Η Ελλάδα τώρα μοιάζει σαν σπίτι, που οι Έλληνες περιμένουν να τους το κάψουν, για να ζητήσουν κατόπιν την τιμωρία των υπευθύνων

«να καταλάβουν οι κυβερνώντες ότι υπάρχει αντίδραση, ότι δεν ανεχόμαστε άλλο αυτή τη συμπεριφορά τους…»
Δεν θα καταλάβουν οι κυβερνώντες γιατί δεν υπάρχει εκείνος που θα τους το πει και εκείνος που θα τους το πει είναι ο λαός οργανωμένος.
Ο κομματισμός διέλυσε την ενότητα του λαού, ο κομματισμός παντού.
Ή δύναμη είναι η ενότητα και ενότητα δεν υπάρχει γι΄ αυτό και δεν υπάρχει δύναμη.
 Διαλυμένους όχι μόνο δεν υπολογίζουν, αλλά μπορούν να μας κάνουν να αλληλοφαγωθούμε.
Η μόνη ενωτική δύναμη είναι η εκκλησία, αλλά η διοίκηση της εκκλησίας δεν θέλει να αρθρώσει λόγο, ο οποίος να γίνει ακουστός και να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Το συμπέρασμα είναι ότι η διοίκηση της εκκλησίας αν παραμείνει στην παθητικότητά της , σημαίνει δεν θα είναι άμοιρη των ευθυνών οι οποίες βαρύνουν τους πολιτικούς.
Οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας, αν δεν ήταν διαλυμένοι απ΄ τον κομματισμό είναι εις θέσιν να αρθρώσουν λόγο με κύρος και με εξουσία και να ελέγξουν για τις παράνομες πράξεις τους αυτούς που παρανομούν. Αυτοί μπορούν να εμποδίσουν τους πολιτικούς στον κατήφορο που έχουν πάρει, ζητώντας τη δίωξη των υπευθύνων για απόπειρα τελέσεως κακουργημάτων ή και για απλές προπαρασκευαστικές πράξεις.
Η Ελλάδα τώρα μοιάζει σαν σπίτι, που οι Έλληνες περιμένουν να τους το κάψουν, για να ζητήσουν κατόπιν την τιμωρία των υπευθύνων, αν βρεθεί κάποιος υπεύθυνος, έτσι που διαμοιράζεται η ευθύνη σε πλήθος πολιτικών κ.α.
Σχόλιο του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου σε άρθρο του Παναγιώτη Γ. Γεωργόπουλου, ταξιάρχου Πολεμικής Αεροπορίας ε.α. 

moschoblog

Το ελληνικό τραγούδι μέσα από τον Τσιτσάνη

alt

Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, στις 7 το απόγευμα και με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Τρικκαίων το «Μουσείο Τσιτσάνη» σε συνεργασία με το Μουσικό Σχολείο Τρικάλων, οργανώνει εκδήλωση με θέμα το Ελληνικό τραγούδι μέσα από τη ζωή και το έργο του Βασίλη Τσιτσάνη.

Ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι ο διακεκριμένος Μουσικολόγος βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών, κ. Μάρκος Δραγούμης και ο ερευνητής και συγγραφέας κος Θεόφιλος Αναστασίου.

Το μουσικό πρόγραμμα με την Ορχήστρα «Βασίλης Τσιτσάνης» σε ειδική σύνθεση θα περιλαμβάνει, διασκευές τραγουδιών του Τσιτσάνη για πιάνο και τσέλο που επιμελήθηκε ο συνθέτης και πιανίστας Σάκης Κοντονικόλας, για τρεις κλασικές κιθάρες από μαθητές του Μουσικού Σχολείου διασκευασμένα από τον καθηγητή τους κιθαριστή και συνθέτη Γιάννη Μπέη, τραγούδια που θα ερμηνεύσει η Χορωδία του Μουσικού Σχολείου με τη επιμέλεια του καθηγητή τους Μιχάλη Σαμαρτζή και μια σειρά τραγουδιών που με τη συνοδεία της ορχήστρας θα ερμηνεύσουν η Ασπα Τσίνα και η Μαρία Πουλιανίτη.

Σημειώνεται πως η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά με υψηλής ποιότητας εικόνα και ήχο στο διαδίκτυο, καθώς και από τα ραδιόφωνα, τα web tv και τα λοιπά ΜΜΕ της ομογένειας ανά τον κόσμο.

