Ο ΤΡΙΚΑΛΙΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ 0 ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ. (1836-1906)

Γεωργίου Στ. Αποστολάκη

Προέδρου Εφετών


Ο ΤΡΙΚΑΛΙΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ

Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ.

(1836-1906)

Ο πνευματικός, ο λόγιος, ο υμνογράφος, ο ασκητικός,

ο ενάρετος, ο χαριτωμένος.

 

1.- Ο βίος του.

          Ελάχιστα είναι γνωστός στην πατρίδα του ο περίφημος και περιβόητος στα χρόνια του παπα-Χαρίτων ο πνευματικός που ασκήθηκε στο Άγιον Όρος. Θεωρούνταν και ήταν μεγάλο πνευματικό ανάστημα, ισάξιος των παλιών νηπτικών πατέρων και γνήσιο τέκνο των Κολλυβάδων

Από την (ανέκδοτη δυστυχώς ακόμη) αυτοβιογραφία του που φυλάσσεται σε χειρόγραφο στη βιβλιοθήκη της Ιεράς Σκήτης Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους[1] γνωρίζουμε ότι ο όσιος αυτός ασκητής γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1836 στο Μεγάλο Κεφαλόβρυσο Τρικάλων (Μεγάλο Μέρτσιο ονομαζόταν τότε). Ήταν γιος του ιερέα  του χωριού και όταν βαφτίσθηκε έλαβε το όνομα Χαράλαμπος. Το κοσμικό του επώνυμο ήταν «Παπαδόπουλος» ή «Παπαγεωργόπουλος». Σπούδασε στα Τρίκαλα κατά τα έτη 1844 έως 1852.

Μέσα του όμως έκαιγε ο πόθος του μοναχικού βίου που τον ωθούσε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Να πώς ο Κύριος οικονόμησε τη σωτηρία του:

«Ο πατέρας μου, έλεγε, ήταν ιερέας και είχε έργο πολύ βαρύ και δύσκολο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και μάλιστα λίγο μετά την επανάσταση του ’21. Με έπαιρνε, όταν ήμουν ηλικίας δέκα έως δώδεκα χρονών, μαζί του να τον βοηθήσω να κάνει τις θείες λειτουργίες σε χωριά μακριά από το δικό μας. Περνούσαμε τη νύχτα με φόβο και τρόμο από το νεκροταφείο ενός χωριού που ήταν πολλοί Τούρκοι κάτοικοι. Συνέχεια

Ο Χριστιανισμός δεν δίωξε την αρχαία ελληνική κληρονομιά αλλά την διέσωσε και την εξέλιξε

Η μελέτη που αναιρεί τα ΨΕΜΑΤΑ για την επικράτηση του Χριστιανισμού!

  1. Διώκε ο Χριστιανισμός τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό;
  2. Θα είχαν επιβιώσει τα αρχαία γραπτά χωρίς την Εκκλησία;
  3. Προέτρεπαν οι Πατέρες στην καταστροφή και την μισαλλοδοξία;
  4. Είναι ο πολιτισμός του Βυζαντίου κατώτερος από τον αρχαίο ελληνικό;

Στην εικόνα προβάλλεται η μονή της Παμμακάριστου στην Κωνσταντινούπολη Στις μονές τις βασιλεύουσας δημιουργήθηκαν κέντρα μελέτης και αντιγραφής ελληνικών χειρογράφων. Σε αυτά τα κέντρα διασώθηκε η αρχαία ελληνική κληρονομιά.

[Πηγή Περιοδικό Ιστορικά Θέματα, άρθρο ・・Βυζάντιο και Αφροκεντρισμός・, Αγνή Βασιλικοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Βυζαντινής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, τεύχος 6, σελίδα 44]

Επιμέλεια: Θωμάς Φ. Δρίτσας

Κατεβάστε εδώ το άρθρο σε μορφή pdf

Φανταστικό κέικ-σκάκι


ΥΛΙΚΑ
– 1 πακέτο βούτυρο αγελάδας
– 1½ κούπα ζάχαρη
– 1 πακέτο αλεύρι φαρίνα (500 γρ.)
– 1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ
– 3 βανίλιες
– 1 πορτοκάλι (χυμός)
– 1 κούπα κρύο γάλα
– 5 αβγά
– 2-3 κουταλάκια κακάο (σκόνη)
ΓΙΑ ΤΟ ΓΛΑΣΟ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ
– 200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
– 200 γρ. κρέμα γάλακτος (35%)
– Λίγοι χοντροκομ. ξηροί καρποί

