Αναβάλλεται η Κάρτα του Πολίτη, μέχρι νεωτέρας. Τα αρνητικά σχόλια στη διαβούλευση ήταν καθοριστικά!

 

σχόλιο ID-ont: Συγχαρητήρια σε όσους με παρρησία, ευθύτητα, ευγένεια αλλά και στέρεα επιχειρήματα, εξέφρασαν την άποψή τους ενάντια στην Κάρτα Πολίτη στη διαβούλευση. Εάν δεν πρόκειται για ελιγμό, τότε αποτελεί μια απόδειξη ότι οι πολίτες πρέπει να λένε την άποψή τους δυνατά και οι πολιτικοί να τους ακούν.

Μεθαύριο Πέμπτη κατατίθεται στη Βουλή, σύμφωνα με πληροφορίες, το νομοσχέδιο του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης που προβλέπει -μεταξύ άλλων- και τις επαναπροσλήψεις κι επανατοποθετήσεις στο Δημόσιο, το οποίο είναι το πρώτο από τα πέντε που προγραμματίζει η κυβέρνηση να φέρει στη Βουλή μέχρι το Πάσχα.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, από το αρχικό σχέδιο αφαιρέθηκαν οι διατάξεις για την ενιαία κάρτα πολίτη, που -όπως προέκυψε από τη δημόσια διαβούλευση στη «Διαύγεια»- συναντά μεγάλες αντιδράσεις, κυρίως από μέλη παραεκκλησιαστικών οργανώσεων, αλλά και από ακροαριστερούς κι από υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που θεωρούν ότι με την εφαρμογή της κάρτας δεν διασφαλίζονται τα προσωπικά δεδομένα. Το θέμα θα συζητηθεί ευρύτερα και -εφόσον προκύψει συμφωνία- θα επανακατατεθεί αργότερα.

Επίσης από το αρχικό κείμενο του νομοσχεδίου αφαιρέθηκαν οι διατάξεις που αφορούν στις συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο, μετά τις διαφωνίες από πλευράς ΑΔΕΔΥ και ΠΟΕ-ΟΤΑ που θεωρούν ότι θίγονται κεκτημένα των εργαζομένων και ότι επιχειρείται να μπουν από το «παράθυρο» διατάξεις που εφαρμόζονται στον ιδιωτικό τομέα και  προβλέπονταν στο μνημόνιο.

Το …»κολοβό» νομοσχέδιο   θα εισηγηθούν από κοινού ο εποπτεύων υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης και ο αναπληρωτής του αρμόδιος για τη Διοικητική Ανασυγκρότηση Γιώργος Κατρούγκαλος. Παράγοντες της αντιπολίτευσης μιλούν για «καπέλο Βούτση στον Κατρούγκαλο», μετά τα τελευταία δημοσιεύματα για επικερδή συμβόλαια του πρώην νομικού γραφείου του αναπληρωτή υπουργού με εργαζόμενους στο Δημόσιο που επλήγησαν από το μνημόνιο, τα οποία ο ίδιος διαψεύδει κατηγορηματικά.

http://www.star.gr/Pages/Politiki.aspx?art=270976&artTitle=methavrio_pempti_sti_vouli_oi_epanaproslipseis_sto_dimosio

 Κατατίθεται την Πέμπτη το ν/σ για τις επαναπροσλήψεις

Την Πέμπτη αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την επαναπρόσληψη 3.900 απολυμένων και διαθέσιμων δημόσιων υπαλλήλων.
Μεταξύ άλλων το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης μίνι κινητικότητα μέσω της οποίας αυτοί που επιστρέφουν στο δημόσιο μπορούν να μετακινηθούν σε υπηρεσίες με ανάγκη για προσωπικό, επανασύσταση της δημοτικής αστυνομίας και άλλων κλάδων που είχαν καταργηθεί όπως για παράδειγμα οι σχολικοί φύλακες, πρόσληψη περίπου 6.500 αδιόριστων του ΑΣΕΠ αλλά και μονιμοποίηση 40.000 υπάλληλων αορίστου χρόνου.
Παράλληλα, αποσύρεται η διάταξη για την κάρτα του πολίτη λόγω των αντιδράσεων στη δημόσια διαβούλευση αλλά και η πρόβλεψη για την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων.

