ο Θεός άρχισε να εκτυπώνεται, αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει

                                                         

Τροφή μου είναι τα βιβλία, γράμματα τρώω -με τα γράμματα τρέφομαι.

Βιβλιοφάγος και γραμματοφάγος, για αυτό είμαι μονίμως πεινασμένος και διψασμένος.

Σαν να μου έχουν πέσει τα αυτιά και δεν ακούω τους λόγους Εκείνου: «Εμόν βρώμα έστιν, ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με» (Ίω. 4, 34).

Το γράμμα αποκτείνει, το πνεύμα ζωοποιεί.

Όλη η σοφία του ανθρώπου και όλη η επιστήμη δεν είναι τάχα ένα κομποσκοίνι από γράμματα; ο άνθρωπος έγινε γραμματισμένος, έγινε όλος ένα αλφάβητο και νομίζει πώς έγινε το αλφάβητο όλου του κόσμου και του Θεού. Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε μέσα στα τυπογραφεία, και κάθε τί το πολιτισμένο υποκλίνεται μπροστά στα γράμματα, σε αυτά τα λεπτεπίλεπτα είδωλα.

Έτσι, τα γράμματα έγιναν ο θησαυρός και οι εκτιμητές κάθε αξίας. Ακόμα και ο Θεός άρχισε να «εκτυπώνεται», αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει. Τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν σε ναούς, σε βασίλεια των γραμμάτων, αυτός είναι ο πολιτισμός μας.

Βασίλευσε το γράμμα και σήμερα σκοτώνει την Ευρώπη, αφού «το γράμμα αποκτείνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» (Β’ Κορ. 3,6).

όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς

και είδον τα οστά τα γεγυμνωμένα και είπον…

Είναι μερικές στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που γράφονται ανεξίτηλα στο μυελό του μυαλού και των οστών, ίσως και να κληρονομούνται μέσω του DNA.

Μια τέτοια στιγμή είναι όταν καλείσαι να «ξαναδείς» έναν αγαπημένο, να τον «ξανααγγίξεις», μετά την ακούσια παράδοση του, προς εξώφληση του αρχαίου χρέους , στη Μάνα Γή, «εξ ής ελήφθη».

Εκεί αντικρύζεις την αλήθεια της πεπτωκυίας φύσης μας, τον φόβο του θανάτου, την επιθυμία της αθανασίας, την προσμονή μιας συνάντησης.

«Αχ, να σε βρω, αχ, να σε βρω ,μόνο για λίγο να σε δων’ ακούσω τη σκιά σουνα μου φωνάζει γεια σου»

Πάνω στα σπασμένα μάρμαρα ενός τάφου,στο φρεσκοσκαμμένο χώμα του ,πάνω στα απομεινάρια του φέρετρου ,των ενδυμάτων και του κάποτε θαλερού σώματος , με το βλέμμα καρφωμένο στις άδειες κόγχες των ματιών, που μόλις πριν λίγο καιρό ήταν γεματες φως, έρχεσαι αντιμέτωπος με το αρχετυπικό ερώτημα της συνείδησης: «μα ποιος είμαι λοιπόν και πού πάω ;».

Μέχρι να σε συνεπάρει ξανά το μαγγανοπήγαδο της καθημερινότητας …

Kαι να ξεχάσεις  τόσο την τραγικότητα, όσο και  το μεγαλείο της ανθρώπινης υπαρξιακής αναζήτησης.

Εμνήσθην του προφήτου βοώντος.
Εγώ είμι γη και σποδός
και πάλιν κατενόησα εν τοις μνήμασι
και είδον τα οστά
τα γεγυμνωμένα και είπον.
Άρα τις έστι
βασιλεύς η στρατιώτης
ή πλούσιος ή πένης
ή δίκαιος ή αμαρτωλός;
Αλλ’ ανάπαυσον, Κύριε,
μετά δικαίων τους δούλους σου
ως φιλάνθρωπος.

Είπε ο γέρων Ιερώνυμος της Αιγίνης,ο Καππαδόκης

Ημέρα πού θα πέραση και δεν ένοιωσες τον Χριστό μας στην καρδία σου, δια της προσευχής, αναγνώσεως Ψαλτηρίου, Ευαγγελίου, κλπ., κλπ., να θεωρείς ότι απώλεσες αύτη την μέρα!

Να παρακαλείς με δάκρυα, όπως ή Μαρία Μαγδαληνή και να λέγεις: Χριστέ μου, μη με εγκατάλειψης! Χριστέ μου μη με αφήνεις μόνο, Χριστέ μου γλυκύτατε, μη πάρεις την ψυχήν μου αν δεν γίνω όλος Σος!