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
1. Σε μίξερ, «χτυπάμε» πρώτα το βούτυρο με τη ζάχαρη να αφρατέψει. Έπειτα, ρίχνουμε τα υπόλοιπα υλικά, εναλλάξ και σιγά-σιγά για να γίνει το κέικ αφράτο. Όταν το μείγμα είναι έτοιμο (παχύρευστο και λείο), το χωρίζουμε ισόποσα σε δύο μπολ, κρατώντας την λευκή ζύμη στο ένα, ενώ στο άλλο ρίχνουμε και αναμειγνύουμε 2-3 κουταλάκια κακάο (σκόνη). Έπειτα, αδειάζουμε τα μείγματα σε διαφορετικές μακρόστενες, μεταλλικές φόρμες για κέικ, που έχουμε από πριν βουτυρώσει και αλευρώσει ελαφρά ώστε να μην κολλήσουν τα κέικ και να μπορούμε έπειτα να τα συναρμολογήσουμε.

2. Όταν ψηθούν και κρυώσουν τα κέικ, το λευκό και εκείνο με το κακάο, παίρνουμε το καθένα χωριστά και τα κόβουμε σε λωρίδες κάθετες και οριζόντιες. Αφού γίνει αυτή η διαδικασία, χρησιμοποιώντας σαν βάση μια πιατέλα, συναρμολογούμε εναλλάξ κομμάτια-λωρίδες, πότε από το λευκό κέικ και πότε από το κείκ-κακάο, ώστε να σχηματιστεί στο τέλος μια σκακιέρα. Μεταξύ των κομματιών μπορούμε να απλώσουμε την αγαπημένη μας μαρμελάδα.

3. Όταν ολοκληρώσουμε το κέικ σκάκι, φτιάχνουμε και το γλάσο σοκολάτας με την κουβερτούρα και την κρέμα γάλακτος. Απλά, ζεσταίνουμε σε κατσαρολάκι την κρέμα (όχι να βράσει) και την ρίχνουμε πάνω στην τεμαχισμένη σοκολάτα, ανακατεύοντας με μια μαρίζ ώσπου να λιώσει και να ενωθούν τα υλικά. Όταν κρυώσει ελάχιστα, καλύπτουμε με αυτήν όλο το κέικ, πασπαλίζοντας στο τέλος και με χοντροκομμένους ξηρούς καρπούς.