Γέροντας Ἰάκωβος: Γιὰ σᾶς τοὺς παντρεμένους κομποσχοίνια καὶ μετάνοιες εἶναι τὰ παιδιά σας

Ἦταν κάποιο ἀνδρόγυνο εὐλαβὲς καὶ εἶχαν ἐννιὰ παιδιά. Ὁ σύζυγος  ἦταν πάρα πολὺ εὐλαβὴς καὶ ὀλίγον τί ζηλωτὴς στὰ πνευματικά. Κατὰ γράμμα ἤθελε νὰ τὰ κάνει ὅλα σὰν καλόγερος. Ἡ γυναίκα παραπονιόταν στὸ Γέροντα ὅτι κουράζεται καὶ θέλει βοήθεια. Ὅταν ἐρχόταν στὴ Μονὴ τὸ βράδυ μόνη της ἡ σύζυγος μὲ τὰ παιδιὰ κλαίγανε, φώναζαν αὐτά, ἔκλαιγε καὶ αὐτὴ γγιατὶ κουραζόταν. Αὐτὸς πήγαινε σ’ ἐνα παρεκκλήσι τῶν Ἁγίων ἀναργύρων ἔκανε μετάνοιες, κομποσχοίνι καὶ ἀγρυπνοῦσε. Ἡ σύζυγος παραπονιόταν καὶ ἔκλαιγε στὸν Γέροντα καὶ εἶχε δίκιο.
Τὴν ἄλλη μέρα ὁ Γέροντας μόλις τοὺς εἶδε στὴν αὐλὴ μαζὶ κατάλαβε ὅτι κάτι συμβαίνει καὶ ὅτι εἶχαν ἔλθει σὲ καυγὰ μεταξύ τους. Ὁ Γέρονας μιλάει μὲ γλυκὰ λόγια καὶ διάκριση γιὰ νὰ παρηγορήσει τὴν πονεμένη μητέρα καὶ κουρασμένη καὶ διακριτικὰ μὲ τὸ χαμόγελο λέει στὸν πατέρα: «Σὲ χάρηκα, ἀπόψε. Ἔψαλλες ὅλη τὴ νύκτα καὶ προσευχόσουν. Καλὰ ἔκανες! Ἀλλὰ θὰ εἶχε μεγαλύτερη εὐλογία καὶ μισθό, ἂν καθόσουν μισὴ ὥρα καὶ ὄχι τρεῖς ὧρες καὶ ἤσουν κοντὰ στὴ γυναίκα καὶ τὴ βοηθοῦσες γιὰ τὰ παιδιὰ νὰ  φᾶνε καὶ νὰ κοιμηθοῦν. Γιατί γιὰ σᾶς τοὺς παντρεμένους κομποσχοίνια καὶ μετάνοιες εἶναι τὰ παιδιά σας. Ὅταν μεγαλώσουν θάχετε καιρὸ νὰ κάνετε… «ἀδελφὸς ὑπὸ ἀδελφοῦ βοηθούμενος». Νὰ γίνεται πάντα κάτι ἐν κοινὴ συναινέσει …

Συμβουλές από τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη

………Η αγάπη είναι μίμηση του Χριστού, διότι «αυτός πρώτος ηγάπησεν ημάς». Επομένως, όταν αγαπώ, σημαίνει ότι έχω πάρει δωρεά, έχω πάρει χάρι από τον Θεό και ότι μιμούμαι τον Χριστόν.
***
………Η αγάπη αποσκοπεί στο να μπορή ο ένας να δίνη χαρά στον άλλον. Να στερούμαι εγώ εκουσίως, για να έχη περισσότερα ο άλλος. Να θυσιάζω τον εαυτό μου, για να νοιώθη ο άλλος άνετα, να νιώθη ασφάλεια στην ζωή.

Αυτοοργάνωση

Η αυτοδιοίκηση ήταν ο συνεκτικός δεσμός των σκλαβωμένων στους Οθωμανούς προγόνων μας. Ας μη πάει ο νους μας σε τύπο αυτοδιοίκησης όπως ο σημερινός. Η σύγχρονη αυτοδιοίκηση είναι σμικρογραφία της κεντρικής εξουσίας. Οι υποψήφιοι αιρετοί πρώτα χρίονται από τα επιτελεία των κομμάτων και ύστερα ανακοινώνουν την υποψηφιότητα. Κατά συνέπεια εφαρμόζουν εκλεγόμενοι την πολιτική του κόμματος, στο οποίο ανήκουν. Η κεντρική εξουσία το μόνο που έπραξε κατά τη μεταπολίτευση είναι να αποκεντρώσει τους μηχανισμούς διαφθοράς. Έτσι οι πλείστοι των δήμων εμφανίζονται σήμερα, όπως και η χώρα μας, υπερχρεωμένοι και δεν θα βραδύνει η ώρα που θα στηθούν και σ’ αυτούς επιτροπές επιτήρησης. Συνέχεια