http://www.megatv.com/megagegonota/article.asp?catid=27371&subid=2&pubid=34595020

Γιατί αγρίεψαν τα παιδιά μας;

Νατσιός Δημήτριος, δάσκαλος Κιλκίς

«Δεν βλέπετε ότι αγρίωσε το Γένος μας από την αμάθειαν και εγίναμεν ωσάν θηρία;» άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Παραφράζοντας κάπως την φράση του Πατροκοσμά θα λέγαμε σήμερα «δεν βλέπετε ότι αγρίωσαν τα παιδιά μας και εγίνανε ωσάν θηρία»;

Συνέβη το κακό με τον σπουδαστή από την Κρήτη και, κατά τα ειωθότα, έπεσε η νεοελληνική κοινωνία από τα σύννεφα, σύμφωνα με την κοινότυπη, τηλεοπτική φρασεολογία.

«Μυρίστηκαν αίμα» οι τηλε-ύαινες και συντηρούν το γεγονός, μέχρι να αντιληφθούν οι διαφημιστές ότι ξεθυμαίνει η τηλεθέαση ή να επισκιαστεί από άλλο αιματηρό συμβάν, όπως και συνέβη με το τραγικό αεροπλάνο.
Κανείς, όμως δεν μπαίνει στον κόπο να ερμηνεύσει τα αίτια. Γιατί αγρίεψαν τα παιδιά μας; Τι είναι αυτό που οδηγεί τους νέους να φέρονται βίαια, χωρίς αγκυλώσεις εσωτερικές, ανενδοίαστα πριν, δίχως τύψεις μετά;
Κι ένα ακόμη ερώτημα, επιρρωστικό των προηγουμένων: πού εντοπίζεται το λάθος ή καλύτερα το έγκλημα: στην ανατροφή των παιδιών στην οικογένεια ή στην παρεχόμενη στο σχολείο εκπαίδευση; Για την πολιτεία δεν ομιλώ. Τους πολιτικούς, ως γνωστόν, πλην των τιμητικών εξαιρέσεων, τις τελευταίες δεκαετίες, το ζήτημα που τους απασχολούσε δεν ήταν πλέον αν πρέπει να εξαπατήσει κανείς ή να καταχραστεί –τέτοια διλήμματα τις μπαζωμένες συνειδήσεις δεν τις ενοχλούν- αλλά πώς να το κάνουν επιτυχώς.
«Τις πταίει», λοιπόν, και έγιναν οι πολιτείες μας λημέρι της βίας και καταντήσαμε «των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι» για να θυμηθούμε και τον Παλαμά; (Αμαύρωσαν κυριολεκτικά το πρόσωπο του αγάλματος του εθνικού ποιητή οι… κουκουλοφλώροι. Κάποτε, κάποιοι άλλοι νέοι, έσπευδαν στον ποιητή προς παρηγορίαν και παραμυθίαν και εκείνος τους συμβούλευε «μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα». Και έκρυβαν βαθιά στην ψυχή τους την εθνική προτροπή του πολιού γέροντα και νικούσαν ψηλά στις αετοράχες της Πίνδου). Ξαναγράφω: «τις πταίει;»
Πρώτον: «Πάρε τις λέξεις μου και δώσ’ μου το χέρι σου», γράφει  χαριτωμένα ο ποιητικός λόγος. «Οι νέοι κάνουν διάλογο, επικοινωνούν, αλλά με λόγια του αέρα. Τους δώσαμε τον λόγο, χωρίς να τους δώσουμε τις λέξεις», έλεγε σοφός καθηγητής. Όταν δεν συνομιλείς, δεν συν-ζητάς, τότε αναλαμβάνουν τα χέρια ή οι ύβρεις να λύσουν τις διαφορές. Καταφεύγουν οι νέοι- και όχι μόνο- σε  πράξεις βίας, οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν μόνο με τον λόγο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για την γλωσσική αποπτώχευση, η οποία επιτείνει τον σχολικό εκφοβισμό. (bulling).
Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα επικίνδυνα βιβλία Γλώσσας, όλων των βαθμίδων της Εκπαίδευσης, τα οποία συντελούν με το περιεχόμενό τους, στην περιρρέουσα αμάθεια. Υπάρχουν όμως, και κείμενα που απροκάλυπτα «διδάσκουν» την βία. Στο βιβλίο Γλώσσας της Ε’ Δημοτικού, γ’ τεύχος συναντούμε κείμενο με τίτλο «Και τα παιδιά αθλούνται» (σελ. 67) όπου διαβάζουμε:
«…Στην ομάδα του Γκοφρουά τα πράγματα ήταν πιο εύκολα, γιατί ο Εντ μοίρασε ένα σωρό γροθιές στις μύτες και οι παίκτες πήρανε τις θέσεις τους χωρίς πολλές διαμαρτυρίες…. Είναι βλέπετε πολύ δυνατά τα χτυπήματα του Έντ…
Ο Γκοφρουά όμως είπε: “Δεν είστε εντάξει μας έχει στραβώσει ο ήλιος…”. Εγώ του απάντησα πώς αν τον ενοχλούσε ο ήλιος, δεν είχε παρά να κλείσει τα μάτια… Πιαστήκαμε στο ξύλο… Ε, παιδιά! φώναξε ο Αλσέρτ απ’ το τέρμα του. Αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία. Εγώ συνέχιζα να παίζω ξύλο με τον Γκοφρουά, του είχα σκίσει το φανελάκι του, που ήταν ολοκαίνουργιο κι είχε κόκκινο χρώμα… αυτός μου έδινε κλοτσιές στο καλάμι… Ο Ρούφους κυνηγούσε τον Ανιάν… Ο Έντ άρχισε να μοιράζει γροθιές στις μύτες που βρίσκονταν πιο κοντά του, δηλαδή στους συμπαίκτες του. Όλοι φωνάζανε, τρέχανε. Διασκεδάζαμε πολύ, ήταν απίθανο!…».
Αυτά σε 10χρονα παιδιά. Οι μπουνιές και οι κλοτσιές είναι απίθανο, πολύ διασκεδαστικό πράγμα! Το μήνυμα σαφές: προχωρήστε έτσι και στην ζωή σας, η βία είναι εκτονωτική διασκέδαση. Homo homini lupus ( Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, λύκος). Και βέβαια ο χώρος όπου τα παιδιά πραγματώνουν τις «παιδαγωγικότατες» αυτές συμβουλές είναι το γήπεδο.
Δεύτερον: Η καταστρεπτική επίδραση της εικόνας, της τηλεόρασης, του διαδικτύου, μάστιγες της εποχής μας. Γι’ αυτήν την επιβλαβή έκθεση ευθύνονται κυρίως οι γονείς, που πολλές φορές κληροδοτούν την προσωπική τους εξάρτηση και στα παιδιά. Η τωρινή τηλεόραση-μείγμα λάσπης, σπέρματος και αίματος- κονιορτοποιεί προσωπικότητες και εξαθλιώνει ψυχικά μικρούς και μεγάλους.
Αλλά εδώ απαιτείται μια μικρή αναδρομή και εξήγηση. Είναι γνωστό ότι όταν άνοιξαν οι πρώτοι κινηματογράφοι για το κοινό στις ΗΠΑ,  από τις πρώτες σκηνές που προβλήθηκαν ήταν η διαδρομή ενός τραίνου. Η λήψη της σκηνής έγινε από κάμερα που βρισκόταν πάνω στις γραμμές του τραίνου και μπροστά από την αμαξοστοιχία, που εκινείτο προς την κάμερα. Η αντίδραση του κοινού ήταν αναμενόμενη: προσπάθησε να γλιτώσει από το τραίνο τρέχοντας πανικόβλητο προς τις εξόδους. Από τότε πέρασαν 120 χρόνια και σ’ αυτό το διάστημα ο θεατής έμαθε να αποστασιοποιείται από το οπτικό θέαμα, να παρακολουθεί απαθής τις αναθυμιάσεις.
