«γίναμε όλοι Charlie»


Όταν οι ισλαμοφασίστες εκτέλεσαν εν ψυχρώ τους σκιτσογράφους του Charlie Hebdo, «γίναμε όλοι Charlie», αλλάξαμε φωτογραφίες στα προφίλ μας, αναρτήσαμε πύρινα κείμενα, καταδικάσαμε (γενικά κι αόριστα) τη θρησκευτική μισαλλοδοξία, υπερασπιστήκαμε το δικαίωμα στη σάτιρα (ακόμα και την κακόγουστη) κι ούτω καθεξής.

Η εκτέλεση σχεδόν 200 ανθρώπων στην Κένυα, δε μας άγγιξε. Δε γίναμε όλοι Κενυάτες, δεν ανάψαμε ρεσώ εξώ από το Πανεπιστήμιο, δε γράψαμε, δεν αναρτήσαμε, πολύ λίγο μας άγγιξε.

Ίσως γιατί τα θύματα δεν ήταν Ευρωπαίοι, ίσως γιατί δε σκοτώθηκαν για την αθεϊστική τους σάτιρα, ίσως γιατί δεν ήταν επώνυμοι σκιτσογράφοι, ούτε θιασώτες του Διαφωτισμού.

Ήταν χριστιανοί. Κι εμάς μας καίει όταν οι ισλαμοφασίστες εκτελούν αθεϊστές ή αγνωστικιστές. Αλλά όχι χριστιανούς.

Άλλωστε, οι χριστιανοί έκαναν Σταυροφορίες στο Μεσαίωνα κι είχαν Ιερά Εξέταση στην Αναγέννηση.

Άρα, δικαίως τώρα τους σφάζουν.

Κάπως έτσι δεν πάει;

Β.Κ.
 Ινφογνώμων 

Άρθρο-φωτιά από την Τσεχία: «Η Ευρώπη μοιάζει να ζει τις ημέρες πριν την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας»

«ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΚΑΡΑΔΟΚΕΙ ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ Ο ΑΛΑΡΙΧΟΣ»