Η Αγία Φωτίδα, το αγίασμά της και ο αγάς …

Μια από τις πολλές φορές που πηγαίναμε με τον ιερέα του χωριού μου, τον παπά Αλέκο, να εξυπηρετήσουμε τον συνοικισμό της Αμφιπόλεως» [ανατ. Μακεδονία κοντά στο Στρυμώνα], διηγήθηκε ο Γέροντας Γρηγόριος της Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Μεταμορφώσεως, «συναντήσαμε κάποιον ηλικιωμένο που τότε βοηθούσε στην εκκλησία της Αμφιπόλεως. Συζητώντας μαζί του μας διηγήθηκε ένα γεγονός που συνέβη επί τουρκοκρατίας, όταν αυτός ήταν παιδί δώδεκα ετών: Συνέχεια

Ἐνῶ ἡ προδοσία κορυφώνεται ἔρχεται «θύελλα» ἀπὸ ἀνατολᾶς. Ἀντίδραση τώρα, μετὰ θὰ εἶναι πολὺ ἀργὰ

τοῦ Νίκου Χειλαδάκη, Δημοσιογράφου-Συγγραφέα-Τουρκολόγου, Διευθυντῆ Σύνταξης τοῦ «ΕΡΩ»
Τὸν τελευταῖο καιρὸ καὶ ἐνῶ ἡ ἐπίσημη Τουρκία ἔχει στραμμένη τὴν προσοχή της στὰ ἀνατολικὰ σύνορα, παρατηρεῖτε μία αὐξημένη κινητικότητα στὴν δυτικὴ πλευρὰ μὲ τὴν ἐπάνδρωση τῆς Στρατιᾶς τοῦ Αἰγαίου μὲ νέα σύγχρονα ἀποβατικὰ σκάφη, ἐνῶ στὴν περιοχὴ τοῦ Ἔβρου οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις ἐφοδιάζονται μὲ καινούργια ἀμφίβια μέσα διέλευσης τοῦ πόταμου καὶ ταχείας διεκπεραίωσης στὴν δυτικὴ πλευρά. Στὴν δυτικὴ Θράκη καραδοκεῖ ἡ τουρκογενὴς μειονότητα ποὺ τὰ τελευταία χρόνια ἔχει ὀργανωθεῖ κατάλληλα γιὰ νὰ στηρίξει σὰν μία νέα πέμπτη φάλαγγα μία πιθανὴ τουρκικὴ εἰσβολή. Ἀλλὰ τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο σημεῖο σὲ ὅλα αὐτά, εἶναι ἡ αὐξανομένη τουρκικὴ προκλητικότητα στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Κύπρου, μὴν ἀποκλείοντας ἀκόμα καὶ θερμὸ ἐπεισόδιο, ἐνῶ τὸ ἀδιέξοδο στὸ Κυπριακὸ φαίνετε ἀνυπέρβλητο ἐξ αἴτιας τῆς τουρκικῆς ἀδιαλλαξίας.  Συνέχεια

Οι επόμενες μέρες και εβδομάδες είναι ίσως οι κρισιμότερες στην ιστορία του νεώτερου ελληνισμού.

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οι επόμενες μέρες και εβδομάδες είναι ίσως οι κρισιμότερες στην ιστορία του νεώτερου ελληνισμού. Φαίνεται ίσως υπερβολικό, απίστευτο αυτό που γράφουμε και γι’ αυτό ακριβώς δυσκολευόμαστε όλοι μας να το πιστέψουμε και να το καταλάβουμε με το “μέσα μυαλό”, αντιδρώντας ανάλογα, δυστυχώς όμως μόνο υπερβολικό δεν είναι.

‘Oχι υπερβολικά δεν είναι αυτά που γράφουμε, απίστευτα και εξωφρενικά είναι όσα ετοιμάζεται να υπογράψει και φοβερά αυτά που θα συμβούν, ως αποτέλεσμα της υπογραφής της, η κυβέρνηση Παπαδήμου, με τη στήριξη τριών κομμάτων που τελούν σήμερα υπό την άμεση χειραγώγηση της “Διεθνούς του Χρήματος” και των ανθρώπων της για την Ελλάδα (Soros, Rontos και δεν συμμαζεύεται).

