Μετάσταση αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είναι κυρίως γνωστός ως δογματικός θεολόγος, ως ο θεολόγος του ακτίστου φωτός. Αλλά διέπρεψε και ως κήρυκας του θείου λόγου. Εξεφώνησε ωραιότατες ομιλίες από τους άμβωνες των εκκλησιών ιδίως της μητροπολιτικής περιφερείας του, της Θεσσαλονίκης. Οι ομιλίες του αυτές, εφόσον εκφωνούνταν ως προφορικός λόγος θείου κηρύγματος την ώρα της θείας λατρείας, δεν καταγράφηκαν όλες. Κι από αυτές που καταγράφηκαν χάθηκαν πολλές. Αλλά σώζονται εξήντα τρεις χαριέστατες ομιλίες του. Η τεσσαρακοστή τέταρτη είναι αφιερωμένη «Εἰς τον ἅγιον ἀπόστολον καί εὐαγγελιστήν καί τῷ Χριστῷ ἐξόχως ἠγαπημένον Ἰωάννην τόν θεολόγον» (ΕΠΕ 11, 4650). Εκφωνήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου, ημέρα που γιορτάζουμε την εορτή της μεταστάσεως του αγίου Ιωάννου. Από την ομιλία του αυτή θα παραθέσουμε μερικά ευώδη άνθη σε ελεύθερη απόδοση εννοιών, για να τα αφιερώσουμε κι εμείς στη μνήμη του αγαπημένου αγίου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου.

Γιορτάζουμε σήμερα τη γιορτή ενός από τους προκρίτους Αποστόλους του Χριστού. Του πλέκουμε εγκώμιο, γιατί τον θεωρούμε πατέρα όλων όσοι φέρουν το όνομα του Χριστού. Τον θεωρούμε πατριάρχη όσων γεννήθηκαν όχι από αίματα, ούτε από θέλημα σαρκός, ούτε από θέλημα ανδρός, αλλά από τον Θεό. Δώδεκα γιούς είχε ο Ιακώβ, από τους οποίους δημιουργήθηκαν οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Δώδεκα μαθητές επέλεξε και ο Χριστός, για να μαθητεύσουν το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη και να κρίνουν τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ.

Ο Ιωάννης ως ένας από τους δώδεκα Αποστόλους έχει όλα τα κοινά γνωρίσματα των αγίων Αποστολών, όπως κοινή έχει και την υψηλή κλήση που τους έκανε ο Κύριος να τους καλέσει στο αποστολικό αξίωμα. Αλλά υπάρχουν και γνωρίσματα που αποδίδονται μόνο στους τρεις πρωτοκορυφαίους Αποστόλους, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Ο Ιωάννης δεν είναι μόνο κλητός Απόστολος, αλλά συναριθμείται με τους εκλεκτούς, και μάλιστα είναι ο εκλεκτός των εκλεκτών και ο κορυφαίος του κορυφαίου χορού των Αποστόλων, ομόστοιχος με τον Πέτρο και τον Ιάκωβο, τους τρεις προκρίτους και πρωτοκορυφαίους Αποστόλους. Στο όρος Θαβώρ τον Ιωάννη επέλεξε ο Χριστός μαζί με τον Πέτρο και τον Ιάκωβο, για να δουν «το υπερφυές θέαμα» της θείας Μεταμορφώσεώς του. Είδε «την υπεραστράπτουσαν αίγλην» του φωτός της θεότητος του Υιού και άκουσε τη φωνή του Θεού Πατρός «οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε» (Ματθ. ιζ 5)!

Ο άγιος Ιωάννης κοινό έχει και το γνώρισμα του ευαγγελιστού μαζί με άλλους τρεις που συνέγραψαν ιερό Ευαγγέλιο, αν και στη μεγαλοφωνία και στο ύψος της θεολογίας υπερτερεί κατά πολύ.

Αλλά υπάρχουν και γνωρίσματα που αποδίδονται μόνο στον Ιωάννη. Μόνον αυτός απ’ όλους τους Αποστόλους και απ’ όλους τους φημισμένους άνδρες της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης καλείται «Παρθένος». Διότι φύλαξε παρθενία σώματος, ψυχής, νου και αισθήσεων. Φύλαξε «την ακριβή παρθενίαν», που είναι «η προς πάσαν κακίαν ασυνδύαστος γνώμη».

