Μην αρχίσετε την κατάκριση. Βάλτε έναν καλό λογισμό …..

Στο Facebook του Rotary Club Thessaloniki ανακοίνωσαν:
«Στην ιστορική Θεία Λειτουργία στον ΙΝ Αγ. Βουκόλου της Σμύρνης μετά από 92 χρόνια χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, παρέστησαν μέλη του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης..»
Και όλως παραδόξως, στην εκδήλωση των Ρόταρυ, παραβρέθηκε ο γνωστός για τις απόψεις του για την «πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη»,  κ.Μπουτάρης:
«Στην εκδήλωση αδελφοποίησης του ιστορικού Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης με τον αρχαιότερο Ροταριανό Όμιλο Σμύρνης παραβρέθηκε και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης, προσκεκλημένος του ΡΟΘ και του Δημάρχου Σμύρνης.»

Γιατί; γιατί; γιατί;

«Με ρωτούν:
Γιατί πέθανε το παιδί μου;
Γιατί βρίσκομαι στο κρεβάτι με πόνους;
Γιατί έχω αποτυχημένο γάμο;
Γιατί έμεινα χωρίς εργασία;
Γιατί τόσες συνεχείς δοκιμασίες σε μένα;
Γιατί.Γιατί.Γιατί..

Και βέβαια η σιωπή είναι η απάντησή μου!

Τι να πω; Πώς να ερμηνεύσω τα γεγονότα με τα μέσα που διαθέτω; «Τις έγνω νουν Κυρίου;» Ποιος γνωρίζει το νου του Θεού; Ή μήπως να τολμήσω να γίνω δικηγόρος του;
Το 1982, ως διάκονος, παραυρέθηκα στην κηδεία του Αρχιμ. Κωνσταντίνου Λευκωσιάτη, με το πλούσιο ποιμαντικό και κοινωνικό έργο. Μετά την ταφή καθίσαμε για ένα καφέ στην αίθουσα του Ιδρύματος Άγιος Νεκτάριος, που ίδρυσε ο ίδιος. Η αδελφή του π. Κωνσταντίνου ρώτησε με πόνο και έννοια το Μητροπολίτη Ύδρας Ιερόθεο:
Γιατί, Σεβασμιότατε, ο Θεός επέτρεψε να φύγει τόσο γρήγορα και να αφήσει το τεράστιο αυτό έργο, που γινόταν «προς δόξαν Θεού;» Ο άγιος Ύδρας, με την άνωθεν σοφία που τον χαρακτήριζε, απάντησε: «Η μεγαλύτερη ταπείνωση είναι να υποτάσσεται ο νους μπροστά στα μυστήρια του Θεού και να μην ρωτά πώς και γιατί;»
Η απάντηση αυτή μού έμεινε στην καρδιά και νομίζω είναι η βάση για «κατανόηση» των μυστηρίων του Θεού. Αφού η λογική του Θεού διαφέρει από αυτήν του ανθρώπου, πώς μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα ανερμήνευτα και να κατανοήσουμε τον Ακατάληπτο;
Διάβασα κάπου, από τα πολλά που γράφονται, ότι ο π. Παΐσιος ο Αγιορείτης είπε πως μετά το θάνατό μας, όταν θ’ αντικρίσουμε πρόσωπο προς πρόσωπο το Χριστό, θα καταλάβουμε το γιατί και το πώς της ζωής μας και θα μας εξηγηθούν όλα όσα περάσαμε στον κόσμο αυτό. Τότε, με όλη τη δύναμη της ύπαρξής μας, θα Του πούμε: «Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, που επέτρεψες αυτά για μένα!».
Νομίζω ότι μπορεί πιο εύκολα ο άνθρωπος να σηκώσει τον όποιο σταυρό του, αν γνωρίζει γιατί συμβαίνει και ποιο θετικό αποτέλεσμα θα έχει. Όμως, η πίστη – εμπιστοσύνη στο Θεό δεν προϋποθέτει την αποδοχή με υπομονή της δοκιμασίας; Η πίστη ως σχέση δίνει την ασφάλεια της αγάπης του Θεού, που, ως εμπειρική, δεν αμφισβητείται. Γι’ αυτό, όταν γευτούμε την αγάπη Του, πιο εύκολα Τον εμπιστευόμαστε και υπομένουμε.
Στα μυστήρια της ζωής, όπου κρίσιμες υπαρξιακές καταστάσεις μάς συγκλονίζουν συθέμελα και διαλύουν κάθε τι το ψεύτικο και επιφανειακό, χρειάζεται να στεκόμαστε με σιωπή και σεβασμό και πίστη. Είναι η ώρα που ο Θεός μας φωνάζει προσωπικά: «Σ’ αγαπώ και σε θέλω! Ακολούθει μοι! »
Η κλήση είναι κρίση. Ή αρνούμαστε να πορευτούμε την οδόν του Κυρίου με τα συνεχή «γιατί» που εκφράζουν αντίδραση και απιστία ή ακολουθούμε αυτόν «όπου αν υπάγει», με συνοδοιπόρους τους μάρτυρες και οσίους, με εμπιστοσύνη, υπομονή και προσευχή, που μας αποκαλύπτουν τα μυστήρια του Θεού «εν τω νυν αιώνι και εν τω μέλλοντι».»

