εάν επιλάθωμαι σου, Ιερουσαλήμ, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγι μου

Ψάχνοντας να βρώ την απόκρυφη ρωμαίίκη ουσία στην ελληνική μας ταυτότητα και συμπεραίνοντας πώς πολλοί οι χαμίτες και λίγοι οι εκλεκτοί. Ένα γένος αποπροσανατολισμένο, πού βγάζει την καρδιά του την μαχαιρώνει με κομψά φράγκικα μαχαίρια και την καταπίνει αμάσητη χωρίς ενοχές.»Δεν είμεθα πλέον βυζαντινοί, το εννοήσατε;». Οι απαντήσεις είναι εντός μας, σε ένα μυστικιστικό όστρακο πού κρύβει τον πολύτιμο μαργαρίτη, σε ένα dna καταχωνιασμένο στην δουλόφρονα ντροπή μιας αρχοντικής καταγωγής, να μην φανεί και ξευτιλιστούμε στους πολιτισμένους βαρβάρους. Αγαπήσαμε τις φτηνές χρωματιστές χάντρες και πετάξαμε μακρυά τα διαμαντικά. Ιθαγενείς μιας πλαστής πατρίδας, ενός υπείσακτου τεχνητού πολιτισμού. Αυτός ο μαρμαρωμένος βασιλιάς θα κείτεται πάντα χωμένος σε αλισάχνη ντροπής. Απάνω του θα τον βαραίνουν τόνοι και τόνοι φτηνού εισαγόμενου κλασσικισμού, γερμανικής ψυχρής αρχαιολατρείας, πού θυμίζει την αρσακειάδα του Παλαμά και φτηνή αμερικάνικη μαγκιά.Γυφτοσύνη πολυτελείας.
Ταλαίπωροι Γαλάτες ποιός υμάς εβάσκανε; Ας ξεχάσει πρώτα ο νεοέλληνας αντιβυζαντινιστής τα τραγούδια και τα παραμύθια της γιαγιάς του, την θρησκεία του παπού του, την διάλεκτο πού ομιλεί, τα πανεπιστημια, τα νοσοκομεία,τις ελληνικότατες έννοιες του κοινοτισμού, της αλληλεγγύης,της οικουμενικότητας και όλα τα άλλα πού εισήγαγε η Ρωμανία στον ανθρώπινο πολιτισμό και μετά αν έχει το κουράγιο να σηκώσει το δάχτυλο του να κατηγορήσει. Γι αυτόν το χυδαϊστί λεγόμενο Βυζάντιο, είναι καταστροφή μνημείων, ικριώματα την αυγή και σκληρός σκοταδιστικός μεσαίωνας. Ένας δυτικός άνθρωπος με φουστανέλλα και παπιγιόν, πού είναι έλληνας επειδή κάποιος τους το είπε και ισχύει. Θα σηκωθούν οι παρθένες της γνήσιας αιδημοσύνης, αυτές οι πολύτιμες ελληνίδες μοναχές πού μετέφραζαν τον Αριστοφάνη(!) να κρίνουν τον ανθελληνισμό πού προσάπτουν στο «Βυζάντιο» οι ένθερμοι «έλληνες». Θα σηκωθούν οι ασκητάδες και σεμνοί αυτοκράτορες, να κρίνουν με το ησυχαστικό τους ήθος και τους νόμους περί αδυνάτων, όλους αυτούς τους ανθρωπιστές καννίβαλους πού με το δικαίωμα της γραβάτας, καταδυναστεύουν ανθρωπιστικά λαούς και έθνη. Θα σηκωθούν οι φιλόσοφοι της νήψης να κρίνουν τον αρρωστημένο ιδεαλισμό κορυφαίων ιδεολόγων , πού με την σοφία τους την ανώτερη πήραν στον λαιμό τους έθνη και λαούς σε παγκόσμιες συρράξεις.
Καημένη μου πατρίδα, ευλογημένο μου γένος! Υπόδουλο στις προκαταλήψεις σου! Προδομένο από τον εαυτό σου! Παραδωμένο σε δύο φύσεις και σε δύο υποστάσεις! Διχασμένο και ταλαίπωρο!Μη επιλάθου της μητρός σου, μην απαρνηθείς το αίμα της καρδιάς σου. Παραδομένο αμαχητί στην γερμανική βαρβαρότητα, παρθένα πόρνη εκδιδόμενη σε λαμπρά σαλόνια, μην λησμονήσεις την βασιλική σου πορφύρα! Μην λησμονήσεις την ιερά σου ουσία, την αγία σου αποστολή. Εσύ είσαι ο βασιλιάς ο μαρμαρωμένος πού εκοιμήθη τον ύπνο τον πρόσκαιρο. Εσύ είσαι το δαιμόνιο το ξεχωριστό πού λάτρεψε σαν Θεό την Σοφία, στην Ακρόπολη και την Επτάλοφο. Εσύ πού έγραψες τον Νόμο και τις Νεαρές, την Πολιτεία και Την Φιλοκαλία. Εσύ σκαλίζεις στον βράχο του Σινά τις δέκα εντολές του Θεού και της Αλήθειας.Εσύ περιδιαβαίνεις επί των υδάτων δίνοντας πνοή και σημασία στο ανερμήνευτο της ύλης και του πνεύματος. Εσύ ονομάζεις τον Θεό και την Κτίση.Εσύ κλεισμένο σε τάφο σκοτεινό, έχεις την δύναμη να διανοείσαι και να ευαγγελίζεσαι την ανάσταση. Μόνον εσύ! Κανείς από τα γένη των ανθρώπων!
 