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύτηκε στην Τσεχία αναφερόμενο στην αποχριστιανοποίηση της Ευρώπης και πως αυτό την έχει καταστήσει ευάλωτη σε εξωτερικές απειλές όπως αυτή των εγκληματιών ισλαμιστών του ISIL.
H Eυρώπη έχει μετατραπεί (όπως και οι ΗΠΑ) τα τελευταία χρόνια σε ένα συνονθύλευμα άθεων μαζών, που δεν πιστεύουν σε τίποτα παρά μόνο αν θα έχουν καλύτερες οικειακές συσκευές από τους γείτονες.
Έχουν παγιδευθεί εντός μέσα στον Υλισμό, και δεν έουν κανένα όραμα ούτε για την Ευρώπη αλλά ούτε και για τους ίδιους. Όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις κερδίζει αυτός που πιστεύει. Οι «άπιστοι» χάνονται μέσα στην απάθεια και τον εγωκεντρισμό τους.
Αυτό που κατέστησε την Ρωσία ανερχόμενη υπερδύναμη είναι η επιστροφή της στην Ορθοδοξία.Αυτό που οδήγησε την Ελλάδα στην παρακμή είναι η απομάκρυνσή της από την Ορθοδοξία, και τις αξίες του Ελληνισμού. Μόνο η επιστροφή σε αυτά θα μας φέρει πάλι σε τροχιά ακμής.
Κάτι είναι ευκταίο να πραγματοποιηθεί τις Άγιες μέρες του Πάσχα, η χώρα έχει ανάγκη την αγκαλιά της Παναγιάς, και την Χάρη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όπως και έχει ανάγκη να ξαναεπιστρέψει στις ένθεες πρακτικές των προγόνων μας (Αρχαίων,Βυζαντινών και Νεότερων).
Σύμφωνα με το τσεχικό περιοδικό «Reflex»,η Ευρώπη διάγει μια περίοδο πτώσης η οποία παρομοιάζεται με αυτής της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το τέλος της γηραιάς ηπείρου θεωρείται προδιαγεγραμμένο, εμφανίζοντας ως απειλή τη Ρωσία και το Ισλάμ. Επισημαίνονται όμως οι θρησκευτικές και ηθικές αξίες στις οποίες εμφυσείται ο ρωσικός λαός, και σύμφωνα με αυτές οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να πεθάνουν για τον θεό και την πατρίδας τους, κάτι  το οποίο οι Ευρωπαίοι «αγνοούν» παντελώς .
Σύμφωνα με το άρθρο που αναμεταδίδει η ρωσική ιστοσελίδα  inosmi.ru, πλησιάζει πιθανόν  μια ακόμη κατάρρευση της Ευρώπης.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει  περισσότερο με έναν κολοσσό που έχει πήλινα πόδια. Είναι πολύ πιθανό ότι η σύγχρονη μορφή της γηραιάς ηπείρου όπως την γνωρίζουμε σύντομα  θα πάψει να υπάρχει. Η Ευρώπη είναι  αδύναμη τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά, και οι κάτοικοί της έχουν χάσει από καιρό τη θέληση να παλέψουν  για τις μελλοντικές γενιές που θα έρθουν. Η παρακμή της κοινωνίας μοιάζει όλο και περισσότερο με την περίοδο παρακμής της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Στις 24 Αυγούστου του 410, οι γερμανικές ορδές των βαρβάρων  υπό την αρχηγία του Αλάριχου κατέλαβαν την Ρώμη. Οι Χριστιανοί δεν ήταν η αιτία της παρακμής της Ρώμης (σύμφωνα με πολλούς καλοθελητές) , αντίθετα, αυτοί ήταν  οι απόγονοι της αυτοκρατορίας και, κατά πάσα πιθανότητα  σε αυτούς οφείλεται το γεγονός ότι υπήρξε μια «ώθηση» στη ρωμαϊκή κοινωνία, να παλέψει για να επιβιώσει  όχι μόνο για το παρόν αλλά και για το μέλλον. Έτσι, όταν ο Αλάριχος εισέβαλε στη Ρώμη, η πόλη κατοικούνταν ήδη από  χριστιανούς, αναγκάζοντας και τον ίδιο να γίνει  χριστιανός.
Η εμφάνιση του Αλάριχου στα τείχη της Ρώμης ήταν  το τέλειο σοκ για τους Ρωμαίους, οι οποίοι συνειδητοποίησαν ότι πλέον  δεν είναι αρκετή η  φράση «I – Roman» για να φοβίζουν τους βάρβαρους τότε Γερμανούς από την κατάληψη της πόλης τους. Απλά είναι πραγματικά φρικτός ο τρόπος της πτώσης της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κάτι που μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το  σήμερα. Η επιτυχία για την Ευρώπη τότε ήταν ότι ακόμη και σε κρίση, λόγω της μείωσης του πληθυσμού από αρρώστιες είτε λόγω μετανάστευσης των λαών, δεν υπήρχε  αντάξιος εχθρός σε ιδεολογικό επίπεδο.
Παρά το γεγονός,λοιπόν, ότι οι βάρβαροι κατέστρεψαν σχεδόν τα πάντα στην Ρώμη, από την εποχή της πάλαι  Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι ίδιοι  δανείστηκαν τα πολιτισμικά  επιτεύγματα της , τα οποία ήταν η  θρησκεία και ο πολιτισμό της. Στο τέλος, οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι κατέστρεψαν την αυτοκρατορία, στην συνέχεια  ζωντάνεψαν μια νέα  αυτοκρατορία επαναφέροντας τον πολιτισμό σε ένα νέο επίπεδο που  κατέστησε δυνατή την σύγκριση του με την  ρωμαϊκή κληρονομιά  του χριστιανικού πολιτισμού, και δια μέσου των αιώνων μέσα από μία συγχώνευση σε έναν ενιαίο ευρωπαϊκό πολιτισμό, ο οποίος αργότερα έγινε ο Ευρω-Ατλαντικός. ( Εδώ ο Τσέχος αρθρογράφος παραβλέπει  εντελώς τον ελληνικό πολιτισμό, προφανώς ηθελημένα).
