ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ: Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΑΙΕΙ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΗ

 

 

E-mail Εκτύπωση PDF
15Όπως είναι παγκοσμίως γνωστό, ο Άγιος Γεράσιμος θεραπεύει τους αδελφούς μας που είναι υπό την επήρεια του διαβόλου. Φέτος και συγκεκριμένα στην εορτή της ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του, στις 20 Οκτωβρίου 2013, κατά την διάρκεια της λιτάνευσης του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Γερασίμου από τον μεγάλο περικαλλή Ναό στο μικρό ναό όπου βρίσκεται μόνιμα το σκήνωμα του, έγινε το εξής περιστατικό που θα δείτε και στο βίντεο: Εκεί που είχαν ξαπλώσει όλοι για να περάσει ο Άγιος από πάνω τους και να πάρουν την ευλογία του, μία κοπέλα η οποία είχα την επήρεια του διαβόλου μέσα της, άρχισε να ενοχλείται όταν ο Άγιος πέρασε από πάνω της.

Δείτε το βίντεο…

 

 

mixaliszaf.blogspot.gr

http://www.agioritikovima.gr/thavmata/30898-ugklonitiko-b

ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΑ

Τοῦ πρωτ. π. Διονυσίου Τάτση

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος» 18.10.2013 

.           Στὴν ἐποχή μας εἶναι πολύ δύσκολο νά βρεῖς ἀνθρώπους μέ ἠθικές ἀρχές, καλό χαρακτήρα, εὐγένεια, ἐργατικότητα καί προπαντός μέ ταπείνωση. Νά συνομιλήσεις καί νά συνεργαστεῖς με ἁγνούς καί πρόθυμους γιά ἀγαθοεργία ἀδελφούς, πού νά ἔχουν πνεῦμα προσφορᾶς καί αὐτοθυσίας. Ἀντίθετα, ὅπου καί νά πᾶς, συναντᾶς ἀνθρώπους, πού δέν ἔχουν ἀρχές καί δύσκολα μπορεῖς νά ἐπικοινωνήσεις μαζί τους. Εἶναι δοῦλοι τῶν ἁμαρτωλῶν τους παθῶν, τούς διακρίνει ἡ θρασύτητα καί ἡ σκληρότητα ἀπέναντι στούς ἄλλους καί εἶναι ἀδίστακτοι συμφεροντολόγοι. Χτυπητά παραδείγματα εἶναι οἱ συνδικαλιστές, οἱ διάφοροι διευθυντές, οἱ πολιτικοί, οἱ στρατιωτικοί, οἱ ἀστυνομικοί καί πολλές ἄλλες κατηγορίες ἀξιωματούχων.
.           Ὁ Γέροντας Ἰωήλ τῆς Καλαμάτας ἔλεγε σχετικά τά ἑξῆς: «Στόν κόσμο ἔχουμε ἀνθρώπους μέ ἀξία καί ἀνθρώπους χωρίς ἀξία. Ἐκεῖνοι πού ἔχουν, ὅπου καί ἄν τύχουν, ὅπου καί ἄν βρεθοῦν γίνονται σεβαστοί καί ἀγαπητοί.
.           Ἡ ἀξία τους θέλοντας καί μή τούς φέρνει στήν ἐπιφάνεια, στό προσκήνιο. Βγαίνουν στήν ἐπιφάνεια μέ τήν ἀξία τους. Ἀντίθετα ἐκεῖνοι πού δέν ἔχουν ἀξία βουλιάζουν μέσα στό νερό τῆς κοινωνίας σάν βαρίδι καί πᾶνε στό πάτο. Αὐτοί μή ἔχοντας ἀξία γιά να βγοῦν στήν ἐπιφάνεια ἀπό μόνοι τους, ζητοῦν μέ μανία τά ἀξιώματα. Τό ἀξίωμα γι᾽ αὐτούς εἶναι ἕνας φελλός, πού ὅσο πιό μεγάλος εἶναι, τόσο πιό πολύ ὑπάρχει ἐλπίδα ὅτι θά μπορέσει νά βγάλει στήν ἐπιφάνεια τό βαρίδι, πού ἀπό μόνο του μόνο στόν πάτο μπορεῖ νά βρίσκεται. Καί ἐδῶ βρίσκεται ἡ αἰτία τῆς μανιακῆς ἀπό μερικούς ἀναζήτησης μεγάλων ἀξιωμάτων. Ἄλλο ἀξία καί ἄλλο ἀξίωμα».
.           Ἡ ἀξία ἀνυψώνει τόν ἄνθρωπο καί τόν κάνει ἀξιοσέβαστο. Ἐκτιμᾶται ἀπό τούς πολλούς καί ἐμπνέει ἐμπιστοσύνη. Ἡ προβολή του δέν εἶναι ἀποτέλεσμα κάποιου ἀξιώματος, τό ὁποῖο συνήθως ἀποφεύγει. Ἐνῶ ἐπιλέγει τόν ἀθόρυβο τρόπο ζωῆς καί στό ἐπάγγελμά του εἶναι συνεπής καί ἀποδοτικός, ὁ λαός τοῦ ἀναγνωρίζει ἀνωτερότητα καί ἀξιοπρέπεια.
.           Δέν συμβαίνει ὅμως τό ἴδιο καί μέ ἐκεῖνον πού δέν ἔχει ἀξία. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἐπιφυλακτικοί ἀπέναντί του. Δέν τόν προσέχουν και δέν τοῦ ἀναγνωρίζουν τήν παραμικρή ἱκανότητα. Στή συνείδησή τους εἶναι ὑποβαθμισμένος. Τό γεγονός αὐτό τόν πληγώνει, γι᾽ αὐτό θέλει νά ἀποκτήσει κάποιο ἀξίωμα, προκειμένου νά διαλύσει τίς εἰς βάρος του ἀρνητικές ἐντυπώσεις, καί φορώντας τό ἔνδυμα τῆς ὑποκρισίας θέλει νά ἐπιβληθεῖ καί ν᾽ ἀπολαύσει τήν κοσμική δόξα, συγχρόνως δε νά ἐξυπηρετήσει καί τά συμφέροντά του.
.           Γιά νά εἴμαστε δίκαιοι κάτι παρόμοιο συμβαίνει καί στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Δέν πρέπει νά ἐλέγχουμε τήν κοινωνία καί νά ἐξιδανικεύουμε τά ἀρνητικά τῶν ἐκκλησιαστικῶν προσώπων. Ὅλοι γνωρίζουμε τόν τρόπο ἀνάδειξης τῶν ἐπισκόπων καί τά πρόσωπα, πού πασχίζουν νά δεχτοῦν στούς ἀσθενικούς ὤμους τους τό βαρύτατο φορτίο τῆς ἀρχιερωσύνης. Στίς περισσότερες περιπτώσεις ἡ κατάσταση εἶναι ἀποκαρδιωτική. Καί γίνεται ἀφόρητη, γιατί δέν ὑπάρχει ἐλπίδα βελτίωσης.

