Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ!

 

Ὁ Ζήσιµος Λορεντζᾶτος, ὁ µακαριστός πλέον λογοτέχνης µας, πού βίωσε τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση σάν γνήσιος Ἕλ­λη­νας, µᾶς ἄφησε λίγα γραπτά ἀλλά µεστά σέ νοήµατα, πού ἐκφρά­ζουν ἀληθινή ζωή. Στίς σελίδες πού ἀκολουθοῦν πα­ρα­θέ­τουµε ἕνα ἀπάνθισµα ἀπό τό βιβλίο του «Collectanea», ἐκδ. Δόµος, 2009.

Σύγxpovos νθρωπισµός

 

ν εσαι ντικοµµουvιστήs καί γώ δέν εµαι ν εσαι κοµµου­νιστής καί γώ δέν εµαι, µπορ νά σο φέροµαι πάνθρωπα (νά σέ φήνω νά σαπίζεις µέσα σέ στρατόπεδα νά σέ ξεπαστρεύω). Τέτοιον νθρωπισµό νά τόν χαιρόσαστε!

Σχετικά µέ θεωρίες

κόµα δέ βρέθηκε κενος πού θά βάλει τή ζωή µέσα στόν ντορβά του. λοένα δοκιµάζουν –Δαρβίνος, Μάρξ, Φρόϋντ– λλά ζωή ξεχειλάει, πωs τό νερό, πό παντο καί χύνεται πέξω.

Δέν τήν ξέραµε τήν κκλησία τς γάπης;

Δέν χοµε τήν Παράδοσή µας; Πότε τή χάσαµε; Πς ναρωτιόµαστε φωνάζοµε (κόµα καί ό πρόσφυγας ποιητής):

γάπη, πο ’ναι κκλησιά σου; Βαρέθηκα πιά, στά µετόχια. Δέν ξέραµε πώς µείζων δέ τούτων γάπη; Ποιός µς επε νά τή χάσοµε καί τώρα νά «βαριόµαστε» στά µετόχια; νεξήγητος, νεξήγητος σηµερινός λληvας δέκα φορές.

Φιλοσοφία καί Παράδοση

λάκερη φιλοσοφία κάνει παραλλαγές γύρω πό τό ρµα εµί καί τό οδέτερο τς µετοχς του, τό ν. παράδοση πάλι εναι ν καί τό ν ατ γάρ… σµέν. Δυό κόσµοι. πό τή µιά Dieu dAbraham… ( Θεός το βραάµ) καί πό τήν λλη des philosophes et des savantsν φιλοσόφων καί τν σοφν). διάκριση το Πασκάλ στό πίκεντρο πάντα.

ταν σκεφτόµαστε χρησιµοποιοµε πάντα τή λογική νάλυση· δέν µποροµε νά κάνοµε διαφορετικά· δέ θά µπορούσαµε διαφορετικά νά νταλλάζαµε νά µεταδίναµε τή σκέψη µας. Φτάνει στόσο νά µή λησµονµε πώς γιά τήν ληθινή φιλοσοφία νάλυση τελικά µποδίζει τήν κατανόηση· ναλύοντας, ­­νάλυση µένει στό κατανόητο –πό να σηµεο καί πέρα ναχαράζει µηρυκάζει.

Γιατί νά κολουθοµε τούς Ερωπαίους;

καταδίκη το Γαλιλαίου διά­γραψε στήν Ερώπη τήν τροχιά της καί τώρα φτασε στήν λλη κρη, που καταδικάζει Γαλιλαος τόν νθρωπο πού τολµάει νά πιστεύει στό Θεό το βραάµ (non des philosophies et des savants). µες δ γιατί νά παρακολουθήσοµε καί σέ α­τό τήν Ερώπη; Mή­πως δέ µεί­να­µε ξω –τό 17ο αώνα– πό τήν καταδίκη το Γαλιλαίου; Πς τώρα νά συµπορευτοµε µέ τήν Ερώπη στό ντίθετο; Τί δουλειά χοµε µες στό ζήτηµα ατό µαζί τους; Καί στήν ερή ξέταση µείναµε πέξω ( ρθόδοξη κκλησία µεινε πέξω). Καί σέ λλα πολλά. Γιατί νά µήν κοιτάζοµε τή δουλειά µας; µήπως δέν χοµε δουλειά; µήπως δέ µς φτάνουν τά δικά µας µαζεµένα λασπόνερα καί διχόνοια πού, πό τά χρόνια το Σολωµο, µς κοµµατιάζει τά τζιέρια (τά σπλάχνα);

Γιά τούς τεχνίτες κάθε λογς

να συµπέρασµα πό τή Φιλο­καλία (III, 19, 11-16, θήνα 1960): «…κ µόνης κος ο δύναταί τις τεχνίτης γενέσθαι, λλ’ κ το ποιεν καί βλέπειν καί πoλλά πράττειν καί διορθοσθαι πό τν µπείρων καί διά τς ποµονς καί κκοπς τν δίων θεληµάτων καί τ πολυηµερί ες ξιν ρχεται τς τέχνης…». Συµπέρασµα γιά τούς τεχνίτες (κάθε λογς).

πό τή στιγµή πού Χριστιαvισµός παύει νά εναι πίστη τρόπος ζως – ριστος βίoς τν ρχαίων λλήνων– καί γίνεται δέα, φαντάζει γιά µένα τό διο ν εσαι χριστιανός θεος.πως παράλληλα φαντάζει τό διο ν εσαι δεαλιστής λιστής, σύµφωνα µέ τήν ρολογία τς νεότερης ερωπαϊκς φιλοσοφίας. φρόψαρα το νο λα ατά, πού δέν κατεβαίνουν ποτέ στά µεγάλα βάθη τς ζήσης µας.

 

Ζήσιµος Λορεντζτος , ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» κτώβριος 2011,  Ἀρ. Τεύχους 112

Read more: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2011/10/blog-post_02.html#ixzz3Vai173K5

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s