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

http://stavkoum.blogspot.gr

«ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑΜ ΕΧΑΣΑ ΑΚΛΑΨΑ ΚΑΙ ΠΟΝΕΣΑ», ΑΠΟ ΜΙΑ… ΤΟΥΡΚΑΛΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά τραγούδια της γενοκτονίας του Πόντου, του βιαίου και ποτισμένου με αίμα ξεριζωμού του ελληνικού ποντιακού λαού από τις προαιώνιες πατρίδες του, είναι το, «Την πατριδαμ έχασα άκλαψα και πόνεσα».
Όταν όμως αυτό το τραγούδι τραγουδιέται από μια γνωστή και εντυπωσιακή Τουρκάλα τραγουδίστρια, την Şevval Sam, τότε το τραγούδι αυτό, το θρηνώδες αυτό άσμα, αποκτά μια ξεχωριστή διάσταση.
Ο πόνος προβάλλεται και στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, η αναγνώριση της γενοκτονίας είναι αυθόρμητη αν και δεν έχει δικαιωθεί ιστορικά, δεν της έχει αποδοθεί από την σύγχρονη Τουρκία η ηθική και ιστορική της δικαίωση. Η Τουρκάλα αυτή είχε το θάρρος να τραγουδήσει και με αυτόν τον τρόπο έδειξε τον σωστό δρόμο στην ίδια της την χώρα.
Ας ακούσουμε αυτή την πανέμορφη Τουρκάλα να τραγουδά τον θρήνο της ποντιακής γενοκτονίας :
Στίχοι: Χρήστος Αντωνιάδης
Μουσική: Κώστας Σιαμίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αχιλλέας Βασιλειάδης & Γιάννης Κουρτίδης
Την πατρίδαμ” έχασα,
άκλαψα και πόνεσα.
Λύουμαι κι’αρόθυμο, όι-όι
ν” ανασπάλω κι” επορώ.
Ρεφραίν:
Μίαν κι” άλλο ΄σην ζωή μ”
σο πεγάδι μ” σην αυλή μ”.
Νέροπον ας έπινα, όι-όι
και τ” ομμάτα μ” έπλυνα.
Τά ταφία μ” έχασα
ντ” έθαψα κι” ενέσπαλα.
Τ” εμετέρτς αναστορώ, όι-όι
και ΄ς σο ψυόπο μ” κουβαλώ.
Ρεφραίν…
Εκκλησίας έρημα,
μοναστήρα ακάντηλα,
πόρτας και παράθυρα, όι-όι
επέμναν ακρόνυχτα.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων

Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων

Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων http://leipsanothiki.blogspot.be/
Ο τάφος του Αγίου Κυρίλλου με αφιερώματα από όλες τις εκκλησίες των σλαβικών, αλλά και άλλων χωρών
(Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος, Ρώμη).
Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν αδέλφια, μοναχοί, με μεγάλη ιεραποστολική δράση. Σε αυτούς αποδίδεται ο εκχριστιανισμός των Σλάβων και η απόδοση γραφής στη σλαβική γλώσσα.

Ο Άγιος Κύριλλος, του οποίου το κοσμικό όνομα ήταν Κωνσταντίνος, γεννήθηκε το 827 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη, έγινε ιερέας και μετέπειτα έφτασε στο βαθμό του επισκόπου. Δίδαξε Φιλολογία, Φιλοσοφία και Θεολογία.
Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων http://leipsanothiki.blogspot.be/
Αναμνηστική πλάκα της Ελληνικής Πολιτείας πάνω δεξιά από τον τάφο του Αγίου Κυρίλλου
(Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος, Ρώμη).
Ο Άγιος Κύριλλος, μετά την ιεραποστολική του δράση, παρέμεινε στη Ρώμη μέχρι το θάνατό του, στις 14 Φεβρουαρίου του 869. Ετάφη με τιμές στον προσωπικό τάφο του Πάπα Aδριαvού Β’, ενώ αργότερα μετακινήθηκε στη Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος στη Ρώμη, όπου και σήμερα φυλάσσονται τα λείψανά του.
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω από τον τόπο, όπου φυλάσσονται μέρος (;) από τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου:

Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων http://leipsanothiki.blogspot.be/
Τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου στη Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος στη Ρώμη.
Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων http://leipsanothiki.blogspot.be/
Τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου στη Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος στη Ρώμη.
Ο τάφος και τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου, Φωτιστού των Σλάβων http://leipsanothiki.blogspot.be/
Τα λείψανα του Αγίου Κυρίλλου στη Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος στη Ρώμη
(EX OSSIBUS S. CYRILLI SLAVORUM APOSTOLI =
εκ των οστέων του Αγίου Κυρίλλου, Αποστόλου των Σλάβων).

Η ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΔΥΟ ΑΓΙΩΝ: ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ – ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

Μπορεί δύο Άγιοι να διαφωνούν για ένα τόσο σημαντικό θέμα; Ο π. Ακάκιος Καυσοκαλυβίτης ήταν πνευματικοπαίδι του Αγίου Πορφυρίου και υποτακτικός του. Το 1991 μετέβη στα καυσοκαλύβια όπου γηροκόμησε τον Αγ. Πορφύριο και του έκλεισε τα μάτια.

πηγή