Τι σημαίνει όμως για τον ανθρώπινο ψυχισμό αυτή η αποστασιοποίηση; Θεάματα όλων των ειδών παρελαύνουν μπροστά μας. Φόνοι, εγκλήματα ειδεχθή (περίπου 10.000 φόνους ετησίως παρακολουθεί ένα μέσο αμερικανάκι. «Αν θέλεις να δεις την Ελλάδα του μέλλοντος επισκέψου την σημερινή Αμερική» λέει ένα ευφυές ρητό), αδικίες, μαγείες, πράξεις που η ηθική και η συνείδηση αποστρέφονται. Στην πραγματική όμως, ζωή, ένας ηθικός άνθρωπος, όταν βλέπει το κακό, επιζητεί την θεραπεία του. Με την μεσολάβηση της οθόνης αυτό ακυρώνεται. Ούτε να ταΐσεις ένα παιδί, που πεθαίνει της πείνας, μπορείς ούτε να βοηθήσεις έναν αθώο. Τα μικρά παιδιά, βέβαια, διασκεδάζουν «σκοτώνοντας» αντιπάλους στα ηλεκτρονικά τους παιχνίδια και εισπνέουν αποσβολωμένα παντοειδείς ακαθαρσίες (φόνοι, μαγείες, καρυκευμένες πορνογραφίες και λοιπές διαστροφές). Μοιραία, λοιπόν, το αποτέλεσμα είναι η σκλήρυνση του ανθρώπου μπροστά στην οθόνη, η αποκοίμιση των ηθικών του ανακλαστικών. Η δε παρακολούθηση του κοπροθεάματος συνυφαίνεται με έναν αναπαυτικό καναπέ και μιαν άνετη καθιστική στάση. Το υπονοούμενο είναι σαφές: το θέμα είναι πλαστό και ψυχαγωγικό και παρακολουθήστε το χωρίς άγχος. Γι’ αυτό ο ωχαδερφισμός, η αδιαφορία για τον πλησίον. Γι’ αυτό και τα αθώα θύματα αυτής της φρίκης, τα παιδιά, εθισμένα στην τηλεοπτική βία, την μιμούνται, διασκεδάζουν με μπουνιές και κλοτσιές. Τα όρια μεταξύ εικόνας και ζωής τούς είναι δυσδιάκριτα.
Τρίτον: Τα παιδιά δεν παίζουν κι αυτό «ανεπαισθήτως» τα εξοργίζει. Παραπέμπω όμως σ’ ένα θαυμάσιο κείμενο του δασκάλου μας Σ. Καργάκου, από άρθρο του στις 24-1-2014 στην «ΕΣΤΙΑ». «Ο φιλόσοφος Αναξαγόρας ο Κλαζομένιος, ο δάσκαλος του Περικλή, ο καλούμενος από τους συγχρόνους του «Νους», διότι έθετε τον νουν άξονα των πάντων, διωγμένος από την Αθήνα, κατέφυγε στη Λάμψακο, αποικία των Φωκαέων στον Ελλήσποντο. Οι «εν τέλει» της πόλεως, δηλαδή οι άρχοντες της Λαμψάκου το θεώρησαν μεγάλη τιμή που ένας τέτοιος σοφός πήρε την απόφαση να περάσει τα στερνά του βίου του στη δική τους γη. Κι έκαναν το παν για να τον ευχαριστήσουν. Τον ερώτησαν κάποτε ποια θα ήταν η πιο μεγάλη -ίσως η τελευταία του- επιθυμία που θα ήθελε να ικανοποιήσουν. Και ο φιλόσοφος τους αποκρίθηκε: «Τους παίδας εν ω αν αποθάνω μηνί κατ’ έτος παίζειν συγχωρείν» (= Ν’ αφήνετε τα παιδιά να παίζουν κάθε χρόνο το μήνα που θα πεθάνω). Οι Λαμψακινοί τήρησαν την υπόσχεσή τους επί αιώνες. Όπως διαβάζουμε σε κείμενο του 3ου μ.Χ., δηλαδή σε κείμενο που γράφτηκε 600 και πλέον χρόνια μετά το θάνατο του Αναξαγόρα, «εφυλάττετο το έθος και νυν». Διότι είχαν κατανοήσει πως όταν το παιδί δεν παίξει, δεν «παιδιαρίσει», θα αρχίσει να παιδιαρίζει, όταν θα πρέπει ν’ αρχίσει το ωρίμασμά του…». Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο…