Χρόνος εκτέλεσης: 45 λεπτά
Μερίδες: 12+ κομμάτια

Μάθε την αλήθεια για τον άγιο Βαλεντίνο …

Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός, πως ακόμα και εν μέσω βαρύτατης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης οι γνωστοί αντίχριστοι έμποροι της βλακείας, της ακολασίας και του άκρατου υλισμού βρίσκουν τρόπους να εξαπατήσουν τον κοσμάκη: Ένας από αυτούς είναι η δήθεν «μεγάλη γιορτή των ερωτευμένων και του αγίου τους Βαλεντίνου»!
Αντιπαρερχόμαστε τα καραγκιοζιλίκια όλων αυτών που απλά θέλουν να πουλήσουν και επικεντρωνόμαστε στην ουσία: ΠΟΣΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ;
Ήταν ένας…ερωτιάρης, όπως τον παρουσιάζουν τα άθλια υποκείμενα των ΜΜΕ; Ήταν ο «πορνοβοσκός» κάθε είδους ακολασίας και ηθικής κατάπτωσης; Ή μήπως ήταν ένας ακόμα από τα εκατομμύρια μάρτυρες που ανέδειξε η Εκκλησία μας;;;
Διαβάστε ποια είναι η πραγματική ιστορία του Αγίου Βαλεντίνου, που κατά πάσα πιθανότητα ήταν και Έλληνας στην καταγωγή, ενώ τα λείψανά του βρίσκονται στην Καθολική Συνοικία της Αθήνας  :
Τα αρχαία μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο είναι ελλιπή.
Το μαρτύριο του αγίου στη Ρώμη
Ο άγιος Βαλεντίνος έζησε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα και ήταν ιερέας ο οποίος βοηθούσε τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’ το Γότθο. Η μεγάλη αρετή και η κατηχητική δράση του αγίου είχαν γίνει γνωστές• έτσι συνελήφθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου… «Γιατί, Βαλεντίνε, θέλεις να είσαι ο φίλος των εχθρών μας και απορρίπτεις τη φιλία μας;» ρώτησε ο αυτοκράτορας, τότε ο άγιος απάντησε, «Άρχοντα μου, αν ήξερες το δώρο του Θεού, θα ήσουν ευτυχής και μαζί σου η αυτοκρατορία σου, θα απορρίπτατε τη λατρεία των ειδώλων και θα λατρεύατε τον αληθινό Θεό και τον Υιό του Ιησού Χριστό». Ένας από τους παρόντες δικαστές διέκοψε τον άγιο ρωτώντας τον τι πιστεύει για το Δία και τον Ερμή, τότε ο άγιος Βαλεντίνος θαρραλέα απάντησε «Είναι άθλιοι, και πέρασαν τη ζωή τους μέσα στη διαφθορά και το έγκλημα!» Ο δικαστής, εξαγριωμένος, φώναξε, «βλασφήμησε ενάντια στους Θεούς και ενάντια στην αυτοκρατορία!» Ο αυτοκράτορας εν τούτοις συνέχισε τις ερωτήσεις του με περιέργεια, ικανοποιημένος μιας και βρήκε την ευκαιρία να μάθει ποια ήταν επιτέλους η πίστη των Χριστιανών. Ο Βαλεντίνος βρήκε λοιπόν το θάρρος να τον προτρέψει να μετανοήσει για το αίμα των Χριστιανών που είχε χύσει. «Πίστεψε στον Ιησού Χριστό, βαφτίσου και θα σωθείς, και ήδη από αυτή τη στιγμή θα διασφαλίσεις τη δόξα της αυτοκρατορίας σου και το θρίαμβο των όπλων σου». Ο Κλαύδιος άρχισε να πείθεται, και να λέει σε εκείνους που ήταν παρόντες: «ακούστε τι όμορφη διδασκαλία που μας κηρύττει αυτός ο άνθρωπος». Αλλά ο έπαρχος της Ρώμης, δυσαρεστημένος, άρχισε να φωνάζει «Δείτε πώς αυτός ο Χριστιανός παραπλανεί τον Πρίγκιπά μας». Τότε ο Κλαύδιος, παρέπεμψε τον άγιο σε άλλο δικαστή. Αυτός ονομάζονταν Αστέριος, είχε ένα μικρό κορίτσι που ήταν τυφλό δύο χρόνια. Ακούγοντας για τον Ιησού Χριστό, πως είναι το Φως του κόσμου, ρώτησε το Βαλεντίνο εάν θα μπορούσε να δώσει εκείνο το φως στο παιδί του. Ο άγιος Βαλεντίνος λοιπόν, έβαλε το χέρι του στα μάτια της και προσευχήθηκε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινό Φως, φώτισε αυτό το τυφλό παιδί» Ω θαύμα μέγα! Το παιδί είδε! Έτσι ο δικαστής με όλη την οικογένειά του ομολόγησε Χριστό. Νήστεψαν για τρεις ημέρες, κατέστρεψαν τα είδωλα που είχαν στο σπίτι τους και τέλος έλαβαν το άγιο βάπτισμα. Μόλις ο αυτοκράτορας έμαθε για όλα αυτά τα γεγονότα, σκέφτηκε αρχικά να μην τους τιμωρήσει, όμως η σκέψη πως στα μάτια των υπηκόων του θα φανεί αδύναμος τον ανάγκασε να προδώσει το αίσθημα δικαίου που είχε. Έτσι λοιπόν ο άγιος Βαλεντίνος μαζί με άλλους Χριστιανούς αφού πρώτα τους βασάνισαν τους αποκεφάλισαν στις 14 Φεβρουαρίου του έτους 268 (ή 269). Συνέχεια

Η Αγάπη δεν κρύβεται

Η αγάπη δεν φαίνεται στον θυμό και στην οργή αλλά στην υπομονή και στην συγχώρεση.

Η αγάπη δεν λυγίζει στο πόνο της καρδιά μας αλλά στην αγάπη του άλλου.

Η αγάπη δεν φανερώνεται εύκολα στο λόγο αλλά στη βλέμμα της ευσπλαγχνίας.

Η αγάπη δεν χαρίζεται στο σώμα του άλλου αλλά μέσα στην ταπεινή καρδιά.

Η αγάπη δεν φωνάζει στην αδικία του άλλου αλλά σιωπά στην ταπείνωση του εαυτού μας.

Η αγάπη δεν χάνεται μέσα στην βοή του κόσμου αλλά δείχνει την παρουσία της με την πλούσια αρετή της.

Η αγάπη δεν καταστρέφεται με την αδιαφορία αλλά βοηθεί με τον ενδιαφέρον της.

Η αγάπη δεν αδιαφορεί για την αδυναμία του άλλου αλλά ενδιαφέρεται για την σωτηρία του.

Η αγάπη δεν τρέχει μαζί με το θυμό αλλά τον προσπερνά με γρήγορο βηματισμό για να συναντήσει την αδελφή της την ταπείνωση.

Η αγάπη δεν κοιμάται χωρίς να συγχωρήσει τον άλλον.

Η αγάπη δεν κοιτά το παρελθόν αλλά κοιτά το μέλλον για να αγαπήσει περισσότερο τον άλλον.

Η αγάπη δεν καταδικάζει τον άλλον αλλά σταυρώνεται παρά να σταυρώσει.