Μπίλυ Γκέιτς: «Χρειάζεται ἐπειγόντως μιά παγκόσμια κυβέρνηση»

Μιλώντας στή γερμανική ἐφημερίδα Süddeutsche Zeitung, τήν Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015, ὁ δισεκατομμυριοῦχος Μπίλυ Γκέϊτς, ἰδιοκτήτης τῆς Microsoft, δήλωσε ὅτι «μιά παγκόσμια κυβέρνηση χρειάζεται ἐπειγόντως γιά τήν καταπολέμηση μιᾶς σειρᾶς ἀπό ζητήματα πού δημιουργοῦν προβλήματα στόν πλανήτη».

Ο δισεκατομμυριούχος Μπιλ Γκέιτς απηύθυνε έκκληση για «ένα είδος παγκόσμιας κυβέρνησης» (“a kind of global government”), αυτή την εβδομάδα, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται η δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος για την καταπολέμηση μειζόνων θεμάτων όπως «η κλιματική αλλαγή».

Μιλώντας στην γερμανική εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung» την Τρίτη, ο Γκέιτς επέκρινε το γεγονός ότι ένα κατάλληλο σύστημα όπως αυτό των Ηνωμένων Εθνών απέτυχε να υλοποιήσει όσα είχε προγραμματίσει.

«Μπορείτε να γελάτε, αλλά στην πραγματικότητα είναι λυπηρό το πως λειτούργησε η διάσκεψη στην Κοπεγχάγη, πώς μια οντότητα συμπεριφέρθηκε σαν το σύστημα των Ηνωμένων Εθνών απέτυχε», είπε ο Γκέιτς, σύμφωνα με μια αγγλική μετάφραση στην Huffington Post.

Ο Γκέιτς προχώρησε να τονίσει περαιτέρω τη θέση του, δηλώνοντας ότι μια παγκόσμια κυβέρνηση «χρειάζεται επειγόντως» (“badly needed”) για την καταπολέμηση μιας σειράς από ζητήματα που δημιουργούν προβλήματα στον πλανήτη.

«Πάρτε για παράδειγμα τον ΟΗΕ, που έχει δημιουργηθεί ειδικά για την ασφάλεια στον κόσμο. Είμαστε έτοιμοι για πόλεμο, γιατί έχουμε λάβει όλα τα προληπτικά μέτρα. Έχουμε το ΝΑΤΟ, έχουμε μονάδες, τζιπ, εκπαιδευμένους ανθρώπους», είπε ο Γκέιτς. «Αλλά τι γίνεται με τις επιδημίες; Πόσους γιατρούς έχουμε όπως τόσα αεροπλάνα, πόσα αντίσκηνα, επιστήμονες; Αν υπήρχε ένα τέτοιο πράγμα όπως μια παγκόσμια κυβέρνηση, θα ήμασταν καλύτερα προετοιμασμένοι».

Ο δισεκατομμυριούχος έγινε πρωτοσέλιδο την περασμένη εβδομάδα με την εισαγωγή ενός σχεδίου για την εφαρμογή ενός συστήματος χωρίς μετρητά σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου, ένα πρόγραμμα που θα δώσει αναμφίβολα στην οικονομική ελίτ πλήρη έλεγχο επί των νομισματικών συστημάτων.

Πηγή

Να θυμηθούμε και έναν άλλον που ήθελε Παγκόσμια Κυβέρνηση;

 

ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ

Γέροντας Παΐσιος: Ποτέ νά μήν ξεκινᾶς τόν ἀγώνα σου ἀπό αὐτάπού δέν μπορεῖς νά κάνεις, ἀλλά ἀπό αὐτά πού μπορεῖς νά κάνεις.

