Το Σπίτι της Μαριας … ανοιχτό για τις άγαμες μητέρες!

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ

ΞΕΝΩΝΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΓΑΜΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ

» ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ «

Το «Σπίτι της Μαρίας», για άγαμες, εγκυμονούσες, και ανύπαντρες μητέρες…

 

 

 

Τη δική τους «Κιβωτό» βρίσκουν οι άγαμες εγκυμονούσες κοπέλες και οι ανύπαντρες μητέρες, που θέλουν να επανακάμψουν από την προδοσία και την εγκατάλειψη των συντρόφων τους, στον ξενώνα υποδοχής και προστασίας του Ορθόδοξου Εκκλησιαστικού Ιδρύματος «Ο Ευαγγελιστής Μάρκος», που βρίσκεται στην περιοχή της Θέρμης, στη Θεσσαλονίκη.

Ο ιερέας Κωνσταντίνος Πλευράκης, και η σύζυγος του, Στέλλα, εδώ και χρόνια, απλώνουν προστατευτικά τις «φτερούγες» τους γύρω από γυναίκες που είναι μόνες και αναζητούν ένα σπίτι για να γεννήσουν τα παιδιά τους, σ’ αυτές που θέλουν ένα πιάτο φαγητό, αλλά και ψυχολογική υποστήριξη.

Όλα ξεκίνησαν το 1984, όταν δύο άγαμες μητέρες ζήτησαν τη βοήθεια του ιερέα, καθώς δεν είχαν πού αλλού να απευθυνθούν.

Τότε, αυτός αποφάσισε να τις φιλοξενήσει, μαζί με τα παιδιά τους, στο σπίτι του: σ’ ένα σαλόνι κι ένα δωμάτιο. Συνέχεια

Το ξέρατε; Στο Πακιστάν: Μία νεοσύστατη Ορθόδοξη Ιεραποστολή με μεγάλες ελλείψεις αλλά και μεγάλο ζήλο

 

 

 

 

Πακιστάν: Μία νεοσύστατη Ορθόδοξη Ιεραποστολή με μεγάλες ελλείψεις αλλά και μεγάλο ζήλο

 

 

Σήμερα υπάρχουν πάνω από 400 πιστοί
Ορθόδοξοι στην χώρα του Πακιστάν. Ένας ιθαγενής Πακιστανός – ο π. Ιωάννης Τανβήρ – είναι ο πνευματικός ηγέτης τους, δεδομένου ότι είναι ο μόνος Ορθόδοξος Ιερέας στην χώρα. Η Ορθόδοξη Αποστολή βρίσκεται κάτω από το ωμοφόριον του Μητροπολίτη Νεκταρίου της Ελληνικής Ορθοδόξου Μητροπόλεως του Χόνγκ Κόνγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας.

 

 

Η Ορθόδοξη Αποστολή στο Πακιστάν εγκαινιάσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Νικήτα το 2005 και επισημοποιήθηκε με την
χειροτονία του π. Ιωάννου τον Νοέμβριο του 2009 από τον Μητροπολίτη Νεκτάριο.

Η εκκλησία βρίσκεται μέσα στην πόλη της Λαχόρης (Lahore), όμως δεν υπάρχει κάποιο κανονικό κτίσμα Ιερού Ναού. Όλες οι Θείες Λειτουργίες τελούνται μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο της οικίας του π. Ιωάννου και της Πρεσβυτέρας του, Ρόζυ, όπου περίπου 40-50 πιστοί παρίστανται στην Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή.

