Τι να τρώτε για μυαλό «ξυράφι»

 

What to eat for brain 'Razor' 
Του Δημήτρη Π. Μπερτζελέτου, MSc

Ο εγκέφαλος αποτελεί ένα πολύ ενεργό, από μεταβολικής απόψεως, όργανο του νευρικού συστήματος.
Υπάρχουν εκατομμύρια κύτταρα σε αυτόν, τα οποία έχουν ανάγκη να εφοδιάζονται συνεχώς με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά ώστε να λειτουργούν επαρκώς και να διατηρούνται υγιή.
Κανένα άλλο σύστημα στον οργανισμό δεν έχει τόσο μεγάλη και άμεση εξάρτηση από τη συνεχή παροχή θρεπτικών συστατικών όσο το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), τμήμα του οποίου αποτελεί ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος είναι πολύ ευαίσθητος ακόμη και σε μικρής διάρκειας διαταραχές της αιμάτωσής του και μπορεί να υποστεί μόνιμες βλάβες. Επιπλέον, η παρουσία ή η απουσία θρεπτικών συστατικών επηρεάζει τη λειτουργία, τη διατήρηση της ισορροπίας του, αλλά και τη συμπεριφορά του. Συνέχεια

Όλα κλεμμένα από το Βυζάντιο …

Φωτογραφίες από το θησαυρό του Αγίου Μάρκου της Βενετίας

Από τον θησαυρό του Αγίου Μάρκου στη Βενετία
                                          Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ από βυζαντινή ημιανάγλυφη εικόνα.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από πρόσφατη επίσκεψή μας στο θησαυρό του Αγίου Μάρκου στη Βενετία. Ο θησαυρός του Αγίου Μάρκου βρίσκεται μέσα στο ναό του Αγίου Μάρκου και εκτίθεται σε δύο αίθουσες. Ο θησαυρός είναι κατά κύριο λόγο βυζαντινός και προέρχεται είτε από δωρεές αυτοκρατόρων, όταν η Βενετία ήταν βυζαντινή, ή από τα λάφυρα της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης από τους λατίνους σταυροφόρους της Δ’ σταυροφορίας, στην οποίαν οι Βενετοί είχαν πρωτεύοντα ρόλο. Ο θησαυρός περιλαμβάνει σταυροθήκες με τεμάχια Τιμίου Σταυρού, λειψανοθήκες αγίων,  δισκοπότηρα από πολύτιμα ορυκτά, εικόνες και άλλα.
Άγιος Μάρκος Βενετίας
                                      Ένα από τα εξωτερικά ψηφιδωτά του Αγίου Μάρκου Βενετίας.
Για το καθένα από τα αντικείμενα των φωτογραφιών έχω συγκεντρώσει αρκετό υλικό από διάφορες μελέτες που θα αναρτηθεί σταδιακά στη λειψανοθήκη, εδώ απλώς έχουμε μία σύντομη οπτική παρουσίαση με τη βοήθεια των φωτογραφιών. Σημείωσε ότι οι φωτογραφίες αντιπροσωπεύουν μικρό μόνο μέρος από τα εκθέματα του θησαυρού που εκτίθεται στο μουσείο και αυτό με τη σειρά του είναι μικρό μόνο μέρος από τους θησαυρούς που κατέχει ο Άγιος Μάρκος της Βενετίας, αλλά που σπανίως εκτίθενται.
Βενετία, Ιταλία
Βενετία, Ιταλία.
Από τον θησαυρό του Αγίου Μάρκου στη Βενετία
                            Λείψανα αγίων, τεμάχια Τιμίου σταυρού σε έξι λειψανοθήκες,
ιερές άκανθες από τον Ακάνθινο Στέφανο,
κομμάτι από την κολώνα του δαρμού
και άλλα ακόμα περικλείονται σε αυτή την προθήκη
του θησαυρού του Αγίου Μάρκου Βενετίας.

Α΄ χώρος

   

Ο πρώτος χώρος που βρίσκεται μπαίνοντας δεξιά περιέχει συρταρωτές σταυροθήκες με τεμάχια Τιμίου σταυρού, λειψανοθήκες αγίων, βυζαντινά δισκοπότηρα αυτοκρατόρων κατασκευασμένα από πολύτιμα ορυκτά, όπως αχάτης, ίασπις κτλ, ημιανάγλυφες εικόνες απαράμιλλης τεχνοτροπίας και ομορφιάς, την κορώνα που φορούσε ο Λέων ο ΣΤ΄ ο σοφός, όταν ήταν παιδί, και διάφορα άλλα. Συνέχεια