Μόνον αυτός απ’ όλους τους Αποστόλους ονομάζεται «ηγαπημένος». Διότι ζούσε ζωή καθαρότητος και αγιασμού και αγαπούσε τον άγιο Θεό με όλη την ψυχή και την καρδιά του. Γι’ αυτό και αγαπήθηκε από τον Χριστό περισσότερο απ’ όλους. Είναι «ὁ μαθητής ὅν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς», «ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ» (Ιω. κα’ 20).

Μόνον αυτός απ’ όλους τους Αποστόλους ονομάζεται «υιός Παρθένου», και μάλιστα της μητροπαρθένου και Θεομήτορος, αφού έγινε γι’ αυτήν κατά χάριν ό,τι ο Χριστός της είναι κατά φύσιν. Εάν δε μόνον αυτός απέκτησε την ίδια με τον Χριστό μητέρα, είναι και ο μόνος αδελφός του επάνω από όλους και συγγενής και αφομοιωμένος με τον Υιό του Θεού.

Υιός αγαπητός του Θεού Πατρός ο Κύριος; Και ο Ιωάννης μαθητής αγαπητός του Κυρίου. Στον κόλπο του Πατρός ο Κύριος; Στον κόλπο του Υιού ο Ιωάννης. Παρθένος ο Κύριος; Και αυτός διά της χάριτος Εκείνου παρθένος. Παρθένου υιός ο Κύριος; Της ιδίας υιός κατά χάριν και αυτός, εφόσον ο Κύριος επάνω από τον σταυρό στον Ιωάννη εμπιστεύθηκε την Παναγία μητέρα του λέγοντας «’Ιδού ἡ μήτηρ σου» (Ιω. ιθ’ 27). «Εβρόντησε από τον ουρανό ο Κύριος»; Και ο Ιωάννης «βροντή» και «υιός βροντής» ονομάζεται (Μάρκ. γ’ 17). Και μάλιστα είναι βροντή θεολογικότατη, που αντηχεί σε όλα τα πέρατα της γης και θεολογεί λέγοντας «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.» (Ιω. α’ 1). Είναι το φως το αληθινό ο Κύριος που φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο και διά του Οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα; Και ο Ιωάννης γίνεται κάτοπτρο που αντανακλά το φως του Χριστού.

Επίσης ο άγιος Ιωάννης είναι ο μαθητής της αγάπης που μας διδάσκει να αγαπούμε τον άγιο Θεό όχι μόνο «ἐν λόγῳ καί γλώσσῃ», αλλά και «ἐν ἔργῳ καί ἀληθείᾳ» (Α’ Ιω. γ’ 18).

Είθε να αγαπούμε κι εμείς τον άγιο Θεό, όπως Τον αγαπούσε ο Ιωάννης! Να τιμούμε κι εμείς τον αγαπημένο μαθητή του άγιο Ιωάννη τον θεολόγο, όπως τον τιμούσε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς! Για να αξιωθούμε κι εμείς της Βασιλείας των Ουρανών και να γίνουμε κληρονόμοι ζώνης αιωνίου. Αμήν.

Το εξάμηνο Μνημόσυνο του μακαριστού Γέροντος Κυρίλλου, Ηγουμένου της Ι. Μ. Οσίου Δαυΐδ

Το προσεχές Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012 το πρωί θα τελεσθεί, συν Θεώ, στην Ιερά Μονή του Οσίου Δαυΐδ του Γέροντος το Εξάμηνο Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Μακαριστού Καθηγουμένου Αυτής, Αρχιμανδρίτου Κυρίλλου Γεραντώνη, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου.

Ένα παιδικό βιβλίο για το Πρόσφορο

Οι φίλοι μας Διονύσιος και Αίγλη-Αικατερίνη Ποταμίτου, ιδρυτές και διαχειριστές των ομώνυμων εκδόσεων Ποταμίτου, ετοίμασαν ένα ακόμη ενδιαφέρον βιβλίο για παιδιά, που όμως ταιριάζει και σε μεγαλύτερες ηλικίες, μάλλον δε σε παιδαριογέροντες, με κάθε έννοια!!! 
 
