Για μας τους αμαρτωλούς είναι αδύνατο…

«Μου ζητάς να σε διδάξω πως ν’ αποφεύγεις το διασκεδασμό του νου την ώρα της προσευχής.

Για μας τους αμαρτωλούς είναι αδύνατο ν’ αποφεύγουμε αυτό το διασκεδασμό.
Πρέπει όμως να προσπαθούμε να συγκεντρώνουμε το νου μας
Και να τον περιορίζουμε στα λόγια της προσευχής
Να εμβαθύνει δηλαδή στο νόημα της κάθε λέξης.
Ας μην απελπίζεται κανείς από την ακηδία και τη σκληροκαρδία.
Φτάνει να αναγνωρίζει πως είναι ανάξιος

Και ν’ αγωνίζεται όσο μπορεί να προσεύχεται.
Αν η προσευχή του δεν είναι θερμή
Δε σημαίνει και πως δεν είναι ευάρεστη στο Θεό.
Μερικές φορές η προσευχή αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως θυσία,
αν ο άνθρωπος ταπεινώνεται και μέμφεται τον εαυτό του μπροστά στο Θεό».

Στάρετς Ιωσήφ της Όπτινα

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ! Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ Από τους πεντηκοστιανούς στην αιώνια Πεντηκοστή της Ορθοδοξίας!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!

Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

Από τους πεντηκοστιανούς στην αιώνια Πεντηκοστή της Ορθοδοξίας!

Κατάγομαι από μία εξαμελή μέση ορθόδοξη οικογένεια. Η σχέση μου με την εκκλησία ήταν τυπική. Εκκλησιαζόμουν κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα χωρίς να γνωρίζω ουσιαστικά την χριστιανική πίστη, κάτι το οποίο συνέβαλε στο να προσχωρήσω στην αίρεση των Πεντηκοστιανών, όπως θα σας διηγηθώ παρακάτω. Συνέχεια

Φεύγουν τα καλύτερα παιδιά…

Η μεγαλύτερη απώλεια δεν θα είναι τα δισεκατομμύρια που θα δώσουμε κι οι επιχειρήσεις που θα ξεπουλήσουμε. Η μεγαλύτερη ζημιά αυτής της χώρας θα είναι τα χαμένα της παιδιά. Παιδιά νέα, γεμάτα ζωντάνια, παιδιά ικανά να στύψουν τον ήλιο. Τα ίδια έπαθε αυτή η χώρα και τότε με τον εμφύλιο. Έχασε τους καλύτερους γιους της. Άλλοι βρέθηκαν στο χώμα κι άλλοι χάθηκαν για πάντα αναζητώντας την τύχη τους σε άλλες χώρες. Συνέχεια