Όσιος Πορφύριος: «Οι προσευχές μας δεν εισακούονται, διότι δεν είμαστε άξιοι»

Οι προσευχές μας δεν εισακούονται, διότι δεν είμαστε άξιοι. Πρέπει να γίνεις άξιος, για να προσευχηθείς. Δεν είμαστε άξιοι, διότι δεν αγαπάμε τον πλησίον μας ως εαυτόν.

Το λέει ο ίδιος ο Χριστός: «Εάν ουν προσφέρης το δώρόν σου επί το θυσιαστήριον κακεί μνησθής ότι ο αδελφός σου έχει τι κατά σου, άφες εκεί το δώρόν σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον, διαλλάγηθι τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρόν σου».

Να πάεις πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου, να συγχωρεθείς, για να γίνεις άξιος. Αν δεν γίνει αυτό, δεν μπορείς να προσευχηθείς. Αν δεν είσαι άξιος, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Όταν τακτοποιήσεις όλες τις εκκρεμότητες και ετοιμασθείς, τότε πάεις και προσφέρεις το δώρο σου.

agioritikovima.gr 

 

Ο Όσιος Παΐσιος για τον Μακρυγιάννη

142732072561492.jpg

Μα γιατί να μάς φαίνεται παράξενο το να βλέπει θεϊκά οράματα ένας τόσο καλός άνθρωπος όπως ο Μακρυγιάννης με ψυχική καθαρότητα , ειλικρίνεια , θεϊκή δικαιοσύνη, αρχοντια πνευματική, φιλότιμο,θυσία κ.α ; Από μικρό παιδάκι έκανε εδαφιαίες μετάνοιες αντί γυμναστική , προσκυνούσε τον Θεό με ευλάβεια , μέχρι τα γεράματα του μετάνοιες με τις ώρες, παρόλο που είχε και τραύματα , που άνοιγαν οι πληγές του προσκυνώντας τον Θεό και ζητώντας την βοήθεια για την σωτηρία του για την σωτηρία του κόσμου και την σωτηρία τού Έθνους , με πολύ ταπείνωση έβρεχε το πάτωμα με τα πολλά του δάκρυα.
Επόμενον ήταν να αναπαυθεί το Πνεύμα τού Θεού στον Στρατηγό Μακρυγιάννη και να τον χρησιμοποιήσει ο Θεός σαν νέο μωυσή να οδηγήσει τον νέο Ισραήλ (τον ελληνικό λαό) στην ορθόδοξη πάλι πορεία του μετά την τουρκική σκλαβιά.
Επέτρεψε δε ο καλός Θεός να δεί πολλά οράματα :τον Χριστό, την Παναγία και πολλούς Αγίους για να καταλάβουμε εμείς οι μεταγενέστεροι τον μεγάλο κίνδυνο που διέτρεχε το Έθνος μας , και την μεγάλη προστασία τού Χριστού, τής Παναγίας και των αγίων σαν να έκαναν «παγκοινιά» για να μη μας φραγκέψουν .
Βλέπει κανείς μέσα σ’όλον τον αγώνα του Μακρυγιάννη την ορθόδοξη ευαισθησία του μαζί με την αγιοπατερική του ακρίβεια σε όλα.Παράλληλα δε και την ανεξικακία τού ήρωα , που δεν τους καταδικάζει ο ίδιος τους αλλόθρησκους γιατί αυτό είναι θέμα τού Θεού.Αλλά «αφήστε μας ήσυχους με την Ορθοδοξία μας, σαν να τους λέει, και ας σωθεί και ο καθένας σας με τη θρησκεία του».
Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης το γνήσιο τέκνο τής Εκκλησίας μας , ήταν από μικρός αναθρεμμένος , μεγαλωμένος και καπνισμένος με το λιβάνι στην Εκκλησία.Και στην συνέχεια σαν γνήσιος πια Πατέρας τού Εθνους, μπαρουτοκαπνισμένος και τραυματισμένος,χύνοντας δάκρυα με πόνο στον Θεό και αίμα για την λευτεριά μας.Και αν θέλουμε να τον γνωρίσουμε θα πρέπει να ξεκαπνίσουμε την καρδιά και τους λογισμούς μας.

