Ἅγιος Πορφύριος: «Μία γενικὴ ἐξομολόγηση μπορεῖ νὰ σὲ λυτρώσει καὶ ἀπὸ ἐμβρυικὲς καταβολές»

agpiger-porf_
Δὲν εὐθύνεται μονάχα ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὰ παραπτώματά του. Τὰ λάθη, οἱ ἁμαρτίες καὶ τὰ πάθη δὲν εἶναι μόνο προσωπικὰ βιώματα τοῦ ἐξομολογούμενου. Ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει πάρει μέσα του καὶ τὰ βιώματα τῶν γονέων του καὶ εἰδικὰ τῆς μητέρας, δηλαδὴ τὸ πῶς ζοῦσε ἡ μητέρα του, ὅταν τὸν κυοφοροῦσε, ἂν στενοχωριόταν, τί ἔκανε, ἂν κουραζόταν τὸ νευρικό σύστημα τοῦ ἐμβρύου της. Ὁπότε, ὅταν γεννηθεῖ τὸ παιδὶ καὶ μεγαλώσει, παίρνει μέσα του καὶ τὰ βιώματα τῆς μητέρας του, δηλαδὴ ἄλλου ἀνθρώπου. Δημιουργεῖται μία κατάτασταση στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου ἐξαιτίας τῶν γονέων του, ποὺ τὴν παίρνει μαζί του σ’ ὅλη του τὴ ζωή, ἀφήνει ἴχνη μέσα του καὶ πολλὰ πράγματα ποὺ συμβαίνουν στὴ ζωή του εἶναι ἀπόρροια τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Τὰ φερσίματά του ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὴν κατάσταση τῶν γονέων του. Μεγαλώνει, μορφώνεται, ἀλλὰ δὲν διορθώνεται. Ἐδῶ βρίσκεται μεγάλο μέρος ἀπὸ τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν πνευματικὴ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου. Ὑπάρχει ὅμως ἕνα μυστικό. Ὑπάρχει κάποιος τρόπος ν’ ἀπαλλαγεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπ’ αὐτὸ τὸ κακό. Ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ἡ γενικὴ ἐξομολόγηση, ἡ ὁποία γίνεται μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Μπορεῖ, δηλαδή, νὰ σοῦ πεῖ ὁ πνευματικός. – Πῶς θὰ ἤθελα νὰ ἤμασταν σ’ ἕνα ἥσυχο μέρος, νὰ μὴν εἶχα ἀσχολίες καὶ νὰ μοῦ ἔλεγες τὴ ζωή σου ἀπ’ τὴν ἀρχή, ἀπὸ τότε ποὺ αἰσθάνθηκες τὸν ἑαυτό σου, ὅλα τὰ γεγονότα ποὺ θυμᾶσαι καὶ…
ποιὰ ἦταν ἡ ἀντιμετώπισή τους ἀπὸ σένα, ὄχι μόνο τὰ δυσάρεστα ἀλλὰ καὶ τὰ εὐχάριστα, ὄχι μόνο τὶς ἁμαρτίες ἀλλὰ καὶ τὰ καλά. Καὶ τὶς ἐπιτυχίες καὶ τὶς ἀποτυχίες. Ὅλα. Ὅλα ὅσα ἀπαρτίζουν τὴ ζωή σου. Πολλὲς φορὲς ἔχω μεταχειριστεῖ αὐτὴ τὴν γενικὴ ἐξομολόγηση καὶ εἶδα θαύματα πάνω σ’ αὐτό. Τὴν ὥρα ποὺ τὰ λὲς στὸν ἐξομολόγο, ἔρχεται ἡ θεία χάρις καὶ σὲ ἀπαλλάσσει ἀπ’ ὅλα τὰ ἄσχημα βιώματα καὶ τὶς πληγὲς καὶ τὰ ψυχικὰ τραύματα καὶ τὶς ἐνοχὲς διότι, τὴν ὥρα ποὺ τὰ λές, ὁ ἐξομολόγος εὔχεται θερμὰ στὸν Κύριο γιὰ τὴν ἀπαλλαγή σου.
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Τὸ χάρισμα τῆς διάκρισης στὴν Ὀρθόδοξη πνευματικὴ καθοδήγηση»
“Στὴν ἐξομολόγηση νὰ μὴ λέμε μόνο τὰ ἁμαρτήματά μας ἀλλὰ καὶ τοὺς διάφορους λογισμούς, π.χ. φόβου, λύπης, χαρᾶς, στενοχώριας, ποὺ περνᾶμε ἀπὸ διάφορα γεγονότα ἢ συμβάντα, ὅπως σεισμούς, θανάτους, γάμους, ὀλιγοπιστίες κ.λπ.”
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου»

Α ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ από τις έρευνες των ιδιοτήτων του

Στο βιβλίο της Γένεσης, ο Θεόπνευστος Μωυσής, αναφέρει το νερό σαν κύριο συστατικό της γης, από την αρχή της δημιουργίας της.