Το ανά χείρας βιβλίο των Ποταμιταίων, όπως και όλα τα προηγούμενα, αφορά στην Ορθόδοξη Πνευματικότητα και δη στην Παράδοση της κατ’ Ανατολάς Εκκλησίας μας. Τιτλοφορείται «Η Γιαγιά και το Πρόσφορο» και ασχολείται -όπως γίνεται αμέσως αντιληπτό- με το ψωμί εκείνο, που παρασκευάζεται από τις ευσεβείς οικογένειες και προσφέρεται στον ναό, έτσι που να χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη -θα λέγαμε- μαζί με τον οίνο, για την Θεία Ευχαριστία. Τα υλικά τούτα προσφερόμενα, με την επίκληση από τον λειτουργό ιερέα και την μυστική επιδημία του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού και δια της μεταλήψεώς τους, οι πιστοί καθίστανται «σύσσωμοι» και «σύναιμοι» με τον Κύριο της Ζωής! 
 
Όλα τ’ ανωτέρω θεολογικά εκλαϊκεύτηκαν στην ανά χείρας έκδοση από την Αίγλη-Αικατερίνη Ποταμίτου, η οποία υπογράφει το κείμενο και την εικονογράφηση. Μια γιαγιά ετοιμάζει το Πρόσφορο και, μαζί με τα εγγόνια της, το προσφέρουν στην Εκκλησία για την Θεία Λειτουργία. Μες από την σεμνή διήγηση περνούν τόσο η συνταγή, όσο και η προσευχή για την ετοιμασία και ζύμωση του Πρόσφορου. Σημειωτέον, το βιβλίο κυκλοφορεί επίσης στην αγγλική και ρουμανική γλώσσα. 
 
Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα! Για παραγγελίες, απευθύνεσθε: Σοφοκλέους 2 – 173 43 Άγιος Δημήτριος. Τηλέφωνο  2109750950 . E-mail: orders@potamitis.info.
 

Συγκλονιστικό: Απεγκλώβισε τη γυναίκα και το παιδί του και εξέπνευσε! ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ 36ΧΡΟΝΟΥ ΡΩΣΟΥ

Συγκλονίζει η αυτοθυσία του 36χρονου στο πολύνεκρο τροχαίο με Ρώσους ταξιδιώτες στη Θεσσαλονίκη που εξέπνευσε μόλις απεγκλώβισε τη γυναίκα και του παιδί του.
Λίγο μετά την ανατροπή του λεωφορείου με τους Ρώσους ταξιδιώτες, που στοίχισε τη ζωή σε τέσσερις επιβάτες, οι πυροσβέστες που έσπευσαν στο σημείο για τον απεγκλωβισμό των τραυματιών έγιναν μάρτυρες μιας σπάνιας πράξης αυτοθυσίας.
Μέσα στα συντρίμμια του λεωφορείου ξεπρόβαλε η φιγούρα ενός 36χρονου άνδρα, ο οποίος, αν και βαρύτατα τραυματισμένος, προσπαθούσε με όλες του τις δυνάμεις να απεγκλωβίσει το παιδί και τη σύζυγό του.
Μπροστά στα μάτια των σωστικών συνεργείων, που παρακολουθούσαν συγκλονισμένοι την απεγνωσμένη προσπάθεια του, ο 36χρονος κατάφερε να απελευθερώσει τα αγαπημένα του πρόσωπα, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.
Συγκλονισμένοι οι πυροσβέστες από τις εικόνες που αντίκρισαν, περιέγραψαν με συγκίνηση την πράξη αυτοθυσίας του 36χρονου που εξέπνευσε στο σημείο του ατυχήματος λέγοντας ότι «δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο».
 

Ένας νέος Άγιος στην Ορθόδοξης Εκκλησίας.Ο Άγιος Ηλίας της Μακέεβκα

Έναν νέο μεσίτη που θα προσευχεται για εμας προς τον Ουράνιο Πατέρα έχουμε από προχθές-22 Σεπτεμβρίου 2012.Στην πόλη Μακεέβκα της Ουκρανίας έγινε η αγιοκατάταξη  του μεγαλόσχημου μοναχού Ηλία (Ilya Yakovlevich Ganja).


Ο Άγιος αυτός γέροντας μεταξύ των ετών 1937-1946(χρονολογία της κοιμήσεώς του)έζησε σε αυτήν την πόλη της Ουκρανίας που βρίσκεται στην επισκοπή του Ντόνετσκ.Πριν είχε ζήσει για κάποια χρόνια στην Σκήτη του Προφήτη Ηλία στο Άγιον όρος και στην Λαύρα των Σπηλαίων απ’όπου τον έδιωξαν οι κομμουνιστές.