Μιά φορά εἶχε ἔρθει στό Καλύβι ἕνα νέο παιδί ἀπελπισμένο, γιατί ἔπεφτε σέ σαρκική ἁμαρτία καί δέν μποροῦσε νά ἀπαλλαγῆ ἀπό αὐτό τό πάθος.Εἶχε πάει σέ δύο πνευματικούς πού προσπάθησαν μέ αὐστηρό τρόπο  νά τό βοηθήσουν νά καταλάβη ὅτι εἶναι βαρύ αὐτό πού κάνει.Τό παιδί ἀπελπίσθηκε.«Ἀφοῦ ξέρω ὅτι αὐτό πού κάνω εἶναι ἁμαρτία, εἶπε, καί δέν μπορῶ νά σταματήσω νά τό κάνω καί νά διορθωθῶ, θά κόψω κάθε σχέση μου μέ τόν Θεό». Ὅταν ἄκουσα τό πρόβλημά του, τό πόνεσα τό καημένο καί τοῦ εἰπα:«Κοίταξε, εὐλογημένο, ποτέ νά μήν ξεκινᾶς τόν ἀγώνα σου ἀπό αὐτά πού δέν μπορεῖς νά κάνης, ἀλλά ἀπό αὐτά πού μπορεῖς νά κάνης. Γιά  νά δοῦμε τί μπορεῖς νά κάνης, καί νά ἀρχίσης ἀπό αὐτά. Μπορεῖς νά ἐκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;».«Μπορῶ», μοῦ λέει.«Μπορεῖς νά νηστεύης κάθε Τετάρτη καί Παρασκευή;».«Μπορῶ».«Μπορεῖς νά δίνης ἐλεημοσύνη τό ἕνα δέκατο ἀπό τόν μισθό σου ἤ νά ἐπισκέπτεσαι ἀρρώστους καί νά τούς βοηθᾶς;».«Μπορῶ».«Μπορεῖς νά προσεύχεσαι κάθε βράδυ, ἔστω κι ἄν ἁμάρτησες, καί νά λές “Θεέ μου, σῶσε τήν ψυχή μου”;».«Θά τό κάνω, Γέροντα», μοῦ λέει.«Ἄρχισε λοιπόν, τοῦ λέω, ἀπό σήμερα νά κάνης ὅλα αὐτά πού μπορεῖς, καί ὁ παντοδύναμος Θεός θά κάνη τό ἕνα πού δέν μπορεῖς».Τό καημένο ἡρέμησε καί συνέχεια ἔλεγε: «Σ᾽ εὐχαριστῶ, πάτερ». Εἶχε, βλέπεις, φιλότιμο καί ὁ Καλός Θεός τό βοήθησε.
Ἀπό τό βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου,
 Λόγοι, τ. Γ´,
Πνευματικός Ἀγώνας,
 ἔκδ.  Ἱ. Ἡσυχ. «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2006, σσ. 284-285

Λόγια ήρωα …


«Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος… »

«…Μόνον εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα διά την πατρίδα μου…Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους!»
 
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

alt

Η επανάσταση των Ελλήνων το 1821 είναι ένα από τα πιο λαμπρά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας κατά την απόφαση και όχι κατά το αποτέλεσμα και τις συνέπειές του. Στο παρελθόν η επέτειος πανηγυριζόταν κατά τρόπο υποκριτικό χωρίς διάθεση προσέγγισης προς το πνεύμα των πρωτεργατών της. Κατά τα τελευταία έτη έχουμε επίθεση εκ μέρους των εθνομηδενιστών, προκειμένου να αμαυρωθεί ακόμη και η μνήμη αυτών και να σπιλωθεί η Εκκλησία, της οποίας ο ρόλος προβάλλεται από τους εχθρούς του έθνους ως εθνομειοδοτικός!

Τόσο οι αστοί, όσο και οι μαρξιστές ιστορικοί, υλιστές όντες, επιχειρούν να δώσουν ερμηνεία των ιστορικών συμβάντων με βάση τα υλικά κίνητρα σερνόμενοι από την ερμηνεία των ιστορικών συμβάντων στη Δύση και ιδιαίτερα της γαλλικής επανάστασης. Οι εθνομηδενιστές έχοντας ξεπεράσει κατά πολύ σε πάθος τους προηγούμενους ιστορικούς επιχειρούν την κατεδάφιση των πάντων στην υπηρεσία όντες της νέας τάξης πραγμάτων. Ας εξετάσουμε τα πράγματα με νηφαλιότητα, χωρίς φόβο, δηλαδή, και χωρίς πάθος.