«Δεν είναι τυχαίο ότι στις πρώτες γραμμές της Βίβλου, αναφέρεται το νερό· όταν μιλά για την δημιουργία του κόσμου, της ζωής και του ανθρώπου, έχει να κάνει με το νερό πάνω απ’ όλα», τονίζει ο πατριάρχης (τώρα) της Ρωσίας Κύριλλος.

Το νερό είναι άφθονο στη γη, αλλά υπάρχει και στο διάστημα όπως φανερώνεται από τις παρατηρήσεις που έχουν γίνει τελευταία. Η Σελήνη αν και χωρίς ατμόσφαιρα, έχει αποθήκες νερού.  Νερό βρέθηκε και στον Άρη. Ακόμα και στον Ερμή, στο νότιο πόλο του, υπάρχει νερό, λέει η NASA.

Αν το Σύμπαν θεωρηθεί ενιαίος οργανισμός, τότε το νερό είναι εκτός των άλλων και ένα σπουδαίο μέσο μεταφοράς πληροφοριών, και μάλιστα πληροφοριών συναισθημάτων! 

Ο Δρ. Κωνσταντίν Κορότκωφ της Ρωσικής Ακαδημίας Φυσικών Επιστημών λέει: «Κάναμε πολλά πειράματα για να δούμε τι επηρεάζει τις ιδιότητες του νερού: Μαγνητικά πεδία, ηλεκτρικά πεδία, διάφορα αντικείμενα, και φυσικά την ανθρώπινη παρουσία και συναισθήματα. Και ήταν ξεκάθαρο ότι την μεγαλύτερη επιρροή είχαν τα ανθρώπινα συναισθήματα».

Στο εργαστήριο του καθηγητή Κορότκωφ έχουν γίνει αμέτρητα πειράματα για την επιρροή των συναισθημάτων μας στο νερό. Σε μια ομάδα ανθρώπων ζητήθηκε να προβάλλουν σε ένα ποτήρι νερού πολύ θετικά συναισθήματα αγάπης τρυφερότητας και ενδιαφέροντος. Μετά αντικατέστησαν το ποτήρι με το νερό με ένα άλλο, και τους ζητήθηκε να προβάλλουν αντίθετα συναισθήματα φόβου, οργής, μίσους. Μετά από αυτό έγιναν μετρήσεις στα δείγματα. Τα αποτελέσματα ήταν ακριβώς αντίθετα. «Η αγάπη ανεβάζει την ενέργεια του νερού και το σταθεροποιεί. Ενώ η επιθετικότητα μειώνει την ενέργειά του και έχει δραστικές αλλαγές στο νερό».

Πολλά εργαστήρια ανά τον κόσμο επανέλαβαν ένα πείραμα που παρήγαγε παρόμοια αποτελέσματα: Νερό από το ίδιο δοχείο μοιράστηκε σε δύο φιάλες. Η μία απ’  αυτές υποβλήθηκε σε εξωτερικά ερεθίσματα που άλλαξαν τη δομή και τις ιδιότητες του νερού που περιείχε. Το νερό στην δεύτερη φιάλη απέκτησε την ίδια δομή και τις ίδιες ιδιότητες μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αν και οι δύο φιάλες είχαν αξιοσημείωτη απόσταση μεταξύ τους!

Αν στην θέση των φιαλών σκεφτούμε ότι βρισκόμαστε εμείς που αποτελούμαστε κατά το μεγαλύτερο μέρος μας από νερό, τότε είναι προφανές ότι ο ένας επηρεάζεται από τον άλλο! Και αν κάποιος δεν δραστηριοποιείται ο ίδιος θετικά, είναι πολύ πιθανόν να δέχεται αρνητικές επιδράσεις από το περιβάλλον του και να βλάπτεται, λόγω ακριβώς της αμέλειάς του αυτής.