Πάλι με χρόνια και καιρούς..
 


Αββάς Φιλήμονας : Πρόσεχε τις σκέψεις σου

Πρόσεχε με ακρίβεια και φύλαγε την καρδιά σου να μη δέχεται πονηρούς λογισμούς ή οποιουσδήποτε μάταιους και ανωφελείς. Πάντοτε όμως, και όταν κοιμάσαι και όταν τρως ή πίνης ή συνομιλής, η καρδιά σου κρυφά να μελετά, άλλοτε τους ψαλμούς με νοερόν τρόπον, άλλοτε να προσεύχεσαι με τα «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με». Και πάλιν όταν ψάλλης με την γλώσσα σου, πρόσεχε μη λέγη άλλο το στόμα σου και αλλού να γυρίζη ο νους σου.

http://orthodox-voice.blogspot.gr/2015/05/blog-post_935.html

Εκπίπτει και αναθεματίζεται από την Εκκλησία εκείνος ο οποίος δεν αποδέχεται τα δόγματά της.

Δημήτριος Τσελεγγίδης καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς στὴ Θεολογικὴ Θεσσαλονίκης :

Δόγματα της πίστεως εννοούμε εκείνες τις αποκεκαλυμμένες αλήθειες της πίστεώς μας, που αμφισβητήθηκαν καίρια στην ιστορία της Εκκλησίας από τους αιρετικούς. Τα δόγματα της πίστεως θεμελιώνονται στην Αγία Γραφή και στην Παράδοση της Εκκλησίας, δηλαδή στην εν Χριστώ αποκάλυψη. Εξ αιτίας του αλαθήτου χαρακτήρα τους, ως εμπνεόμενα από το Πνεύμα της Αληθείας, δε μπορούν να τροποποιηθούν. Ο Α΄ Κανόνας της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου ορίζει ότι εκπίπτει και αναθεματίζεται από την Εκκλησία εκείνος ο οποίος δεν αποδέχεται τα δόγματά της. Μόνο ο ακάθαρτος βίος συσκοτίζει τη διορατικότητα της διανοίας. Τα ορθά δόγματα της πίστεως αποτελούν το ασφαλές θεμέλιο της ευσέβειας. Η ακρίβεια της ζωής «συνυφαίνεται τη των δογμάτων ορθότητι», λέγει ο ιερός Χρυσόστομος.  

http://pureorthodoxvoice.blogspot.gr/2015/05/blog-post_14.html