 

Ο πατήρ Ιωάννης γεννήθηκε μέσα σε οικογένεια Ρωμαιοκαθολικών και ήταν ο τρίτος από συνολικά έξι παιδιά. Ο βαθύτατος ζήλος του και η δίψα του για μάθηση τον οδήγησαν αργότερα να χειροτονηθεί ως Ρωμαιοκαθολικός ιερέας το 1986, αφού συμπλήρωσε 10 χρόνια σπουδών σε Ιερατική Σχολή. Για περισσότερα από 10 χρόνια, ο π. Ιωάννης υπηρέτησε την Επισκοπή Λαχόρης με ενθουσιασμό ως ιερέας και εκπαιδευτικός στην Ιερατική Σχολή της Λαχόρης. Όμως, κατά την διάρκεια της διδασκαλίας, της μελέτης, της προσευχής και της ανάγνωσης, ήρθε και έμαθε και για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτή – σκέφθηκε – ήταν η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία…

 

Δεδομένου ότι η Ρωμαιοκαθολική ιεραρχία δεν επέτρεπε οποιαδήποτε Ορθόδοξα υλικά ή βιβλία, άρχισε να χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο για να μάθει περισσότερα για την Πίστη, και ενσωμάτωνε τις διδαχές εκείνες μέσα στα μαθήματά του και τα κηρύγματα. Τότε, το 1996, ο π. Ιωάννης μίλησε με τον επίσκοπό του και του είπε πως μελετώντας για την Ορθόδοξη Εκκλησία διαπίστωσε πως υπήρχαν πολλές διαφορές στις διδασκαλίες των δύο εκκλησιών.
«Πρέπει να δω ποιοι είναι αυτοί οι Ορθόδοξοι» του είπε.

 

Ο επίσκοπός του προσπάθησε να τον αποθαρρύνει από αυτό το ενδιαφέρον του, όμως εκείνος παραιτήθηκε από τις ποιμαντικές υποχρεώσεις του και εγκατέλειψε την Ρωμαιοκαθολική ιεροσύνη. Λόγω των πολιτισμικών πιέσεων μέσα σε μια Ισλαμική χώρα, ο π. Ιωάννης νυμφεύθηκε την Πρεσβυτέρα Ρόζυ το 1997 και σύντομα άρχισαν δική τους οικογένεια. Σήμερα έχουν τρία παιδιά, ηλικίας 15, 12 και 10, και – ως οικογένεια πλέον – συνεχίζουν το δια βίου ταξίδι τους προς το «να γίνουν Ορθόδοξοι».

 

Παρά την σοβαρή έλλειψη οικονομικών πόρων η Ορθόδοξη Αποστολή στο Πακιστάν παρέχει μια ευρεία γκάμα στήριξης στους πιστούς της καθώς και σε άλλους στην κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της παιδείας, την μέριμνα υγείας, την οικονομική στήριξη και συμβουλευτική σε ορφανά, σε ηλικιωμένους, ασθενείς ή πληγέντες, επίσης παρέχει διάφορα ενημερωτικά προγράμματα.
Έχουν θυσιαστεί οι προσωπικοί τους πόροι για την υποστήριξη της Εκκλησίας, όμως παραμένουν σταθερά – με χαρά και πίστη – επάνω στον δρόμο που έστρωσε μπροστά τους ο Θεός. Τους συντηρούσε αποκλειστικά ο μισθός της Πρεσβυτέρας, από την εργασία της σε ένα ιδιωτικό Ρωμαιοκαθολικό σχολείο όπου δίδασκε Αγγλικά. Αναγκάσθηκε όμως να φύγει από το σχολείο μια μέρα πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, επειδή είναι Ορθόδοξη. Επιπροσθέτως, είναι αναγκασμένοι να βρουν εναλλακτικό τρόπο να μορφωθούν τα τρία παιδιά τους, τα οποία σπούδαζαν στο ίδιο Ινστιτούτο.