1 Αυγούστου
Μνήμη τών Αγίων Μακκαβαίων
1984 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Μοναχός Παϊσιος

(περιοδικό Πολύτεκνη Οικογένεια ,τεύχ.36,Μάρτιος 1986)

 misha.

Επιμνημόσυνος λόγος πατρός Νικοδήμου του Σιμωνοπετρίτου, του εκ Δρακότρυπας Μουζακίου Καρδίτσας καταγομένου

πατήρ ΝικόδημοςΧαρμόσυνη για όλους μας η σημερινή ημέρα, καθώς ο μακαριστός πατήρ Νικόδημος, που εκδήμησε προς τις αιώνιες μονές εδώ και ένα χρόνο, μας κάλεσε σε πνευματικό λατρευτικό δείπνο στη γενέτειρα αγιοτόκο γη, τη Δρακότρυπα, από όπου ξεκίνησε την πορεία του προς την αγιότητα και ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω.
Στη ζωή αυτού του αγίου, που ήταν και συγγενής του από το γένος της μητέρας του, καθρεφτιζόταν ο πολυσέβαστος και αγαπητός μας πατήρ Νικόδημος. Τον αγάπησε τόσο, που του ήταν πλέον αδύνατο να μην ακολουθήσει τα πνευματικά του χνάρια. Ακολούθησαν την ίδια πορεία. Από το χωριό τους τροχοδρόμησαν προς τα Άγια Μετέωρα, το Άγιο Όρος, την Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας. Ο άγιος Διονύσιος σε κελί του μοναστηριού και ο μιμητής του πατήρ Νικόδημος στο ίδιο το μοναστήρι. Συνέχεια

Γῆρας καὶ θάνατος…Πότε ἐπέρχονται;

Γῆρας καὶ θάνατος...

Πότε ἐπέρχονται; Σὲ μίαν καὶ μόνη περίπτωσιν ὁ ἄνθρωπος γερνᾶ καὶ ἀμέσως μετὰ πεθαίνει… Ὅταν παραιτεῖται… Τότε εἶναι ποὺ φυτοζωεῖ ἀλλὰ δὲν ζεῖ. Μιμεῖται ἀλλὰ δὲν δημιουργεῖ. Γερνᾶ καὶ πεθαίνει πολὺ γρήγορα, ἀλλὰ σπανίως τὸ ἀντιλαμβάνεται…
Ὁ ἄνθρωπος πεθαίνει ὅταν παύῃ νὰ κινεῖται… Νὰ ὀνειρεύεται… Νὰ περπατᾶ μὲ θάῤῤος πρὸς τὸ αὔριο…