ΠΗΓΗ: dtatsis.blogspot.gr

http://christianvivliografia.wordpress.com

Άγιοι Προστάτες στην Ζωη μας

άγιοι πάντες προστάτες

ΓΑΜΟΣ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

1. Ακύλας και Πρίσκιλλα, οι Απόστολοι (εορτάζουν στις 13 Φεβρουαρίου). Προστατεύουν την οικογένεια και τους σκηνοποιούς.
2. Γοργονία (Εορτάζει 23 Φεβρουαρίου). Υπόδειγμα Χριστιανής αδελφής. Αδελφή του Γρηγορίου του Θεολόγου και κόρη της Νόνας και του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού. Υπόδειγμα νοικοκυράς, συζύγου, μητέρας, μορφωμένη και πολύ καλή Χριστιανή. Θεραπεύει ανθρώπους.
3. Εμμέλεια, Νόννα και Ανθούσα, Μητέρες των τριών Ιεραρχών (εορτάζουν την Κυριακή μετά την Υπαπαντή). Υπόδειγμα χριστιανών μητέρων.
4. Θεόδωρος ο Συκεώτης, Καρπός αμαρτωλής σχέσης ενός βασιλικού ταχυδρόμου και μιας νεαρής κοπέλας, της Μαρίας. Ο πατέρας του εγκατέλειψε την μητέρα του και ο Θεόδωρος μεγάλωσε σαν νόθο. Ευτυχώς η μητέρα του συνήλθε, συνειδητοποίησε την αμαρτία της, ανέλαβε την υποχρέωσή της και αφιερώθηκε αποκλειστικά στη σωστή ανατροφή του μικρού Θεοδώρου. Αξιώθηκε να δει τον υιό της μεγάλο πνευματικό άνδρα, στην υπηρεσία της Εκκλησίας. Δικαίως ο Άγιος θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι προστατεύει τις εγκαταλελειμμένες μητέρες και τα νόθα παιδιά.
5. Ιωσήφ ο Δίκαιος, εκτός από προστάτης των ξυλουργών – επιπλοποιών, προστατεύει και τους θετούς πατέρες και τα υιοθετημένα αγόρια, γιΌ αυτό πολλές σχολές και ιδρύματα έχουν το όνομά του (εορτάζει 18 Δεκεμβρίου).
6. Μάμας, ο Άγιος γεννήθηκε το 260 μ.Χ. στη Παφλαγονία. Οι Χριστιανοί γονείς του πέθαναν στη φυλακή. Αυτός είχε την τύχη και υιοθετήθηκε από μια πλούσια Χριστιανή. Επειδή ο Άγιος τη φώναζε συνέχεια «μάμα – μάμα», τον ονόμασε Μάμα. Μπορεί αν θεωρείται προστάτης των υιοθετημένων παιδιών αλλά και των θετών γονέων. Πολλά ιδρύματα, που ασχολούνται με τα ορφανά παιδιά, έχουν το όνομά του. Στα 15 χρόνια του ο Άγιος συνελήφθη για την πίστη του και μαρτύρησε περνώντας πολλά βασανιστήρια (νερό, θεριά, τρίαινα κ.λ.π.). Μάλλον πρόκειται για τον Παιδομάρτυρα που εορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου.
7. Μακρίνα, Υπόδειγμα χριστιανής αδελφής. Η μεγάλη αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νύσσης. Ανατράφηκε Χριστιανικά από την μητέρα της Εμμέλεια και πρόσφερε τον καλύτερο εαυτό της στην οικογένεια, τα αδέλφια της και τους φτωχούς. Αργότερα μόνασε μαζί με την μητέρα της σε γυναικεία μονή, κοντά στην μονή όπου μόναζε και ο αδελφός της Μ. Βασίλειος. (Εορτάζει 19 Ιουλίου).