 

Επιμένετε και αυξάνετε την προσευχήν. θα κάμετε την προσευχήν την οποίαν ορίζει ή Εκκλησία μας, δηλ. Εξάψαλμο, Απόδειπνο, Παράκλησιν κλπ. θα τα διαβάζετε αυτά από τα βιβλία, άλλα ενίοτε αφήνετε τα και δι’ ολίγον. Δηλαδή χωρίς το βιβλίον, εκτός τα λόγια, αυτά της προσευχής, μιλήσατε και μόνοι σας στο τον Χριστό μας. Άπλα και από την καρδιά σας, πείτε Του σαν να τον βλέπατε μπροστά σας: «Πατέρα μου, έσφαλλα, δεν πέρασα την ημέρα μου πνευματικά, άλλα με κοσμικά πράγματα. Κατέκρινα, μίλησα πολύ, γέλασα, Έφαγα πολύ, προσευχή δεν έκαμα, είχα τόσες αδυναμίες και πτώσεις. Συγχώρεσέ με Κύριε κλπ.» Έτσι να λέγετε και θα σας λυπηθεί τότε ό Χριστός μας και θα σας στείλει δάκρυα. Και πρέπει να έλθουν δάκρυα, διότι αυτά τα δάκρυα της προσευχής θα σας δώσουν δύναμιν και χαράν. Αυτά θα σας πάρουν τις θλίψεις.

Αγαπήστε και την προσευχή. Ένας έκαμε προσευχή όλην την νύχτα. Τα λόγια της προσευχής του έρχονταν το ένα μετά το άλλο χωρίς δυσκολία.

Είτε έχεις ζήλο είτε όχι, την προσευχήν δεν θα κόβεις Ούτε θα αμελής. Δια πολλούς λόγους την προσευχήν δεν θα κόβεις Ούτε θα αμελής. Προσπάθησε επίσης, ένα κόμπο δάκρυ κάθε βράδυ να έχεις.


Ημέρα να μη περάση χωρίς προσευχήν, αλλά και προσευχή να μη γίνη χωρίς δάκρυ.

Η Ηπειρος της Πεντατονίας-Το τραγούδι του νεκρού αδελφού

Η Ήπειρος – το φτωχότερο χωράφι της Ευρώπης, κατά την πρόσφατη στατιστική της ΕΟΚ – αλλά ίσως το πιο πλούσιο από πολιτισμική άποψη, προσπαθεί να επιβιώσει πεισματικά εδώ και 15.000 — τουλάχιστον – χρόνια, αν και το επίσημο ελληνικό κράτος δέχεται ότι η ιστορία του ξεκινά μόλις το 6000 π.Χ.
Το ιδιαίτερο μουσικό του χαρακτηριστικό, η πεντατονική μουσική, είναι ίσως ό,τι πιο πολύτιμο μας παραδόθηκε από τον αρχαίο ηπειρώτικο λαό.
Αυτό που οι λόγιοι μουσικοί θεωρούν ως «μουσικό λάθος» ξεκίνησε από την Ήπειρο και ταξείδεψε με τους ικανότατους Ηπειρώτες ναυτικούς, καραβανιέρηδες εμπόρους και κτίστες-πετράδες, σ’ όλον τον κόσμο : Κεντρική Αφρική, Ινδία, Καύκασο, Ιμαλάια, Νότια Κίνα, Πολυνησία, Περού, Ινδιάνους, Λαπωνία, Γροιλανδία, Κέλτες, Ιρλανδία, κλπ. όπου είχε τη δύναμη και το σθένος να σταθεί σαν αυτόνομη μουσική.
«Του νεκρού αδελφού» (διαρκείας 30΄), συλλεγμένο ψηφίδα-ψηφίδα, στίχο-στίχο, μελωδία-μελωδία από διάφορους τόπους και ανθρώπους κι ερμηνευμένο από διάφορους τραγουδιστές-φωνές, που παραπέμπει σε αρχαία ελληνική τραγωδία, καταδεικνύοντας για άλλη μια φορά την συνέχεια αυτού του λαού, αυτού του πολιτισμού!Έτσι αποδεικνύεται γιατί γεννήθηκε και «έκατσε» η πεντατονία σε μια ορεινή περιοχή, όπως η Ήπειρος, και από ανθρώπους που έβρισκαν φυσικό καταφύγιο στις πολυάριθμες σπηλιές του τόπου τους.

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ. Παροιμιώδεις φράσεις και το νόημά τους

flying-horse1green.jpg

 Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: «Μα τί είναι αυτά που μου λες?

Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!».Το «πράσσειν άλογα» λοιπόν, δεν είνα πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, όπως τα μικρά μου πόνυ, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση.

Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος «πράττω» ή/και «πράσσω» (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το «πράττειν» ή/και «πράσσειν» και του «άλογο» που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό «λόγος»=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο=παράλογο =>Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα

Είπε ό Γέροντας….

clip_image002

«Να γίνεται, παιδί μου, κατά καιρούς στή ζωή μας και μιά γενική εξομολόγηση, διότι διάφορα ψυχολο­γικά τραύματα ή διάφορα σοβαρά συμβάντα μάς δημι­ουργούν σωματικές ασθένειες.
Στην εξομολόγηση νά μή λέμε μόνο τά αμαρτήματα μας άλλα και τους διάφορους λογισμούς, π.χ. φόβου, λύπης, χαράς, στενοχώριας πού περνάμε άπό διάφορα γεγονότα- ή συμβάντα, όπως σεισμούς, θανάτους, γά­μους, όλιγοπιστίες κ.λ.π. [Τζ 141π.]

