Τρίκαλα: Τα «καλά» του κάμπου

alt

Ευρωπαϊκός αέρας πνέει στα Τρίκαλα. Ο Ληθαίος ποταμός τα χωρίζει ειδυλλιακά στα δύο, το Φρούριο και το Βαρούσι οδηγούν σε ιστορικά μονοπάτια και στα παλιά Μανάβικα, υπό τους ήχους της μουσικής του Βασίλη Τσιτσάνη, γεύεσαι τις τοπικές σπεσιαλιτέ.

Γενέτειρα του Θεού Ασκληπιού, του Βασίλη Τσιτσάνη και του Απόστολου Καλδά- ρα, ξετυλίγει το κουβάρι των θέλγητρών της στο δυτικό άκρο του θεσσαλικού κάμπου, στην καρδιά της Ελλάδας. Τα μικροσκοπικά και επίπεδα Τρίκαλα υποδέχονται τον επισκέπτη απλωμένα στις όχθες του ποταμού Ληθαίου. Συνέχεια

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»…

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»…

«Πόλεμο» κατά του κ. Παπαδήμου διαπίστωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας.

Ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε – πραγματικά –

για τον – πραγματικό – πόλεμο:

*

Πόλεμος είναι

να δουλεύεις μια ζωή για ένα ξεροκόμματο και κάποια στιγμή να έρχεται αυτός που σου έταζε λαγούς με πετραχήλια και να σου κόβει το μισό από το ξεροκόμματο λέγοντάς σου ότι «συμπάσχει», αλλά πως πρέπει να τον συγχαρείς διότι επιτελεί «πατριωτικό» έργο…

*

Πόλεμος είναι

να έχεις πληρώσει μέχρι τελευταία πεντάρα τις ασφαλιστικές σου εισφορές και να έρχεται ο «σοσιαλιστής» να σου κόβει ακόμα κι αυτή την σύνταξη πείνας, να σου ξεφτιλίζει τα γεράματα και όταν διαμαρτύρεσαι να σου αντιγυρίζει – αυτός που καταχράστηκε τους κόπους σου – ότι «δεν υπάρχει σάλιο»… Συνέχεια

Η Χριστιανική απέχθεια για τον καπιταλιστικό τόκο

Χριστιανισμός και Καπιταλισμός

Του Ι. Ταχού

Σε προηγούμενο άρθρο μας, δείξαμε τη σχέση του Καπιταλισμού με τον Προτεσταντισμό. Εδώ θα δείξουμε το μέγεθος της άγνοιας που έχουν οι εχθροί του Χριστιανισμού, όταν συγχέουν τον κίβδηλο «χριστιανισμό» της Δύσης, με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό της Ανατολής, ο οποίος υπήρξε πάντοτε αντιεξουσιαστικός. Γιατί μόνο ένας εντελώς αμαθής ή ψεύτης, είναι δυνατόν να κατηγορήσει την κατ’ εξοχήν αντικαπιταλιστική πίστη για… Καπιταλισμό!

Η Χριστιανική απέχθεια για τον καπιταλιστικό τόκο

Έχουν ισχυριστεί ότι ο Χριστιανισμός είναι το θεμέλιο του καπιταλισμού. Και αυτός ο ισχυρισμός των ιθαγενών αντιχριστιανών δεν είναι προϊόν της σκέψης του εγκεφάλου τους αλλά αντιγραφή ξένων θεωριών των Δυτικών. Στη Δύση (Αμερική-Δ. Ευρώπη) κυρίαρχη εκδοχή του Χριστιανισμού είναι ο Προτεσταντισμός. Αυτός πράγματι βοήθησε στην ανάπτυξή του επιτρέποντας τον δανεισμό με τόκο, αλλά αυτός είναι αίρεση. Ωστόσο οι αντιχριστιανοί, μη Χριστιανοί Νεοέλληνες, που κακοαντιγράφουν ό,τι ανιστόρητο δυτικό βιβλίο βρουν μπροστά τους και δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα όσον αφορά την Ορθοδοξία, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί προτού αποκαλέσουν «δεκανίκια του καπιταλισμού» τον Χριστιανισμό. Ως γνωστόν ο καπιταλισμός στηρίζεται στη συσσώρευση πλούτου και στον δανεισμό με τόκο. Η Ορθοδοξία όμως δια των Πατέρων της αποτρέπει αυστηρά τον δανεισμό με τόκο και συνιστά την αποφυγή του δανεισμού, ενώ ιδανικό της έχει την κοινοκτημοσύνη και την έλλειψη ατομικής ιδιοκτησίας (το οποίο πραγματώνεται, στο μέτρο του δυνατού, στον ορθόδοξο μοναχισμό). Δεκάδες είναι τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας κατά του τόκου και του δανεισμού. Συνέχεια

Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ.