8. Στέφανος, για στεφάνια γάμου. Πολλές φορές και σε πολλά μέρη, οι ερωτευμένοι σκάλιζαν στα δοκάρια και τους τοίχους των ναών τα ονόματά τους, για να έχουν «καλά στέφανα». Οι παντρεμένοι του χάριζαν τα στεφάνια τους, για να έχουν καλό γάμο. (Εορτάζει 27 Δεκεμβρίου).
9. Σάρα, Ελισάβετ, για τις άτεκνες γυναίκες και ζευγάρια. Οι Άγιες ήταν άτεκνες. Ύστερα από πολλές παρακλήσεις, με τη χάρη του Θεού και με όλους τους φυσικούς νόμους, αξιώθηκαν τελικά να συλλάβουν και να γεννήσουν «καρπούς» αφιερωμένους στον Θεό. Η Σάρα γέννησε τον Ισαάκ και η Ελισάβετ τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. (Εορτάζουν: Ελισάβετ 5 Σεπτεμβρίου και 24 Ιουνίου, η δε Σάρα στις 18 Δεκεμβρίου).
10. Άννα η Προφήτης, Η Άννα, μητέρα του Προφήτη Σαμουήλ, ήταν Προφήτης και η ίδια. Παντρεμένη με τον Ελακανά, δεν μπορούσε να κάνει παιδιά και εκείνος πήρε δεύτερη γυναίκα, τη Φενάνα. Περιφρονημένη, η Άννα παρακάλεσε τον Θεό να την απαλλάξει από την στειρότητα και εκείνη θα του αφιέρωνε το παιδί που θα αποκτούσε. Εισακούσθηκε και απέκτησε τον Σαμουήλ και άλλα έξι παιδιά! Εξ ου και η ευχαριστία της: «Εστερεώθη η καρδιά μου εν Κυρίω, υψώθη κέρας μου εν Θεώ μου, ότι στείρα έτεκεν επτά και η πολλή εν τέκνοις ησθένησε». Η Άννα έχει ταυτιστεί με την ελπίδα προς τα άτεκνα ζευγάρια (Εορτάζει 9 Δεκεμβρίου).
11. Άννα, η μητέρα της Θεοτόκου, Το χέρι της βρίσκεται στη Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους. Υπενθυμίζουμε ότι και η μητέρα της Θεοτόκου, που άλλωστε ήταν και μεγάλης ηλικίας, είχε πρόβλημα γονιμότητας και τη μέρα αυτή γιορτάζεται και η σύλληψη της Παναγίας, που έγινε με υπέρβαση των νόμων της φύσης. Η Άννα έχει ταυτισθεί με την ελπίδα προς τα άτεκνα ζευγάρια. (Εορτάζει 25 Ιουλίου).
12. Ζαχαρίας, συζυγος της Ελισάβετ, μητέρας του Ιωάννη του Προδρόμου και Βαπτιστή. Ο Ζαχαρίας ήταν μεγαλόσχημος ιερέας του Υψίστου. Είχε μάλιστα το δικαίωμα να μπαίνει στα Άγια των Αγίων. Όταν σε μεγάλη ηλικία του ανακοινώθηκε ότι η Ελισάβετ θα αποκτήσει υιό και πρέπει να τον ονομάσει Ιωάννη, δεν το πίστεψε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μείνει κωφάλαλος μέχρι την ημέρα που θα πρέπει να δώσει το όνομα του παιδιού, που πράγματι γεννήθηκε. Αυτός πήρε μια πινακίδα και έγραψε το όνομα «Ιωάννης» και αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και άνοιξαν τα αυτιά του. Ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ μπορούν να θεωρούνται προστάτες των ηλικιωμένων γονέων ή όλων αυτών που είναι άτεκνοι και παρακαλούν για ένα παιδί. Ο Ζαχαρίας φυσικά σχετίζεται και με τους κωφαλάλους (εορτάζει 24 Ιουνίου).

ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ – ΤΟΚΕΤΟΣ – ΠΑΙΔΙΑ

1. Παναγία – Μαρία η Θεομήτωρ, Η λατρεία της Παναγίας είναι βαθιά ριζωμένη στον ελλαδικό χώρο. Η Παναγία – Μαρία ως μητέρα του Θεανθρώπου δεν θα μπορούσε να μην προστατεύει την κάθε μητέρα, αλλά και οι πιστές που θέλουν να κάνουν παιδί, πρώτα σε αυτήν απευθύνονται.

· Παναγία η Ελεούσα, για τις «λεχούσες» – λεχώνες, ώστε να σταθούν και πάλι όρθιες.
· Παναγία η γαλακτοτροφούσα, για να έχουν οι μητέρες γάλα.
· Παναγία η βρεφοκρατούσα, για να κρατήσουν όλες οι γυναίκες μωρά στα χέρια τους. Συνέχεια

Κανών παρακλητικός εἰς πάντας τούς ῾Αγίους Γεωργίους

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ

ΕΙΣ ΠΑΝΤΑΣ

ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥΣ

            Ποίημα· Γεωργίου ᾿Αποστολάκη, τοῦ ἀπό δικαστῶν.

 

Κανών παρακλητικός εἰς πάντας τούς ῾Αγίους Γεωργίους, μάρτυρας, νεομάρτυρας,  ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, ὁσίους, ἀσκητάς, ὁμολογητάς, τῆς Μίας καί Μεγάλης ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ᾿Ανατολῆς καί Δύσεως, ἤτοι εἰς

Γεώργιον, Μεγαλομάρτυρα τόν Τροπαιοφόρον  (23.4)

            Γεώργιον, Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως  (18.8)

            Γεώργιον, ᾿Επίσκοπον Δεβελτοῦ  (22.1)

            Γεώργιον, ὁσιομάρτυρα τόν Βηθλεεμίτην  (27.7)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν Σέρβον  (11.2)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν Μυτιληναῖον  (14.2)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν Κύπριον  (23.4)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐκ Φιλαδελφείας  (2.10)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐξ ᾿Ιβήρων  (2.1)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐν Μαγνησίᾳ  (24.4)

