεν, αυτό το άξιον φρίκης και καταδίκης, να ριφθώσει δηλαδή τα άγια ενω εξεβάλλετο από του πυξίου η Θεία μερίς επειδή δεν ήταν ο τόπος επιτήδειος. Το να τα κρατή τις εις τον κόλπον και να οδεύει ή να κάθηται δεν είναι ευλαβές». (Συμεών Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, Τα Άπαντα, εκδ. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη, ερ. ΟΗ΄, σ. 396).

 http://biserica_greaca_bucuresti.crestinortodox.ro/articole/catehism-847#107

Παναγιώτατε, είναι η «τράπεζα» που ασπάζεσθε, Τράπεζα Θυσίας Χριστού και Ορθόδοξη; Είναι το «ποίμνιο» που ευλογείτε ποίμνιό σας ορθόδοξο;

IMG_7296

Ασπαζόμενος την τράπεζα του καθολικού ναού

IMG_7421

Ευλογώντας το «ποίμνιο» …

Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου σε Μετόχιο της οικουμενιστικής, μεικτής και διομολογιακής μοναστικής κοινότητας του Bose της Ιταλίας.

Ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναφέρει:

Ὁ Πατριάρχης εἰς τήν Ἰταλίαν (25-27.10.2015).

Κατά τας ημέρας 25-27 Οκτωβρίου (2015) η Α. Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος επεσκέφθη την Ιταλίαν και συγκεκριμένως την περιοχήν της Φλωρεντίας, εις την πολίχνην της οποίας Loppiano και εις το εν αυτή Πανεπιστήμιον SOPHIA Τω απενεμήθη ο τίτλος του επιτίμου διδάκτορος εις τον «Πολιτισμόν της Ενότητος» εις μεγαλειώδη τελετήν παρουσία 1500 περίπου προσκεκλημένων. Κατ᾿ αυτήν ανεγνώσθη Μήνυμα της Α. Αγιότητος του Πάπα Φραγκίσκου συγχαίροντος και εκφράζοντος την αγάπην και την εκτίμησίν του προς τον «αγαπητόν αδελφόν Βαρθολομαίον». Το Πανεπιστήμιον απένειμε διά πρώτην φοράν τον τίτλον τούτον του επιτίμου Διδάκτορος.

Την ημέραν της αφίξεως Αυτού ο Πατριάρχης παρέστη και ωμίλησε κατά τον Εσπερινόν τον οποίον ετέλεσεν ο Σεβ. Καρδινάλιος Giuseppe Betori, Αρχιεπίσκοπος Φλωρεντίας, εις το περίφημον Βαπτιστήριον αυτής, εν συνεχεία δε εξεναγήθη εις τον Καθεδρικόν ναόν της πόλεως χωρητικότητος 7.000 πιστών και προσεκύνησε τα εν αυτώ λείψανα Αγίων της αδιαιρέτου Εκκλησίας. Ο Καρδινάλιος μάλιστα προσέφερεν εις την Α. Θ. Παναγιότητα τεμάχιον εκ του ιερού λειψάνου του Αγίου Μάρτυρος Miniato.

Την επομένην, 26ην Οκτωβρίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης εχοροστάτησεν εις τον Ι. Ναόν Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου της Ελληνορθοδόξου Κοινότητος Φλωρεντίας, επί τη μνήμη του Αγίου Δημητρίου, και ωμίλησεν ελληνιστί και ιταλιστί προς το εκκλησίασμα, απαντήσας και εις την προσφώνησιν του οικείου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Ιταλίας και Μελίτης κ. Γενναδίου. Παρέστησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυρηνείας κ. Χρυσόστομος εκ Κύπρου, ο Σεβ. Καρδινάλιος Betori, ο εν Μιλάνω Γεν. Πρόξενος της Ελλάδος Εντιμ. κ. Αθανάσιος Κοτσιώνης, η επίτιμος Πρόξενος Φλωρεντίας Ευγεν. κ. Ποτούλα Πετρακάκου και πλήθος πιστών.

Μετά την Θείαν Λειτουργίαν ο Πατριάρχης προσεκύνησεν εις τον περικαλλή Ι. Ναόν της Γεννήσεως του Κυρίου και του Αγίου Νικολάου της πόλεως, ανήκοντα εις την δικαιοδοσίαν της Εξαρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου διά τας εν Δυτική Ευρώπη Παροικίας Ρωσσικής Παραδόσεως.

IMG_7246

001_001_001_15_10_26_cellole_bartholomeos_home

Το απόγευμα της ιδίας ο Πατριάρχης επεσκέφθη το Μετόχιον της Μονής Bose εν San Gimignano Τοσκάνης, γενόμενος δεκτός υπό πολλών ΡΚαθολικών Επισκόπων της περιοχής, του ηγουμένου και αδελφών της Μονής και πολλών πιστών, προς ούς πάντας απηύθυνεν επικαίρους λόγους, παρακαθήσας και εις το προς τιμήν Του γεύμα.

IMG_7263

IMG_7286

IMG_7302

IMG_7338

IMG_7378

IMG_7421

Την Τρίτην, 27ην τ.μ., η Α. Θ. Παναγιότης επεσκέφθη το συγκρότημα Rondine, όπου νέοι εκ διαφόρων εμπολέμων περιοχών σπουδάζουν ομού και μανθάνουν να ζούν εν ειρηνική συνυπάρξει καταδικάζοντες τον πόλεμον. Εις το Rondine προετοιμάζονται οι αυριανοί ηγέται των πατρίδων αυτών οι οποίοι θα εργασθούν διά την καταστολήν των παθών και θα συμβάλουν εις την επικράτησιν της ειρήνης. Το Rondine υπεδείχθη διά το Βραβείον Nobel Ειρήνης. Εις τον Οικουμενικόν Πατριάρχην απενεμήθη το βραβείον «Preziosi per la pace» (Πολύτιμοι διά την ειρήνην) διά χειρός του Προέδρου του Οργανισμού Rondine Ελλογ. Καθηγητού κ. Franco Vaccari.

Μετά το γεύμα ο Πατριάρχης προσεκύνησεν εν τω εν Arezzo Ι. Ναώ του Αγίου Βαρθολομαίου της Ρουμανικής Ορθοδόξου Κοινότητος, ως και εις τον μεγαλοπρεπή ΡΚαθολικόν Καθεδρικόν Ναόν της πόλεως, γενόμενος δεκτός υπό του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Riccardo Fontana και του περί αυτόν ι. κλήρου. Μεταξύ της Α. Σεβασμιότητος και του Οικουμενικού Πατριάρχου αντηλλάγησαν λόγοι αδελφικής εν Χριστώ αγάπης και συμπορεύσεως προς «την των πάντων ένωσιν».

Ο Πατριάρχης μετά των συνοδών Αυτού Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου, του Πανοσιολ. Μ. Αρχιδιακόνου κ. Ανδρέου και του κλητήρος Εντιμ. κ. Θεμιστοκλέους Καρανικόλα επέστρεψαν εις την Πόλιν εκ του αεροδρομίου της Πίζης το μεσονύκτιον της 27/28 Οκτωβρίου.

…………………………………………………………………

http://aktines.blogspot.gr/2015/10/bose.html#more