Το Γένος μας, συνηθίζουμε να λέμε, παρέμεινε υπόδουλο επί 400 έτη. Παραβλέπουμε ότι περιοχές του είχαν ήδη κατακτηθεί κατά τον 11ο αιώνα (Καππαδοκία) και τα έτη δουλείας είχαν ξεπεράσει τα 800 κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών και ότι η Βόρεια Ελλάδα παρέμεινε κατακτημένη περί τα 530 έτη. Στις κατακτηθείσες περιοχές υπήρξε έντονος εξισλαμισμός, με συνέπεια να αλλοιωθούν τα χαρακτηριστικά των κατακτητών, που ήταν μογγολικής καταγωγής. Ο εξισλαμισμός ερμηνεύεται κατά τρόπο ικανοποιητικό από τις υλιστικές σχολές ιστορικής ανάλυσης. Το κίνητρο ήταν οικονομικό. Πρώτοι εξισλαμίστηκαν οι οικονομικά ισχυροί, προκειμένου να διατηρήσουν μεγάλο μέρος της περιουσίας τους. Ακολούθησαν και οι οικονομικά ανίσχυροι, προκειμένου να αποφύγουν τον κατατρεγμό του υποδούλου. Η άποψη ότι οι εξισλαμισμοί κατά κανόνα υπήρξαν βίαιοι δεν έχει ισχυρά ιστορικά ερείσματα ούτε κατά την πρώιμη ούτε κατά την όψιμη τουρκοκρατία. Το ερώτημα που δεν τίθεται όμως και δεν απαντάται είναι: Γιατί δεν εξισλαμίστηκαν όλοι; Γιατί παρέμειναν τόσοι χριστιανοί πριν από τη γενοκτονία, που επιχείρησαν οι Νεότουρκοι στη Μικρά Ασία; Για να απαντήσουν πρέπει να έλθουν σε σύγκρουση με την υλιστική φιλοσοφία, στην οποία εδράζεται η κατ’ αυτούς ερμηνεία της ιστορίας. Αλλά η υλιστική φιλοσοφία θεωρεί τη θρησκευτική πίστη ως κοινωνικό επιφαινόμενο και, συνεπώς για τους υλιστές ιστορικούς είναι αναμενόμενο να εκλείψει, όταν οι κοινωνικές συνθήκες μεταβληθούν δραματικά. Στην περίπτωση των Ρωμηών όμως δεν έχουμε πίεση για άρνηση του Θεού, όπως στον διωγμό κατά νεότερους χρόνους, αλλά για δέλεαρ προς μεταστροφή σε άλλη θρησκεία. Άραγε να μην ήταν δραματική η μεταβολή των συνθηκών των υποδούλων κατά την τουρκοκρατία, γι’ αυτό και άντεξαν, όσοι άντεξαν; Την ωραιοποίηση της τουρκοκρατίας επιχειρούν οι αποδομητές της ιστορίας μας, οι οποίοι θεωρούν ως φυσιολογικό πρόσωπο αυτό του προδότη της πίστης και της πατρίδας, επειδή βρίσκουν στις ενέργειές του το οικονομικό κίνητρο, και αγνοούν προκλητικά τον άλλο, που θυσιάζει διαχρονικά και τη ζωή του γι’ αυτές, επειδή το κίνητρό του είναι ανερμήνευτο από την ιδεολογία τους! Αλλά ανερμήνευτη υλιστικά είναι ακόμη και η άρνηση υπογραφής δήλωσης από κομμουνιστές, οι οποίοι προτιμούσαν να υποφέρουν στα ξερονήσια!

