ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: » Ο ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ»

ΕΝΑ ΔΟΜΙΚΟ ΙΣΟΔΥΝΑΜΟ:
Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Μιλώντας σε Ρ/Σ
Οι Διαμαρτυρίες των Συνταξιούχων μπορούν να κατευθύνονται προς τα Κεντρικά γραφεία των Κομμάτων
Δεν βλέπει κανείς τις αλλαγές, τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.
Γιατί αυτό που ενδιαφέρει ουσιαστικά την Τρόικα είναι πως θα εξασφαλίζει τους τόκους. Σας μίλησα για το μαρτύριο του Σίσυφου. Ήταν το 1985. Δεν με ακούσατε.
Δεν φταίω εγώ για αυτό.

 

Γιατί στο Πολιτικό λεγόμενο προσωπικό είτε ως συλλογικότητες, είτε ως άτομα δεν διακρίνει κανείς ικανότητες, πρόσωπα που έχουν γνώση και συνείδηση των μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η χώρα. Εκτός αυτού είναι αιχμάλωτοι του παρελθόντος τους, των διαδρομών τους.
Επομένως οι τόκοι σύμφωνα με την λογική τους μπορούν να εξασφαλισθούν με φόρους και περικοπές στους αδύνατους. Απορώ όμως γιατί οι διαμαρτυρίες, οι πορείες, δεν κατευθύνονται προς τα Κεντρικά γραφεία των Κομμάτων μη Κομμάτων, συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευομένων. Με ποιο αίτημα; την κατάργηση της χρηματοδότησης τους και την επιστροφή των χρημάτων που εισέπραξαν. Ψάχνουν για ισοδύναμα. Αυτό είναι το πλέον σοβαρό, δομικό και αποτελεσματικό, αληθινά μεταρρυθμιστικό.
Άκουσα επίσης ότι ορισμένα «αντιπολιτευόμενα», συντηρούμενα από τον Προϋπολογισμό Κόμματα μη Κόμματα, θα δώσουν ένα μέρος των χρηματοδοτήσεων που τους παρέχει το δημόσιο, οι φορολογούμενοι, σε πράξεις Ελεημοσύνης. Νομίζω έχουνε σύγχυση των ρόλων. Αυτό μπορούν να το κάνουν μεταβαλλόμενα σε Επιτροπές της Εκκλησίας. Ο ρόλος της Πολιτικής, των Πολιτικών, των Κομμάτων απαιτεί άλλες λειτουργίες, ικανότητες, αρετές και προ πάντων όχι Βαλκανοασιατικές κουτοπονηριές.

 

Ο σταυρὸς τοῦ κ. Εἰσαγγελέως

ΣΕ ΜΙΑ διακοπὴ συνεδριάσεως, μιᾶς ἀπὸ τὶς τελευταῖες μεγάλες δίκες, ὁ Εἰσαγγελεὺς κ. Λυμπέρης Παπανδρέου, μοῦ διηγήθηκε τὰ ἑξῆς, ὅταν πρόσεξε ὅτι εἶχα στὸ λαιμό μου ἕνα σταυρό.Μοῦ ἔδειξε ἕνα σταυρὸ ποὺ φοροῦσε κι αὐτὸς στὸν λαιμό του καὶ μοῦ εἶπε:

– Αὐτὸς ὁ σταυρὸς μοῦ ἔσωσε τὴν ζωή. Χωρὶς αὐτὸν θὰ ἤμουν ἤδη ἀπὸ τὸν χειμῶνα τοῦ 1943 νεκρός. ῏Ηταν ἡ περίοδος, κατὰ τὴν ὁποία ὅποιος ἔπεφτε στὰ χέρια τῶν Γερμανῶν καὶ ὡδηγεῖτο εἰς τὸ ἄντρον τῶν βασανιστῶν των, εἰς τὴν ὁδὸν Μέρλιν, δὲν ἔφευγεν ἀπὸ αὐτὸ παρὰ διὰ τὸ νεκροταφεῖον.