Αλλά δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ακριβώς η ίδια κατάσταση στην Ευρώπη παρουσιάστηκε στην περίπτωση της παρακμής της σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας. Η Ιστορία της Βυζαντινής και της Περσικής αυτοκρατορίας μπορεί να χρησιμεύσει ως μια προειδοποίηση για εμάς, ένα παράδειγμα του πώς η πίεση των μεταναστών και η ισλαμική ιδεολογία θα εξαφανίσει τον  ευρωπαϊκό  πολιτισμό , όπως οι Τούρκοι μουσουλμάνοι εξαπλώθηκαν  και κατέστρεψαν τον πολιτισμό της Κωνσταντινούπολης ή τον σπουδαίο πολιτισμό της Περσίας. Και παρόλο που ορισμένα από τα σημαντικά χαρακτηριστικά  του ισλαμικού πολιτισμού στη συνέχεια εγκρίθηκαν ως σύνολο, αυτοί οι πολιτισμοί που κατακτήθηκαν καταστράφηκαν και αντικαταστάθηκαν με ένα μοντέλο διακυβέρνησης που βασίζονταν στο χαλιφάτο«.
«Στην περίπτωση της Ρωσίας, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί», τονίζει ο Τσέχος αρθρογράφος.
«Παρά το γεγονός ότι η οικονομική  κατάσταση της Ευρώπης είναι ακόμη καλύτερη από ό, τι στη Ρωσία, η ιστορία διδάσκει ότι οικονομικά ασθενέστεροι  αντίπαλοι μπορούν να καταστρέψουν χώρες  οικονομικά ισχυρότερες. Όσον αφορά τον στρατιωτικό τομέα, ήδη η Ευρώπη διαθέτει μια πολύ αδύναμη θέση, η οποία αποδυναμώνεται  συνεχώς ακόμη περισσότερο. Στο διεθνές γίγνεσθαι , η Μόσχα  ευρίσκεται σε μέση κατάσταση σε σχέση με την Ευρώπη. 
Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και το τέλος μιας εποχής,  στην Ρωσία «ήρθε» ένα καθεστώς που αναγνώρισε την ανάγκη για την επαναφορά της θρησκείας στους Ρώσους , αναβιώνοντας και πάλι την Ορθόδοξη Εκκλησία, από την εποχή των Τσάρων, ακόμα και σε  περιοχές που κατοικούνται από μουσουλμάνους και επικρατεί το Ισλάμ.
Έτσι, στην μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σήμερα, μπορείτε να βρείτε ακόμα αρκετά νέους  άνθρωποι που είναι έτοιμοι να πάνε στον πόλεμο και να πεθάνουν, είτε για την Ορθόδοξη πίστη τους, είτε για τους συνανθρώπους τους και την πατρίδα τους.
Αλλά γιατί πρέπει να πάνε στον πόλεμο και να πεθάνουν , οι Ευρωπαίοι ; Για το δικαίωμα των ομοφυλοφίλων να υιοθετούν παιδιά; Για την υποστήριξη των αμβλώσεων; Για την υποστήριξη της  πολυπολιτισμικότητας; Πώς νομίζετε ότι οι άνδρες και οι γυναίκες μας θα είναι έτοιμες να πάνε σε ένα  πόλεμο και να πεθάνουν  για μια σύγχρονη κοινωνία; αναρωτιέται ο αρθρογράφος.
Ο πρώην επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Τσεχίας  Andor Sandor, δήλωσε  ότι οι πολίτες μας δεν πρόκειται εύκολα να πάνε σε ένα πιθανό πόλεμο και να πολεμήσουν. Οι  άνθρωποι αυτοί δεν πιστεύουν πραγματικά ότι για το κράτος και την κοινωνία αξίζει τον κόπο  να πεθάνει κάποιος. Παρομοιάζει μάλιστα με την   περίπτωση της Αυστροουγγαρίας, όπου οι πολίτες οδηγήθηκαν σε έναν πόλεμο στον οποίο δεν επιθυμούσαν .
Η σύγχρονη κοινωνία  αντιμετωπίζει πολλές εσωτερικές κρίσεις.
Ποιος λοιπόν θα προστατεύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και την κοινωνία μας; Οι Ευρωπαίοι πολίτες  που δεν πιστεύουν πουθενά ή οι μισθοφόροι
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Προσευχή-Νοερά προσευχή (Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Όταν καλλιεργήσετε την ευχή, δέν σας πειράζουν οι άνεμοι του πειρασμού. Εξασθενεί η δύναμή του, δε μπορεί να σας κάνει τίποτε.
Η προσευχή ας σου είναι τείχος,ασπίδα και θώρακας.
Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή
Το τέλος της ζωής μου εγγίζει. Σας παρακαλώ όλοι να ζήσετε βίον άγιον, να βαδίσετε σε γραμμές άγιες για να βοηθήσετε την Εκκλησία και την Ελλάδα μας. Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια, που θα ανεβαίνει η προσευχή σας στο θρόνο του Θεού.
Ερώτησις: Όταν, Γέροντα σας πλησιάση πρόσωπο ταραγμένο και σας εκτοξεύσει υβριστικούς λόγους τί κάνετε εκείνη τη στιγμή;
Απάντησις: Όταν κάθομαι σε υψηλό βράχο προσευχής, όσα κύματα και να έλθουν δε μου προξενούν τίποτε. Όταν όμως με βρούν χαμηλά με περιλούουν