Η Εκκλησία, παρ’ όλες τις αδυναμίες του σώματός της, κατάφερε και συγκράτησε αρκετά παιδιά κοντά της. Αντί να αναγνωρίσουν τη συμβολή της στη διατήρηση του Γένους, έχουμε κατά τις τελευταίες δεκαετίες ενορχηστρωμένη τη συκοφαντική σε βάρος της επίθεση με την κατηγορία ότι υποτάχθηκε στον κατακτητή, για να διατηρήσει τα προνόμιά της! Δοκιμάζουν άγρια χαρά όλοι οι εχθροί της Εκκλησίας ιστορικοί προβάλλοντας σκάνδαλα μελών της Εκκλησίας, ενώ θάβουν κυριολεκτικά κάθε προσφορά της. Κατ’ αρχήν για τους βάλλοντες κατά της Εκκλησίας εθνοκεντρικούς Νεοέλληνες υπενθυμίζουμε: Ο υπόδουλος πρόγονός μας αγνοούσε παντελώς τους όρους ισλάμ και εξισλαμισμός. Για κάθε εξισλαμισμένο έλεγε: «Αυτός τούρκεψε». Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο αρνησίθρησκος χανόταν και για το Γένος. Τι πρόσφερε λοιπόν η Εκκλησία στο έθνος; Κράτησε κοντά της όσα παιδιά της άντεξαν τις δοκιμασίες της δουλείας, ώστε, όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου αυτά να επαναστατήσουν. Αν είχαν εξισλαμιστεί όλοι, θα είχε υπάρξει επανάσταση; Ας ερευνήσουν οι εμπαθείς εχθροί της Εκκλησίας τη στάση των εξισλαμισμένων Βαλαάδων της Δυτικής Μακεδονίας κατά τον αγώνα. Στρατεύτηκαν αυτοί στο πλευρό των κατακτητών! Ακόμη και οι μεταστραφέντες στον καθολικισμό στις ενετικές κτήσεις ομογενείς μας απείχαν από τον αγώνα. Βέβαια υπήρξαν άνανδροι, δειλοί, ακόμη και προδότες στο σώμα της Εκκλησίας. Η στάση τους δεν ερμηνεύεται με το οικονομικό κριτήριο, της φιλαργυρίας (σιμωνιακοί κληρικοί) ή της ιδιοτέλειας και δειλίας (κληρικοί και λαϊκοί), καθώς στόχος των εμπαθών ιστορικών δεν είναι να ερμηνεύσουν τα συμβάντα, αλλά να πλήξουν την Εκκλησία.

Και ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και ο λαός επαναστάτησε με το σύνθημα «ελευθερία ή θάνατος»! Και έφθασαν πολυμαθείς ιστορικοί να καταγγείλουν τους αγωνιστές ότι δεν ήξεραν γιατί αγωνίστηκαν. Τι κι αν όλοι τους βροντοφώναξαν «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία»; Τι κι αν δεν υπήρξε σημαία επαναστατικού σώματος χωρίς το σημείο του σταυρού; Τι κι αν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τόνισε ότι η δική μας επανάσταση δεν μοιάζει με τις άλλες (στην ουσία με την άλλη, τη γαλλική); Ήλθαν αυτοί οι γραμματιζούμενοι να κάνουν γνωστό στους απογόνους τους, τους πολίτες του νεοελληνικού κράτους, αυτό που αγνοούσαν οι πρωταγωνιστές της εποποιίας! Ο αγώνας ήταν ταξικός, όπως και κάθε αγώνας στην ιστορία! Το κίνητρο ήταν οικονομικό! Ποια πατρίδα και ποια πίστη, ωρύονται οι εθνομηδενιστές. Εκείνοι οι αγράμματοι δεν γνώριζαν ποιοι ήσαν. Οι ελευθερωτές τους, οι «μεγάλες δυνάμεις» δηλαδή, τους έμαθαν ποιοι είναι! Οι Ανατολίτες τους αποκαλούσαν Ρουμ και Γιουνάν, οι Δυτικοί Γραικούς, αλλά οι ίδιοι δεν γνώριζαν ποιοι ήσαν! Τι κι αν δηλώνει ο Μακρυγιάννης ότι πολέμησαν για τις αρχαιότητες, που ήσαν διάσπαρτες στη γη μας και τις οποίες εποφθαλμιούσαν τότε και τώρα εποφθαλμιούν οι βάρβαροι Ευρωπαίοι.