᾿Εκείνην τὴν ἐποχὴ συνελήφθην καὶ ἐγώ. Εἶχα κατηγορηθῆ ἀπὸἕνα ἀνώτατον ὑπάλληλον τοῦ Δήμου Πειραιῶς -ὄργανον τῶν Γερμανῶν- καὶ ἕνα Δήμαρχον Συνοικισμοῦ τοῦ Πειραιῶς ὡς Γενικὸς Εἰσαγγελεὺς τῶν Κομμουνιστῶν, διότι καὶ τοὺς δύο αὐτοὺς κυρίους συνέλαβα διὰ καταχρήσεις τροφίμων, ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ διετίθεντοδιὰ τοὺς πεινασμένους. ῾Η ἄρνησις, τὴν ὁποίαν ἀντέτασσα εἰς κάθε«κατηγορῶ», ἐξηγρίωνε τοὺς ἀνακριτάς μου. Ετσι παρεδόθην εἰς βασανιστήρια. Τὴν τρίτην ἡμέραν τοῦ μαρτυρίου μου ὡδηγήθην εἰς ἕνα εὐρύχωρον δωμάτιον. Εἰς αὐτὸ ὑπέστηντὰ πάνδεινα. Παρήλασαν καὶ πέντε γιγαντόσωμοι βασανισταί, καθέ-νας τῶν ὁποίων ἐξήντλησεν ὅλας τὰς δυνάμεις του ἐπάνω μου.

Σιγὰ-σιγὰ ἄρχισα νὰ αἰσθάνωμαι ὅτι σὲ λίγο θὰ ἔμενα νεκρὸς ἐκεῖ.Μετὰ τοὺς γιγαντοσώμους βασανιστάς, μὲ παρέλαβεν ὁ ἴδιος ὁἀνακριτής. Εἰς μίαν στιγμὴν ἔξαλλος μὲ ἔπιασε μὲ τὰ δυό του χέρια ἀπὸ τὸ λαιμὸ καὶ ἄρχισε νὰ τὸν σφίγγη. ῎Ενοιωσα ὅτι θὰ πέθαινα ἀπὸ ἀσφυξία. Διέθεσα ὅσες δυνάμεις εἶχα καὶ ἀπηλλάγην ἀπὸ τὰ χέρια του. ᾿Αμέσως ἄνοιξα, σχίζοντας τὸ πουκάμισό μου, τὸ στῆθος. Ηθελα νὰ ἀναπνεύσω. Δὲν εἶχα σκεφθῆ κἄν τί εἶχα κάνει.
Τὴν ἴδια ὅμως στιγμὴ ἀντίκρυσα τὸν βασανιστή μου νὰ γίνεται χλωμός. ῎Εγινε ἄσπρος ὕστερα, περισσότερο καὶ ἀπὸ τὸν κάτασπρο τοῖχο τοῦ δωματίου. Προσπαθοῦσε νὰ σηκώση τὰ χέρια του καὶ δὲν τὸ κατώρθωνε.

 

῎Αρχισε τότε νὰ κλαίει… Ναί, νὰ κλαίει τρομαγμένα καὶ σὰν μικρὸ παιδί!… ῎Επειτα ἦλθε κοντά μου, ἔσκυψε στὸ στῆθος μου καί… φίλησε αὐτὸν ἐδῶ τὸν σταυρό !… ῾Ομολογῶ ὅτι δὲν πίστευα στὰ μάτια μου διὰ ὅσα ἔβλεπα.
Σὲ λίγο φώναξε καὶ τοῦ ἔφεραν ἕνα ποτήρι νερό. Μὲ αὐτὸ ἔπλυνε μόνος του, μὲ τὰ χέρια του, ποὺ τώρα ἐκινοῦντο, τὶς πληγές μου καὶ ἀφοῦ μὲ κάθισε σὲ μιὰ καρέκλα νὰ συνέλθω ἔφυγε γιὰ νὰἐπιστρέψη μὲ ἀρκετοὺς συναδέλφους του, μπροστὰ στοὺς ὁποίουςἀφηγήθη τὰ ἑξῆς:

-Μόλις ἄνοιξε ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τὸ στῆθος του, ἔλαμψε στὰμάτια μου σὰν ἀστραπὴ αὐτὸς ὁ μικρούτσικος σταυρός. Καὶ ἡ λάμψις σχημάτισε ἕνα φλογερὸ «νάϊν» (ὄχι). Τώρα ποὺ ἔχω συνέλθει,κύριοι, μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ὁ Θεὸς βρίσκεται κοντὰ στοὺς πιστούς.

῎Επειτα ἀπετάνθη πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπε:
-Θὰ Σᾶς παρακαλοῦσα νὰ μοῦ προσφέρετε αὐτὸ τὸ σταυρὸγιὰ νὰ μὲ προφυλάσση ἀπὸ τὴν ἄδικη κρίσι. ῎Οχι ἀπὸ τὸν θάνατο,διότι δὲν τὸν φοβοῦμαι. ᾿Αλλὰ δὲν εἶμαι ἄξιος… Δὲν πιστεύω ὅπως ἐσεῖς εἰς τὸν Θεόν. Διότι ἐὰν ἐπίστευα.

Καὶ σταμάτησε ἀπότομα τὴν φράσι.
-Ετσι, ἀγαπητέ μου, ἐσώθην ἀπὸ βέβαιον θάνατον χάρις εἰς τὴν πίστιν μου, κατέληξεν ὁ Εἰσαγγελεὺς κ. Λυμπέρης Παπανδρέου

 

http://agiotokos-kappadokia.gr/

Δεν Σε αρνήθηκα, Αγαπημένε…

Να την θυμάσαι αυτή την εικόνα….
Ίσως χρειαστεί να της δανείσεις το χέρι, το αίμα και το βαφτιστικό σου σταυρουδάκι.
Ίσως χρειαστεί να σου δανείσει τον ρεαλισμό της.
Τον σταυρό να τον σφίξεις στην χούφτα σου, μέχρι να χωθεί στην παλάμη και από κει στην καρδιά σου.
Το κόκκινο μην το υπολογίσεις (πάντα το αίμα και ο έρωτας είχαν αυτό το χρώμα – τίποτε ασυνήθιστο).
Σήκωσε το σταυρό, κράτα τον σταυρό, μην τον παραδώσεις.
Θα σου τον πάρουν βέβαια -οπωσδήποτε-.
Προσευχήσου όμως, εκείνη την ώρα, το χέρι σου να μην έχει ζωή.
Αυτό λέγεται και «άχρι θανάτου».
Αυτό λέγεται «δεν Σε αρνήθηκα Αγαπημένε».

πηγή 

Η αποτυχία της πολυπολιτισμικότητας στην Ευρώπη

 
Της Hanne Nabintu Herland* /ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Κατά την τελευταία δεκαετία οι αντίπαλοι της πολυπολιτισμικότητας έχουν πολλαπλασιαστεί. Κορυφαίοι πολιτικοί, όπως η Άνγκελα Μέρκελ, ο Ντέιβιντ Κάμερον και ο Νικολά Σαρκοζί έχουν καταδικάσει όλη αυτή την αριστερή στρατηγική της λεγόμενης «ενσωμάτωσης» (των μεταναστών) που εξισώνει τα ιδανικά των πολιτισμών των αλλοδαπών με τις ευρωπαϊκές παραδοσιακές αξίες. Η όλη ιδέα στην οποία στηρίζεται η πολυπολιτισμικότητα είναι ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα πρέπει να υποστηρίζουν τις δικές τους πολιτιστικές ρίζες, αλλά, αντίθετα, να σκύψουν ταπεινά μπροστά στους νέους μετανάστες που ήρθαν να κατοικήσουν στις χώρες τους και να αποδεχθούν τις παραδοσιακές νόρμες και τα έθιμά τους, στο όνομα της «διαφορετικότητας».
Αλλά η πολυπολιτισμικότητα στην ουσία αποδείχθηκε κάτι εντελώς διαφορετικό από εκείνο που οι αφελείς ουτοπιστές ονειροπόλοι αριστεροί έλπιζαν, όταν εκείνη πρωτοπαρουσιάστηκε.Σήμερα πολλοί αρνούνται να συμμετάσχουν στην αναγκαία δημόσια συζήτηση σχετικά με την ανάγκη της διατήρησης των παραδοσιακών ευρωπαϊκών αξιών σε μια εποχή ανακατατάξεων, από φόβο μήπως «προσβάλουν» τους μη-δυτικούς μετανάστες και μήπως κατηγορηθούν ως «ρατσιστές». Συνέχεια