Η Νοερά προσευχή αφομοιώνει, συνδέει, αγιάζει.
Όταν στη ψυχή ανάψη η πυρκαϊά της ευχής όλα τα ξηρά καίγονται και εξαφανίζονται.
Η νοερά προσευχή είναι η βάση της τελειότητος.
Η πρώτη βαθμίδα της πνευματικής ανυψώσεως είναι η νοερά προσευχή.
Στην αρχή της ευχής αισθάνεσαι χαρά, έπειτα γλυκύτητα και στο τέλος σαν καρπός έρχονται τα δάκρυα. Διότι αισθάνεσαι πλέον την παρουσία του Ιησού.
Όταν θα καλλιεργήσετε την ευχή δε θα κουράζεστε, δε θα ταράζεστε, δε θα νυστάζετε στις ακολουθίες, διότι το σώμα σας θα είναι πλέον ένδυμα. Το φόρεμα ούτε λυπάται, ούτε κρυώνει, ούτε κουράζεται… Όσες ώρες και να στέκομαι δε κουράζομαι
Βρισκόμαστε σ’αυτή τη κατάσταση, διότι ο Μοναχισμός έχασε το χρωματισμό του, τη νοερά Προσευχή.
Εμπρός παιδιά, να καλλιεργήσετε την ευχή. Αυτή γέμισε τον Παράδεισο απο τόσους αγίους ανθρώπους.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρισμού και αγιασμού απο τη νοερά προσευχή. Καλοί είναι και οι ψαλμοί (οι εκκλησιαστικοί ύμνοι), αλλ’αυτούς τους λέμε για να ελκύουμε και να συγκινούμε τον κόσμο. Εμείς πρέπει να μιλάμε στον Βασιλέα μυστικά στο αυτί του. Αυτοί που ψάλλουν μοιάζουν με ανθρώπους, που βρίσκονται έξω απο το παλάτι του Βασιλέως και φωνάζουν διάφορα άσματα για να δείξουν τον ενθουσιασμό τους. Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και απο αυτά, αφού γίνονται για το πρόσωπό του, αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερο τους μυστικούς της αυλής του, αυτούς που του μιλούν στο αυτί Του
Η υπακοή όταν της αφαιρέσει την κρυφή εργασία, την ευχή, δεν έχει αξία. Και ο κομμουνισμός υπακούει στην ιδεολογία του, αλλά τί είναι;
Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματός μας. Και στον ωκεανό ακόμα να βρεθείς με βάρκα να ταξιδεύεις άφοβα.
Δια της ευχής γίνεται ο άνθρωπος σαν παιδί. Τον επαναφέρει στην απλότητα και την αθωότητα που είχε ο Αδάμ στον Παράδεισο πρίν την πτώση. Παύει τη διαφορά του άλλου φύλου. Αποκτά ακατανόητη για τους κοσμικούς την ευλογημένη αγία απάθεια.
Με την ευχή αγιάζεις τον τόπο που κάθεσαι και το έργο που κάνεις.
Πρόσεξε τώρα ο διάβολος στενοχωριέται που τον πολεμάς με την ευχή. Θα προσπαθεί να σου αποσπά το νού σου με διάφορες σκέψεις.
Όλοι οι πειρασμοί σου πρέπει να ξέρεις, είναι για να σε εμποδίσουν απο την προσευχή του Ιησού
Μεταλαμβάνετε συχνά, προσεύχεστε θερμά με την καρδιά σας, υπομένετε και θα δείτε χέρι δυνατό να σας κρατάει.
Όταν θα καλλιεργήσετε τη νοερά προσευχή θα γίνετε πλέον παιδιά του παλατιού. Θα ξέρετε τη γλώσσα του Βασιλιά και τους βασιλικούς τρόπους. Τότε μόνο με ένα νεύμα θα έχει άγια σκιρτήματα η καρδιά σας.
Καλλιεργήστε την ευχή. Αυτή θα σας οδηγήσει στον Παράδεισο. Θα βλέπετε τη χάρη του Θεού οφθαλμοφανώς, θα αποκτήσετε τη χαρά του Ουρανού.
Παρεκάλεσα τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής. Δεν έχω άλλο δώρο να σας δώσω. Θέλω αυτό που θεωρώ το πιο πολύτιμο να σας το παραδώσω.