Η μόνη αλήθεια πάντως είναι ότι δεν μας απελευθέρωσαν τα αίματα των αγωνιστών, αλλά τα συμφέροντα των «μεγάλων». Μας απελευθέρωσαν από τους Τούρκους, για να μας έχουν σκλάβους τους οικονομικούς! Όλοι εκείνοι, που ήσαν πρόθυμοι να τεθούν, με το αζημίωτο, στην υπηρεσία των δυνατών διαφέντεψαν τον έρμο αυτόν τόπο, από τότε που μας έβαλαν και δολοφονήσαμε τον πρώτο κυβερνήτη μας, τον λαμπρό Καποδίστρια. Όλοι αυτών οι ενέργειες ερμηνεύονται κατά τρόπο ικανοποιητικό από την υλιστική φιλοσοφία της ιστορίας: Το κίνητρό τους είναι οικονομικό.

Αλλά γιατί να δυσανασχετεί ένας λαός από τις εξελίξεις, που τον οδηγούν στην ένδεια και τον καθιστούν αντικείμενο λοιδορίας των «μεγάλων»; Αν πιστεύουμε ότι μοναδικό κίνητρο των ανθρωπίνων ενεργειών είναι το οικονομικό, τότε δικαιώνουμε όλους εκείνους, που ξεπουλούν την πατρίδα στους ξένους! Αν σήμερα φαντάζει το σύνθημα «ελευθερία ή θάνατος» ανόητο και παρωχημένο, καθώς εμείς ζούμε σε κοινωνία, στην οποία οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί σαρωτικά σε σχέση μ’ εκείνες της τουρκοκρατίας, τότε, ας μη κλαιγόμαστε: Είμαστε άξιοι όχι βέβαια της μοίρας μας, αλλά των συνεπειών εκ των επιλογών μας να θεωρούμε τη θρησκευτική πίστη ανώφελη και την πατρίδα απολίθωμα του παρελθόντος σερνόμενοι πίσω από αυτούς που απώλεσαν την πρώτη και είναι πρόθυμοι να εκποιήσουν τη δεύτερη.