Γι’ αυτό χρειάζεται να βιάζομε τον εαυτό μας στις καλές σκέψεις,[1] που γεννούν καλά λόγια και πράξεις. Αν μάλιστα αυτή η προσπάθεια γίνεται με την διάκριση που προσφέρει η Χριστιανική διδασκαλία στους πιστούς, για να αναγνωρίζουν τι είναι αληθινά καλό και θεάρεστο σε κάθε περίσταση, τότε η ωφέλεια είναι αιώνια, επειδή μας οδηγεί στην Βασιλεία των Ουρανών, όπως είπε ο Χριστός: η Βασιλεία των Ουρανών κατακτάται με βία (πάνω στον εαυτό μας) και αυτοί που βιάζουν (για τον σκοπό αυτό) τον εαυτό τους, αυτοί την αρπάζουν! (Ματθ. Ια-12)

Επομένως έχουν μεγάλη σημασία οι λογισμοί μας. Όταν είναι κακοί βλάπτομε τον εαυτό μας, ενώ όταν είναι καλοί ωφελούμαστε. Ο άγιος γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) έλεγε:

«Ο άνθρωπος όταν τα βλέπει όλα με καλούς λογισμούς εξαγνίζεται και χαριτώνεται από τον Θεό… Όλη η βάση είναι  ο  καλός  λογισμός. Αυτό είναι πού  ανεβάζει  τον άνθρωπο,  τον αλλοιώνει  προς  το  καλό».

Και από την πείρα του, ο άγιος γέροντας, διέκρινε ότι: «Στην  εποχή  μας  η  μεγαλύτερη  αρρώστια  είναι  οι  μάταιοι  λογισμοί  των  κοσμικών ανθρώπων.  Οι  άνθρωποι  όλα μπορεί  να  τα  έχουν  εκτός  από  καλούς  λογισμούς»!

Το νερό της γης επηρεάζεται και από συμβάντα εκτός αυτής, όπως ηλιακές εκλείψεις, διελεύσεις κομητών κλπ. «Μελετήσαμε το νερό κατά την διάρκεια ηλιακών εκλείψεων και όταν περνούσε ο κομήτης Σουμάχερ-Λεβί… και συμπεράναμε ότι… το νερό δείχνει άμεση σχέση με το γεγονός», λέει ο Ρώσος ακαδημαϊκός Καζνάτσεφ, από το Νοβοσιμπίρσκ. Έτσι το Σύμπαν επιδρά επάνω μας, και εμείς σ’ αυτό.

«Ο άνθρωπος έχει δεσμό με το περιβάλλον του και με όλο τον κόσμο» έλεγε ο μακαριστός γέροντας Θαδδαίος (1914-2003), από τη Σερβία (βίντεο). Υπάρχουν ενέργειες που μας συνδέουν, και κάποιες μπορούν να γίνουν φανερές στην επιστήμη γιατί είναι κτιστές (της κτίσης)· αλλά υπάρχει και η άκτιστη ενέργεια του Θεού που μας συνδέει πνευματικά. Πρέπει όμως να έχομε πνευματική ετοιμότητα και εργασία για να ωφελούμαστε. Να μην είμαστε αμελείς, δηλ. τεμπέληδες στα πνευματικά μας καθήκοντα. «Ο άνθρωπος πρέπει να προσπαθεί, δεν πρέπει να είναι τεμπέλης», έλεγε ο γέροντας Θαδδαίος. (βίντεο).

Το νερό επειδή χρησιμοποιείται σαν μέσο καθαρισμού στο υλικό πεδίο, είναι και σύμβολο του πνευματικού καθαρισμού (των αμαρτιών), και γι’ αυτό το κατάλληλο μέσο τέλεσης του Μυστηρίου του Βαπτίσματος.

«Εάν ερευνήσουμε τις αναφορές στο νερό της Αγίας Γραφής, θα δούμε ότι συχνά σχετίζονται με την ιδέα του εξαγνισμού (από τις αμαρτίες). Αυτό γίνεται πιο φανερό στην αναφορά της βάπτισης των Ισραηλιτών στον Ιορδάνη ποταμό την εποχή του προφήτου Ιωάννου του Βαπτιστού. Ο Ιωάννης βάπτιζε σε βάπτισμα μετανοίας (μόνο), και σύμβολο αυτής της μετανοίας ήταν η βύθιση στο νερό. Στην Χριστιανική Εκκλησία είναι το Μυστήριο της βαπτίσεως πρώτο από όλα. Γιατί είναι Μυστήριο; Γιατί παραμένει (στο πνευματικό πεδίο) απόλυτα κρυμμένο από εμάς. Τι συμβαίνει στο άτομο την στιγμή της Βαπτίσεως; Είναι γνωστό ότι η Θεία δύναμη που στην γλώσσα της Εκκλησίας αποκαλούμε «Χάρη», αποστέλλεται πάνω στο άτομο», λέει ο πατριάρχης, τώρα, Κύριλλος της Ρωσίας (βίντεο).