Τὸν νοῦ μας λοιπόν. Ἡ ἀπελπισία εἶναι τὸ πρῶτο σημάδι…

Επιστολή Γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτη

Μετά αγίων η κλήσις σου, μετά μαρτύρων η μερίς σου
Κατουνάκια 4-2-1993
Εν Χριστώ αγαπητέ αδελφέ π. Ιερεμία
Με πολλήν αγάπη σε ασπάζομαι αδελφικά, ευχόμενος όπως Κύριος ο Θεός εξαποστείλη τον Άγγελον Αυτού και σου χαρίση πνεύμα υπομονής, πνεύμα πίστεως και εμπιστοσύνης προς τον Θεόν. Χθες έλαβα το γράμμα σου και σήμερα πρωΐ έρχομαι να σου απαντήσω. Προ τριών μηνών κατέβηκα στην Αθήνα και έκανα εγχείρηση καταρράκτου στα μάτια και δεν έχει αποκτασταθή ακόμα η όρασίς μου και δεν βλέπω καλά, και βάζω τον Ν. να σου γράψη ο,τι υπαγορεύω εγώ. Γενού άξιος της κλήσεώς σου της «Θεοκλήτου». Μετά αγίων η κλήσις σου, μετά μαρτύρων η μερίς σου.
Να σου πω και την αλήθεια, και σε μακαρίζω και σε ζηλεύω, αποβλέποντας τον καρπόν αυτής σου της δοκιμασίας. Η πολλή αγάπη του Θεού προς εσένα εκεί σε οδήγησε, εις αυτό τον Γολγοθά. Ο άγιος Χρυσόστομος πλέκει δύο εγκωμιαστικούς λόγους προς τον πολύαθλο Ιώβ. Δεν τον επαινεί εις το πρότερόν του βίον, προ της δοκιμασίας που ήτο Θεοσεβής-φιλόξενος-απεχόμενος παντός κακού, αλλά τον εγκωμιάζει εις την υπομονήν όπου έκαμε εις αυτή την δοκιμασίαν όπου του έστειλε ο Θεός.
Στον καιρό της κατοχής ένας πατέρας πτωχός, παπουτσής, έκανε πολλά παπούτσια, και τα έδινε στην κόρη του να τα πουλήση στα γύρω χωριά. Το κοριτσάκι με διαφόρους καιρούς και ξυπόλυτο πήγαινε στα χωριά και τα πωλούσε. Πότε πεινασμένο, πότε ξυπόλυτο, πότε ημέρα και πότε νύκτα, με αποτέλεσμα το κοριτσάκι να χτικιάση (να πάρη φυματίωσιν). Προτού να πεθάνη πρόλαβαν και το έκαμαν καλογριούλα και το ονόμασαν Ανυσία μοναχή. Όταν της έκαμαν ανακομιδή, ευωδίαζαν τα λείψανά της.
Να, λοιπόν, τι αποτέλεσμα έφερε η υπομονή εις τας θλίψεις.
Στο χωριό μου μία όμοια ψυχή, Βασιλική την ονόμαζαν, επειδή ήταν γερό κοριτσάκι, την έπαιρνε ο πατέρας της στις εξωτερικές δουλειές μαζί του. Από τις πολλές κακουχίες κλονίστηκε σοβαρά η υγεία της και στο τέλος απέθανε. Ένας γείτονάς της, πολύ ευλαβής άνθρωπος, προσευχόμενος μία φορά είδε πέντε έξι αγγέλους και υμνολογούσαν τον Θεόν. Και μέσα στη μέση ήταν και αυτή η ψυχή. Να, λοιπόν, η υπομονή τι την αξίωσε. Και ο Γέροντάς μας, ο παππούς σας, ο γέροντας Ιωσήφ, μας έλεγε συχνά ότι όλος ο βίος του ένα μαρτύριο ήταν και να τι τον αξίωσε ο Θεός να ευωδιάσουν τα λείψανά του. Σου ευχόμεθα δι’ ευχών του αγίου Γέροντός μας και σ ἐσένα «τα ίδια».
Με αδελφική αγάπη
παπα – Εφραίμ Κατουνακιώτης.