«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

http://hggiken.pblogs.gr/2015/03/eleftheria-h-thanatos.html

Ευαγγελισμός – η ανατολή της σωτηρίας

Λαμπρή και χαρμόσυνη η σημερινή ημέρα για το ανθρώπινο γένος. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ φέρνει στην Παρθένο Μαρία το μήνυμα της σωτηρίας των ανθρώπων. Ο Θεός έρχεται να σαρκωθεί, να κατοικήσει στο ανθρώπινο σώμα, για να εξαλείψει την κατάρα, για να γεφυρώσει το χάσμα που χώριζε το Θεό από τον άνθρωπο. Ο Κύριος των ουρανών ζητά τη συγκατάθεση του πλάσματός του, για να μνηστευθεί την ευτέλεια της φύσης του. Σήμερα φανερώνεται το άρρητο μέγεθος της θείας ευσπλαχνίας για τον αποστάτη άνθρωπο. Ο αχώρητος στην κτίση κατέρχεται και κενώνεται, αδειάζει, και γίνεται υιός ανθρώπου, “μορφήν δούλου” και “κτιστήν σάρκα λαβών”.
evagelismos
Μέσα στην Άνοιξη, την εποχή της αναγέννησης της φύσης, έρχεται ο Υιός και Λόγος του Θεού να προσλάβει την ανθρώπινη φύση και να ενοικήσει σ’ αυτήν. Ο νέος Αδάμ έρχεται να αναπλάσει και να αναμορφώσει τον άνθρωπο σε μια δεύτερη δημιουργία, να του προσφέρει τον Παράδεισο που έχασε ο πρώτος Αδάμ μετά την πρώτη δημιουργία. Η ταπεινή Ναζαρέτ γίνεται η νέα Εδέμ της ανθρωπότητας. Ο Πατήρ των οικτιρμών αποδεικνύει πως δεν λησμόνησε το πλάσμα των χειρών Του. Γι’ αυτό και σήμερα έχει κάθε λόγο να αγαλλιάται και να λαμπρύνεται ο άνθρωπος, για το μεγάλο δώρο που του προσφέρεται.
Ύστερα από την καταστροφική για τον άνθρωπο συνομιλία που είχε η Εύα με τον αρχέκακο εχθρό, έρχεται η σωτηριώδης συνομιλία μιας άλλης γυναίκας με τον απεσταλμένο του Θεού. Την αρχική ταραχή της για το παράδοξο άγγελμα, ακολουθεί η υπακοή στο θείο θέλημα και η πρόθυμη συμμετοχή στο θείο σχέδιο της απολύτρωσης από τα δεσμά της φθοράς και της αμαρτίας. Η Πάναγνος κόρη, αφού στάθηκε για λίγο μετέωρη ανάμεσα στο φόβο και τη χαρά, δεν αποστρέφεται την ευεργεσία και το μυστήριο της σωτηρίας αρχίζει να πραγματοποιείται. Ο Θεός από της ώρας εκείνης συνεργεί στην ανθρώπινη συγκατάβαση και έτσι η Άχραντος Μαρία ζευγνύει  την παρθενία με τη λοχεία.
Αυτός που μοιράζεται την αϊδιότητα και τον ουράνιο θρόνο με τον Πατέρα Του, έρχεται σήμερα να καταστήσει τον άνθρωπο συμμέτοχο της θείας φύσεως. Μεγάλο και παράδοξο το γεγονός! Χωρίς να εξέρχεται από τη θεότητά του, Αυτός πού υπάρχει πριν από τον άνθρωπο, σήμερα γίνεται μαζί με τον άνθρωπο και μετά από λίγο θα προέλθει από τον άνθρωπο. Το ίδιο παράδοξο όμως παραμένει και το μυστήριο της σωτηρίας:Η θεία ευσπλαχνία παραθεωρεί το επιτίμιο της παρακοής και επισκιάζει την ανθρώπινη φύση.
Χωρίς να χάσει την οικεία Του δόξα, καθιστά την Παρθένο ανάκτορο της θείας δόξας. Η ευλογημένη Θεοτόκος γίνεται σήμερα το μέσ της αποκατάστασης του αρχικού αξιώματος που δόθηκε στον άνθρωπο. Η πικρή γεύση του καρπού της παρακοής σήμερα υποχωρεί, γιατί επικρατεί η γλυκύτητα του “ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον”. Ο άρτος της ζωής παρέχεται άφθονος στον άνθρωπο – άνθρωπος πια κι αυτός, τέλειος κατά πάντα και όμοιος “τοις αδελφοίς, ίνα ελεήμων γένηται”. Σήμερα γιατρεύεται το θέλημα της σαρκός και ο ανεξάντλητος πλούτος της σωτηρίας ξαναδίνεται στον άνθρωπο.
Μαζί με τον Γαβριήλ σήμερα όλη η κτίση επαινεί την αειπάρθενο Θεοτόκο και της απευθύνει ευχαριστήριο χαιρετισμό, που έγινε η επίγειος Μητέρα του Κυρίου της κτίσεως. Την ευγνωμονούμε που διόρθωσε το σφάλμα της Εύας και μεσίτευσε, για να πετύχουμε τη συμφιλίωσή μας με το Θεό. Αυτή που αφιερώθηκε στον Θεό ως ναός έμψυχος και αχειροποίητος, γκρεμίζει το μεσότοιχο της αμαρτίας και γίνεται χορηγός χαράς άφατης για τους ανθρώπους. Γι΄ αυτό και της πρέπει αιώνια τιμή και ευγνωμοσύνη.
το είδαμε εδώ

Κύριε Πρωθυπουργέ, τί άλλαξε και η Κάρτα Πολίτη τώρα έγινε καλή;

Το προλογικό σημείωμα της  «Παρακαταθήκης»