 

Εν όψει των πρόσφατων πλημμυρών που ρήμαξαν ολόκληρη την χώρα του Πακιστάν – για να μην ξεχνάμε και τα αναρίθμητα περιστατικά βομβιστών αυτοκτονίας και το κατά τα άλλα ασταθές περιβάλλον – ο πατήρ Ιωάννης και η Ορθόδοξη Αποστολή στο Πακιστάν έχουν την ανάγκη μας, τώρα περισσότερο από ποτέ. Λόγω της παντελούς απώλειας μισθών, το ζεύγος Τανβήρ χρειάζεται οικονομική υποστήριξη, όχι μόνο για να επιβιώσει, αλλά και για να συνεχίσει και να επεκτείνει τις ποιμαντικές δραστηριότητες της Ορθοδόξου Αποστολής στο Πακιστάν.
Σας παρακαλούμε να ενώσετε τις προσευχές σας με τις δικές μας για τον πιστό αυτό Ιερέα και την οικογένειά του, σκεπτόμενοι επίσης πώς μπορείτε να υποστηρίξετε την Ορθόδοξη Αποστολή στο Πακιστάν.

http://www.pravmir.ru/pakistan-missiya-vypolnima/

http://turcograecus.wordpress.com

http://orthodoxpakistan.org/history-of-the-orthodox-mission-in-pakistan/

Επιστροφή στήν «πατρώα ευσέβεια»;


Η Πατρίδα μας βρίσκεται σέ μιά δεινή οικονομική κατάσταση καί ήδη πολλές οικογένειες ζούν μέ μεγάλη ένδεια. Καί αυτό, χωρίς νά γίνη πόλεμος ή φυσικές καταστροφές ή ξηρασία.

Στά παληά τά χρόνια, όταν τά αγαθά εξαρτώντο άμεσα από τήν βροχή πού έστελνε τό χέρι τού Θεού, η ξηρασία ήταν σημείο αποστροφής τού Θεού, γι’ αυτό καί δυνάμωνε πάντα τό κήρυγμα τών προφητών καί αργότερα τών Πατέρων, πού καλούσαν τόν λαό σέ μετάνοια. Ο Μ. Βασίλειος, π.χ., παρακινεί τούς Χριστιανούς νά «καταλογίσουν τήν συμφορά πρωταρχικώς στά αμαρτήματα». Αλλού ο Μ. Βασίλειος χαρακτηρίζει ως πραγματικά κακό μόνον τήν αμαρτία, τής οποίας αίτιος είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος καί η προαίρεσή του, ενώ τά άλλα «κακά» –λιμός, δίψα, στέρηση κλπ.– τά θεωρεί φαινομενικά, πού μπορεί νά είναι αλγεινά στήν αίσθηση, αλλά έχουν δύναμη αγαθού, αφού είτε δοκιμάζουν τούς ανθρώπους είτε απομακρύνουν από τήν αμαρτία καί οδηγούν στήν σωτηρία.

Σήμερα, πού οι άνθρωποι ομοφώνως δέχθηκαν νά μήν περιμένουν από τό χέρι τού Θεού τά αγαθά τής γής, αλλά ανέθεσαν τήν προμήθεια αυτή στόν εαυτό τους, διά τής επιστήμης (τροποποιημένες καλλιέργειες, γεωτρήσεις, εργοστάσια τροφίμων κλπ.) καί τής οικονομίας (χρηματιστήρια –ακόμη καί τό σιτάρι έγινε χρηματιστηριακό αγαθό!–, τράπεζες, υπεραγορές) κλπ., σίγουρα δέν μπορεί νά θεωρηθή αίτιος τών κακών ο Θεός. Αντίθετα, δίνονται περισσότερα ερεθίσματα γιά αυτομεμψία καί μετάνοια. Θά γίνη, όμως, η σημερινή στέρηση αφορμή γιά επιστροφή στήν «πατρώα ευσέβεια» καί τήν τών (πνευματικών) «νόμων ακρίβεια»; Άν συμβή κάτι τέτοιο, τότε θά δικαιωθή ο λόγος τών Πατέρων καί θά έχουμε πλουτίσει ως λαός.

 

http://www.parembasis.gr/2011/frames_11_06.htm