Οι ερευνητές δεν ξέχασαν να παρατηρήσουν, επίσης, το τι συμβαίνει στην δομή του νερού, κατά τον Αγιασμό. Φαίνεται ότι η σύγχρονη εποχή των επιστημονικών ερευνών βοηθάει μέσα από τον ίδιο, τον δικό τους τρόπο σκέψης, όσους αναζητούν την Αλήθεια! Τώρα μπορούμε όπως ο Θωμάς μετά την εβδομάδα των καιρών που ήταν πλούσια η από καρδιάς πίστη, να ερευνούμε λεπτομερειακά, στο υλικό πεδίο, και με την διάνοιά μας, τα Μυστήρια του Θεού, για να ενισχυόμαστε και με τον τρόπο αυτό. Ο Χριστός καταδέχεται αυτού του είδους την ψηλάφηση, γιατί διά της Παρθένου έλαβε σώμα και έγινε τέλειος άνθρωπος από την κτίση την οποία ερευνούμε, και στην οποία μετέχουμε.

Εξ άλλου το αξιοσημείωτο στη Δημιουργία είναι ότι, ανάλογα με τις νοητικές του ικανότητες, ο καθένας καταλαβαίνει ότι είναι χρήσιμο γι’ αυτόν. «Το πιο ακατανόητο για το Σύμπαν, είναι, ότι είναι δυνατόν να κατανοηθεί» είχε παρατηρήσει ο Αϊνστάϊν. Δεν είναι συνεπώς πολύ περίεργο, μ’ αυτή την έννοια της έρευνας, αυτό που λέει ο πατριάρχης (τώρα) της Ρωσίας Κύριλλος: «Ίσως η επιστήμη να μας πει κάποτε τι είναι η προσευχή! Ίσως κάποτε να μας πει τι συμβαίνει με την ανθρώπινη φύση όταν είναι υπό την επήρεια της Θείας χάρης».

«18 Ιανουαρίου (5 Ιανουαρίου με το νέο ημ/γιο). Είναι το βράδυ πριν την Ορθόδοξη εορτή των Θεοφανείων. Δύο φιάλες γεμίζουν με κοινό νερό. Ενωρίς το πρωί μια απ’  αυτές τοποθετείται μέσα στην εκκλησία, κοντά στο δοχείο όπου θα τελεσθεί ο Αγιασμός. Κάθε χρόνο πιστοί, ακόμα και άπιστοι πάνε στις εκκλησίες να πάρουν λίγο από το νερό του Αγιασμού. Πιστεύεται ότι κατέχει καταπληκτικές ιδιότητες. Για να το επιβεβαιώσουμε ή να το αντικρούσομε, οι 2 φιάλες έρχονται στο εργαστήριο για εξέταση αμέσως μετά την τελετή. Εδώ το νερό πάγωσε σε θάλαμο κρυογενετικής και φωτογραφήθηκε υπό το μικροσκόπιο. Οι κρύσταλλοι από το κοινό νερό μοιάζουν με χαοτική, μπερδεμένη βούλα. Ενώ το νερό που ήταν στην εκκλησία έχει πάρει ένα συμμετρικό σχήμα εξάγωνου αστεριού», λένε οι ερευνητές (βίντεο). Και συνεχίζουν:

«Είναι γνωστό ότι ο Αγιασμός έχει πολύ ισχυρή και σταθερή δομή. Αυτό το νερό μπορεί να μεταβιβάσει τις ιδιότητές του. Πάρτε μόνο 10 γραμμάρια και αραιώστε τα σε 60 λίτρα κοινό νερό και όλο πλέον θα έχει τις ιδιότητες του αγιασμού»! [2]

Πρέπει να τονισθεί ότι η εμπειρία μας είναι μόνο στο υλικό πεδίο. Δεν μπορούμε να πειραματισθούμε με την ίδια την ψυχή, και βέβαια είναι αδύνατο να κατανοήσομε πως δρα ο Θεός με τις άκτιστες ενέργειές Του μέσα από τα αληθινά Μυστήρια, που τελούνται αποκλειστικά μέσα στην Εκκλησία. Και είναι παρατηρημένο ότι μόνο ο Ορθόδοξος Αγιασμός διατηρείται χωρίς να χαλάει.

Στα άλλα δόγματα και θρησκείες υπάρχουν μόνο τύποι και σκιές της αλήθειας, από πλυσίματα και βουτήγματα στο νερό που είναι ανωφελή πνευματικά. Γι’ αυτό και «ο Χριστός έδειξε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε βουτήγματα στο νερό και έθιμα ανωφελή, και εντολές ανθρώπων και διδασκαλίες»… καθώς λέει ο άγιος Επιφάνιος της Κύπρου.