Τελείωσε στην Κορινθία ό Γέροντας τήν εργασία του και πήραν τό δρόμο τής επιστροφής. Στον Ισθμό σταμάτησε για φαγητό. Ό αξιωματικός τής αεροπο­ρίας, πού ήταν μαζί του, παρήγγειλε πλήρη μερίδα κι ό Γέροντας μιά ντομάτα μόνο. Μετά τό δείπνο, συνέχι­σαν τήν πορεία και κάποια στιγμή του ζήτησε νά σταμα­τήσουν. Βγήκαν έξω, κάθισαν σ’ ένα βράχο, ένώ άπό κάτω απλωνόταν ή θάλασσα. Τότε ό Γέροντας τού είπε: «Τώρα ήρθε ή ώρα, όπως υποσχέθηκα, νά σ’ ακούσω νά μού κάνεις τη γενική εξομολόγηση τής ζωής σου. Άλλα καλύτερα νά μή μου τά λές έσύ· θά σού τά λέω έγώ. Και τότε άκουσε άπό τό στόμα του Γέροντα όλα του τά αμαρτήματα, πού σκόπευε νά τοϋ πει, όλα όσα είχε ξεχάσει και επί πλέον εκείνα, πού δέν τά είχε υπο­ψιασθεί ως αμαρτήματα του. Ό Γέροντας τού έκανε γενική καθαριότητα ψυχής. Εκείνη ή εξομολόγηση του έμεινε αλησμόνητη. Συνέχεια

Δήμος Τρικάλων: Ελέγχουν υπαλλήλους με μικροτσίπ!

Εάν αληθεύει το δημοσίευμα του news247.gr, τότε, ο δήμος Τρικάλων αποφάσισε να περάσει στην «ΜΕΤΑ-Κάρτα του Πολίτη» εποχή. Προφανώς βαρέθηκε να περιμένει την Κυβέρνηση να εκδώσει πρώτα την Κάρτα του Πολίτη και είπε να πάει κατευθείαν στο επόμενο στάδιο…
Εμφύτευμα(;), κάτι άλλο (πιθανόν ένα λουράκι) με microchip, προφανώς RFID.

Μήπως σκέφτηκαν οι αρμόδιοι του Δήμου: Γιατί να πετάμε λεφτά για Κάρτες και μετά να τις αντικαταστήσουμε με τα επόμενα συστήματα; Δεν πάμε καλύτερα στο επόμενο στάδιο, αντί να πληρώνουμε για 2 συστήματα;

Βεβαίως δεν θα είναι οι πρώτοι που το σκέφτηκαν. Ήδη στην Αμερική , επιχειρήσεις χρησιμοποιούν τέτοια συστήματα ελέγχου των υπαλλήλων τους … Συνέχεια

Λιμάνια πνευματικά οι ναοί

%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%8C_1.jpg

Λιμάνια πνευματικά οι ναοί

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Με λιμάνια μέσα στο πέλαγος μοιάζουν οι ναοί, που ο Θεός εγκατέστησε στις πόλεις, πνευματικά λιμάνια, όπου βρίσκουμε απερίγραπτη ψυχική ηρεμία όσοι σ’ αυτά καταφεύγουμε, ζαλισμένοι από την κοσμική τυρβή.Κι όπως ακριβώς ένα απάνεμο κι ακύμαντο λιμάνι προσφέρει ασφάλεια στα αραγμένα πλοία, έτσι και ο ναός σώζει από την τρικυμία των βιοτικών μεριμνών όσους σ’ αυτόν προστρέχουν και αξιώνει τους πιστούς να στέκονται με σιγουριά και ν’ ακούνε το λόγο του Θεού με γαλήνη πολλή.

Ο ναός είναι θεμέλιο της αρετής και σχολείο της πνευματικής ζωής. Πάτησε στα πρόθυρά του μόνο, οποιαδήποτε ώρα, κι αμέσως θα ξεχάσεις τις καθημερινές φροντίδες. Πέρασε μέσα, και μια αύρα πνευματική θα περικυκλώσει την ψυχή σου. Αυτή η ησυχία προξενεί δέος και διδάσκει τη χριστιανική ζωή, ανορθώνει το φρόνημα και δεν σε αφήνει να θυμάσαι τα παρόντα, σε μεταφέρει από τη γη στον ουρανό. Κι αν τόσο μεγάλο είναι το κέρδος όταν δεν γίνεται λατρευτική σύναξη, σκέψου, όταν τελείται η Λειτουργία και οι προφήτες διδάσκουν, οι απόστολοι κηρύσσουν το Ευαγγέλιο, ο Χριστός βρίσκεται ανάμεσα στους πιστούς, ο Θεός Πατέρας δέχεται την τελούμενη θυσία, το Άγιο Πνεύμα χορηγεί τη δική Του αγαλλίαση, τότε λοιπόν, με πόση ωφέλεια πλημμυρισμένοι δεν φεύγουν από το ναό οι εκκλησιαζόμενοι; Συνέχεια