Αγία Οσιομάρτυς Φιλοθέη η Αθηναία +19 Φεβρουαρίου

«Ἡ Ὁσία Φιλοθέη γεννήθηκε τὸ ἔτος 1522 μ.Χ. στὴν τουρκοκρατούμενη τότε Ἀθήνα. Οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς της ὀνομάζονταν Ἄγγελος καὶ Συρίγα Μπενιζέλου. Ἡ μητέρα της ἦταν στείρα καὶ ἀπέκτησε τὴν Ἁγία μετὰ ἀπὸ θερμὴ καὶ συνεχὴ προσευχή. Ὁ Κύριος ποὺ ἱκανοποιεῖ τὸ θέλημα ἐκείνων ποὺ Τὸν σέβονται καὶ Τὸν ἀγαποῦν, ἄκουσε τὴν δέησή της. Καὶ πράγματι, μία ἡμέρα ἡ Συρίγα μπῆκε κατὰ τὴν συνήθειά της στὸ ναὸ τῆς Θεοτόκου γιὰ νὰ προσευχηθεῖ καὶ ἀπὸ τὸν κόπο τῆς ἔντονης και ἐπίμονης προσευχῆς τὴν πῆρε γιὰ λίγο ὁ ὕπνος. Τότε ἀκριβῶς εἶδε ἕνα θαυμαστὸ ὅραμα. Ἕνα φῶς ἰσχυρὸ καὶ λαμπρὸ βγῆκε ἀπὸ τὴν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος καὶ εἰσῆλθε στὴν κοιλιά της. Ἔτσι ξύπνησε ἀμέσως καὶ ἔκρινε ὅτι τὸ ὅραμα αὐτὸ σήμαινε στὴν ἱκανοποίηση τοῦ αἰτήματός της. Ἔτσι κι ἔγινε. Ὕστερα ἀπὸ λίγο καιρὸ ἡ Συρίγα ἔμεινε ἔγκυος καὶ ἔφερε στὸν κόσμο τὴ μονάκριβη θυγατέρα της. Μαζὶ μὲ τὴν Χριστιανικὴ ἀνατροφή, ἔδωσαν στὴν μοναχοκόρη τους καὶ κάθε δυνατή, γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, μόρφωση. Ἔτσι ἡ Ρηγούλα, αὐτὸ ἦταν τὸ ὄνομά της προτοῦ γίνει μοναχή, ὅσο αὔξανε κατὰ τὴν σωματικὴ ἡλικία, τόσο προέκοπτε καὶ κατὰ τὴν ψυχή, ὅπως λέει τὸ συναξάρι της. Σὲ ἡλικία 14 χρονῶν, οἱ γονεῖς της τὴν πάντρεψαν μὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς ἄρχοντες τῆς Ἀθήνας. Ἀργότερα, ἀφοῦ πέθαναν οἱ γονεῖς καὶ ὁ σύζυγός της, ήρθε ἡ ὥρα νὰ πραγματοποιήσει ἕνα μεγάλο πόθο της. Ἀφιερώνεται ἐξ ὁλοκλήρου στὸν Χριστό, γίνεται μοναχὴ καὶ παίρνει τὸ ὄνομα Φιλοθέη. Κατ’ ἀρχήν, ὕστερα ἀπὸ ἐντολὴ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα τοῦ Πρωτόκλητου, τὸν ὁποῖο εἶδε σὲ ὅραμα, οἰκοδόμησε ἕνα γυναικεῖο μοναστήρι μὲ ἀρκετὰ κελιά, στὸ ὁποῖο καὶ ἔδωσε τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου γιὰ νὰ τὸν τιμήσει. Στὸ μοναστήρι πρόσθεσε καὶ ἄλλα ἀναγκαῖα οἰκοδομήματα καὶ ἐκτάσεις καὶ τὸ προικοδότησε μὲ μετόχια καὶ ὑποστατικά, ποὺ ὑπερεπαρκοῦσαν γιὰ τὴ διατροφὴ καὶ συντήρηση τῶν μοναζουσῶν. Τὸ μοναστήρι αὐτὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα σῳζόταν στὴν Ἀθήνα, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἐπὶ πολλὰ ἔτη μετὰ τὴν κοίμηση τῆς Ἁγίας καὶ ἦταν πλουτισμένο, ὄχι μόνο μὲ ὑποστατικὰ καὶ διάφορα μετόχια, ἀλλὰ καὶ μὲ πολυειδὴ χρυσοΰφαντα ἱερατικὰ ἄμφια καὶ σκεύη, ἀπαραίτητα γιὰ τὶς ἐτήσιες ἱερὲς τελετὲς καὶ ἀγρυπνίες. Προπαντὸς ὅμως τὸ μοναστήρι σεμνυνόταν καὶ ἐγκαλλωπιζόταν μὲ τὸ θησαυρὸ τοῦ τιμίου καὶ ἁγίου λειψάνου τῆς Ἁγίας, τὸ ὁποῖο ἦταν ἀποθησαυρισμένο καὶ ἀποτεθειμένο στὸ δεξιὸ μέρος τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, ὅπου καὶ τὸ ἀσπάζονταν μὲ εὐλάβεια ὅλοι οἱ Χριστιανοί. Τὸ τίμιο λείψανο τῆς Ἁγίας σκορποῦσε εὐωδία, γεγονὸς ποὺ ἀποτελοῦσε ἐμφανὴ μαρτυρία καὶ ἀπόδειξη τῆς ἁγιότητας αὐτῆς. Τὸ παράδειγμά της, λοιπόν, νὰ ἀφιερωθεῖ στὸν Χριστό, τὸ ἀκολουθοῦν καὶ ἄλλες νέες. Σὲ λίγο διάστημα, ἡ μονὴ ἔφθασε νὰ ἔχει διακόσιες ἀδελφές. Ἡ μονὴ τῆς Ὁσίας Φιλοθέης γίνεται πραγματικὸ λιμάνι. Ἐκεῖ βρίσκουν προστασία ὅλοι οἱ ταλαιπωρημένοι ἀπὸ τὴν σκλαβιά. Ἐκεῖ οἱ ἄρρωστοι βρίσκουν θεραπεία, οἱ πεινασμένοι τροφή, οἱ γέροντες στήριγμα καὶ τὰ ὀρφανὰ στοργή. Ἡ Ὁσία, παρὰ τὶς ἀντιδράσεις τῶν Τούρκων, οἰκοδομεῖ διάφορα φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα, νοσηλευτήρια, ὀρφανοτροφεῖα, «σχολεῖα διὰ τοὺς παῖδας τῶν Ἀθηναίων, διὰ ν’ ἀνοίξῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των». Πρωτοστατεῖ σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα ἡ ἡγουμένη Φιλοθέη. Διδάσκει μὲ τὰ λόγια καὶ μὲ τὴ ζωή της. Στηρίζει τοὺς πονεμένους σκλάβους μὲ τὴν προσευχή της. Ἰδιαίτερες εἶναι οἱ φροντίδες της γιὰ νὰ σώσει ἀπὸ τὸν ἐξισλαμισμὸ ἢ τὴν ἁρπαγὴ τῶν Τούρκων τὶς νέες Ἑλληνίδες. Συνέχεια