Από την Πόλη έρχομαι… Σαν παραμύθι

Μέσα από την εκπομπή «Σαν Παραμύθι» και το επεισόδιο «Από την Πόλη έρχομαι» μεταφερόμαστε στη δύσκολη για τον Ελληνισμό περίοδο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, όπου κάθε τι ελληνικό τελούσε υπό συνεχή διωγμό στο νέο Κεμαλικό κράτος.
Παρ’ όλα αυτά η διασκορπισμένη και κατακερματισμένη γνώση, εμπειρία και παραδόσεις των Ελλήνων της Ανατολίας συνέχισε να επιζεί στα βιβλία, τις εφημερίδες, καθώς και σε περιοδικά της εποχής.

Μεγάλο κομμάτι αυτού του πνευματικού έργου βρίσκεται στη συλλογή του κυρίου Νίκου Κιούρτσογλου, η οποία αριθμεί περί τα 7.500 βιβλία.

Δείτε το βίντεο

http://krasodad.blogspot.gr/2012/09/et1.html

Κάποιος σε χρειάζεται

"La balle est dans ton camp..."

Τόλμησε να απλώσεις το χέρι σου στο σκοτάδι, για να τραβήξεις ένα άλλο χέρι στο φως– Norman B. Rice

Μια σιλουέτα ανθρώπου στέκεται μπροστά σου.
Ίσως ένας φίλος. Ίσως ένας εραστής. Ίσως ένας τελείως άγνωστος.
Πρέπει να συνδεθείς μαζί τους.
Σε χρειάζονται για να μοιραστούν αυτή τη στιγμή.
Σε χρειάζονται να…
Ενδιαφερθείς χωρίς να σχολιάσεις.
Εκτιμήσεις χωρίς να συγκρίνεις.
Ακούσεις χωρίς να διακόψεις.
Ρωτήσεις χωρίς να φέρεις αντίρρηση.
Προκαλέσεις χωρίς να κοροϊδέψεις.
Συζητήσεις χωρίς να κριτικάρεις.
Χαμογελάσεις χωρίς δισταγμό.
Δώσεις χωρίς προσδοκία.
Είσαι άνετος χωρίς να πεις ψέματα.
Οδηγήσεις χωρίς να παραπλανήσεις.
Συγχωρήσεις χωρίς δυσαρέσκεια.
Αναπαυτείς χωρίς να κρίνεις.
Σε χρειάζονται να είσαι – ακριβώς όπως πραγματικά είσαι!

Ιερά Μονή Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου

Η Ιερά Μονή Δουσίκου κτίσθηκε το 1530 από τον Άγιο Βησσαρίωνα, Μητροπολίτη Λαρίσης στις κατάφυτες πλαγιές του Κόζιακα πάνω από την Πύλη Τρικάλων σε υψόμετρο 700 μ. και με απέραντη τη θέα προς τον θεσσαλικό κάμπο.

Το 1550 ο ανεψιός του Αγίου Νεόφυτος Λαρίσης έκανε σημαντικές κτιριακές επεκτάσεις. Ανήγειρε επίσης το επιβλητικό Καθολικό, που αγιογραφήθηκε το 1557 από τον εξαίρετο αγιογράφο Τζώρτζη με παραστάσεις της κρητικής σχολής, υψηλής τέχνης, που διατηρούνται μέχρι σήμερα σε αρίστη κατάστασι.