            Γεώργιον, ἱερομάρτυρα τόν Νεαπολίτην   (3.11)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐκ ῾Ραψάνης  (5.3)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐξ ᾿Εφέσου  (5.4)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν Χιοπολίτην  (26.11)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐξ ᾿Ατταλείας  (25.6)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐκ Μελάμπων  (28.10)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα ἐκ Σαμοθράκης τόν πρεσβύτερο(6.4)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα ἐκ Σαμοθράκης τόν νεώτερον  (6.4)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐν ᾿Ιωαννίνοις  (17.1)

            Γεώργιον, νεομάρτυρα τόν ἐκ Κρήτης  (7.2)

            Γεώργιον, τόν Θαυματουργόν και Μαχαιρωμένον   (31.12)

            Γεώργιον, ὃσιον τόν Σιναΐτην  (11.3)

            Γεώργιον, ὁσιομάρτυρα τόν Πέρσην  (6.1)

            Γεώργιον, ὁσιομάρτυρα τόν Λιμνιώτην  (24.8)

            Γεώργιον, ὃσιον τόν Χοζεβίτην  (8.1)

            Γεώργιον, ᾿Επίσκοπον ᾿Αμάστριδος  (21.2)

           Γεώργιον, ᾿Επίσκοπον Μυτιλήνης τόν πρώτον  (7.4)

            Γεώργιον, ᾿Επίσκοπον Μυτιλήνης τόν δεύτερον  (1.2)

            Γεώργιον, ᾿Επίσκοπον Νικομηδείας  (29.12)

            Γεώργιον, ὃσιον τόν θαυματουργόν  (11.3)

            Γεώργιον, ὃσιον τόν ῎Ιβηρα και ᾿Αθωνίτην  (13.5)

            Γεώργιον, ὃσιον ἐκ Κύπρου  (26.4)

            Γεώργιον, ὃσιον τόν ἐν Μαλαιῷ  (4.4)

            Γεώργιον, ὁμολογητήν, τόν ᾿Επίσκοπον Δεφέλτου (29.2)

            Γεώργιον, ὁμολογητήν, τόν ᾿Επίσκοπον Πισιδίας  (18.4)

            Γεώργιον, τόν ῾Ρωμαῖον, ᾿Απόστολον ἐν Γαλλίᾳ  (25.10)

            Γεώργιον, ὃσιον τόν ῾Ρωμαῖον, ᾿Επίσκοπον Βιένης  (2.11)

            Γεώργιον, ὃσιον τῆς Λοδέβης, τόν Βενεδεκτῖνον  (19.2)

Γεωργίαν, ὁσίαν τήν ῾Ρωμαίαν, μονάσασα παρά τῷ Κλερμόντ (15.2)

 

        Μετά τό «Εὐλογητός ὁ Θεός», τό «Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου», τό «Θεός Κύριος» τετράκις καί  τά τροπάρια.

 ῏Ηχος δ! ῾Ο ῾Υψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ ἑκουσίως.

Οἱ πολυάριθμοι Γεώργιοι πάντες, ἡ θεοφόρος τοῦ Χριστοῦ συνοδεία, ὑπέρ ἡμῶν πρεσβεύσατε θερμῶς τῷ Θεῷ· ἄλλοι μέν ἐφάνητε κορυφαῖοι ἀθλήσει, ἄλλοι δέ εἰς ἄσκησιν ὑπερέβητε μέτρον· διό καί πάντας τούς χριστιανούς νῦν εὐλογεῖτε, ἁγία ὁμήγυρις!

Δόξα. Τό αὐτό. Καί νῦν.

Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου …..

῾Ο Ν΄ Ψαλμός καί ὁ Κανών

Ὠδή α! ῏Ηχος πλ. δ! ῾Υγράν διοδεύσας.

Γεώργιοι μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, πυρσοί ᾿Εκκλησίας, καί πιστῶν ἡ καταφυγή, προσεύξασθε πάντες τῷ Κυρίῳ, ἳνα στερροί ἐν τῇ πίστει ἱστώμεθα.