Δυστυχῶς φαίνεται νά ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἄποψη, πού ἔχει ὁ ἁπλός πολίτης, ὅτι ἡ «κωλοτούμπα» ἀποτελεῖ τήν πιό συνηθισμένη πρακτική τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς πολιτικῆς. Ὁ νέος πρωθυπουργός Ἀλέξης Τσίπρας σέ ἐρώτησή του στή Βουλή τό 2010 κατήγγελλε τήν «κάρτα τοῦ πολίτη», πού τότε μᾶς ἔφερνε ὁ ἀλήστου μνήμης Γιῶργος Παπανδρέου (Βλ. τήν ἐρώτηση Τσίπρα στή σσ. 14-15 τῆς Παρακαταθήκης)
Τώρα, πού ἔγινε πρωθυπουργός, κάνει στροφή 180 μοιρῶν (κοινῶς κωλοτούμπα) καί δηλώνει ἐπίσημα ὅτι ἡ «κάρτα τοῦ πολίτη» θά μᾶς λύσει ὅλα τά προβλήματα, ἀπό τή γραφειοκρατία μέχρι τήν πείνα, πού μαστίζει τόν φτωχοποιημένο ἑλληνικό λαό, λές καί δέν ὑπάρχουν ἄλλοι ἀποτελεσματικοί καί ἀκίνδυνοι τρόποι γιά τήν ἀντιμετώπιση καί τῶν δύο. Ἐπειδή τή λογική, πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, πρέπει νά τή χρησιμοποιοῦμε, ἐρωτοῦμε τά ἑξῆς ἁπλά:
1. Τί ἄλλαξε καί ἡ «κακή» κάρτα τοῦ 2010 ἔγινε τώρα «καλή»;
2. Γιατί ὅλη αὐτή ἡ βιασύνη γιά τήν ἐπιβολή τῆς κάρτας; Γιατί πᾶνε νά τήν περάσουν σέ ἄσχετο νομοσχέδιο; Μάλιστα ἔβαλαν τόν ὑφυπουργό Kατρούγκαλο, πανεπιστημιακό καί συνταγματολόγο, νά φέρει τό νομοσχέδιο στή Βουλή. Αὐτόν πού μιλοῦσε στούς ἀγανακτισμένους Ἕλληνες στήν πλατεία Συντάγματος ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας καί τῶν δικαιωμάτων τοῦ πολίτη, τά ὁποῖα ἡ πολιτεία ἐγγυᾶται διά τοῦ Συντάγματος.
3. Γιατί ξέχασαν τόσο γρήγορα τίς «ἀριστερές» τους εὐαισθησίες; Ἤ μήπως τίς θυμοῦνται ἐπιλεκτικά μόνον γιά τούς ὁμοφυλόφιλους καί γιά τούς λαθρομετανάστες;
4. Τόσο εὔκολα καί γρήγορα ξέχασε ἡ ἀριστερά, ἡ ὁποία τώρα ἔγινε κυβέρνηση, τήν ὀδυνηρή ἐμπειρία ἀπό τά φακελώματα τοῦ παρελθόντος; Σέ σχέση μέ τά σύγχρονα φακελώματα τοῦ Big Brother, τά παλιά φαντάζουν ἱστορίες γιά παιδιά.
5. Μήπως ἐπιβεβαιώνεται αὐτό πού ἐφαρμόζει διεθνῶς τό «σύστημα», ὅτι δηλαδή πιό εὔκολα περνoῦν ἀντιλαϊκά μέτρα μέ μιά «ἀριστερή» κυβέρνηση καί ἀντεθνικά μέ μιά «δεξιά»; Οἱ ἐτικέτες, «δεξιά» καί «ἀριστερά» ἔχουν χάσει ἐν πολλοῖς τό νόημά τους. Σήμερα τό κεντρικό ζήτημα δέν εἶναι πῶς ὀνομάζεσαι, ἀλλ᾽ ἐάν ἀντιμάχεσαι ἤ ἄν προωθεῖς τήν ἰσοπεδωτική παγκοσμιοποίηση. Ἄν ἀπορρίπτεις ἤ ἄν εὐθυγραμμίζεσαι μέ τίς ντιρεκτίβες Λεσχῶν τύπου Μπίλντερμπεργκ, μέσῳ τῶν ὁποίων οἱ ἀδίστακτοι ὀλιγάρχες μεγαλοτραπεζίτες τοκογλύφοι οἰκοδομοῦν τή διαβόητη Νέα Τάξη Πραγμάτων.
Καί στό «Διά ταῦτα»: Ἐπειδή δέν ἔχει ἀλλάξει τίποτε σέ σχέση μέ τό παρελθόν, ἐμεῖς λέμε καί σήμερα «ΟΧΙ στήν κάρτα φακελώματος τοῦ πολίτη». Μάλιστα σήμερα τό λέμε πιό δυνατά, ἐπειδή καί οἱ δυνατότητες τοῦ Big Brother γιά τό κακό ἔχουν αὐξηθεῖ καί θεριέψει. Ἰσχύουν καί σήμερα ὅλες οἱ ἀποφάσεις καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί τοῦ Ἁγίου Ὄρους γι᾽ αὐτό τό θέμα καί τά καθοδηγητικά κείμενα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου καί τῶν ἄλλων Πατέρων.
Διαβάστε καί τήν μόλις ἐκδοθεῖσα νέα Ἀνακοίνωση τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πού ἐπαναβεβαιώνει ἐκείνη τοῦ 2011 ἐναντίον τῆς κάρτας (σσ. 11-12 Παρακαταθήκης).
Τί ἄλλο περιμένουμε νά ἀκούσουμε γιά νά καταλάβουμε «ποῦ τό πᾶνε»;