Η χάρις του Παναγίου Πνεύματος κάνει τον άνθρωπο να εκπέμπει ακτίνες… θα πρέπει όμως ο άλλος να έχει καλό δέκτη για να το καταλάβει, για να πάρει είδηση τη θερμότητα των ακτίνων.
Ο άνθρωπος δια της προσευχής του Ιησού είναι πάντα χαρούμενος, γεμάτος και φωτισμένος.
Δια της ευχής θα κερδίσεις το πάν. Καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται. Προσπάθησε κάθε στιγμή να αναπνέεις τον καθαρό αυτόν αέρα της προσευχής του Ιησού.
Τότε ο Μοναχός έχει την πραγματική χαρά, όταν έχη δια της ευχής τον Χριστό στην καρδιά του.
Να προσεύχεστε να μου δίνει ο Θεός υπομονή, θερμή προσευχή και αναβάσεις προς τον Χριστό μας.
Θα λεπτύνετε και θα πετάτε με την ευχή. Θα αισθάνεστε ζωντανή την παρουσία του Χριστού μας μέσα και γύρω σας
Είναι βασιλικός ο άνθρωπος που ενώνεται με το Θεό. Είναι τότε πολύ προσεκτικός στους λόγους του. Επιθυμεί να μη διακόπτει τη μυστική συνομιλία του Βασιλιά και όσες φορές οι άλλοι, που τον πλησιάζουν δε τον καταλαβαίνουν τον κουράζει πολύ.
Επιθυμώ να ιδρύσετε σταθμούς προσευχής στα νησιά μας.
Θέλω ν’ακούσω μέσα σας τη φωνή του Κυρίου. Απο την καρδιά σας να μιλάει ο Κύριος. Να είστε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής.
Η πνευματική ζωή έχει χαρές μεγάλες. Πετάς, φεύγεις απ΄τον κόσμο, δε λογαριάζεις τίποτε… Γίνεστε παιδιά που κατοικεί ο Θεός στην καρδιά σας.
Η προσευχή όλα τα τακτοποιεί. Τη θάλασσα μπορεί να την περπατάς. Εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Τις βουλήσεις των ανθρώπων μεταβάλλει. Δίνει θάρρος, πίστη και υπομονή στη ζωή μας πάντοτε.
Την ένωση της ψυχής σας μετά του Θεού να φροντίσετε.
Όταν θα βαδίσετε στις γραμμές της προσευχής, της σιωπής και της μελέτης, θα δείτε να κατοικεί ο Χριστός στην καρδιά σας
Η Παναγία να σε διαφυλάει, ο Χριστός να κατοικήσει στην καρδιά σου. Αυτο είναι παιδί μου η τελειότητα.
Θέλω όταν σε πλησιάζω να μου μιλάει ο Χριστός απο την καρδιά σου και εσύ πάλι να ακούς τον Νυμφίο σου να μιλάει μέσα απο τη δική μου ψυχή και τότε είναι το πραγματικό μυστικό πανηγύρι
Η χάρη του Θεού, η πνευματική ένωση τον μεταμορφώνει, γίνεται άλλος άνθρωπος, φεύγει ο φόβος. Με την απεριόριστη χάρη δε φοβάται τον θάνατο. Θεωρεί τη ζωή αυτή, όσο καλή και άν φαίνεται σκλαβιά.
 Υπομονή χειάζεται και προσευχή, για να μη πέφτουμε σε λάθη.
Για να απολαύσεις τις χαρές του Μοναχισμού, της πνευματικής ζωής, πρέπει να καλλιεργήσεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου την προσευχή, την υπομονή και την σιωπή. Χωρίς την προσευχή δεν είναι εύκολο να υπομένεις, ούτε να σιωπάς. Με τη χάρη του Θεού, αυτά εφάρμοσα στη ζωή μου. Μας βοηθούν να έχουμε τον Χριστό κάτοικο στην καρδιά μας

Αρχιμ. Παύλου Νικηταρά 
Ο Γέροντας Αμφιλόχιος ΜακρήςΑπό το βιβλίο «Ο γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής. Μια σύγχρονη μορφή της Πάτμου», έκδοση Επτάλοφος, www.eptalofos.gr