Ένας διάλογος για το Θεό:

 Όταν ο Γκαγκάριν γύρισε από το διάστημα, δεν έπαυε να δηλώνει περιφρονητικά. 
— Θεός δεν υπάρχει. Πουθενά δεν τον συνάντησα… 
Σε μία δεξίωση που είχε γίνει προς τιμήν του, συνάντησε τον Ρώσο Πατριάρχη Αλέξιο. Πλησίασε τον σεβαστό Ιεράρχη ο οποίος τον ρώτησε,
 
— Είναι αλήθεια, ότι δεν είδες τον Θεό στον ουρανό;
 
— Ναί, είναι αλήθεια, του είπε ο Γκαγκάριν. Τόσες μέρες στο διάστημα πουθενά δεν τον συνάντησα…
 
— Τον γνωρίζεις; ρώτησε με χιούμορ ο Πατριάρχης.
 
— Τι θέλετε να πείτε; απάντησε ξαφνιασμένος ο κοσμοναύτης.
 
— Θέλω να πω, συνέχισε ο Αλέξιος, πώς είναι δυνατόν να λες για κάποιον ότι δεν τον συνάντησες εάν ποτέ σου δεν τον έχεις γνωρίσει. Πώς φαντάσθηκες ότι θα έβλεπες έτσι τόν Θεό;
 
— Δεν ξέρω, είπε με αμηχανία ο Γκαγκάριν. Πραγματικά δεν ξέρω με ποιόν τρόπο θα έπρεπε να τον γνωρίσω.
 
— Έλα τότε να σε μάθω, και όταν ξαναπάς θα τον δείς. Να είσαι βέβαιος ότι θα τον δεις, του είπε με νόημα ο Ρώσος Πατριάρχης.
 
Γιατί ο Θεός δεν είναι ορατός ούτε με τηλεσκόπια, ούτε με διαστημόπλοια…Τον βλέπουμε από τα φαινόμενα και προσεγγίζεται διά της πίστεως.