 Τήν ῥώμην θαυμάζοντες τῆς ψυχῆς, ὑμῶν τῶν μαρτύρων, Γεωργίων τῶν ἀθλητῶν, αἰτούμενοι σθένωσιν ἐν πίστει, καί γεωργίαν ψυχῆς τε καί σώματος.

 Γεώργιε πρώταρχε τῶν λοιπῶν, καί μεγαλομάρτυς, τῶν τροπαίων κατακτητά, σύν ἃπασι ἄλλοις ὁμωνύμοις, ὀρθοδοξίᾳ ἡμᾶς στερεώσατε.

Θεοτοκίον.

Γεννήσασα Πάναγνε τόν Θεόν, τόν τήν σωτηρίαν, χορηγοῦντα εἰς τούς βροτούς, κατέχεις μεγάλην παρρησίαν· ὃθεν κακῶν καί δεινῶν ἡμᾶς λύτρωσον.

 Ὠδή γ! Οὐρανίας ἀψῖδος.

Θεοφόροι πατέρες, χριστιανῶν καύχημα, ἐκ τῶν Γεωργίων τοῦ δήμου, ἔνσαρκοι ἄγγελοι, ὦ Σιναΐτα ἀββᾶ καί Χοζεβῖτα τρισμάκαρ, τοῖς πιστοῖς ἀνάψατε, πόθον ἀσκήσεως.

 Νῆψιν πνεύματος θείαν, καί τῶν χρηστῶν  ἔφεσιν, προσέτι κηρύγματος ζῆλον, ἡμῖν ἐμφύτευσον, ᾿Αθωνιτῶν ἡ ἰσχύς καί τῶν ᾿Ιβήρων ἡ δόξα, ἱερέ Γεώργιε, πάτερ πανεύφημε.

Γεωργίων  ὁ δῆμος, σέ ποιητήν κέκτηται, ἐνθέων κανόνων και ὓμνων, θεῖε ᾿Επίσκοπε· ἀρχιποιμένων τό φῶς, Νικομηδείας τό κλέος, τούς ποιμένας δίδαξον, ποίμανσιν ἄριστον.

 Θεοτοκίον.

Ὄρος ἃγιον ὤφθης, καί ἐκλεκτός θάλαμος, καί τῆς σωτηρίας ἡ κλῖμαξ, Πάναγνε Δέσποινα· ὃθεν ἡμῶν τῶν πιστῶν, παρά Κυρίου ἐξαίτει, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν, μόνη Πανύμνητε. Συνέχεια

«Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης»

 

Η ομιλία που πραγματοποίησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, με θέμα: «Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης ο εκ Θράκης, αυτοκράτορας της Νικαίας», την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ενορία εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

O π. Ιωάννης Ρωμανίδης ως ιστορικός

Στην εποχή τού Μνημονίου, καθώς οι λαοί τής Ευρώπης απομακρύνονται ολοένα ο ένας από τον άλλο και αλληλοβρίζονται εκτοξεύοντας ρατσιστικά σλόγκαν, τα λόγια τού Ρωμανίδη ακούγονται, για άλλη μια φορά, προφητικά…


του Αναστασίου Φιλιππίδη
Bachelor of Arts, Yale University, 
ΗΠΑ – Master of Arts, Georgetown University

Η τεράστια συνεισφορά τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη στη θεολογία βασίστηκε στη στέρεη εμπειρική, βιωματική γνώση πού απέκτησε από το οικογενειακό του περιβάλλον, ιδιαίτερα τη μητέρα του Ευλαμπία. Παρομοίως, η συνεισφορά του στην ιστορική επιστήμη βασίστηκε επίσης σε βιωματικές εμπειρίες πού είχε, οι οποίες τον οδήγησαν σε πρωτότυπες σκέψεις και σε ρηξικέλευθα συμπεράσματα, μετά, βεβαίως, από εξαντλητική έρευνα.