схимонах Илия

Έμενε στα σπίτια διάφορων πιστών οι οποιοι θεωρούσαν μεγάλη ευλογία να τον φιλοξενουν αφού θαυματουργούσε δια της προσευχής του και είχε το διορατικό χάρισμα.Οι κομμουνιστικές αρχές ποτέ δεν μπορούσαν να τον πιάσουν αφού ήξερε από πριν ότι προκειται να πάνε στην οικία που βρισκόνταν(σ.σ.όπως συνέβη και με την Αγία Ματρώνα της Μόσχας την αόμματη).

Κατα τα σκληρά χρόνια του Β Παγκοσμίου Πολέμου είχε προβλέψει ότι στην πόλη Μακέεβκα δεν επρόκειτο να γίνει καμία μάχη με τους Γερμανούς και ότι δεν θα υποφέρουν πολύ από αυτούς,όπως και έγινε παρότι οι Γερμανοί βρισκόνταν σε εκείνη την περιοχή.
 Πάντοτε είχε το ένα μάτι κλειστό.Σε μία φωτογραφία όμως τα άνοιξε και τα δύο!Όταν τον ρώτησαν απάντησε ως εξής:«Μπορώ να κοιτάξω τον κόσμο και με το ένα μάτι»!
Στις αρχές του 1946 είπε στα πνευματικά του παιδιά ότι δεν θα κάνουν Πάσχα μαζί.Πράγματι ο άγιος γέροντας Ηλίας εκοιμήθη την Μεγάλη Τετάρτη 17 Απριλίου 1946.Η κηδεία του έγινε την Μεγάλη Παρασκευή 1946.Μετά από 66 χρόνια βρέθηκε το λείψανό του.
Η αγιοποίησή του έγινε στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου όπου εναπέθεσαν και το άγιο λείψανό του.

ΠΗΓΗΠηγή φώτο /Απόδοση στα ελληνικά proskynitis.blogspot.gr



 
You might also like:

Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΔΕΝ ΕΧΕΙ καμιὰ ἀξία νὰ ὑποστηρίζουμε ὅτι ἡ κοινωνία μας εἶναι χριστιανική, ἀφοῦ τὰ μέλη της εἶναι βαπτισμένα. Τὸ συμπέρασμα εἶναι βεβιασμένο, ἂν ὄχι καὶ ἐσφαλμένο. Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε καθημερινὰ δίπλα μας, δείχνει ὅτι λείπει ὁ Χριστὸς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Τὸν ἔχουν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ ζωή τους καὶ στὴ θέση του ἔχουν βάλει κάποιον πλούσιο, κάποιον πετυχημένο, ἕνα πολιτικό, ἕνα ἐπιστήμονα, ἕνα φιλόσοφο, ἕνα καλλιτέχνη, ἕνα ἀθλητὴ κ.λπ. Ἐμπνέονται ἀπὸ αὐτούς, ἐπιδιώκουν σχέσεις μαζί τους, τοὺς μιμοῦνται καὶ προσπαθοῦν νὰ τοὺς μοιάσουν ἢ καὶ νὰ τοὺς ξεπεράσουν.
Ἂν μποροῦσαν ὅμως οἱ ἄνθρωποι νὰ δοῦν τὴν καρδιὰ ἐκείνων ποὺ θαυμάζουν, ἴσως νὰ ἄλλαζαν γνώμη καὶ νὰ δέχονταν ὅτι εἶναι ὀλέθριο νὰ τοὺς μιμεῖσαι. Θὰ διαπίστωναν ὅτι ἡ καρδιὰ τοῦ πλουσίου εἶναι αἰχμάλωτη τοῦ ἀκόρεστου πάθους τῆς πλεονεξίας, τοῦ πετυχημένου κατὰ τὴν κοσμικὴ ἀντίληψη εἶναι ἀχρεία καὶ ρυπαρή, τοῦ πολιτικοῦ εἶναι γεμάτη πάθη καὶ φιλοδοξίες, τοῦ ἐπιστήμονα κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸν ἄκαμπτο ἐγωϊσμό, τοῦ φιλοσόφου εἶναι δέσμια τοῦ πάθους τῆς ὑπεροχῆς, τοῦ καλλιτέχνη εἶναι γεμάτη ἀκατανόμαστα πάθη, τοῦ ἀθλητῆ γεμάτη ρυπαρότητα καὶ χυδαιότητα κ.λπ.