 
Ή πρώτη εντολή πού δόθηκε από τον Σωτήρα τού κόσμου σ’ όλη ανεξαίρετα την ανθρωπότητα είναι ή εντολή της μετάνοιας: «Άρχισε ό Ιησούς να κηρύσσει και να λέει: «Μετανοείτε, γιατί έφτασε ή βασιλεία των ουρανών»». Αυτή ή εντολή περιέχει και συνενώνει όλες τις υπόλοιπες εντολές. Στους ανθρώπους εκείνους πού δεν κατανοούσαν τη σημασία και τη δύναμη της μετάνοιας, ό Σωτήρας έλεγε συχνά: «Πηγαίνετε να μάθετε τί σημαίνει, «έλεος θέλω και όχι θυσία»». Σημαίνει ότι ό Κύριος, επειδή σπλαχνίστηκε τούς πεσμένους και χαμένους ανθρώπους, χάρισε σ’ όλους τη μετάνοια ως μοναδικό μέσο σωτηρίας• γιατί όλοι βρίσκονταν στην πτώση και στον χαμό. Δεν επιθυμεί και δεν τούς ζητάει θυσίες, για τις όποιες δεν είναι ικανοί, αλλά θέλει να σπλαχνιστούν τον ίδιο τους τον εαυτό, να παραδεχθούν τη συμφορά τους και να λυτρωθούν απ’ αυτήν με τη μετάνοια. Συνέχεια

«Η Ευρώπη παιδί χωρίς πιστοποιητικό γέννησης,χωρίς την Ελλάδα».Ομιλία-βάλσαμο σε βίντεο

Ομιλία του Πέτρου Οικονομίδη στο 11ο Διεθνές Συνέδριο «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» της ΕΕΔΕ στη Θεσσαλονίκη με θέμα: Rebranding Greece.
Πρόκειται για μια εκπληκτική ομιλία! Μια ομιλία που πραγματικά αποδεικνύει ότι μπορεί να υπάρξει διέξοδος ,ελπίδα γιατί όπως λέει στο κλείσιμό του ο ομιλητής:

«Η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Αλλά δεν είμαστε ένα χρεοκοπημένο έθνος. Είμαστε Έλληνες. Άνθρωποι με την δύναμη να οραματιστούμε. Άνθρωποι με την ευφυΐα να μετατρέψουμε το όραμα σε πραγματικότητα. Οραματιστήκαμε την Δημοκρατία. Οραματιστήκαμε την Ακρόπολη. Τώρα είναι καιρός να οραματιστούμε το Μέλλον.»

Και δεν κατέληξε σ΄ αυτό το συμπέρασμα από απλό πατριωτισμό.Δείτε στο βίντεο τα επιχειρήματά του.

 

 

 

Ο Φοιτητής που συνάντησε το Θεό μέσα από τον Γέροντα Παΐσιο

 

Πρὶν ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια μὲ πλησίασε κάποιος νεαρὸς φοιτητής. Μὲ πολλὴ διστακτικότητα,ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἔνταση τοῦ ἀπαιτητικοῦ ἀναζητητῆ, μοῦ δήλωσε ὅτι εἶναι ἄθεος, ποὺ ὅμως θὰ ἤθελε πολὺ νὰ πιστέψει, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε. Χρόνια προσπαθοῦσε καὶ ἀναζητοῦσε, χωρὶς ὅμως ἀποτέλεσμα. Συνομίλησε μὲ καθηγητὲς καὶ μορφωμένους, ἀλλὰ δὲν ἱκανοποιήθηκε ἡ δίψα του γιὰ κάτι σοβαρό. Ἄκουσε γιὰ μένα καὶ ἀποφάσισε νὰ μοιρασθεῖ μαζί μου τὴν ὑπαρξιακὴ ἀνάγκη του. Μοῦ ζήτησε μιὰ ἐπιστημονικὴ ἀπόδειξη περὶ ὑπάρξεως Θεοῦ. «Ξέρεις ὁλοκληρώματα ἢ διαφορικὲς ἐξισώσεις;» τὸν ρώτησα. «Δυστυχῶς ὄχι», μοῦ ἀπαντᾶ, «εἶμαι τῆς Φιλοσοφικῆς» «Κρίμα, διότι ἤξερα μία τέτοια ἀπόδειξη» εἶπα ἐμφανῶς ἀστειευόμενος. Συνέχεια

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Περί Ιερωσύνης

………Όταν λειτουργάς, νά ‘χεις υπόψη σου ότι είσαι μεσίτης. Παραλαμβάνεις από τον κόσμο πόνο, δάκρυα, ασθένειες, παρακλήσεις και τ’ αναφέρεις επάνω εις το θρόνο της θεότητος. Και μεταφέρεις κατόπιν στον κόσμο παρηγοριά, θεραπεία, ό,τι έχει ανάγκη ο καθένας. Μεγάλο αξίωμα σ’ έχει αξιώσει, παιδί μου, ο Θεός. Να το καλλιεργήσεις. Το αυτί του Θεού είναι στο στόμα του ιερέως.
………Μεγάλη δύναμη έχει το πετραχήλι. Το πετραχήλι είναι ο διαλλάκτης του πεπτωκότος ανθρώπου με τον Πατέρα, με τον Δημιουργό του. Γι’ αυτό όσο μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις. ΄΄Οσο μπορείς περισσότερα.
………Στον καιρό της Τουρκοκρατίας γύριζαν πολλοί παπάδες, άλλά ένας παπάς γύριζε και μάζευε ονόματα και τα μνημόνευε στη Λειτουργία. Και είπε ο καϊμακάκης, ο Τούρκος αστυνομικός: «Βρε, αυτός εγείρει τον κόσμο σε επανάσταση». Τον πιάνει και τον βάζει μέσα. Και στον ύπνο του φανερώνονται όλοι αυτοί που μνημόνευε και λένε: «Άκουσε, ή βγάζεις τον παπά έξω, διότι αυτός μας μνημονεύει και μας παρηγορεί, ή θα σου πάρουμε το πρώτο παιδί». ………Κι ο Τούρκος φοβήθηκε. Επί Τουρκοκρατίας. «Άντε, παπά, πάνε στο καλό», λέει, «πάνε, εγώ θα χάσω το παιδί μου;»
………Μεγάλη δύναμη έχει το πετραχήλι, παιδί μου, μεγάλη δύναμη. Όσο μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις. Συνέχεια