Ο ίδιος ξεκινά το πρώτο του ιστορικό βιβλίο, τη «Ρωμηοσύνη» (1975) με την αφήγηση ενός περιστατικού πού έζησε το 1951, νεαρός εφημέριος στην Αμερική. Ειδοποιήθηκε να μεταβεί σε σπίτι ασθενούς, κτύπησε όμως λάθος πόρτα και γνώρισε εκεί έναν Έλληνα. Ταυτόχρονα εμφανίστηκε στο σαλόνι ο αδερφός αυτού τού Έλληνα, τόν οποίον όμως ο Ρωμανίδης γνώριζε ως αρχηγό των Αλβανών τής πόλης! Ούτε τά δυο αδέρφια ούτε ο Ρωμανίδης μπορούσαν τότε νά εξηγήσουν το παράδοξο. Τό κλειδί γιά τήν ερμηνεία βρίσκεται στίς σελίδες πού ακολουθούν στό βιβλίο «Ρωμηοσύνη».

Επίσης, ασφαλώς δέν είναι τυχαίο ότι η «Ρωμηοσύνη» γράφηκε μετά από τή γνωριμία τού Ρωμανίδη μέ τό Λίβανο καί τή Συρία, στή Θεολογική Σχολή τού Μπελεμόντ. Εκεί συνειδητοποίησε ότι χιλιάδες πιστοί πού ανήκουν στό Πατριαρχείο Αντιοχείας αυτοπροσδιορίζονταν ως «Ρωμηοί Ορθόδοξοι», χωρίς νά είναι Έλληνες, ούτε κάν Ελληνόφωνοι. Τό παράδοξο βρήκε καί αυτό τή λύση του στό βιβλίο «Ρωμηοσύνη».

Σέ ακαδημαϊκό επίπεδο, πρέπει νά αναγνωριστεί η οφειλή τού Ρωμανίδη στόν Φλωρόφσκυ, μέ τόν οποίο άλλωστε είχαν (ε) ιδιαίτερα στενή σχέση, όπως προκύπτει καί από τήν μέχρι σήμερα δημοσιευμένη αλληλογραφία τους . Ο Φλωρόφσκυ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα γιά τήν αλληλεπίδραση θεολογίας καί Ιστορίας καί ο Ρωμανίδης εμπνέεται από τό ίδιο πνεύμα.

Τό ιστορικό έργο τού Ρωμανίδη περικλείεται κυρίως σέ τρείς μελέτες: 1) «Ρωμηοσύνη» (1975), 2) «Φράγκοι, Ρωμαίοι, Φεουδαλισμός καί Δόγμα» (1982) καί 3) Πρόλογος στή 2η έκδοση τού «Προπατορικού Αμαρτήματος» (1989). Επιπρόσθετα, αρκετά ιστορικά στοιχεία περιλαμβάνονται στήν εκτενή Εισαγωγή στό «Ρωμαίοι ή Ρωμηοί Πατέρες τής Εκκλησίας, Α’ τόμος» (1984), όπου γίνεται φανερή η σύνθεση θεολογικού καί ιστορικού λόγου. Αλλά καί σέ όλες σχεδόν τίς μελέτες, μετά τό 1975, τά ιστορικά στοιχεία παρεισφρέουν μέσα στά θεολογικά.

1. Οι βασικές ιστορικές θέσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη

Οι ιστορικές θέσεις τού Ρωμανίδη, πρωτότυπες τό 1975, όταν πρωτακούστηκαν, έχουν καταστεί αρκετά γνωστές πλέον καί δέν χρειάζεται νά τίς επαναλάβουμε εδώ παρά μόνο περιληπτικά:

(α). Ο ρωμαϊκός πολιτισμός είναι στήν πραγματικότητα ελληνικός. Η Ρώμη υπήρξε ελληνική πόλη, πολλοί παλαιότεροι Ρωμαίοι συγγραφείς έγραφαν ελληνικά ή ήταν δίγλωσσοι καί η ελληνική γλώσσα ήταν μιά από τίς δυό επίσημες γλώσσες στή Σύγκλητο, όπου η θέση τού μεταφραστή είχε καταργηθεί από τόν 1ο αιώνα π.Χ.. Γι’ αυτό άλλωστε καί ο Απ. Παύλος έγραψε τήν Επιστολή πρός τούς Χριστιανούς τής Ρώμης στά ελληνικά. Ακόμη καί η λατρεία στήν πόλη τής Ρώμης ετελείτο στά ελληνικά μέχρι τίς αρχές τού 4ου αιώνα. Στό σύνολο τής αυτοκρατορίας, η πλειοψηφία τού πληθυσμού μιλούσε ελληνικά. Συνέχεια