Το όλο κτιριακό συγκρότημα της Μονής προβάλλει σαν φρούριο και εντυπωσιάζει με την βαθμιδωτή προσαρμογή του στις απότομες κλίσεις του εδάφους, τους εξώστες, την ανεμόσκαλα και το δίχτυ, απ’ όπου γινόταν η πρόσβασι μέχρι το 1962.

Κατά τον πολυκύμαντο μακραίωνα βίο της η Μονή ανέπτυξε πλουσιωτάτη εθνική, κοινωνική και φιλανθρωπική δράσι και εξελίχθηκε σ’ ένα σπουδαίο πνευματικό κέντρο με την βιβλιοθήκη της και τους λογίους μοναχούς της. Στα ζοφερά χρόνια της τουρκοκρατίας ίδρυσε ιατρείον και ανέλαβε την διεύθυνσι της Ελληνικής Σχολής στα Τρίκαλα.

Έτσι αναδείχθηκε όχι μόνο σε εργαστήριο της μοναχικής πολιτείας, αλλά και σε κιβωτό των ιερών παραδόσεων του Γένους μας, που διέσωσε ζωντανά και ακμαία τα στοιχεία, που προσδιορίζουν την εθνική μας συνείδησι και ταυτότητα.

Σαν πολύτιμο κειμήλιο φυλάσσει την τιμίαν Κάραν του κτίτορος Αγίου Βησσαρίωνος.

Με εντολή του Αγίου είναι άβατος για τις γυναίκες. Πανηγυρίζει στις 15 Σεπτεμβρίου.

To Καθολικόν της Ι. Μονής Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου, που τιμάται στη Μεταμόρφωσι του Σωτήρος Χριστού, ανήγειρε το 1544 ο Άγιος Νεόφυτος Μητροπολίτης Λαρίσης, ανεψιός του Αγίου Βησσαρίωνος, μετά την καταστροφή από ισχυρότατο σεισμό εκείνου που έκτισε ο Άγιος το 1527.

Υποβάλλει και δημιουργεί δέος με το αιθέριον ύψος του, την αρχιτεκτονική του συμμετρία και κυρίως με το υπέροχο κάλλος των τοιχογραφιών του, που ολοκληρώθηκαν το 1557 και διατηρούνται σε αρίστη κατάστασι σε όλη την έκτασί τους.

Χαρακτηρίζονται από το πλήθος των παραστάσεων, την εμπνευσμένη ιεράρχησι των θεμάτων και την ισορροπία των συνθέσεων. Ιδιαίτερα τις ιερές μορφές διακρίνει υψηλή ευγένεια και σεμνότατον ήθος μία δε υπερκόσμιος ανταύγεια και γαλήνη διαχέεται στα εξαϋλωμένα πρόσωπα των Αγίων. Έχουν έντονο υπερβατικό χαρακτήρα και καθώς τα βλέπουμε αίσθανόμεθα να αγιάζουν τις όψεις μας, να μας παρηγορούν, να μας κατανύσσουν και να μας ανάγουν από τα γήινα στα ουράνια.

Ανήκουν στα επιτεύγματα της Κρητικής Σχολής και αποτελούν έργο υψηλής καλλιτεχνικής πνοής του εξαίρετου αγιογράφου Τζώρτζη του Κωνσταντινουπολίτου.

Το ξυλόγλυπτο τέμπλο εκτείνεται σε μεγάλο ύψος και φιλοτεχνήθηκε το 1767 από επιδέξιους ξυλογλύπτας, που είχαν την καταγωγή τους από το Λινοτόπι της Β. Ηπείρου.

Το Καθολικό της Μονής Δουσίκου είναι μία σπάνια περίπτωσι συνδυασμού αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής τελειότητος.