Αν και μόνο οι πιστοί (Ορθόδοξοι Χριστιανοί) μπορούν μυστηριακά να ωφεληθούν πνευματικά, στο φυσικό πεδίο των ανθρώπινων συναισθημάτων όλοι μπορούν να αλληλεπιδράσουν, και αυτό φαίνεται να καταγράφεται στο νερό. Στην περίπτωση της ψυχής επειδή η σπουδαιότητα της σημασίας της λέξης μας διαφεύγει, η καταγραφή δείχνει πολλά κενά! (βίντεο) Επομένως οι λέξεις «καταγράφονται» στο νερό σύμφωνα με τις αντιλήψεις μας γι’ αυτές.

Ο πατριάρχης Ιακώβ έκανε όπως αναγράφεται στο 30ό κεφάλαιο της Γένεσης ένα μυστηριώδη γενετικό προγραμματισμό, μέσω τριών ειδών χλωρών απολεπισμένων ράβδων, τοποθετημένων μπροστά στο νερό που ποτίζονταν τα πρόβατα! (βίντεο).

Γενικά το νερό είναι πιο υγιεινό όταν προέρχεται από πηγή, και όταν είναι «σταθεροποιημένο».

Αλλά το πιο σταθερό, και σταθεροποιητικό μάλιστα των άλλων, είναι αυτό του Αγιασμού.

Και ο άγιος Λουκάς ο ιατρός, από την Κριμαία, με την πείρα από τις παρατηρήσεις στους ασθενείς του, μας συνιστά: «Πίνετε πολύ Αγιασμό. Αυτό σας το λέω σαν γιατρός, όχι σαν πνευματικός»!

Λεόντιος Μοναχός Διονυσιάτης

14 (27) – 4 – 2015

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΑΘΩΣ

το κείμενο σε εκτυπώσιμο αρχείο

Υπόμνημα:

[1] Σωστότερα αντί για σκέψεις που είναι μια διανοητική εργασία, οι Πατέρες αναφέρονται σε λογισμούς, περιλαμβάνοντας έτσι το βασικότερο: την κίνηση της καρδιάς, πριν αυτή υποστεί διανοητική επεξεργασία. «…Εκ γαρ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι», λέει ο Χριστός. (Ματθ. Ιε-19).
[2] Διαβάστε επίσης: www.imdleo.gr/diaf/2007/030-Electromagnetic_activity_of_water-LMD.pdf

Μια υπέροχη ιστορία για τη γαλήνη

«Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ; «ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.
«Εγώ θέλω γαλήνη» απάντησε μελαγχολικά εκείνος. Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :
Εγώ θέλω γαλήνη…
«Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι», είπε στον οδοιπόρο και διέγραψε με μια κίνηση το «Εγώ».
«Σβήνεις πρώτα το «εγώ». Είναι αδύνατον να βρει γαλήνη αυτός που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και νομίζει πως μπορεί να την βρει μόνος του, μακριά από τον Θεό.
Το εγώ πάντα θα νιώθει ότι απειλείται από όλους γύρω του κι έτσι πάντα θα φοβάται.Θα μετατρέπεται σε εγωισμός για να επικρατεί, και θα διώχνει τον Θεό και την γαλήνη Του.»
Με μια δεύτερη κίνηση διέγραψε το «θέλω».
«Πρέπει να σβήσεις τη λέξη «θέλω». Το θέλω δηλώνει επιθυμία, ανάγκη και προσκόλληση.
Όταν τρέχεις πίσω από τις μάταιες επιθυμίες σου, ποτέ δεν θα βρεις χρόνο να γαληνέψεις και να γίνεις ευτυχισμένος.
Είναι η γνωστή «επίδραση του κουνουπιού».
Αν σε ένα δωμάτιο υπάρχουν δέκα κουνούπια κι εσύ σκοτώσεις τα εννιά, το δέκατο κουνούπι δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς.
Έτσι είναι και οι επιθυμίες. Όσες και να ικανοποιήσεις πάντα θα υπάρχει κάποια που δε θα σε αφήνει να κοιμηθείς.»
Ο οδοιπόρος τότε κοιταξε τις διαγραμμένες λέξεις στο χώμα και λένε πως τότε βίωσε την πρώτη του αφύπνιση.
Είχαν σβηστεί το «Εγώ» και το «θέλω» και είχε μείνει η … Γαλήνη…