 

Ὅλοι αὐτοί —τὰ πρότυπα τοῦ λαοῦ, ὅπως πιστεύουν πολλοὶ— εἶναι ἀδιάφοροι στὰ θέματα τῆς πίστεως. Μερικοὶ μάλιστα ἀπερίφραστα ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ ἄλλοι, γιὰ νὰ μὴ προκαλέσουν εἰς βάρος τους ἄσχημες ἐντυπώσεις, μιλοῦν γιὰ κάποιον «δικό τους Θεό». Μέσα σὲ μιὰ τέτοια κοινωνία, ἡ μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ ἐκ μέρους τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν χριστιανῶν εἶναι ἀναγκαία καὶ ὑποχρέωση, ποὺ δὲν πρέπει νὰ λησμονεῖται. Ἐπιτυγχάνεται ὅμως μόνο ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἀρνοῦνται τὸ συμβιβασμὸ μὲ τὸν κόσμο. Ὅποιος θελήσει νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του στὸ Χριστό, ζώντας δίχως ἠθικὲς ἀξίες καὶ περιφρονώντας τὶς ἐντολές, βρίσκεται σὲ ἀδιέξοδο δρόμο καὶ σὲ τίποτα δὲν τὸν ὠφελεῖ οὔτε καὶ στοὺς ἄλλους εἶναι χρήσιμος.
Εἶναι ἀξιοπρόσεκτα τὰ ὅσα σημειώνει ἕνας ἔμπειρος ἐπίσκοπος σχετικὰ μὲ τὴ μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ πρέπει νὰ δίνουν οἱ χριστιανοί: «Ἂς τὸ ξεκαθαρίσουμε στὸ μυαλό μας. Ζοῦμε σὲ χρόνια κατ᾽ ἐξοχήν —ἂς τὰ ὀνομάσουμε ἔτσι— ὁμολογιακὰ καὶ μαρτυρικά. Εἶναι ἀνάγκη σὲ κάθε στιγμὴ νὰ παρέχεται ἡ μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, μὰ ἀπ᾽ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.
Μπροστὰ καὶ πρῶτοι βέβαια οἱ ἱερεῖς σὰν καλοὶ ποιμένες, τοὺς ὁποίους ἀκολουθεῖ μ᾽ ἐμπιστοσύνη τὸ ποίμνιο. Ὅλα ὅσα ἀκούγονται καὶ γίνονται στὸν κόσμο, ποὺ δίνουν τὴν εἰκόνα τῆς ὁμαδικῆς παραφροσύνης καὶ μανίας τῶν ἀνθρώπων, γιὰ τὴν Ἐκκλησία σημαίνουν τὴν ὥρα τῆς ὁμολογίας καὶ τῆς μαρτυρίας. Τῆς μαρτυρίας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ δὲν εἶναι κοσμικὴ δύναμις καὶ δραστηριότης, ἀλλὰ ἁγιωσύνη μέσα στὴ ρυπαρότητα τῆς ἁμαρτίας, δικαιοσύνη μέσα στὸ κράτος τῆς ἀδικίας, λιτότης καὶ ἁγία πτωχεία μέσα στὴ θεωρία τοῦ ὑλικοῦ κέρδους καὶ πλουτισμοῦ, πραότης καὶ ἀγάπη μέσα στὴ βάναυση δυναμικότητα καὶ τὸ μῖσος».
Οἱ χριστιανοὶ στὴν ἐποχή μας σηκώνουν τὸ δικό τους σταυρό. Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ὁμολογεῖς τὴν πίστη σου καὶ νὰ δέχεσαι τὸ χλευασμὸ τῶν κοσμικῶν καὶ τὶς ἀπειλὲς τῶν ἰσχυρῶν ἀντιχρίστων, εἴτε αὐτοὶ εἶναι πολιτικοὶ εἴτε ἁπλοὶ ἄνθρωποι, ποὺ ἔχουν διαβρωθεῖ ἀπὸ τὴν ἀθεΐα καὶ πνέουν μένεα κατὰ τῶν χριστιανῶν. Γι᾽ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχουμε «ριζωμένη μέσα μας τὴν ἰδέα τῆς μαρτυρίας τοῦ αἵματος».

