Άρον τας σάρκας μου μακράν από εδώ! Σκότος και δυσωδίαν ουκ ηνείχομαι!

 

Το αδιάφθορο σεπτό λείψανο της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής ή Νέας. Καθεδρικός Ναός, Ιάσιο, Ρουμανία. http://leipsanothiki.blogspot.be/
Το αδιάφθορο σεπτό λείψανο της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής ή Νέας.
Καθεδρικός Ναός, Ιάσιο, Ρουμανία.
Η Οσία Παρασκευή η Επιβατινή ή Οσία Παρασκευή η Νέα είναι αγία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και θεωρείται προστάτιδα των Βαλκανίων. Γεννήθηκε στους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης τον 10 μάλλον αιώνα και κοιμήθηκε στη γειτονική Καλλικράτεια, σε ηλικία μόλις 27 ετών. Η μνήμη της εορτάζεται στις 14 Οκτωβρίου.
  

 

Η Οσία Παρασκευή η Επιβατινή θα ζήσει τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής της στην Καλλικράτεια της Ανατολικής Θράκης που απέχει μόλις δεκαεπτά χιλιόμετρα από τον γενέθλιο τόπο της, αλλά ως άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Γύρω από την εύρεση του αγίου και αδιάφθορου λειψάνου της υπάρχει η εξής ενδιαφέρουσα ιστορία (συντομευμένη εδώ):
 
Ιάσιο, Ρουμανία. http://leipsanothiki.blogspot.be/
Ιάσιο, Ρουμανία.

Σε ηλικία μόλις είκοσι επτά ετών παρέδωσε την αγία ψυχή της στα χέρια του Κυρίου της τον οποίον αγάπησε από μικρό παιδί. Το σώμα της το έθαψαν κοντά στη θάλασσα.
  
Το αδιάφθορο σεπτό λείψανο της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής ή Νέας. Καθεδρικός Ναός, Ιάσιο, Ρουμανία. http://leipsanothiki.blogspot.be/

Οσία Ματρώνα η Ρωσίδα η αόμματος – Κανών Παρακλητικός (2 Μαίου)

 

 Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Ευλογήσαντος του Ιερέως το Κύριε εισάκουσον
Μεθ’ ο το Θεός Κύριος, ως συνήθως και το εξής
Ήχος δ΄. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ
Την εν Ρωσία διαλάμψασαν άρτι  υπομονή εν τοις εκάστοτε πόνοις, αγάπη προς τους πάσχοντας και προς τον Θεόν, ταπεινώσει, μέλψωμεν, απαθεία και νήψει μελιρρύτοις άσμασι, θεοφόρον Ματρώναν, αυτής λιτάς αόκνους ευλαβώς  προς τον Δεσπότην Χριστόν εξαιτούμενοι
Δόξα. Το αυτό. Και νυν. Θεοτόκιον
Ου σιωπήσομεν ποτέ, Θεοτόκε, τας δυναστείας Σου λαλείν οι ανάξιοι, Ει μη γαρ Συ προϊστασο πρεσβεύουσα, τις ημας ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν εως νυν ελευθέρους; Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα, εκ Σου Σους γαρ δούλους σώζεις αει εκ παντοίων δεινών.
Είτα ο Ν΄Ψαλμός και ο Κανών, ου η Ακροστιχίς
«Ματρώνα, λιταίς Σου σκότη μου διάλυσον. Χ.»
Ωδή α΄Ήχος πλ.δ΄. Υγράν διοδεύσας
Οσία του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών
Ματρώνα, δικαίως υπό σεπτού η ονομασθείσα, στύλος όγδοος αχανούς, Ρωσίας, Κροστάνδης Ιωάννου, εν ευσεβεία ημας πάντας στήριξον.
Οσία του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
Αγίασον πάντας σε ευλαβώς, Ματρώνα, τιμώντας ώσπερ κρήνην αγιασμού θεόβρυτον και πηγήν θαυμάτων την εν Ρωσία αρτίως εκβλύσασαν.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι
Του κόσμου ασκήστρια θαυμαστή, Ματρώνα οσία, δυσχειμέροις εν τοις καιροίς δεινής αθεϊας εν Ρωσία η διαλάμψασα ρύσαι με θλίψεων.
Και νυν… Θεοτόκιον
Ροαίς, Μητροπάρθενε, ρυπτικών  ευχών Σου προς Κτίστην και Υιόν σου ημών παθών κατάσβεσον φλόγα χαμαιζήλων, Θεόγεννητορ, μερόπων διάσωσμα.

Σωτηρία αλλοδόξων και αλλοθρήσκων

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται: «καλά, εμείς οι Χριστιανοί, έχουμε την πίστη μας, την ορθή πίστη, την Εκκλησία μας, την Αποκάλυψη του Κυρίου, είμαστε μέσα στο αυλάκι της σωτηρίας, της Βασιλείας των Ουρανών – ΕΑΝ βέβαια είμαστε προσεκτικοί στη ζωή μας. Όμως τι γίνεται με τους ανθρώπου που ανήκουν σε κάποιο άλλο θρήσκευμα;
Τι γίνεται με τους Βουδιστές, τι γίνεται με τους Μουσουλμάνους, για να μην πάω σε άλλες Ομολογίες Χριστιανικές, ας μιλήσουμε γι’ άλλες θρησκείες. Αυτοί δεν θα πάνε στον Παράδεισο; Τι κριτήρια θα ‘χει ο Θεός γι’ αυτούς; Μόνον εμείς θα κριθούμε και ανάλογα ή θα προαχθούμε, να το πω έτσι ή θα… κοπούμε; Μ’ αυτούς τι γίνεται; Δεν υπάρχει σωτηρία
Η απάντηση είναι πως βεβαίως και μπορεί να υπάρξει σωτηρία. Το θέμα τοποθετείται ως εξής: Κάποιος που γνώρισε το Χριστιανισμό και βαπτίσθηκε, θα κριθεί βάσει του νόμου του Ευαγγελίου, του νόμου της Χάριτος. Κάποιος όμως που ζει στη Μαδαγασκάρη, για παράδειγμα, στη Σουμάτρα ή στο Βόρνεο, στη Νότιο Αμερική, στο Β. Πόλο, οπουδήποτε δεν έχει κηρυχθεί το Ευαγγέλιο, αυτός θα κριθεί σύμφωνα μ’ αυτό το οποίο αναφέρει ο Απ. Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή: θα κριθεί βάσει του νόμου της συνειδήσεώς του: «Όταν οι εθνικοί —δηλαδή όλοι αυτοί που δεν έχουν γραπτό ηθικό νόμο— τηρούν εκ φύσεως τις διατάξεις τού νόμου, σ’ αυτούς, μολονότι δεν έχουν γραπτό νόμο, νόμος είναι ο εαυτός τους. Αυτοί αποδεικνύουν ότι έχουν το έργο του νόμου γραπτό στις καρδιές τους» (β’ 14-15).
Ο Θεός έχει βάλει, λοιπόν, σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται πάνω στην γη, αυτό το αδέκαστο δικαστήριο, τον έμφυτο ηθικό νόμο, και βάσει αυτού θα κριθούν. Αν πορεύθηκαν σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο σωστά, θα μπουν στον Παράδεισο, αν όχι, δεν θα μπουν στον Παράδεισο.

Συνέχεια