Η προσπάθεια να κρατηθεί η χώρα, τεχνητά, σε κατάσταση δήθεν μη χρεωκοπίας, έχει ως αποτέλεσμα να καταρρέουν πλέον τώρα όχι τα δημόσια οικονομικά, αλλά η ίδια, η ελληνική οικονομία, κοινωνία, το πολιτικό σύστημα και το κράτος. Η Ελλάδα σπάει όλα τα ρεκόρ μπαίνοντας σε πέμπτο χρόνο βαριάς ύφεσης, έλλειμμα και χρέος εκτινάχθηκαν στα ουράνια, μαζί με τους ανέργους και τους αστέγους στα συσσίτια, οι μισοί νέοι δεν έχουν δουλειά. Το πολιτικό σύστημα έχει πάθει ισοδύναμο “τήξης αντιδραστήρα” σε πυρηνικό εργοστάσιο. ‘Oτι και αν βάλουν τώρα μπροστά σε αυτούς τους ανθρώπους θα το υπογράψουν, ακόμα κι ότι η Ελλάδα γίνεται τμήμα της Ακτής Ελεφαντοστού. Οι ίδιοι οι πολιτικοί έχασαν την αίσθηση του γελοίου, του εθνικού και της πραγματικότητας. Πιθανώς οδηγούμεθα στο σύντομο μέλλον σε κατάσταση “κενού εξουσίας”, που δεν έχουμε ξαναζήσει μετά το καλοκαίρι του 1974, ίσως υπό δυσμενέστερες, λιγότερο ελεγχόμενες συνθήκες από τότε και μαζί, στην έξοδο, κακήν κακώς από το ευρωπαϊκό πλαίσιο και ότι αυτό συνεπάγεται (Mπορεί βέβαια να μεσολαβήσει και ένα ακόμα κυβερνητικό πείραμα σωτηρίας, υπό τις σημερινές προδιαγραφές εξίσου καταστροφικό με τα προηγούμενα)

Το 1974, η Αμερική δεν ήθελε να καταστρέψει τη χώρα μας, ήθελε να πετύχει τις ρυθμίσεις που χρειαζόταν στην Κύπρο και τις πέτυχε, εν μέρει τουλάχιστο, απαλλασσόμενη ταυτόχρονα από μια δικτατορία στην Ελλάδα που είχε εξαντλήσει τη χρησιμότητά της. Το 2012, μια μείζων οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ελλάδα μπορεί να χρησιμέψει στην Αυτοκρατορία του Χρήματος, για να τρομοκρατήσει όλους τους Ευρωπαίους, να βάλει την ΕΕ στο δρόμο της διάλυσης, να μετατρέψει τη χώρα μας σε πεδίο δοκιμής νέων, πιο αυταρχικών μορφών και τρόπων διακυβέρνησης ή και διάλυσης των εθνών. Επειδή όμως είναι τραπεζίτες, κάτοχοι κεφαλαίου αυτοί που τώρα κινούν τα νήματα, η τακτική τους είναι το πασίγνωστο μότο της Goldman Sachs: “‘Aρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”. Εμείς είμαστε το καρπούζι κι όσο δεν υπογράφουμε το τσεκ κερδίζουμε χρόνο. Το πρώτο από τα τσεκ είναι το αγγλικό δίκαιο για τα ομόλογα, το δεύτερο η δανειακή σύμβαση και η αυτόματη μεταφορά περιουσίας σε τιμές ξεπουλήματος με τη δανειακή σύμβαση και το μηχανισμό ΕFSF, το όλο πακέτο συνοδευόμενο από τις λεπτομερείς οδηγίες οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής αυτοκτονίας, που περιγράφει το δεύτερο μνημόνιο, αυτό που συζητείται τώρα με την τρόικα.

‘Eνας φίλος μου από την ηγεσία της αριστεράς μούπε να μη τα λέω έτσι, για να μην απογοητευθεί ο κόσμος όταν γίνουν. Παραδέχομαι ότι δεν είναι ευχάριστη η θέση του Λεωνίδα κι εύχομαι να μη βρισκόμαστε σε αυτή. Αλλά αν βρισκόμαστε, τι πρέπει να κάνει ο Λεωνίδας; Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχαν, πιθανώς, Μαραθώνας και Σαλαμίνα. Σε αντίθεση με το μνημόνιο, που ήταν σοβαρότατη, καταστροφική πολιτική, αλλά πολιτική αντιστρέψιμη με απλή απόφαση της Βουλής, η μετατροπή των ομολόγων με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και η ψήφιση της νέας δανειακής, με την απαραίτητη για τη κύρωση διεθνών συνθηκών ενισχυμένη πλειοψηφία, συνεπάγονται έμμεση αυτοκατάλυση του ελληνικού κράτους. Υπάγοντας το χρέος, με την υπογραφή της, στο αγγλικό δίκαιο, καθιστώντας το χρέος προς ιδιώτες, χρέος σε κράτη και διεθνείς οργανισμούς, χωρίς να λαμβάνει σε αντάλλαγμα βιώσιμη συμφωνία χρέους, η Ελλάδα κάνει αυτό που έκανε η ΕΑΜική αντίσταση στη Βάρκιζα: δίνει τα όπλα της και την πολιτική της νομιμότητα, χωρίς να εξασφαλίζει την ειρήνη. Φέρνει έτσι πιο κοντά και τη σύγκρουση και την ήττα, στον οικονομικό πόλεμο που δέχεται και αύριο και στους υπόλοιπους…….

Η συνέχεια … http://konstantakopoulos.blogspot.com/2012/01/blog-post_28.html

 

Δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας των συντακτών του Κόσμου του Επενδυτή, ergazomenoiependyti.wordpress.com