Ορθόδοξος Τύπος, 21/09/2012

Η ΘΕΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ
 Θέλεις να δεις τον Ιησού Χριστό; «Έλα και δες», λέει ο απόστολός Του. Ο Κύριος υποσχέθηκε στους μαθητές Του ότι θα είναι μαζί τους παντοτινά «ως τη συντέλεια του κόσμου». Και, πραγματικά, είναι μαζί τους μέσα στο άγιο Ευαγγέλιο και στα Μυστήρια της Εκκλησίας.
Τον Χριστό δεν Τον βλέπουν όσοι δεν πιστεύουν στο Ευαγγέλιο. Αυτοί δεν Τον βλέπουν, γιατί είναι τυφλωμένοι από την απιστία.
Θέλεις ν’ ακούσεις τον Χριστό; Σου μιλάει με το Ευαγγέλιο. Μην περιφρονείς τη σωτήρια φωνή Του. Φύγε μακριά από την αμαρτωλή ζωή και άκου με προσοχή τη διδασκαλία Του, που είναι η αιώνια ζωή.
Θέλεις να σου φανερωθεί ο Χριστός; Ο Ίδιος σε διδάσκει πως θα το πετύχεις: «Όποιος κρατά τις εντολές μου και τις εκτελεί, αυτός με αγαπά  κι αυτός που με αγαπά, θα αγαπηθεί από τον Πατέρα μου, κι εγώ θα τον αγαπήσω και θα του φανερώσω τον εαυτό μου».
Φυλάξου από τη φαντασία σου, που μπορεί να σου δημιουργήσει την εντύπωση ότι βλέπεις τον Ιησού Χριστό, ότι Τον αγγίζεις, ότι Τον αγκαλιάζεις. Δεν πρόκειται παρά για μια ολέθρια αυταπάτη, ένα μάταιο παιχνίδι υπερηφάνειας, επάρσεως, αλαζονείας ή, όπως ονομάζεται από τους ασκητικούς συγγραφείς, οιήσεως.
Αν τηρείς τις εντολές του Κυρίου, με τρόπο θαυμαστό θα δεις τον Κύριο μέσα σου, όπως Τον έβλεπε ο απόστολος Παύλος και όπως ζητούσε να Τον βλέπουν και οι άλλοι χριστιανοί, θεωρώντας πως όσοι δεν το είχαν κατορθώσει, δεν είχαν φτάσει στην κατάσταση που έπρεπε ως χριστιανοί.»

Μια συγκινητική ιστορία αγάπης και αυτοθυσίας

Η Δήμητρα και ο Βασίλης Γαϊτάνου είναι από τα ζευγάρια που αποτελούν παραδείγματα αυτοθυσίας αφού με τη συγκλονιστική τους ιστορία παραδίδουν μαθήματα ζωής…Σε κοινή συνέντευξή τους στο περιοδικό «People», ξετυλίγουν λες και ξαναζούν την ιστορία της ζωής τους… Η Δήμητρα, που έχασε την όραση της όταν ήταν 30 χρονών σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, μας λέει πως όχι μόνο δεν τα έβαλε κάτω με αυτό που της συνέβη αλλά βρήκε και τον άντρα της ζωής της, στον οποίο έδωσε το ένα της νεφρό, σώζοντάς τον από βέβαιο θάνατο… Συνέχεια

Η τιμή προς την Θεοτόκον

Από τους αποστολικούς χρόνους και μέχρι τις μέρες μας όλοι όσοι πραγματικά αγαπούν τον Χριστό αποδίδουν τιμή σ’ Αυτήν που τον γέννησε, τον μεγάλωσε και τον προστάτεψε κατά την διάρκεια των παιδικών του χρόνων. Εάν ο Θεός – Πατέρας διάλεξε Αυτήν, ο Θεός – Άγιο Πνεύμα κατήλθε σ’ Αυτήν και ο Θεός – Υιός ενοίκησε σ’ Αυτήν, εάν υποτάχθηκε σ’ Αυτήν κατά τη διάρκεια των παιδικών του χρόνων, εάν ανησύχησε γι’ Αυτήν όταν ήταν κρεμάμενος στον Σταυρό, τότε δε θα έπρεπε όλοι όσοι ομολογούν την Αγία Τριάδα να την τιμούν;
πηγή: Αγ. Ιωάννης Μαξίμοβιτς, «Η τιμή της Θεοτόκου στην Ορθόδοξη Εκκλησία», εκδ. Μυριόβιβλος, σ. 25-27  και εδώ