Βγῆκε τίς προάλλες ὁ γνωστός δισεκατομμυριοῦχος Μπίλυ Γκέιτς τῆς Microsoft καί ἐπανέλαβε αὐτό, πού ἔλεγε καί ὁ Γιωργάκης Παπανδρέου, ὅτι «χρειαζόμαστε ἐπειγόντως μιά παγκόσμια κυβέρνηση». Τί ἄλλο περιμένουμε; Στήν τελετή ἐπίδοσης τῶν μουσικῶν βραβείων Grammy’s (κάτι σάν τά Oscar στόν κινηματογράφο) ἔδωσαν ἐφέτος σέ ὅλους νά φορέσουν κέρατα (!). Θυμηθήκαμε αὐτό πού γράφει ὁ Ἅγιος Παΐσιος. Ἄν κάποιοι, λέγει, ἀντιληφθοῦν τά κέρατα, πού κουβαλάει στό ταγάρι του τό ταγκαλάκι, τούς καθησυχάζει λέγοντας ὅτι δέν εἶναι κέρατα ἀλλά μελιτζάνες! Τό ὅτι δέν θέλουν ἐλεύθερους καί ὑπεύθυνους πολίτες εἶναι δεδομένο. Ἀλλιῶς πῶς θά οἰκοδομήσουν τή Νέα Τάξη τοῦ Big Brother;Τό ὅτι ὁ Χριστός καί ἡ ἀληθινή Του Ἐκκλησία, ἡ Ὀρθοδοξία, τούς προξενοῦν φόβο καί ἀλλεργία εἶναι ἐπίσης δεδομένο. Τό ἴδιο ἀπεχθάνονται καί φοβοῦνται καί τήν παράδοση ἀγώνων αὐτῆς τῆς γωνιᾶς τῆς γῆς, πού λέγεται Ἑλλάδα.

Ἄς μή διαψεύσουμε, λοιπόν, τούς φόβους τους. Ἄς χρησιμοποιήσουμε ὅλα τά μέσα πού ἔχουμε, καί τά πνευματικά καί τά νομικά καί τά πολιτικά, γιά νά πέσει καί πάλι στό κενό αὐτό, πού ἐδῶ καί τριάντα χρόνια (ἀπό τό 1986, μέ τόν Ἑνιαῖο Κωδικό Ἀριθμό Μητρώου, Ε.Κ.Α.Μ.) προσπαθοῦν νά περάσουν. Καί πάλι θά ἀποτύχουν!

Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

(Παρακαταθήκη, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2015)